III SA/Gd 712/25

III SA/Gd 712/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-01-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Sudoł /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 § 1 pkt 1, art. 161 § 1 pkt 3, art. 54 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. R. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 11 września 2025 r., nr WSC-VI.6151.1211.2025.PT w przedmiocie udzielenia pozwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego Y. R. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wojewoda Pomorski decyzją z dnia 11 września 2025 r., nr WSC-VI.6151.1211.2025.PT, udzielił Y. R. (dalej jako: "wnioskodawca" lub "skarżący") zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Organ odstąpił od uzasadnienia decyzji uznając, że uwzględnił w całości żądanie wnioskodawcy. Organ pouczył przy tym wnioskodawcę, że decyzja jest ostateczna.
Y. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję Wojewody Pomorskiego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w toku prowadzonego postepowania, w dniu 27 sierpnia 2025 r., złożył do organu pisemne oświadczenie o zmianie pracodawcy, informując, że obecnie wykonuje pracę w spółce A. Sp. z o.o. Zawiadomił przy tym organ o zmianie miejsca zamieszkania oraz adresu do korespondencji. Pomimo tego organ wydał decyzję, w której nie uwzględnił zmiany pracodawcy. Decyzja została przesłana na adres: ul. [...], S., będący adresem byłego pracodawcy, a nie adresem zamieszkania ani adresem korespondencyjnym skarżącego. W rezultacie decyzja została doręczona w sposób nieprawidłowy, skarżący nie miał przez długi czas wiedzy o jej wydaniu.
Wojewoda Pomorski, odpowiadając na skargę, wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że uwzględnił skargę skarżącego w całości decyzją z dnia 27 listopada 2025 r., jak również stwierdził, iż działanie organu miało miejsce z rażącym naruszeniem.
Skarżący, w piśmie datowanym na dzień 9 stycznia 2025 r., oświadczył, że w związku z decyzją Wojewody Pomorskiego z dnia 27 listopada 2025 r., która jest dla niego korzystna, cofa skargę. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., mamy do czynienia natomiast, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX).
W rozpatrywanej sprawie wystąpiły dwie przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mianowicie, organ tuż po wniesieniu skargi skorzystał z trybu autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnił skargę w całości. Z akt sprawy wynika bowiem, że po wniesieniu skargi Wojewoda Pomorski decyzją z dnia 27 listopada 2025 r., nr WSC-VI.6151.1211.2025.PT, uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o udzieleniu skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonywania pracy na rzecz A. Sp. z o.o. Przedmiotowa decyzja została wysłana na adres pełnomocnika skarżącego.
W rezultacie, skarżący oświadczył, że cofa skargę. Sąd uznał przedmiotowe oświadczenie za skuteczne i niepozostające w sprzeczności z prawem.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania.
O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 300 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 205 § 1 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe.