III SA/Gd 778/14

III SA/Gd 778/14 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2014-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 623/15 - Wyrok NSA z 2017-03-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U.UE.L 2011 nr 43 poz 9
Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 138/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin  siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Dz.U.UE.L 2011 nr 204 poz 1
Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i  ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien  szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Dz.U.UE.L 1999 nr 136 poz 1 art. 9
Rozporządzenie nr  1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski  Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 10 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej [...] na rzecz "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 13.161 ( trzynaście tysięcy sto sześćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Sygn. akt III SA/Gd 778 /14
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 lipca 2014 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej, wydaną wobec "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą we W., w oparciu o art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 3 kwietnia 2014 r., nr [...], w której organ określił kraj pochodzenia towaru, objętego zgłoszeniem celnym z dnia 7 lutego 2012 r. nr [...] jako Chiny, stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 62,9%, kwotę cła antydumpingowego w wysokości 407.083,00 zł, podatek VAT w wysokości 255.663,00 zł oraz odstąpił od poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne oraz art. 37 ust. 1a ustawy o podatku VAT.
Decyzja organu pierwszej instancji oparta została na podstawie art. 207 § 1 - Ordynacji podatkowej, art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne , art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. c, g, art. 67, art. 78 ust. 1 i 3, art. 201 ust. 2, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27.09.2011r., zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L Nr 282 z dnia 28 października 2011 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 138/2011 z 16.02.2011 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. L 43/9 z dnia 17.02.2011r.) art. 1, art. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. L 204/1 z dnia 09.08.2011r.) art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 146a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tj. z 2011r. (Dz. U. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), art. 7 ust. 1, art. 8 ustawy z dnia 07.12.2013r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r., poz. 35).
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu 7.02.2012r. "A" S.A. zgłosiła celem dopuszczenia do obrotu towar - siatkę podtynkową z włókna szklanego, zaklasyfikowaną do kodu 7019 59 00 10, sprowadzoną z Tajwanu wg faktury importowej nr [...] z dnia 30.12.2011r., wystawioną przez eksportera [...] Zgłoszenie celne zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...].
Strona zadeklarowała kwotę należności celnych (A00) w wysokości 45 303,00 zł ze stawką celną erga omnes 7% i podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 162 034,00 zł wg 23% stawki podatku VAT.
W dniu 3.12.2013r. Naczelnik Urzędu Celnego otrzymał raport OLAF nr [...]
z dnia 06.11.2013r., dotyczący unikania ceł antydumpingowych na import chińskich tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych jako pochodzących z Tajwanu, przedstawiający szczegóły przeładunku tkanin siatkowych z włókien szklanych pochodzących z ChRL i eksportowanych do UE z Tajwanu.
Postanowieniem z dnia 20.02.2014r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie kontroli w/w zgłoszenia celnego.
Organ wskazał, że Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych OLAF wykonuje kompetencje Komisji Europejskiej w zakresie prowadzenia zewnętrznych dochodzeń w trybie administracyjnym do celów wzmocnienia zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innego rodzaju nielegalnej działalności mającej negatywny wpływ na interesy finansowe Wspólnoty. Na zakończenie dochodzenia OLAF opracowuje raport, który stanowi dowód w postępowaniu administracyjnym i sądowym państwa Członkowskiego, mający charakter dokumentu urzędowego.
Stwierdzony przez OLAF proceder polegał na wprowadzeniu towarów pochodzących z Chin do wolnej strefy, przeładunku ich do innego kontenera i wystawieniu nowych dokumentów w celu ukrycia faktycznego pochodzenia towarów, co powodowało obejście obowiązku zapłaty należnego cła antydumpingowego. Zadeklarowano tajwańskie pochodzenie towarów, które faktycznie pochodziły z Chin.
Funkcjonariusze OLAF zestawili przesyłki numerycznie, podając opis towaru, ilość opakowań i masę brutto oraz numery kontenerów. Dane w raporcie zostały dopasowane do konkretnej numerycznie przesyłki i udokumentowane w taki sposób, aby można było prześledzić historię przemieszczania się towaru z Chin do krajów Unii Europejskiej. Służby kontrolne OLAF zidentyfikowały numerycznie przesyłki na podstawie zapisów z ewidencji przekazanych przez tajwańskie służy celne. W Załączniku nr 2 do raportu wskazano, iż z kontenerów o nr [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], które zostały wyeksportowane z Chin przez firmę [...], z towarem-tkaniny siatkowe z włókien szklanych, importerem była firma [...] z Tajwanu. Towar został zarejestrowany w deklaracji importowej nr [...] z dnia 20.12.2011r. Następnie towar przeładowano do kontenerów o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...] i zgodnie z deklaracją eksportową nr [...] zgłoszono do procedury eksportu z przeznaczeniem do Unii Europejskiej. W obydwu deklaracjach importowej i eksportowej za kraj pochodzenia wskazano Chiny. Eksporterem przedmiotowego towaru była firma [...] z Tajwanu, natomiast importerem na teren UE była firma "A" S.A. we W..
Załącznik nr 2 do raportu sporządzony został wg schematu: list przewozowy (kontener), deklaracja eksportowa, data eksportu, eksporter, waga netto, kod taryfy, deklaracja importowa, data importu, importer, kraj pochodzenia, waga netto, kod taryfy, sprzedawca, nr kontenera. Na podstawie ww. dopasowania możliwe było zidentyfikowanie przesyłki, objętej nr [...] z dnia 07.02.2012r., jako wcześniej importowanej na Tajwan z ChRL, a następnie wysłanej do UE. Ponadto zgodnie z zapisami raportu towary, które były przedmiotem przeładunku nie podlegały jakiejkolwiek obróbce lub czynnościom wytwórczym na Tajwanie, dlatego też zachowały niepreferencyjne chińskie pochodzenie.
Odnosząc się do odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadków K. K. oraz J. K. - przedstawicieli spółki [...] z siedzibą w H. podano, że zgodnie z dokumentacją nie są oni powiązani z importerem oraz eksporterem przedmiotowego towaru, ponadto pośrednik nie może potwierdzić faktu wyprodukowania towaru przez dany zakład produkcyjny. Fakt istnienia zakładu zlokalizowanego przy [...] nr [...] Tajwan oraz moment zakończenia przez ten zakład produkcji nie jest istotną okolicznością w niniejszej sprawie. Ponadto brak jest w aktach sprawy dokumentów, których autentyczność mieliby potwierdzić ww. świadkowie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej wniosła "A" Spółka Akcyjna z siedzibą we W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego .
Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie:
- art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 187 § 1, art. 191, art. 181, art. 188 w zw. z art. 194 § 1 i 3 oraz art. 192 ustawy Ordynacja Podatkowa w zw. z art. 73 ustawy Prawo celne oraz w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez oparcie decyzji wyłącznie na treści raportu OLAF
- art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez oparcie decyzji wyłącznie na ustaleniach dokonanych w ramach dochodzenia OLAF;
- art. 10 ust. 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 5 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 O.p., poprzez niezastosowanie art. 10 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 5 rozporządzenia nr 1225 oraz wykorzystanie instytucji OLAF do obejścia przepisów rozporządzenia nr 1225, nałożenia cła antydumpingowego za okres wcześniejszy niż dzień wejścia w życie rozporządzenia nr 437/2012;
- art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 ust. 1, art. 8 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 O.p., poprzez błędne określenie podstawy opodatkowania podatkiem VAT w związku z błędnym przyjęciem podstaw do retrospektywnego zaksięgowania długu celnego.
Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z raportów kontroli z produkcji siatki podtynkowej w zakładach produkcyjnych na Tajwanie wraz z oświadczeniem firmy [...] z dnia 21 kwietnia 2014r. dotyczącym kontroli towarów na okoliczność: istnienia zakładów produkcyjnych siatki podtynkowej z włókna szklanego firmy [...] na Tajwanie w 2011r. oraz wyprodukowania w ww. zakładach siatki podtynkowej z włókna szklanego importowanej przez Spółkę ( w tym objętej przedmiotowym zgłoszeniem); wydruków ze strony internetowej firmy [...], na okoliczność rzeczywistego przedmiotu działalności prowadzonej przez te firmy; ze świadectwa pochodzenia nr [...] z dnia 07.10.2011r., dotyczącego towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym.
Skarżąca podniosła, że organy celne oparły swoje ustalenia o chińskim pochodzeniu towaru wyłącznie na ogólnikowych twierdzeniach raportu OLAF. Raporty takie nie mają mocy wiążącej ani absolutnej mocy dowodowej, a w przypadku, gdy fakty nimi objęte budzą wątpliwości, powinny zostać odpowiednio zweryfikowane, a postępowanie dowodowe uzupełnione. Zdaniem skarżącej podstawą wydania decyzji o nałożeniu cła antydumpingowego była wyłącznie jedna "linijka" tabelki - Załącznika nr 2 do raportu OLAF. Raport ten nie wskazuje , że proceder omijania cła miał miejsce wobec Spółki. Siatka podtynkowa objęta przedmiotowym zgłoszeniem celnym została wyprodukowana na Tajwanie, w zakładach produkcyjnych firmy [...] Tajwańskie pochodzenie towaru zostało potwierdzone dokumentem urzędowym, świadectwem pochodzenia nr [...].
Do raportu OLAF nie dołączono deklaracji importowych i eksportowych, w oparciu o które sporządzono załączniki nr 2 i 3, na podstawie których można prześledzić wskazaną drogę kontenerów. Ponadto organ nie wyjaśnił, na jakiej podstawie "powiązał" import z Chin na Tajwan z eksportem z Tajwanu do UE, skoro w kilkunastu pozycjach załącznika nr 3 są rozbieżności w wadze kontenerów wwiezionych na Tajwan a następnie do UE.
Spółka nie zna podmiotu [...]. wskazanego w raporcie OLAF, nigdy nie pozostawała z nim w żadnych relacjach handlowych, a towar zakupiła od producenta tajwańskiego- firmy [...].
Część podmiotów wskazanych w załącznikach nr 2 i 3 jako sprzedawcy siatki podtynkowej z Chin, w tym [...], [...], [...], [...] nie produkują i nie produkowały siatki podtynkowej. Firma [...] nigdy nie produkowała i nie eksportowała siatki podtynkowej z Chin.
Skarżąca zarzuciła, że nie miała możliwości weryfikacji twierdzeń i udziału w czynnościach i dowodów przeprowadzonych przez misję OLAF. Raporty OLAF nie są weryfikowane, mimo to uzyskują status dokumentu urzędowego, który w sposób bezpośredni wpływa na sytuację prawną objętych jego treścią podmiotów.
W ocenie Spółki zastosowanie przepisów rozporządzenia nr 1073 stało w sprzeczności z bardziej szczegółowymi regulacjami - tj. rozporządzeniem nr 1225. Wykładnia przepisów rozporządzenia nr 1225 prowadzi do wniosku, że wobec podmiotów, na które nakłada się cło antydumpingowe stosować należy co najmniej gwarancje prawne i zasady postępowania określone tym rozporządzeniem. Wykluczone jest natomiast ich pominięcie i pogorszenie stanowiska importera zastosowaniem przepisów mniej korzystnych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ dodał, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009r. nie może być przepisem szczególnym dla rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1073/1999. Zgodnie z rozporządzeniem nr 1073/1999, w kontroli (misji) OLAF nie ma możliwości udziału przedsiębiorstw, które omijały nałożone cła antydumpingowe oraz wpływania na wnioski oraz treść raportu końcowego. Dlatego zarzut braku możliwości udziału strony w czynnościach prowadzonych przez OLAF jest bezzasadny. Postępowanie organów prowadzone było zgodnie z zasadami określonymi w art. 121 i 122 O.p. , a organ celny I instancji udostępnił stronie wszystkie dowody dotyczące niniejszej sprawy.
Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżąca spółka podała , że wobec niej toczy się 37 analogicznych postępowań. Organy celne w tych postępowaniach potwierdziły w decyzjach, że na Tajwanie miała miejsce produkcja siatki podtynkowej importowanej przez Spółkę. W postępowaniach prowadzonych w oparciu o ten sam raport OLAF istnieje rozbieżność materiału dowodowego i ustaleń stanu faktycznego. Raport OLAF ma liczne błędy - brak zgodności co do wagi siatki, liczby kontenerów, brak przyporządkowania kontenerów do zgłoszeń celnych, brak produkcji siatki podtynkowej na Tajwanie, podanie nieprawdziwych informacji co do importu siatki z Chin do Tajwanu. Z uwagi na to niemożliwe było jakiekolwiek przyporządkowanie i stwierdzenie, że siatka podtynkowa została importowana z Chin, a nie z Tajwanu. W związku z tym organy celne były zobowiązane do przeprowadzenia własnych czynności wyjaśniających.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga podlegała uwzględnieniu, choć nie wszystkie jej zarzuty można podzielić.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie są decyzje organów celnych ustalające, że krajem pochodzenia importowanego przez skarżącą spółkę towaru nie jest Tajwan, a Chiny oraz - na skutek tego ustalenia – nakładające na spółkę cło antydumpingowe i podatek od towarów i usług.
Podstawą prawną do dokonania przez organ celny kontroli zgłoszenia celnego jest art. 78 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE.L.92.302.1 ze zm.), zgodnie z którym po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia.
Przedmiotem importu w niniejszej sprawie były tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych , dla którego wskazano kod TARIC 7019 59 00 19.
Dla towarów zgłaszanych do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego, tj w dniu 7 lutego 2012 r., pochodzących z Tajwanu, zaklasyfikowanego do w/w kodu TARIC, stawka celna erga omnes wynosiła 7 %.
Na podstawie Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 138/2011 z dnia 16 lutego 2011 r., nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U. UE.L.2011.43.9). , na niektóre tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych o wadze powyżej 35g/m², objęte niektórymi kodami, pochodzące z Chin, nałożono tymczasowe cło antydumpingowe w wysokości 62,9%.
Następnie w dniu 10 sierpnia 2011 r., weszło w życie Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) Nr 791/2011r. z dnia 3 sierpnia 2011 r. ( Dz.U.UE.L.2011.204.1) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na mocy którego na towary pochodzące z Chin została utrzymana stawka na poziomie określonym dla cła tymczasowego – 62,9%.
W tym miejscu należy zauważyć , że organ odwoławczy w opisie ustalonego stanu faktycznego wskazał , że skarżąca zgłosiła celem dopuszczenia do obrotu towar – siatkę podtynkową z włókna szklanego , zaklasyfikowaną do kodu TARIC 7019 59 00 10. W zgłoszeniu celnym widnieje jednak kod TARIC 7019 59 00 19.
Jest to o tyle istotne, że w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 138/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. , jak i w rozporządzeniu Wykonawczym Rady (UE) Nr 791/2011r. z dnia 3 sierpnia 2011 r. widnieją zapisy, że tymczasowe i ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz tkanin siatkowych (szczegółowo opisanych) , obecnie objętych kodami TARIC m.in. 7019 59 00 10.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że towary ujęte w przedmiotowym zgłoszeniu celnym objęte są przepisami w/w rozporządzeń, bowiem są tożsame z towarami klasyfikowanymi w 2011 r. do kodów TARIC 7019 59 00 10 ( nie było to też kwestionowane przez skarżącą), natomiast w dniu dokonania zgłoszenia celnego, czyli w dniu 7 lutego 2012 r. towary takie klasyfikowane były do kodu TARIC 7019 59 00 19 ( Informacja Taryfowa Systemu Isztar). Organ odwoławczy powinien jednak przy opisie stanu faktycznego kwestię tę wyjaśnić, a nie dokonywać opisu stanu faktycznego w sposób - co najmniej - uproszczony.
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych OLAF przeprowadził przy współpracy tajwańskich władz administracyjnych dochodzenie dotyczące unikania ceł antydumpingowych na import chińskich tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych przez ich deklarowanie jako pochodzących z Tajwanu. Raport OLAF nr [...] z dnia 6 listopada 2013 r. z tego dochodzenia wpłynął do Naczelnika Urzędu Celnego w dniu 3 grudnia 2013 r.
Na treści tego raportu oparły się organy celne w niniejszej sprawie ustalając, że przedmiotowe tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych miały chińskie pochodzenie.
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony został decyzją Komisji z dnia 28 kwietnia 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.20), a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało Rozporządzenie Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.1).
Art. 9 tego Rozporządzenia stanowił, że na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd opracowuje on raport, oraz że raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania.
Obecnie Rozporządzenie Nr 1073/1999 zastąpione zostało Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) Nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, które weszło w życie w dniu 1 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.248.1).
Także to Rozporządzenie - Nr 883/2013 - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust.2 Rozporządzenia raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych.
Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi.
Ponadto z art. 11 ust. 4 przywołanego rozporządzenia wynika, że wskazany raport, jak również wszystkie związane z nim dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji , które podejmują działania, w szczególności dyscyplinarne lub prawne , uzasadnione wynikami dochodzenia. Normatywna treść przywołanych przepisów musi też uwzględniać cele wyraźnie deklarowane przez prawodawcę unijnego, zwłaszcza w pkt 31, pkt 28 i pkt 49 wprowadzenia do przywołanego rozporządzenia (porównaj też wyrok NSA z dnia 16 października 2014 r. , sygn. akt I GSK 376/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Z przywołanych regulacji wynika więc, że wskazany raport OLAF i we wcześniejszym stanie prawnym i obecnie stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym przez odpowiednie organy postępowaniu celnym, ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego.
Nie można zgodzić się w tej sytuacji z zarzutami skargi, że raport nie ma charakteru dokumentu urzędowego. Jest to - jak wyżej wskazano - dowód zrównany z protokołami kontroli.
Organ odwoławczy uznał, że raport OLAF jest dokumentem, na podstawie którego możliwe jest dokonanie przyporządkowania kontenerów, w których przedmiotowy towar opuścił Chiny i kontenerów, w których towar ten, po przeładowaniu, został przywieziony do Polski. Wskazał przy tym na treść załącznika 2 do raportu OLAF stwierdzając, że wskazane kontenery z tkaninami siatkowymi z włókien szklanych wyeksportowano z Chin, eksporterem była firma [...], importerem - firma [...] z Tajwanu, a towar został ujęty w deklaracji importowej nr [...]. Następnie towar przeładowano do innych kontenerów, a zgodnie z deklaracją eksportową nr [...] eksporterem była [...] z Tajwanu, a importerem- skarżąca spółka. W obydwu deklaracjach importowej i eksportowej za kraj pochodzenia wskazano Chiny.
W związku z powyższym stwierdzić trzeba, że w załączniku 2 do raportu OLAF znajduje się tabela, z której faktycznie wynika, że przy deklaracji eksportowej z dnia 20 grudnia 2011 r. nr [...] , dotyczącej kontenerów o numerach [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], znajdują się adnotacje dotyczące firmy [...], oraz firmy [...]. Natomiast przy deklaracji nr [...] z dnia 21 grudnia 2011 r. znajduje się adnotacja dotycząca jedynie firmy [...]. Brak w tym przypadku informacji wskazywanych w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, że ta ostatnia deklaracja dotyczy eksportera – [...] z Tajwanu oraz importera – skarżącej spółki. Brak jest także informacji, że w obu deklaracjach wskazano Chiny jako kraj pochodzenia.
Tak więc twierdzenia organu odwoławczego nie mają pokrycia w omówionym przezeń materiale dowodowym.
Wobec powyższego zasadna jest część zarzutów skargi, dotycząca wadliwości zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu doszło do naruszenia przepisów postępowania –art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej i 210 § 4 Ordynacji podatkowej, w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
W aktach sprawy znajduje się "annex 3" zawierający tabelę , w której ujęto numer przedmiotowego zgłoszenia, nazwy - skarżącej spółki , firmy [...], [...], [...], numery deklaracji, numery kontenerów, jednak organ odwoławczy w żaden sposób nie powołał się na treść tej tabeli, nie omówił jej treści, ani też nie powołał się na treść tego aneksu( załącznika). Ustalenie stanu faktycznego i ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego należy do kompetencji organów celnych, których rzeczą jest też wskazanie podstawy poczynionych ustaleń.
Nie można podzielić natomiast zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego skutkujących pozbawienia skarżącej "prawa do obrony" bowiem z treści aktów prawnych normujących działanie OLAF wynika , że nie przewidują one możliwości udziału przedsiębiorstw w czynnościach OLAF, kończących się sporządzeniem raportu.
Całkowicie chybiony jest też zarzut skarżącej, dotyczący istnienia świadectwa pochodzenia towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Świadectwo pochodzenia nie zostało dołączone do zgłoszenia celnego, co wynika z treści pola 44 tego zgłoszenia. Z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, złożonego w toku postępowania administracyjnego , zawartym w piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r. wynika, że wystawienie świadectwa pochodzenia na formularzu A w 2012 r. nie było konieczne i "Spółka nie posiadała i nie posiada świadectwa pochodzenia na formularzu A, potwierdzającego pochodzenie towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym z Tajwanu". Tak więc wniosek skarżącej o włączenie do materiału dowodowego świadectwa pochodzenia dotyczącego przedmiotowego towaru i przeprowadzenie z niego dowodu jest niezrozumiały i chybiony.
Niezasadny jest też zarzut skargi dotyczący wadliwego działania organu odwoławczego, polegającego na odmowie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków K. K. i J.i K.. Mieli oni być przesłuchani na okoliczność istnienia zakładu [...] , zlokalizowanego pod konkretnym adresem, momentu zakończenia produkcji w tym zakładzie, wyprodukowania w nim towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym i autentyczności oświadczenia R. L. z dnia 21 kwietnia 2014 r.
Organ odwoławczy uzasadniając odmowę przeprowadzenia dowodu wskazał, że istnienie zakładu pod wskazanym adresem oraz data zakończenia produkcji nie były kwestionowane. Zasadne wobec tego było stanowisko organu , że przeprowadzenie tych dowodów było zbędne. Wskazać też należy, że odmowa przeprowadzenia dowodu objętego wnioskiem strony jest dopuszczalna, gdy brak jest możliwości przyczynienia się danej czynności dowodowej do wyjaśnienia sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku potwierdzenia autentyczności oświadczenia, którego nie tylko brak w aktach, ale które miało dotyczyć faktur nie dotyczących przedmiotowego zgłoszenia celnego. Do wyjaśnienia sprawy nie mogło przyczynić się też przesłuchanie osób nie powiązanych ze skarżącą ani deklarowanym eksporterem, co wynikało z akt sprawy. Zgodzić się też należy z organem odwoławczym, że pośrednik nie może potwierdzić faktu wyprodukowania konkretnego towaru, nie było wobec powyższego podstaw do przesłuchania świadków na zawnioskowane przez skarżącą tezy dowodowe.
Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Przeprowadzenie przez sąd dowodów następuje wobec powyższego jedynie wówczas, gdy dana okoliczność może być wyjaśniona przez uzupełniający dowód z dokumentu. Tymczasem wnioski skarżącej zawarte w skardze dotyczą przeprowadzenia dowodów z dokumentów w postaci raportów kontroli z produkcji siatki podtynkowej wraz z oświadczeniem firmy z dnia 21 kwietnia 2014 r. na okoliczność istnienia zakładów produkcyjnych na Tajwanie i wyprodukowania w tych zakładach siatki podtynkowej , m.in. objętej przedmiotowym zgłoszeniem i wydruków ze strony internetowej na okoliczność rzeczywistego przedmiotu działalności prowadzonej przez wskazane firmy. Nie wchodząc w szczegółową ocenę poszczególnych wniosków stwierdzić generalnie należy, że skarżąca dowodami tymi pragnie wykazać stan faktyczny odmienny od ustalonego w decyzjach, wobec czego nie można uznać, by przeprowadzenie takich dowodów mieściło się w ramach art. 106 § 3 p.p.s.a. Ponadto do skargi dołączono kserokopie, z których część nie jest nawet przetłumaczona. W tej sytuacji wnioski te podlegały oddaleniu.
Odnosząc się do stanowiska skarżącej dotyczącej oceny raportu OLAF przez pryzmat wszystkich toczących się wobec skarżącej postępowań, których jak twierdzi skarżąca jest poza niniejszą sprawą 37 stwierdzić trzeba, że Sąd stanowiska skarżącej nie podziela. Skarżąca powołuje się na treść innych decyzji , w tym na wywody organów dotyczące ilości ( wagi) siatki podtynkowej oraz produkcji tej siatki na Tajwanie. Decyzje te nie są jednak przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie i niemożliwe jest dokonywanie legalności zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji z uwzględnieniem treści decyzji, na które powołuje się skarżąca.
Zarzut dotyczący "wykorzystania instytucji raportu" OLAF do pominięcia Rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej ( Dz.U.UE.L.2009.343.51 ze zm.), jak też nałożenia cła antydumpingowego za okres wcześniejszy niż dzień wejścia w życie rozporządzenia wszczynającego postępowanie w sprawie obchodzenia ceł antydumpingowych nr 437/2012 jest chybiony. Procedura nakładania ceł antydumpingowych na podstawie Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 138/2011 i Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011r. jest zgodna z Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1225/2009, zaś akty prawne dotyczące OLAF nie są powiązane z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1225/2009. W sprawie nie miało też zastosowania przywołane przez skarżącą Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 437/2012 z dnia 23 maja 2012 r. ( Dz. U. UE. L 2012.134.12), które weszło w życie w dniu 25 maja 2012 r. i nie stanowiło podstawy wydanej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.
Rzeczą organu odwoławczego będzie, przy ponownym rozpoznaniu odwołania, przeprowadzenie ponownej analizy treści raportu OLAF i jego załączników w celu dokonania oceny, czy zebrany materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że przedmiotowy towar ma inne pochodzenie niż deklarowany przez skarżącą.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tj. Dz.U.2013.461 ).
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.