III SA/Gd 715/25

III SA/Gd 715/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-02-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
602  ceny
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 5a, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Dz.U. 1997 nr 9 poz 43
art. 4 ust. 1 pkt 1, ust. 2
Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr III/50/2002 w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta Gdańska uprawnień w zakresie ustalania wysokości niektórych cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu S. K. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 300 ( trzysta ) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
S. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisaną uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 5 grudnia 2002 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. z uwagi na brak naruszenia interesu prawnego skarżącego, o którym mowa w art. 101 u.s.g.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej wskazane, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta Gdańska z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr III/50/2002 w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta Gdańska uprawnień w zakresie ustalania wysokości niektórych cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. W związku ze zmianami wprowadzonymi uchwałami Rady Miasta Gdańska w latach 2003-2013 Rada Miasta Gdańska Obwieszczeniem z dnia 16 stycznia 2014 r. ogłosiła jednolity tekst uchwały Nr III/50/2002.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest ocenić jej dopuszczalność.
W czasie podjęcia przedmiotowej uchwały art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 ze zm. ) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zaskarżona uchwała została podjęta przez Radę Miasta Gdańska na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. Nr 9 poz. 43 ze zm., dalej: "u.g.k."). Uchwałą tą powierzono Prezydentowi Miasta Gdańska uprawnienia do ustalania wysokości niektórych cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.
Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k., jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą powierzyć organom wykonawczym tych jednostek (art. 4 ust. 2 u.g.k.).
Z powołanych regulacji wynika, że zaskarżona uchwała ustanawia jedynie upoważnienie (subdelegację) kompetencji dla organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego (Prezydenta Miasta Gdańska). Adresatem tego rodzaju uchwały jest wyłącznie organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego. Uchwała nie zawiera norm o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, nie kreuje również bezpośrednio żadnych praw i obowiązków dla jakichkolwiek odbiorców.
Skarżący nie wzywał organu do usunięcia naruszenia ( co wynika z treści jego pisma datowanego na dzień 30 grudnia 2025 r.), ale przede wszystkim brak jest podstaw do przyjęcia, że dysponuje on interesem prawnym w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały i że interes ten został naruszony. Brak jest bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną, indywidualnie i prawnie gwarantowaną sytuacją skarżącego (zob. postanowienie NSA z dnia 10 października 2023 r. sygn. akt III OSK 802/22).
Sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. w związku z art. 101 u.s.g., orzekł jak w punkcie 1.sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2. postanowienia). Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.