IV SA/Wr 580/23

IV SA/Wr 580/23 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Gabriel Węgrzyn /sprawozdawca/
Mirosława Rozbicka-Ostrowska
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi O. V. na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Wr 22/21 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Skargą z 18 VIII 2023 r. O. V. (dalej "skarżący") zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 VI 2021 r. (sygn. akt III SAB/Wr 22/21) uwzględniającego skargę na bezczynność i wniósł o: zobowiązanie organu do niezwłocznego wykonania wyroku; stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie sumy pieniężnej w wysokości 5 000 zł; skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz zwrot kosztów postępowania.
Jak wynika z uzasadnienia skargi, pomimo otrzymania przez organ prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do chwili wniesienia skargi nie wypłacił on skarżącemu sumy pieniężnej oraz kosztów sądowych zasądzonych w pkt. III i V wyroku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wyjaśnił, że w dniu 15 IX 2021 r. doręczono organowi odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pismem z 5 IX 2023 r. zwrócono się do Dyrektora Wydziału Organizacji i Rozwoju o dokonanie przelewu zasądzonych kwot wynoszących w sumie 1597 zł na wskazany przez skarżącego rachunek. Przelew został wykonany. Organ zaznaczył także, że zasądzone wyrokiem należności pieniężne podlegają wykonaniu w trybie postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Jak wynika z art. 154 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) - dalej jako "ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny, przy czym wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
Ze skargi jednak wynika, że skarżący domaga się podjęcia działania z tytułu niewykonania wyroku tutejszego Sądu w zakresie punktów III i V, w których zasądzono na rzecz skarżącego sumę pieniężną w kwocie 1000 zł i orzeczono o zwrocie kosztów postępowania w wysokości 597 zł.
Podkreślić należy, że norma wyrażona w art. 154 § 1 ppsa obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z 27 V 2008 r., I OSK 154/08, publ. CBOSA). Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 20 VII 2018 r., II OSK 71/18, publ. CBOSA).
Celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienia sprawy - zatrzymania obstrukcji w postępowaniu. Zagwarantowanie go stronom postępowań administracyjnych, które pomimo uwzględnienia ich skarg na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w dalszym ciągu, nie uzyskują załatwienia ich spraw uzasadnia to, że wyrok w zakresie zobowiązującym do załatwienia sprawy, pomimo swojej prawomocności, nie jest wykonalny w sposób umożliwiający wyegzekwowanie tego przez stronę postępowania. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy.
Inaczej jest jednak z tymi obowiązkami zawartymi w treści wyroku, które są wykonalne. Do orzeczeń wykonalnych w tym trybie należy zaliczyć orzeczenie o przyznaniu określonej sumy pieniężnej czy zwrocie kosztów postępowania, ponieważ wynika z niego konkretne zobowiązanie pieniężne. Zatem w tym przypadku przepis art. 154 § 1 ppsa nie znajduje zastosowania, a droga przed sądem administracyjnym jest wyłączona, bowiem nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego – stosownie do art. 781 § 2 kpc - jest tytułem egzekucyjnym, mogącym stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (zob. np.: postanowienie WSA w Białymstoku
z 24 X 2023 r., II SA/Bk 604/23; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 II 2018 r., II SA/Go 1136/17, postanowienie WSA we Wrocławiu z 18 I 2021 r., I SA/Wr 645/20, postanowienie WSA we Wrocławiu z 7 II 2023 r., II SA/Wr 609/22 – publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona skarga na niewykonanie wyroku w zakresie odnoszącym się do przyznanej skarżącemu sumy pieniężnej i kosztów jest niedopuszczalna, z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.