III SA/GD 85/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie, ponieważ skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających taką ochronę tymczasową.
Skarżący S. B. wniósł zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną i jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał wystarczająco przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., podkreślając wyjątkowy charakter tej instytucji i obowiązek strony do udowodnienia zasadności wniosku. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę, że wniosek dotyczył decyzji organu I instancji, podczas gdy przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu II instancji, co mogłoby pozbawić wstrzymanie oczekiwanego skutku prawnego.
Sprawa dotyczy wniosku skarżącego S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Kwidzyńskiego z dnia 9 czerwca 2023 r., nr SO.I.5430.513.2023, orzekającej o skierowaniu go na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 czerwca 2024 r. oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Następnie, skarga kasacyjna skarżącego została odrzucona postanowieniem sądu z dnia 2 września 2024 r. W zażaleniu na to postanowienie, skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek, powołał się na art. 61 § 1 i § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, a sąd może wstrzymać wykonanie na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i wymaga od strony aktywnego wykazania przesłanek uzasadniających jej zastosowanie, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na nieścisłość wniosku, który dotyczył decyzji organu I instancji, podczas gdy zaskarżona decyzja była decyzją organu II instancji, co mogłoby uniemożliwić osiągnięcie zamierzonego przez skarżącego skutku prawnego. W związku z powyższym, sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona nie wykazała wystarczająco przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie
Instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i wymaga od strony aktywnego udowodnienia zasadności wniosku poprzez przedstawienie konkretnych zdarzeń i dokumentów świadczących o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie ma obowiązku poszukiwania argumentów na poparcie twierdzeń strony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Po przekazaniu skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 61 § 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 61 § 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Strona nie wykazała przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i wymaga udowodnienia zasadności przez stronę. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie odniesie skutku, jeśli nie obejmuje zaskarżonej decyzji organu II instancji.
Godne uwagi sformułowania
instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne to osoba wnioskująca winna wykazać okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych argumentów na poparcie twierdzeń strony, których ona sama nie dostarcza.
Skład orzekający
Bartłomiej Adamczak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz skutki prawne wstrzymania decyzji organu I instancji bez wstrzymania decyzji organu II instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania w kontekście zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wstrzymaniem wykonania decyzji, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
“Kiedy sąd wstrzyma wykonanie decyzji? Kluczowe zasady ochrony tymczasowej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gd 85/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2024-10-09 Data wpływu 2024-02-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II GZ 531/24 - Postanowienie NSA z 2024-12-05 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 61 § 3 i § 5 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2024 r., nr SKO Gd/4140/23 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty Kwidzyńskiego z dnia 9 czerwca 2023 r., nr SO.I.5430.513.2023. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 85/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. B. (zwanego dalej: "skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2024 r. (nr SKO Gd/4140/23) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kwidzyńskiego z dnia 9 czerwca 2023 r. (nr SO.I.5430.513.2023), orzekającą o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W dniu 31 lipca 2024 r. (data prezentaty Sądu) skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, która postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 2 września 2024 r. (sygn. akt III SA/Gd 85/24) została odrzucona. Na powyższe postanowienie skarżący pismem z dnia 16 września 2024 r. złożył zażalenie, w którym zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nr SO.I.5430.513/2023. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1/ wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2/ uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Z powyższego wynika, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zabezpieczenie sytuacji strony na czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne, w stosunku do strony, wnoszącej o wstrzymanie jego wykonania. W związku z tym to osoba wnioskująca winna wykazać okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślić należy, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie wykazał w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek przywołanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższy wniosek nie został bowiem w jakikolwiek sposób uzasadniony. Zaznaczenia wymaga, że Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych argumentów na poparcie twierdzeń strony, których ona sama nie dostarcza. Reasumując, należy stwierdzić, że instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne, w stosunku do strony, wnoszącej o wstrzymanie jego wykonania, a zatem osoba wnioskująca obowiązana jest wykazać, iż w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2024 r. sygn. akt II OZ 177/24). To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jego przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09). Mając powyższe na uwadze, uznać należało, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Końcowo, w rozpoznawanej sprawie Sąd pragnie zwrócić także uwagę, że skarżący wystąpił o wstrzymanie wykonania jedynie decyzji organu I instancji. Tymczasem przedmiotem skargi złożonej do tutejszego Sądu jest decyzja organu II instancji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku utrzymująca w mocy decyzję Starosty Kwidzyńskiego z dnia 9 czerwca 2023 r. (nr SO.I.5430.513.2023). Istota i charakter zaskarżonej decyzji, polegającej na utrzymaniu merytorycznego rozstrzygnięcia organu I instancji powoduje, że nawet w przypadku wstrzymania decyzji organu I instancji, ale bez jednoczesnego wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji organu II instancji, dokonane wstrzymanie rozstrzygnięcia organu I instancji nie odniosłoby oczekiwanego przez skarżącego skutku prawnego. Nadal bowiem skuteczna byłaby decyzja organu II instancji (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II OZ 799/12 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2556/20). Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI