III SA/Gd 603/24

III SA/Gd 603/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący/
Maja Pietrasik
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Maja Pietrasik Protokolant: Starszy Asystent Sędziego Robert Daduń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2025 r. sprawy ze skargi R. S. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku z dnia 25 września 2024 r. nr WRd.5380-11463/2023 w przedmiocie usunięcia danych z Krajowego Systemu Informacyjnego Policji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu R. S. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.
Uzasadnienie
R. S. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia 27 maja 2024 r. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o usunięcie z Krajowego Systemu Informacyjnego Policji (KSIP) jego danych osobowych dotyczących wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Skarżący wskazał, że punkty karne zostały usunięte z KSIP w związku z zatarciem ukarania, natomiast w KSIP nadal widnieje wpis o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Skarżący powołał się na art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych.
Pismem z dnia 31 maja 2024 r. Komendant Główny Policji przekazał wniosek skarżącego Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Gdańsku (dalej: "Komendant WP", "organ") jako organowi upoważnionemu do prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami.
W piśmie z dnia 25 września 2024 r. Komendant WP wyjaśnił skarżącemu, że Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, zgodnie z art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Wpis dotyczący wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy jest wpisem technicznym, potwierdzającym wykonanie czynności wobec skarżącego zgodnie z art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328). W związku z nieprzekazaniem przez starostę informacji, o której mowa w § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego, zasadnym jest przetwarzanie informacji z wniosku z dnia 5 marca 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych Policji.
Organ pouczył skarżącego o możliwości zaskarżenia jego działania do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
R. S. (dalej " skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku, powołując się na art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zarzucił organowi naruszenie art. 20 ust. 1c ustawy o Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu danych, w tym danych osobowych, wobec nieprowadzenia w stosunku do skarżącego żadnych zadań wynikających z ustawy, czy też niewykonywania uprawnień związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych, realizacji czynności administracyjno-porządkowych oraz innych czynności, do przeprowadzenia których funkcjonariusze Policji są uprawnieni na podstawie ustaw. Skarżący wyjaśnił, że w 2015 r., w wyznaczonym terminie, poddał się badaniom psychologicznym, na które został skierowany. Wskazał, że podstawą wniosku z dnia 5 marca 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji było naruszenie przez niego w okresie od 19 marca 2013 r. do 25 lutego 2014 r. przepisów ruchu drogowego, w wyniku czego otrzymał łącznie 26 punktów karnych. Skarżący podjął działania, w wyniku których dokonano usunięcia z ewidencji kierujących pojazdami, prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku, wpisów dotyczących punktów karnych przypisanych skarżącemu za wykroczenia z dnia 19 marca 2013 r., 17 kwietnia 2013 r., 20 listopada 2013 r. oraz 25 lutego 2014 r. , bowiem nastąpiło zatarcie ukarania. Odnosząc się do odmowy usunięcia danych w zakresie wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy skarżący wskazał, że w momencie sporządzania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku wniosku z dnia 5 marca 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy przywołane przez organ regulacje zawarte w art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw oraz § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego nie obowiązywały. Z tego względu, zdaniem skarżącego, nie mogą stanowić podstawy przetwarzania informacji w zakresie wniosku z dnia 5 marca 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych Policji. Także przepis, na podstawie którego wystosowano wniosek o sprawdzenie kwalifikacji, tj. art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b), został uchylony.
Skarżący wskazał, że nie otrzymał od Starosty C. skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, które miałoby realizować wniosek Komendanta WP. Skarżący nie może ponosić konsekwencji działań organów, które przez ponad 10 lat nie są w stanie rozstrzygnąć kwestii związanej z jego uprawnieniami do kierowania pojazdami mechanicznymi. W stosunku do jego osoby nie toczyło się ani nie toczy żadne postępowanie związane ze skierowaniem go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Niezależnie od tego wskazał, że w aktach spraw prowadzonych przez organy administracji (Starostę C., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Policję), czy też Prokuraturę Rejonową w C. brak jest oryginału wniosku z dnia 5 marca 2014 r., na podstawie którego skierowano skarżącego na badania sprawdzające. Tym samym dokument należy uznać za nieistniejący w obrocie prawnym, co winno skutkować wykreśleniem danych w tym zakresie z KSIP. Zaistniała bowiem sytuacja, w której skarżący posiada uprawnienia do kierowania pojazdami, a jednocześnie w KSIP pozostaje aktywny wniosek o sprawdzenie jego kwalifikacji, któremu to badaniu poddać się nie musi z uwagi na brak stosownych dokumentów.
W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta WP do usunięcia danych z KSIP w zakresie wniosku z dnia 5 marca 2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a") sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa
w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W pierwszej kolejności należy zbadać zatem, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna.
Skarżący wniósł o usunięcie danych z Krajowego Systemu Informacyjnego Policji (KSIP), który jest zestawem zbiorów danych, w którym przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, w związku z realizacją zadań ustawowych ( art. 21nb ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ; tj. Dz.U. z 2024 r. , poz.145 ze zm.). We wniosku z dnia 27 maja 2024 r. powołał się na art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych. Stwierdzić wobec powyższego należy, że w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych( tj. Dz.U. z 2019 r., poz.1781 ) nie istnieje taka jednostka redakcyjna - art. 26 , a art. 26 ust.1 w/w ustawy dotyczy pobierania opłaty przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych za czynności związane z certyfikacją.
Zatem skarżący powoływał się na przepisy innej ustawy - ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1206, dalej także jako ustawa z dnia 14 grudnia 2018 r.). Co prawda treść tego przepisu również nie przystaje do treści wniosku, bowiem art. 26 ust.1 pkt 4 w/w ustawy stanowi, że nie przekazuje się informacji, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, oraz nie udostępnia się danych osobowych, jeżeli mogłoby to powodować zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa i porządku publicznego i jego treść. Przyjąć jednak trzeba, że z uwagi na treść wniosku należy mieć na względzie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. , który stanowi, że osoba, której dane dotyczą, może wystąpić z wnioskiem do administratora o niezwłoczne:
1) uzupełnienie, uaktualnienie lub sprostowanie danych osobowych - w przypadku gdy dane te są niekompletne, nieaktualne lub nieprawdziwe;
2) usunięcie danych osobowych - w przypadku gdy dane te zostały zebrane lub są przetwarzane z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy.
Uwzględniając wniosek, o którym mowa w ust. 1, administrator bez zbędnej zwłoki odpowiednio uzupełnia, aktualizuje lub sprostowuje dane osobowe albo dokonuje ich usunięcia ( art. 24 ust.2 ).
W przypadku stwierdzenia z urzędu okoliczności, o której mowa w ust. 1 pkt 2, administrator dokonuje usunięcia danych osobowych ( art. 24 ust. 4).
Administrator informuje wnioskodawcę o sprostowaniu lub usunięciu danych lub o odmowie ich sprostowania lub usunięcia ( art. 24 ust.5).
W przypadku odmowy sprostowania lub usunięcia danych osobowych administrator poucza osobę, której dane dotyczą, o możliwości wniesienia skargi, jeżeli jej dane osobowe są przetwarzane niezgodnie z prawem ( art. 24 ust. 6).
Skarga, o której mowa w art. 26 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. nie jest jednak skargą wnoszoną do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a skargą, wnoszoną do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przypadku naruszenia praw osoby w wyniku przetwarzania jej danych osobowych.
Rozpatrywanie skarg osób, których dane osobowe są przetwarzane niezgodnie z prawem i prowadzenie postępowań w tym zakresie należy - w myśl art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. – do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Przepis art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. stanowi, że osobie, której dane osobowe są przetwarzane niezgodnie z prawem, przysługuje prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu (Ochrony Danych Osobowych) w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o tym naruszeniu lub otrzymania informacji od administratora.
Stosownie do art. 51 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. każdemu podmiotowi, wobec którego Prezes Urzędu wydał decyzję, przysługuje prawo do wniesienia na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Każdej osobie, której dane dotyczą, przysługuje prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jeżeli Prezes Urzędu nie rozpatrzył skargi lub zgłoszenia wniesionego na mocy art. 50 lub nie poinformował osoby, której dane dotyczą, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu skargi, o postępach lub wyniku jej rozpatrzenia.
Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r., w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych zbieranych w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1, Prezes Urzędu, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności:
1) usunięcie uchybień;
2) uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych;
3) zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane osobowe;
4) zabezpieczenie danych osobowych lub przekazanie ich innym podmiotom;
5) usunięcie danych osobowych;
6) wprowadzenie czasowych lub stałych ograniczeń przetwarzania i przekazywania, w tym zakazu przetwarzania.
Do postępowań w tych sprawach stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775) o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (art. 12 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r.). Postępowanie w ww. sprawach jest jednoinstancyjne, a na decyzję Prezesa Urzędu, o której mowa w art. 8 ust. 2, przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 9).
Zatem zarzuty co do prawidłowości administrowania danymi osobowymi należy kierować do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
W niniejszej sprawie organ w piśmie z dnia 25 września 2024 r. odpowiedział na wniosek skarżącego, podając podstawy prawne przetwarzania przez Policję informacji, w tym danych osobowych i uznając za zasadne przetwarzanie w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych Policji informacji o wystosowanym wobec skarżącego w dniu 5 marca 2014r. wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy.
Uznać zatem należało, że pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku, wystosowane do skarżącego w odpowiedzi na jego wniosek, nie jest ani czynnością, ani aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę ( punkt 1. sentencji postanowienia).
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi ( pkt 2. sentencji postanowienia).