V SA/Wa 236/11

V SA/Wa 236/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Izabella Janson /sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 1691/11 - Postanowienie NSA z 2011-08-30
II GSK 2174/11 - Wyrok NSA z 2011-12-21
Skarżony organ
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art. 39 c ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Instytutu C. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia ... lipca 2010 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu skargę oddala.
Uzasadnienie
UZASADNENIE
Przedmiotem skargi z dnia [...] sierpnia 2010 roku wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Polskiej Akademii Nauk (P. Centrum Superkomputerowo Sieciowe dalej Instytut) jest informacja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej Ministerstwo) z dnia [...] lipca 2010 roku Nr [...] stwierdzająca, że po pozytywnie rozpatrzonym proteście dotyczącym oceny merytorycznej został przekazany do ponownej oceny przez Zespół Zadaniowy ds. oceny merytorycznej w zakresie oprotestowanych kryteriów uzyskując w wyniku ponownej oceny łącznie 81,7 pkt., jednakże z powodu ograniczonej kwoty alokacji na konkurs dofinansowanie otrzymały projekty, które zostały ocenione wyżej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżący – wnioskiem z kwietnia 2009r. ubiegał się o dofinansowanie projektu pod nazwą "Centrum Badawcze Polskiego Internetu Optycznego" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, Priorytet 2 "Infrastruktura Sfery B+R" Działanie 2.1."Rozwój ośrodków o wysokim potencjale badawczym".
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Pośredniczącą - Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego Departament Wdrożeń i Innowacji, że jego projekt pod nazwą "Centrum Badawcze Polskiego Internetu Optycznego" został pozytywnie oceniony pod względem merytorycznym i umieszczony na Liście projektów rekomendowanych do wsparcia, złożonych w ramach Projektu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007- 2013, Działanie 2.1., ale z powodu ograniczonej kwoty środków alokacji na konkurs dofinansowanie otrzymały projekty ocenione wyżej. Wnioskodawca został poinformowany , że zgodnie z Procedurą odwoławczą w ramach POIG może wnieść protest do Departamentu Wdrożeń i Innowacji MNiSW.
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. wnioskodawca wniósł protest, zarzucając Instytucji Pośredniczącej dokonanie błędnej oceny w zakresie kryteriów merytorycznych nr 1 i 7 oraz zaniżoną ocenę w zakresie kryteriów merytorycznych nr 2,3,5 i 9.
Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Pośredniczącą, że protest został rozpatrzony pozytywnie, w zakresie kryteriów merytorycznych nr 1, 2 i 9, natomiast w odniesieniu do kryteriów merytorycznych nr 3, 5 i 7 negatywnie. Pismo z dnia [...] stycznia 2010 r. zawierało pouczenie, że " Procedura odwoławcza na poziomie instytucjonalnym PO IG , w odniesieniu do danego projektu oraz procedura jego wyboru kończą się wraz z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu – ewentualnie wyniku ponownej oceny projektu. Równocześnie pismo to zawierało informację, zgodnie z którą na podstawie art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz § 23 Procedury odwoławczej w ramach POIG stanowiącej załącznik nr 4.4 do szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 -2013, Wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia odwołania do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W związku z otrzymanym pouczeniem Instytut [...] PAN pismem z dnia [...] lutego 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zaskarżonemu aktowi – rozpatrzeniu protestu:
1) bezpodstawne przyjęcie, że protest został rozpatrzony pozytywnie , w wyniku czego wnioskodawca został pozbawiony prawa wniesienia odwołania;
2) brak pouczenia wnioskodawcy o prawie wniesienia odwołania;
3) naruszenie zasad oceny projektu według kryterium merytorycznego nr 7;
4) nieustosunkowanie się do zarzutów protestu wnioskodawcy co do kryterium merytorycznego nr 5 (pominięcie zarzutów);
5) naruszenie zasad oceny projektu według kryterium merytorycznego nr 3 poprzez błędną interpretację brzmienia tego kryterium.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena złożonego przez niego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w zakresie rozpatrzenia jego protestu z dnia [...] grudnia 2009 r. i o przekazanie protestu do ponownego rozpatrzenia przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako Instytucję Pośredniczącą w zakresie dotyczącym kryteriów 7, 5, i 3.
Postanowieniem z dnia 4 marca 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 228/10) skargę tę odrzucił wskazując, iż na rozstrzygnięcie protestu nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Błędne pouczenie strony o takim prawie nie mogło stworzyć skarżącemu prawa do wniesienia skargi w sytuacji gdy przepisy nie przewidywały takiej możliwości.
Pismem z dnia [...] stycznia 2010 roku skarżący wniósł odwołanie od rozpatrzenia protestu wnosząc o ponowne pozytywne jego rozpatrzenie w całości tj. w zakresie zarzutów dotyczących kryteriów merytorycznych 3,5,7 rozpatrzonych negatywnie.
Pismem z dnia [...] lutego 2010 roku Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego poinformowało skarżącego, iż jego odwołanie pozostawiono bez rozpoznania, a ponowna ocena projektu zostanie przeprowadzona we wszystkich kryteriach będących przedmiotem protestu.
Następnie pismem z dnia [...] lipca 2010 roku. Ministerstwo poinformowało Instytut, iż po pozytywnie rozpatrzonym proteście wniosek został przekazany do ponownej oceny uzyskując łączne 81,7 pkt., niestety z powodu ograniczonej kwoty alokacji na konkurs dofinansowanie otrzymały projekty, które zostały ocenione wyżej.
W piśmie tym wskazano, iż zespół oceniający projekt po przeanalizowaniu pełnej dokumentacji dotyczącej projektu podjął decyzję o przyznaniu następującej punktacji w ocenianych kryteriach.
• Kryterium nr 1 – (Przydatność inwestycji do prowadzenia prac B+R na rzecz gospodarki) - ocena 18 pkt. W wyniku ponownej oceny Zespół podtrzymał wysoką ocenę inwestycji w kryterium jej przydatności do prowadzenia prac B+R na rzecz gospodarki.
• Kryterium nr 7 – (Projekt realizowany w zakresie Polskiej Mapy Drogowej w dziedzinie Dużych Obiektów Infrastruktury Badawczej) - ocena 0 pkt.
• Kryterium nr 2 – (Priorytetowy charakter badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych przez wnioskodawcę) - ocena 13,3 pkt.
• Kryterium nr 3 - (Wykorzystywanie wspartej infrastruktury do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych w obszarach tematycznych wskazanych w PO IG) - ocena 8,7 pkt.
• Kryterium nr 5 - (Poziom przedstawionego przez wnioskodawcę programu badań, do realizacji którego niezbędna jest planowana inwestycja) - ocena 12,7 pkt.
• Kryterium nr 9 - (Znaczenie przewidzianych do realizacji prac lub zadań dla rozwoju międzynarodowej współpracy w zakresie nauki i techniki) – ocena 6 pkt.
Powyższe pismo Instytut zaskarżył w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc na podstawie przepisu art. 30 c ust 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju o stwierdzenie, że powtórna ocena projektu pod nazwą "Centrum Badawcze Polskiego Internetu Optycznego" złożonego przez skarżącego w zakresie rozpatrzenia jego protestu z dnia [...] grudnia 2009 roku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie jednocześnie sprawy protestu złożonego przez Instytut [...] PAN do ponownego rozpatrzenia przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako Instytucję Pośrednicząca w zakresie dotyczącym kryteriów 7,1 i 9;
Wskazał, iż dokonana ocena jest niezgodna z prawem a ponadto, została dokonana z rażącym naruszeniem procedury. W szczególności poprzez:
- naruszenie zasad oceny projektu w zakresie kryterium merytorycznego nr 7;
- nieustosunkowanie się do zarzutów protestu wnioskodawcy podniesionych przez skarżącego co do kryterium merytorycznego nr 3 i 5 (brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, nieuwzględnienie zarzutów podniesionych w proteście z dnia 21 grudnia 2009 roku);
- dokonanie ponownej oceny wniosku na niekorzyść skarżącego i to w zakresie kryteriów, co do których protest został uznany za zasadny (został rozpatrzony pozytywnie), a mianowicie – kryterium nr 9 i kryterium nr 1;
- naruszenie zasad oceny wniosku określonych w § 8 pkt. 6 Regulaminu Pracy Zespołu Zadaniowego do spraw oceny wniosków współfinansowanych z funduszy strukturalnych w zakresie: Działania 2.1 oraz Działania 2.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.
Podniósł ponadto, że przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia zostały naruszone przepisy procedury tj.
- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie albowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa;
- art. 7 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli;
- art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa;
- art. 11 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ;
- art. 77 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego;
Do skargi załączone zostały karty ocen merytorycznych dokonywanych przez recenzentów indywidualnie - 3 oraz 1- zbiorcza z dnia [...] października 2009 roku jak również indywidualnie - 3 z [...] marca 2010 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi jest informacja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wyrażona w piśmie z dnia [...] lipca 2010 roku nr [...], że po pozytywnie rozpatrzonym proteście dotyczącym oceny merytorycznej został przekazany do ponownej oceny przez Zespół Zadaniowy d/s oceny merytorycznej w zakresie oprotestowanych kryteriów uzyskując w wyniku ponownej oceny łącznie 81,7 pkt, jednakże z powodu ograniczonej kwoty alokacji dofinansowanie otrzymały projekty ocenione wyżej. Skarga została wniesiona zgodnie z przepisem art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84 póz. 712 z 2009 r. - tekst jednolity), który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z późn. zm.) -dalej p.p.s.a.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 30c u.z.p.p.r. należy wskazać, że z mocy art. 30 e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wskazanymi wyłączeniami pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały odpowiednie zastosowanie.
Nie budzi wątpliwości Sądu, iż skarżący, złożył skargę do tut. Sądu w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku.
Z tego też względu, wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - stosownie do art. 30 c ust. 1 ustawy.
Na gruncie niniejszej sprawy, oprócz cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zastosowanie znajduje również Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Priorytet 2 Infrastruktura strefy B+R Działanie 2-1: Rozwój ośrodków o wysokim, potencjale badawczym.
Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy, procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. Treść tego przepisu brzmi: ,, W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. Przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką ocenę, której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź do dofinansowania. Kolejnym etapem jest działanie podjęte zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (tak wyrok NSA. II6SK 371/10 z dnia 29.04.2010.). Przesłanki te zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Informacja z dnia [...] lipca 2010 roku wskazywała bowiem że ze względu na ograniczenie kwoty alokacji na konkurs nie ma możliwości przyznania dofinansowania na realizację przedmiotowego projektu. Pozytywne przejście etapów oceny jest nierozerwalnie związane z zakwalifikowaniem projektu do dofinansowania i zawarciem stosownej umowy o dofinansowanie. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.
Rozpoznając niniejszą sprawę na podstawie ww. przepisów prawa Sąd nie stwierdził aby zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, a w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.
Zgodnie z § 10 ust. 4 załącznika 4.4 do szczegółowego opisu priorytetów POIG 2007-2010 w przypadku pozytywnego wyniku ponownej oceny projektu podlega on dalszej procedurze wyboru. Skarżący po rozstrzygnięciu protestu uzyskał 81,7 pkt.
Sąd w niniejszej sprawie powołany jest do kontroli czy w toku procedury i przy dokonaniu oceny nie doszło do naruszenia prawa. Ta kontrola odbywała się z uwzględnieniem wiedzy ogólnej ale bez uprawnienia do kontrolowania wiedzy szczególnej, eksperckiej. Po pozytywnie rozpatrzonym proteście zespół oceniający projekt przyznając 81,7 pkt. nie pogorszył sytuacji skarżącego, bowiem podczas pierwotnej oceny projektu uzyskał on jedynie 78,3 pkt. Ocena ta przedstawia się następująco odpowiednio co do kryteriów:
1 – ocena 1- 18 pkt; ocena 2 - 18 pkt. (na maksymalną ilość 25 pkt.);
2 – ocena 1- 13,3 pkt; ocena 2 – 13,3 pkt. (na maksymalną ilość 15 pkt.);
3 – ocena 1 – 7,7 pkt; ocena 2 – 8,7 pkt. (na maksymalną ilość 10 pkt.);
4 – ocena 1- 5 pkt; ─ pkt. (na maksymalną ilość 5 pkt.);
5 – ocena 1 – 10 pkt; ocena 2 – 12,7 pkt. (na maksymalną ilość 15 pkt);
6 – ocena 1 – 10 pkt. ─ pkt. (na maksymalną ilość 10pkt.);
7 – ocena 1 – 0 pkt. ocena 2 – 0 pkt. (na maksymalną ilość 5 pkt.) ;
8 – ocena 1 – 8 pkt. ─ pkt. (na maksymalną ilość 8 pkt.);
9 - ocena 1 – 6,3 pkt. ocena 2 – 6 pkt. (na maksymalną ilość 7 pkt.);
Skoro więc projekt został oceniony niżej niż inne, pierwszeństwo przy zawieraniu umów mają wnioskodawcy oceniani przez Zespół Zadaniowy wyżej.
Niezasadny też jest zarzut skarżącego, iż organ i oceniający dokonali nierzetelnej oceny projektu poprzez brak należytego uzasadnienia swojego stanowiska oraz poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich podnoszonych przez Spółkę zarzutów w środkach odwoławczych, tj. proteście i odwołaniu.
W sprawie w myśl art. 37 ustawy z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcie organu nie nosi znamion decyzji. Jest nim ocena projektu. W przypadku negatywnej oceny ustawa wymaga uzasadnienia wyników oceny projektu. Zatem już z wykładni gramatycznej przepisu 30 b ust 1 ustawy wynika, że to ma być uzasadnienie "wyników oceny" a nie uzasadnienie odnoszące się do wszystkich treści projektu. Zatwierdzony Przewodnik po kryteriach wyboru finansowych operacji jest ogłaszany wraz z ogłoszeniem o konkursie na stronie internetowej (art. 29 ustawy z.p.p.r.). Jest on dokumentem stanowiącym obowiązujące w konkursie normy prawne wiążące obie strony, tj. zgłaszającego projekt oraz organ oceniający. Przewodnik po kryteriach przede wszystkim stanowi o podziale na te kryteria. Kryteria są zatytułowane, zawierają opisy tego co projekt co do zasadny powinien zawierać. Tytuły i opisy należy odczytywać wg znaczenia użytych tam słów i pojęć , tak jak każde inne przepisy. Podział na kryteria oznacza obszary i zakresy, wg których projekt podlega ocenie. Już sam ten podział oznacza, że odniesienie się oceniającego do tych kryteriów jest rodzajem uzasadnienia. Zatem wymagania art. 30 b ust. 1 "uzasadnienie wyników oceny projektu" należy odczytywać właśnie w kontekście podziału i oceny poszczególnych kryteriów, a nie w kontekście art. 107 k.p.a. czego w rzeczywistości oczekuje skarżący. Przenosząc to na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że zarówno pierwsza ocena z [...] grudnia 2009 r., jak i rozstrzygnięcie protestu z [...] stycznia 2010 r. oraz zaskarżone rozstrzygnięcie odwołania zawierają "uzasadnienie wyników oceny projektu" w stopniu wymaganym przez art. 30 b ust 1 w zw. z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG 2007-2013.
Jest to uzasadnienie wystarczające do dokonania oceny przez Sąd w stopniu wskazanym art. 30c ust. 3 ustawy.
Celem rozpatrzenia środka odwoławczego jest sprawdzenie czy zakwestionowana ocena oparta jest na wszystkich danych zawartych we wniosku oraz czy dane są wyczerpujące, właściwe dla ustalenia wskazanego celu oraz czy zastosowany tok rozumowania w przedstawionej ocenie oparty jest na logice i nie odbiega od wiedzy powszechnej z zastrzeżeniem wyraźnego uzasadnienia wynikającego z wiedzy szczególnej, eksperckiej. Czynności powyższe w przedmiotowej sprawie zaistniały.
Ocena projektu została dokonana w oparciu o obowiązujące kryteria wyboru. Wbrew zarzutom skargi, nie doszło do oceny pozbawionej oparcia w tychże kryteriach. Organ i oceniający nie naruszyli przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Uzasadnienie oceny jest wystarczające, wskazując na istotę rzeczy.
Zarówno z treści protestu jak i odwołania wynikało, iż co do kryterium merytorycznego 3 skarżący podnosił, w szczególności, iż projekt CBPIO służy budowie infrastruktury, z której korzystać będą także ośrodki naukowe z obszarów BIO i TECHNO. Przez termin "wykorzystanie wspartej infrastruktury do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych w obszarach tematycznych wskazanych w POIG (BIO i TECHNO)" jak wskazał, należy rozumieć nie tylko prowadzenie przez samego wnioskodawcę badań w tych obszarach, ale także udzielenie przez wnioskodawcę wsparcia i pomocy podmiotom, które takie badania prowadzą. W treści protestu wnioskodawca – odwołując się do Studium Wykonalności Projektu – starał się wykazać związek pomiędzy jego dotychczasową działalnością w zakresie posiadanej infrastruktury, a badaniami naukowymi potwierdzonymi dziesiątkami publikacji, w tym także z obszarów BIO i TECHNO, które nie powstałyby, gdyby nie wsparcie infrastrukturalne udzielane przez wnioskodawcę innym ośrodkom naukowym.
Odnosząc się do stanowiska Zespołu Zadaniowego w zakresie negatywnego rozpatrzenia zarzutów protestu dotyczących kryterium merytorycznego nr 5 stwierdził iż nieprawdą jest jakoby protest ograniczał się do "wyrażenia żalu z powodu niekorzystnej oceny i przywołania faktu uczestnictwa PCSS w innych programach badawczych UE". Zarzut ten jak wskazał dotyczył tego, że projekt zaproponowany przez ICHB PAN jest spójny z kierunkami rozwoju wytyczonymi na lata 2007- 2013 przez Komisję Europejską. ICHB PAN był zaś jednym z aktywnych uczestników procesu wytyczania tych kierunków. Podkreślił, że w zakresie kryterium merytorycznego nr 5 odwoływał się do treści załącznika 1B- Kryterium 1, w którym wyraźnie wskazano pełną zgodność pomiędzy proponowanym projektem CBPIO, a priorytetami dla badań, rozwoju i innowacji w Unii Europejskiej objętymi pojęciem Information and Communication Technologies oraz, w szczególności Future Internet.
Do podniesionych zarzutów odniosło się Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w informacji z dnia [...] lipca 2010 roku wskazując, iż decydującą przeszkodą w dobrym wykorzystaniu wspartej infrastruktury do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych przez wnioskodawcę jest brak wysokokwalifikowanej kadry dla większości z proponowanych laboratoriów, brak konkretnych programów badawczych, (co wynika z treści indywidualnej karty oceny merytorycznej recenzenta) rozwiniętych w całościowej opinii o projekcie.
Tym samym należy stwierdzić, iż w toku ponownej oceny projektu wbrew twierdzeniom skarżącego ustosunkowano się do zarzutów protestu w odniesieniu do kryteriów 3 i 5, co wynika z treści uzasadnienia ocen merytorycznych recenzentów.
Instytut wskazał również, iż zaskarżone orzeczenie wydane zostało w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny podlegający na przyjęciu, iż nie istnieje Polska Mapa Drogowa Infrastruktury Badawczej (kryterium 7). Recenzenci oceniający projekt wskazali, iż nie jest on realizowany w ramach Polskiej Mapy Drogowej w dziedzinie Dużych Obiektów Infrastruktury Badawczej przyznając mu w tym Kryterium 0 pkt. Okoliczności podkreślone przez Instytut w skardze do Sądu, iż dokonując ponownej oceny Ministerstwo mogło zweryfikować Europejską Mapę Drogową z na pewną już istniejącą wersję Polskiej Mapy Drogowej nawet gdyby przyjąć, iż proces konstruowania tego dokumentu nie został zakończony nie mogą zostać uwzględnione. Organ dokonał rzetelnej oceny projektu należycie uzasadniając swoje stanowisko na dzień dokonywania oceny. Wskazywanie na okoliczności, które miałyby nastąpić po dokonaniu oceny projektu nie daje podstaw do podzielenia stanowiska skarżącego przez Sąd.
Podkreślić zaś należy, iż recenzentami, jak i członkami Zespołu Zadaniowego dokonującego oceny merytorycznej projektów są profesorowie, specjaliści z poszczególnych dziedzin nauki, będący również członkami komitetów i instytutów naukowych. Są to osoby zaufania publicznego, cieszące się w środowisku naukowym szacunkiem i nieposzlakowaną opinią, co daje rękojmię rzetelnej, bezstronnej oceny.
W sytuacji zaś istnienia rozbieżności pomiędzy ocenami recenzentów prawidłowo oceny merytorycznej dokonał trzeci ekspert, a zatem nie naruszono zasad oceny wniosku określonych w Regulaminie Pracy Zespołu Zadaniowego, jak również procedury odwoławczej. Strona nie wskazywała na okoliczności, które mogłyby z mocy przepisów k.p.a. stanowić podstawę ich wyłączenia.
Reasumując zdaniem Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w piśmie organu z dnia [...] lipca 2010 roku wydane zostało w sposób prawidłowy, a w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.
Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i na podstawie art. 30 c ust 3 pkt. 2 ustawy z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.