III SA/Gd 517/18

III SA/Gd 517/18 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2018-09-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Felicja Kajut
Jacek Hyla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 3501/18 - Wyrok NSA z 2022-10-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 15 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 3 lutego 2017 r., nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] na rzecz skarżącego A. S. 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 czerwca 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 3 lutego 2017 r. zawieszającą zwolnienie towaru w postaci 100 sztuk plastikowych atrap samochodowych, które zawierają znaki towarowe graficzne zastrzeżone na rzecz firmy A., co do którego zachodzi podejrzenie, że narusza prawa własności intelektualnej objętej decyzją nr [...].
Organ odwoławczy wskazał, że na skutek rewizji celnej towaru w postaci plastikowych atrap samochodowych zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu na dokumencie [...] z dnia 27 stycznia 2017 r. stwierdzono podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej objętych ochroną na podstawie decyzji nr [...] z dnia 20 stycznia 2017 r., wydanej na rzecz A.. W piśmie z dnia 31 stycznia 2017 r. przesłano do właściciela znaku towarowego A. materiał zdjęciowy dotyczący przedmiotowego towaru z prośbą o wypowiedzenie się co do ewentualnej zasadności podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej. Z odpowiedzi wynikało, iż zostały naruszone prawa do znaku graficznego w postaci czterech nachodzących na siebie obręczy.
Prawomocnym wyrokiem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 688/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił powyższą decyzję organu odwoławczego.
W uzasadnieniu wskazano, że aby możliwe było zawieszenie zwolnienia towaru na podstawie art. 17 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz. U. UE L 181 z dnia 29 czerwca 2013 r.) (zwanego dalej rozporządzeniem) konieczne jest zaistnienie podejrzenia dotyczącego naruszenia nie jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej, ale takiego, które objęte zostało decyzją uwzględniającą wniosek. Na użytek rozporządzenia "prawa własności intelektualnej" oznaczają bowiem znak towarowy, wzór, prawo autorskie lub jakiekolwiek prawo pokrewne zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, oznaczenie geograficzne, patent zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, dodatkowe świadectwo ochronne dla produktów leczniczych (...), dodatkowe świadectwo ochronne dla środków ochrony roślin (...), wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (...), prawo do ochrony odmian roślin zgodnie z prawem krajowym, topografię układu scalonego zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, wzór użytkowy w zakresie, w jakim jest chroniony prawem krajowym lub unijnym jako prawo własności intelektualnej, nazwę handlową w zakresie, w jakim jest chroniona prawem krajowym lub unijnym jako wyłączne prawo własności intelektualnej (art. 2 pkt 1 lit. a- l rozporządzenia). W tej sytuacji dokonanie zawieszenia zwolnienia towaru wymaga ustalenia treści decyzji uwzględniającej wniosek, w celu zidentyfikowania praw własności intelektualnej chronionych tą decyzją.
W sprawie doszło do zawieszenia zwolnienia towaru ze wskazaniem, że zachodzi co do niego podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej objętego decyzją nr [...]. Organ pierwszej instancji wskazał jedynie, że decyzja wydana została w dniu 20 stycznia 2017 r. na rzecz A.. Organ odwoławczy wskazał natomiast, że od przedstawiciela A. uzyskano informację, że przedmiotowy towar narusza prawo do graficznego znaku towarowego w postaci czterech nachodzących na siebie obręczy na podstawie decyzji nr [...] z dnia 20 stycznia 2017r. Twierdzenie to, zdaniem sądu, nie znajdowało w pełni potwierdzenia w aktach administracyjnych.
Sąd stwierdził, że na podstawie akt administracyjnych nie sposób ustalić treści decyzji nr [...], a zwłaszcza jakie konkretnie prawa własności intelektualnej zostały nią objęte. Nie pozwala to na weryfikację zaskarżonej decyzji przez Sąd pod kątem tego, czy zawieszenie zwolnienia towarów dotyczyło takich towarów, które mogły zostać uznane za podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej, objętego decyzją uwzględniającą wniosek.
Skoro do zawieszenia zwolnienia towaru doszło na podstawie art. 17 rozporządzenia, nie wystarczy jedynie powołanie się na numer decyzji ( przy czym w niniejszej sprawie nie można zweryfikować, czy wskazany numer dotyczy decyzji mającej znaczenie dla sprawy); niezbędne jest również wskazanie, jakie prawa własności intelektualnej są nią objęte. Decyzja uwzględniająca wniosek musi być również skuteczna na terytorium RP w rozumieniu art. 10 rozporządzenia. Istotny jest również okres, w którym organy mają podjąć działanie (art. 11 rozporządzenia). Ustaleń takich w zaskarżonej decyzji zabrakło.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia 15 maja 2018 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G. ponownie utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 3 lutego 2017 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że sposób procedowania a tym samym obowiązki organów celnych w przypadku zidentyfikowania towarów, co do których istnieje podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej, zostały szczegółowo określone w rozporządzeniu. Do pełnomocnika właściciela znaku towarowego A. przesłano materiał zdjęciowy sporządzony w wyniku rewizji, dotyczący przedmiotowego towaru z prośbą o wypowiedzenie się co do ewentualnej zasadności podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej. Materiał fotograficzny stanowił obraz wizualny badanego towaru.
Z uzyskanej od pełnomocnika właściciela znaku towarowego odpowiedzi wynikało jednoznacznie, iż w analizowanym towarze zostały naruszone prawa do znaku graficznego w postaci czterech nachodzących na siebie obręczy.
Bezprawność użycia znaku towarowego zastrzeżonego dla A. została dodatkowo udokumentowana pozwem sądowym złożonym przeciw importerowi przez właściciela znaku ochronnego. Do istoty prowadzonego postępowania celnego nie należało rozstrzyganie, czy w rozpatrywanej sprawie nastąpiło naruszenie prawa własności intelektualnej. Właściwy w tym zakresie jest bowiem Sąd Okręgowy [...], do którego pełnomocnik właściciela znaku ochronnego wniósł pozew przeciwko importerowi.
Rola organu celnego sprowadzała się natomiast do poinformowania posiadacza decyzji ochronnej o ewentualności zaistnienia naruszenia praw własności intelektualnej oraz wdrożenia procedury, mającej na celu zajęcie towaru do czasu zabezpieczenia towaru przez sąd, bądź zajęcia w związku z zainicjowaną procedurą karną.
Wzmocnieniu egzekwowania prawa w zakresie ochrony praw własności intelektualnej w Polsce służy system L., który jest wykorzystywany przez upoważnionych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej oraz pracowników Krajowej Administracji Skarbowej. System ten umożliwia gromadzenie i przetwarzanie informacji przekazywanych przez właścicieli praw własności intelektualnej wraz z wnioskiem o podjęcie działania przez organy celne. Przekazywane informacje określają prawa własności intelektualnej objęte wnioskiem o podjęcie działania przez organy celne oraz zawierają szczegółowe dane dotyczące towarów oryginalnych i podrobionych. Zakres przekazywanych informacji umożliwia identyfikację towarów podejrzanych o naruszenie praw własności intelektualnej, a w konsekwencji podjęcie stosownych procedur związanych z zatrzymaniem takich towarów. Dodatkowo w systemie gromadzone są informacje o wszystkich zatrzymaniach towarów pirackich i podrabianych oraz możliwe jest ich przetwarzanie celem sporządzania różnorodnych opracowań statystycznych i analiz.
Aby umożliwić bieżącą wymianę informacji system L. został zintegrowany z centralną bazą danych Komisji Europejskiej COPIS, która służy wymianie danych o decyzjach w sprawie wniosków oraz zatrzymaniach pomiędzy wszystkimi krajami członkowskimi Unii Europejskiej oraz Komisją. Baza ta została utworzona w związku z wejściem w życie 1 stycznia 2014 r. rozporządzenia nr 608/2013.
Zawieszenie zwolnienia przedmiotowego towaru do wnioskowanej procedury nastąpiło na podstawie art. 17 ust. 1 Rozporządzenia nr 608/2013 oraz decyzji, która uwzględniała wniosek wspólnotowy (AFA) firmy A. o ochronę praw własności intelektualnej. Decyzja ta została zarejestrowana w bazie danych Komisji Europejskiej COPIS pod nr. [...]. Ważność decyzji została określona do dnia 16 grudnia 2017 r. Oznacza to, że zawieszenie zwolnienia przedmiotowego towaru do procedury w dniu 3 lutego 2017 r. nastąpiło w okresie ważności przedmiotowej decyzji ochronnej.
W rozważanej sprawie A., złożyła wniosek unijny, który objął swoim oddziaływaniem także Polskę. Tym samym zakres ochrony wynikający z decyzji nr [...], która została zarejestrowana w bazie danych Komisji Europejskiej COPIS, również obowiązuje na terytorium Polski.
Pełnomocnik właściciela decyzji ochronnej poinformował, iż decyzją ochronną nr [...] wydaną na wniosek A., objęte są m.in. następujące prawa ochronne na unijne znaki towarowe, którymi zostały bezprawnie opatrzone towary -100 szt. plastikowych atrap samochodowych - zajęte w niniejszej sprawie:
graficzny znak towarowy Unii Europejskiej (ZTUE) 000018762 z pierwszeństwem od dnia 1 kwietnia 1996 r., zarejestrowany m.in. dla towarów w klasie 12: pojazdy lądowe, powietrzne i wodne oraz ich części (nieujęte w innych klasach), w tym silniki do pojazdów, które pokrywają się z zajętymi towarami;
słowno-graficzny znak towarowy Unii Europejskiej (ZTUE) 000836031 z pierwszeństwem od dnia 28 maja 1998 r., zarejestrowany m.in. dla towarów w klasie 12: pojazdy lądowe, powietrzne i wodne oraz ich części (nieujęte w innych klasach), w tym silniki do pojazdów, które pokrywają się z zajętymi towarami;
słowno-graficzny znak towarowy Unii Europejskiej (ZTUE) 010441111 z pierwszeństwem od dnia 24 listopada 2011 r., zarejestrowany m.in. dla następujących towarów w klasie 12: Pojazdy i strukturalne części do nich: Urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie, które pokrywają się z zajętymi towarami.
Powyżej wskazane znaki towarowe zostały wyszczególnione we wniosku unijnym z dnia 13 grudnia 2016 r. właściciela ochrony praw A., odpowiednio w punktach 20, 36 i 46, skierowanym do właściwego organu celnego o zmianę przy podejmowaniu działań przez organy celne i przedłużenie poprzednich wniosków. Wniosek ten z uwagi na charakter unijny obejmował swoim zasięgiem wszystkie wymienione kraje członkowskie, w tym również Polskę.
Pełnomocnik właściciela ochrony praw załączył fragment aktualnej decyzji ochronnej wydanej na wniosek A. w dniu 7 grudnia 2017 r.
Dodatkowe postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ drugiej instancji, stosownie do dyspozycji zawartych w zapadłym wyroku sądowym, miało charakter uzupełniający, służący wyłącznie potwierdzeniu okoliczności faktycznych ustalonych w pierwotnym postępowaniu Naczelnika Urzędu Celnego w G., zakończonym decyzją o zawieszeniu zwolnienia przedmiotowego towaru.
Zapytanie skierowane przez organ do pełnomocnika właściciela ochrony praw zostało sformułowane w sposób bardzo ogólny i całościowy, który nie sugeruje odpowiedzi oraz uwzględnia dyspozycje zawarte w wyroku sądowym.
Zawieszenie zwolnienia przedmiotowego towaru w rozpatrywanej sprawie nastąpiło zatem na skutek uzasadnionego podejrzenia powziętego przez organ celny, naruszenia prawa własności intelektualnej w odniesieniu do znaków towarowych wskazanych przez pełnomocnika właściciela ochrony prawa A..
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł A. S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 3 lutego 2017 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucił :
- naruszenie art. 17 ust 1 w zw. z art. 14 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz. Urz. UE z 2013 r., nr L 181, s. 15-34, dalej jako "rozporządzenie nr 608/2013"), polegające na ustalaniu treści decyzji UAFA [...] na podstawie informacji przekazywanych przez pełnomocnika A. pomimo tego, że rozporządzenie nr 608/2013 przewiduje inny tryb przekazywania treści decyzji ochronnych pomiędzy organami celnymi Państw Członkowskich, a w konsekwencji braku ustalenia we właściwym trybie treści decyzji [...],
- naruszenie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2 b w zw. z art. 14 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 3 rozporządzenia nr 608/2013, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji z dnia 3 lutego 2017r. zawieszającej zwolnienie towarów w związku z decyzją UAFA [...], w sytuacji, gdy decyzja [...] nie była skuteczna na terytorium Polski w dniu 3 lutego 2017r.,
- naruszenie art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013 polegające na utrzymaniu w mocy decyzji z dnia 3 lutego 2017r. zawieszającej zwolnienie towarów w związku z decyzją [...], pomimo tego, że Naczelnik Urzędu Celnego w G. przed wydaniem zaskarżonej decyzję z dnia 3 lutego 2017r. na podstawie decyzji [...] nie zapoznał się z treścią decyzji [...] i nie ustalił w sposób prawidłowy:
a) w jakiej dacie została wydana decyzja [...],
b) jakie konkretnie prawa własności intelektualnej zostały objęte decyzją [...];
- naruszenie art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji z dnia 3 lutego 2017r. zawieszającej zwolnienie towarów w związku z decyzją [...], w sytuacji, gdy decyzja z dnia 3 lutego 2017r. nie precyzuje jakich konkretnie znaków towarowych dotyczy podejrzenie organów celnych;
- naruszenie art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013, wyrażające się w uznaniu, że towary importowane przez skarżącego (atrapy chłodnic) są towarami podejrzanymi o naruszenie praw własności intelektualnej przysługujących przedsiębiorstwu A., przy braku jakichkolwiek podstaw do takiej kwalifikacji w/w towarów;
- naruszenie art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z pkt. 27 preambuły rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 2013 r., nr L 269, s. 1-101, dalej jako "UKC") oraz pkt 19 zd. 1 preambuły rozporządzenia nr 608/2013, wyrażające się w braku poszanowania prawa skarżącego do złożenia wyjaśnień, przed podjęciem niekorzystnej decyzja; braku poszanowania zasady pewności prawa oraz naruszeniu zasady równego traktowania podmiotów prywatnych przez organy administracji publicznej, w szczególności w wyniku:
a) aprobaty decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. nr [...] z dnia 3 lutego 2017 r. zawieszającej zwolnienie towarów (atrap chłodnic z miejscem na znak towarowy), pomimo że wcześniej organy celne nigdy (do 2017 roku) nie kwestionowały zgodności z prawem tych części zamiennych skarżącego, ani nie wskazywały na jakiekolwiek podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej przysługujących przedsiębiorstwu A. (w szczególności, prawa do graficznego znaku towarowego tego przedsiębiorstwa),
b) akceptacji niedopuszczania skarżącego - przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. - do ponownej rewizji celnej towaru przeprowadzonej w dniu 3 lutego 2017 r.,
c) aprobacie zaniechania przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. odpowiedzi na pytania zadawane przez Skarżącego i ich "przekierowywania" do pełnomocnika A.,
- naruszenie przepisów dotyczących postępowania dowodowego tj. art. 187 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez:
brak prawidłowych ustaleń odnośnie treści i skuteczności decyzji [...]
pominiecie materiału dowodowego wskazującego na brak skuteczności decyzji [...] na terytorium Polski;
nieuwzględnienie ogólnie znanych okoliczności związanych z wyglądem atrap samochodowych;
nieuwzględnienie podnoszonych przez Skarżącego w toku postępowania odwoławczego prawnych oraz faktycznych uwarunkowań funkcjonowania rynku części zamiennych do samochodów;
aprobatę dla wewnętrznie sprzecznych ustaleń dokonanych przez organ celny I instancji, który składnik (element) atrap importowanych przez skarżącego określał raz jako "miejsce na znak towarowy A." a następnie jako "graficzny znak towarowy zastrzeżony na rzecz firmy A.";
nieuwzględnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 26 lipca 2017 sygn. akt [...] - dotyczącego m.in. tych samych 100 atrap chłodnicy, co decyzje organów celnych w niniejszej sprawie;
oddalenie istotnych wniosków dowodowych skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przesłanką zastosowania art. 17 ust. 1 rozporządzenie nr 608/2013, stanowiącego podstawę prawną zatrzymania towarów przez organ celny w niniejszej sprawie jest "zidentyfikowanie towarów podejrzanych o naruszenie prawa własności intelektualnej".
Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 7 powyższego rozporządzenia "towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej" oznaczają towary, w odniesieniu do których istnieją uzasadnione przesłanki, że w państwie członkowskim, w którym ujawniono te towary, są one prima facie:
a) towarami będącymi przedmiotem działania naruszającego prawo własności intelektualnej w tym państwie członkowskim;
b) urządzeniami, produktami lub częściami składowymi, zaprojektowanymi, wyprodukowanymi lub przystosowanymi głównie w celu umożliwienia lub ułatwienia obejścia technologii, urządzeń lub części składowych mających zapobiegać lub ograniczać, w normalnym trybie funkcjonowania, działania w odniesieniu do utworów niedopuszczonych przez posiadacza prawa autorskiego lub jakiegokolwiek prawa pokrewnemu prawu autorskiemu i które mają związek z działaniem naruszającymi te prawa w tym państwie członkowskim;
c) jakąkolwiek formą lub matrycą specjalnie zaprojektowaną lub przystosowaną do wytwarzania towarów naruszających prawo własności intelektualnej, jeżeli taka forma lub matryca ma związek z działaniem naruszającym prawo własności intelektualnej w tym państwie członkowskim;
Znaczenie używany w języku prawniczym łacińskiego zwrotu "prima facie" tożsame jest z polskim zwrotem "na pierwszy rzut oka".
Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że informacje zawarte w bazach danych COPIS i w systemie L., wbrew opinii strony skarżącej mogą być podstawą do podjęcia działań przez organy celne – zmierzających do ochrony zagrożonego prawa własności intelektualnej. Wymaga tego konieczność zapewnienia efektywności tej ochrony w sytuacji rozwoju współczesnych technologii cyfrowych i intensywności obrotu międzynarodowego.
Przedstawiona przez organy celne treść decyzji ochronnej nie budzi wątpliwości. W skład każdego z chronionych znaków towarowych, na które powoływał się ich właściciel, wchodzi element graficzny obejmujący cztery nachodzące na siebie obręcze. Przedstawienie tego elementu zawiera pismo pełnomocnika A. (k-291 akt adm.).
Zatrzymane towary to plastikowe atrapy samochodowe (osłony chłodnicy, grille) zawierające specjalne miejsce w zarysie odpowiadające jedynie zewnętrznemu obrysowi znaku towarowego chronionego na rzecz A.. Na zatrzymanych atrapach nie ma wizerunku czterech nachodzących na siebie obręczy.
W zaskarżonej decyzji (k. 361 akt administracyjnych) wskazano, że "z uzyskanej odpowiedzi od pełnomocnika właściciela znaku towarowego wynikało jednoznacznie, iż w analizowanym towarze zostały naruszone prawa do znaku graficznego w postaci czterech nachodzących na siebie obręczy".
Zdaniem sądu nie można przyjąć, by "na pierwszy rzut oka" produkty będące przedmiotem importu miały naruszać prawo ochronne do powyższego znaku towarowego. Nie zawierają one bowiem w sobie elementu czterech splecionych (nachodzących na siebie) obręczy, co widoczne jest już "na pierwszy rzut oka" na zdjęciach znajdujących się w aktach administracyjnych. Decyzje organu I ani II instancji nie precyzują, z którym z wymienionych w art. 2 pkt 7 rozporządzenia rodzajów naruszeń mamy, zdaniem organów, do czynienia w sprawie. Powołanie się na powyższe stanowisko pełnomocnika właściciela znaku towarowego wskazuje jednak na to, że chodzi o naruszenie znaku towarowego, o którym mowa w art. 2 pkt 7 lit. a rozporządzenia. Sam fakt, że importowane atrapy bezspornie przystosowane są do tego, by znak czterech nachodzących na siebie obręczy został na nich umieszczony nie wystarcza by uznać, że zachodzi podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej. Nie podlega bowiem ochronie sam zewnętrzny obrys takiego znaku.
Nie ma racji organ administracji, umniejszając niejako rolę organu celnego przy dokonywaniu oceny, czy dany towar podlega procedurze przewidzianej w przepisach art. 17 i dalszych rozporządzenia nr 608/2013. Organy celne nie są bowiem zwolnione od dokonania oceny importowanych towarów w świetle art. 17 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 7 lit a),b) i c) tegoż rozporządzenia. Ochrona swobody handlu wymaga, by zawieszać zwolnienie towaru na podstawie art. 17 ust. 1 rozporządzenia jedynie w przypadkach kwalifikowanych, gdy już "prima facie", a zatem w sposób oczywisty i dostrzegalny dla każdego dany towar narusza prawa własności intelektualnej. Nie jest oczywiście rzeczą organów celnych ostateczne rozstrzyganie, czy w sprawie doszło do naruszenia praw własności intelektualnej, lecz rozważając, czy zachodzi "podejrzenie" ich naruszenia muszą brać pod uwagę potencjalne szkody, które zawieszenie zwolnienia towarów może spowodować dla importera.
Na marginesie tylko wskazać należy, że dokonując oceny "prima facie", organy celne powinny brać pod uwagę obowiązujące przepisy innych gałęzi prawa, które wykluczać mogą w określonych sytuacjach naruszenie praw ochronnych. Do przepisów takich, zwłaszcza w odniesieniu do części samochodowych, należy art. 106¹ ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 776). Według tych przepisów (zawierających tzw. klauzulę naprawy) ochrona z tytułu prawa z rejestracji wzoru nie przysługuje wytworowi, który stanowi część składową wytworu złożonego, używaną do naprawy tego wytworu w taki sposób, by przywrócić mu jego wygląd początkowy, przy czym osoby trzecie mogą korzystać z takiego wytworu poprzez jego wytwarzanie, import, eksport lub używanie wytworu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany, lub poprzez składowanie takiego wytworu dla takich celów.
W tym stanie sprawy, stwierdzając, że doszło do naruszenia prawa materialnego art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 608/2013 Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.
Przedstawiona powyżej argumentacja czyni bezprzedmiotowym odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi, a zwłaszcza tych o charakterze procesowym.
Organy administracji celnej, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. uwzględnią powyższą ocenę prawną w dalszym ciągu postępowania w sprawie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).