III SA/Gd 626/06

III SA/Gd 626/06 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Elżbieta Kowalik-Grzanka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Sędziowie: WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz WSA Alina Dominiak (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi "A" Ł.-W. Spółki Jawnej w U. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia 1 grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz zakazu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Rada Miejska [...] podjęła w dniu 1 grudnia 2005 r. uchwałę Nr [...] w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta U. miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz stałego zakazu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.
"A" Ł. – W. Spółka Jawna z siedzibą w U. wskazując na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) pismem z dnia 10 lipca 2006 r. wezwała Radę Miejską [...] do usunięcia naruszenia prawa, poprzez usunięcie zapisu § 1 uchwały. Wezwanie wpłynęło do Rady Miasta [...] w dniu 13 lipca 2006 r.
Wezwanie to zostało rozpatrzone na sesji Rady Miejskiej [...] w dniu 28 września 2006 r. Większością głosów Rada Miejska uznała wezwanie za nieuzasadnione.
O stanowisku Rady Miejskiej [...] skarżąca została poinformowana pismem z dnia 4 października 2006 r., które otrzymała w dniu 12 października 2006 r.
W dniu 26 października 2006 r. (data stempla pocztowego) "A" Ł. – W. Spółka Jawna z siedzibą w U. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia 1 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się stwierdzenia jej niezgodności z prawem, tj. z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 14 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że brak jest obecnie podstawy prawnej do obowiązywania § 1 w brzmieniu jakie nadała mu Rada Miejska [...] w zaskarżonej uchwale, gdyż zgodnie z treścią art. 12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, nie ma zaś kompetencji do ustalania w drodze uchwały warunków sprzedaży napojów alkoholowych. W ocenie skarżącej treść § 1 reguluje również kwestie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Skarżąca ponadto podała, że kompetencje do wydania uchwały o treści określającej warunki sprzedaży dawał radzie gminy art. 12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, ale w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją ustawy, która weszła w życie w dniu 9 listopada 2002r., a zatem na ponad 3 lata przed dniem wydania zaskarżonej uchwały. Skarżąca podniosła, iż prowadzi lokal gastronomiczny na terenie Miasta U. i ubiega się o uzyskanie zezwolenia na sprzedaż i podawanie alkoholu, a zaskarżony przepis narusza jej uprawnienia w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska [...] wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi, względnie – w przypadku uznania skargi za zasadną – o orzeczenie niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały w trybie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 94 ust. 2 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym.
Uzasadniając wniosek o odrzucenie wywiedzionej skargi organ wskazał, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa otrzymał w dniu 13 lipca 2006 r. Od dnia następnego rozpoczął zatem bieg miesięczny termin do załatwienia sprawy przez organ. Sprawa rozpoznana została po upływie ponad 60 dni licząc od dnia skierowania przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to jest podczas sesji Rady Miejskiej [...] w dniu 28 września 2006 r. (organ błędnie podał jako datę sesji 1.12.2006 r.), która to data jest najwcześniejszą, w jakiej skarżąca mogła zapoznać się z zapadłym rozstrzygnięciem, choć z pewnością wiedzę o rozstrzygnięciu strona powzięła dopiero z pisma Rady Miejskiej z dnia 4 października 2006 r., które otrzymała w dniu 12 października 2006 r. Następnie organ powołując się na treść art. 53 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wywiódł, że skarżąca winna była skierować skargę do sądu w terminie 60 dni liczonym od dnia 13 lipca 2006 r., czyli w terminie do dnia 11 września 2006 r., gdyż organ nie udzielił jej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie organu skargę wniesioną w dniu 26 października 2006 r. uznać zatem należy za spóźnioną.
Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ podniósł, że wolą radnych Miasta U. było wprowadzenie zasady obowiązującej na terenie Gminy, iż sprzedaż i podawanie alkoholu będzie się odbywać w lokalach do tego celu przystosowanych, gdzie jako pewne minimum wskazano lokal o co najmniej 8 miejscach siedzących oraz wyposażony w nieodpłatną toaletę. Faktem jest stosunkowo zbliżone do siebie rozumienie pojęć "warunek" i "zasada". Wyprowadzając znaczenie obu tych słów ze słownika języka polskiego organ podał, iż wymogi wprowadzone zaskarżoną uchwałą określają pewne normy dla lokalizacji punktów sprzedaży i podawania alkoholu. W ocenie organu na mocy art. 12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi był on umocowany do wprowadzenia obostrzeń o jakich stanowi § 1 zaskarżonej uchwały. Uzasadniając wniosek o orzeczenie niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem organ wskazał, iż przesłanką takiego rozstrzygnięcia jest upływ ponad jednego roku od dnia jej podjęcia względem dnia orzekania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( t. j. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz.1591 ze zm.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym ( art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Chodzi o przepis art. 35 k.p.a., przy czym w sprawie podejmowania uchwał lub zarządzeń przez organy gminy oraz wezwań do usunięcia naruszenia prawa , poza przepisami o terminach załatwiania, przepisy k.p.a. nie mają zastosowania.
Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06 ( niepublikowane), że "ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To, że przepis art. 102 a ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa , o którym mowa w art. 52 § 3 i 4. Uchwała rady gminy nie przestaje być jednak innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tego Prawa".
Art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi dotyczy sytuacji , gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, o ile jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga. Terminy zaskarżenia , o których mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy ( tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej cytowanym postanowieniu).
Skoro, jak wskazano wyżej, skarga powinna być wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania, o ile organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed ich upływem , to nie sposób uznać, że dopuszczalna jest sytuacja, że po bezskutecznym upływie drugiego z terminów i nie wniesieniu w tym terminie skargi możliwe będzie skuteczne wniesienie skargi w przypadku, gdyby organ udzielił odpowiedzi, lecz po upływie drugiego z terminów. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.
Wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa z dnia 10 lipca 2006 r. Radzie Miejskiej [...] doręczono w dniu 13 lipca 2006 r. i w ciągu 60 dni Rada nie doręczyła odpowiedzi na to wezwanie. Skoro tak, to skarżący powinien wnieść skargę do sądu najpóźniej w dniu 11 września 2006 r. Skarżący we wskazanym terminie skargi nie wniósł. Rada udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 4 października 2006 r. , doręczonym skarżącemu w dniu 12 października 2006 r.
Odpowiedź Rady złożona po upływie 60 dni od doręczenia jej wezwania od skarżącego nie powoduje, w ocenie Sądu, swoistego "odżycia" terminu do złożenia skargi, wobec czego skarga złożona przez skarżącego w dniu 26 października 2006 r., na mocy art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu.