III SA/Gd 669/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sprostował oczywistą omyłkę w sentencji wyroku, poprawiając błędnie wskazany organ zobowiązany do zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki w sentencji własnego wyroku z dnia 26 lutego 2026 r. Omyłka dotyczyła błędnego wskazania organu zobowiązanego do zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej A. C. Zamiast Wojewody Pomorskiego, który wydał zaskarżoną decyzję, w sentencji błędnie wskazano Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdyni. Sąd, powołując się na art. 156 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał błąd za oczywisty i dokonał jego sprostowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając wniosek o sprostowanie, wydał postanowienie dotyczące oczywistej omyłki zawartej w sentencji wyroku z dnia 26 lutego 2026 r., wydanego w sprawie o sygnaturze akt III SA/Gd 669/25. Sprawa dotyczyła skargi A. C. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 października 2025 r. w przedmiocie transkrypcji aktu urodzenia. Sąd stwierdził, że w punkcie 2 sentencji wyroku, zasądzającym zwrot kosztów postępowania, doszło do oczywistej omyłki redakcyjnej. Zamiast prawidłowego wskazania Wojewody Pomorskiego jako organu zobowiązanego do zwrotu kosztów, błędnie wskazano Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdyni. Sąd, opierając się na art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który umożliwia sprostowanie z urzędu niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w wyroku, uznał, że błąd ten jest oczywisty i nie budzi wątpliwości. Wyjaśniono, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi, zwrot kosztów postępowania przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt. Ponieważ zaskarżona decyzja została wydana przez Wojewodę Pomorskiego, to od niego należał się zwrot kosztów, a nie od Kierownika USC. Sąd uznał, że omyłka wynikała z niezamierzonego skopiowania i przeniesienia nazwy niewłaściwego organu podczas edycji dokumentu. W związku z tym, postanowiono sprostować sentencję wyroku, wpisując "zasądza od Wojewody Pomorskiego" w miejsce błędnego zapisu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę w sentencji własnego wyroku, jeśli jest ona niebudząca wątpliwości i wynika z natury błędu lub porównania z innymi okolicznościami.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., który pozwala na sprostowanie z urzędu oczywistych omyłek w wyroku. W analizowanej sprawie, błędne wskazanie organu zobowiązanego do zwrotu kosztów postępowania (Kierownik USC zamiast Wojewody Pomorskiego) zostało uznane za oczywistą omyłkę redakcyjną, wynikającą z niezamierzonego skopiowania nazwy niewłaściwego organu, co jest zgodne z zasadą zwrotu kosztów od organu II instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 156 § 1 i 2
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.
Skład orzekający
Bartłomiej Adamczak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania omyłek w orzeczeniach sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek redakcyjnych, a nie merytorycznych błędów w orzeczeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowe postanowienie o charakterze proceduralnym, dotyczące sprostowania oczywistej omyłki w sentencji wyroku. Nie zawiera nowych interpretacji prawnych ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gd 669/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2026-02-27 Data wpływu 2025-12-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6052 Akty stanu cywilnego Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Sprostowano omyłkę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 156 § 1 i 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 października 2025 r., nr WSO-III.6231.20.2025.EG w przedmiocie transkrypcji aktu urodzenia postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2026 r., wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 669/25, w ten sposób, że w punkcie 2 sentencji wyroku wpisać: "zasądza od Wojewody Pomorskiego" w miejsce błędnego zapisu: "zasądza od Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdyni". Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 lutego 2026 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 669/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę A. C. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 października 2025 r. (nr WSO-III.6231.20.2025.EG) w przedmiocie transkrypcji aktu urodzenia. Sąd – na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania sentencji wyroku – w punkcie 2 sentencji wyroku błędnie zapisał nazwę organu, od którego zasądzono na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Owa oczywistość wadliwości wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w punkcie 2 sentencji wyroku Sąd błędnie zapisał nazwę organu, a błąd ten został spowodowany oczywistą omyłką redakcyjną. Przepis art. 200 p.p.s.a. przewiduje bowiem, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zasadą jest, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem I instancji zwrot kosztów postępowania sąd uwzględniający skargę zasądza od organu II instancji. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja wydana została przez Wojewodę Pomorskiego, co jednoznacznie wynika z treści sentencji wydanego w sprawie wyroku. W świetle przytoczonego art. 200 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania przysługuje więc skarżącej od Wojewody Pomorskiego, a nie jak to zostało błędnie wskazane od Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdyni, który jest organem I instancji. Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w punkcie 2 sentencji wyroku od Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Gdyni miało zatem charakter oczywistej omyłki powstałej w trakcie edycji dokumentu - sentencji wyroku, na skutek niezamierzonego skopiowania i przeniesienia nazwy niewłaściwego organu. Taka pomyłka wyczerpuje w ocenie Sądu przesłanki uznania jej za oczywistą omyłkę. Mając na względzie powyższe, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI