III SA/GD 597/04

III SA/Gd 597/04 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Arkadiusz Despot-Mładanowicz /przewodniczący/
Elżbieta Kowalik-Grzanka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Komendanta Policji z dnia 27 września 2004 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 sierpnia 2004 r. nr [...] Komendant Miejski Policji zwolnił ze służby w Policji z dniem 6 września 2004 r. Z. P., nadając orzeczeniu rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że prawomocnym orzeczeniem z dnia 25 maja 2004 r. nr [...] Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA uznała Z. P. za całkowicie niezdolnego do służby, zaliczając go do II grupy inwalidzkiej w związku ze służbą w Policji. Orzeczenie to zostało zatwierdzone w Okręgowej Komisji lekarskiej MSWiA w dniu 11 czerwca 2004 r. Datę zwolnienia ustalono w związku z upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, które nastąpiło od dnia 5 września 2003 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji Z. P. stwierdził, że nie neguje podstawy prawnej zwolnienia go ze służby, lecz termin, w którym go zwolniono. Stwierdził, że nie minęło 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, gdyż na zwolnieniu lekarskim przebywał od 5 września 2003 r. do 29 maja 2004 r., a następnie od 2 czerwca 2004 r. Tak więc, w okresie od 30 maja 2004 r. do 1 czerwca 2004 r .nastąpiła przerwa w chorobie. Zatem, jego zdaniem, powinien zostać zwolniony ze służby w dniu 2 czerwca 2005 r. Odwołujący podkreślił, że przerwa w zwolnieniu nastąpiła w okresie, kiedy orzeczenie Komisji lekarskiej nie było jeszcze prawomocne. Wskazał, iż inwalidą stał się nie z własnej winy, lecz w
związku z wypadkiem przy służbie. Powinien zatem móc wykorzystać wszelkie dopuszczalne prawem możliwości, by jak najdłużej pobierać świadczenie jako czynny policjant. Odwołujący zarzucił nadto zaskarżonej decyzji brak odniesienia do prawa do nagrody rocznej.
Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 27 września 2004 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżoną
decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na treść art. 41 ust. 1 pkt 1
ustawy o Policji. Podał, że odwołujący zaprzestał pełnienia służby z powodu choroby w dniu 5 września 2003 r. W dniu 27 listopada 2003 r. został z urzędu skierowany na badania lekarskie do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA - celem określenia przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. Orzeczeniem tej Komisji nr [...] z dnia 25 maja 2004 r. został uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji i zaliczony do II grupy inwalidzkiej w związku ze służbą oraz wypadkiem w służbie. W orzeczeniu komisja stwierdziła nadto, że inwalidztwo istnieje od dnia 25 maja 2004 r. Powyższe orzeczenie zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską w dniu 11 czerwca 2004 r. W związku z wydanym przez Komisję orzeczeniem, odwołujący został zwolniony z zajęć służbowych z dniem 23 czerwca 2004 r., natomiast - po upływie okresu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby - został zwolniony ze służby w Policji z dniem 6 września 2004 r. Jak podkreślił organ odwoławczy, z gramatycznej wykładni art. 43 ust. 1 ustawy o Policji wynika, że przepis ten nie, uzależnia możliwości jego zastosowania od rodzaju choroby lub zwolnienia lekarskiego, a jedynie stanowi, iż istotą jego zastosowania jest zaprzestanie służby z powodu choroby, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 5 września 2003 r. Z tego powodu, zdaniem organu odwoławczego, nie są istotne formy zwolnienia, z których korzysta policjant w czasie zaprzestania służby z powodu choroby, gdyż zaprzestanie to może nastąpić zarówno w oparciu o zwolnienie lekarskie, jak i orzeczenie komisji lekarskiej. Zdaniem organu, w takich sytuacjach orzeczenie komisji lekarskiej stwierdzające trwałą niezdolność do służby traktuje się jako kontynuację zwolnienia lekarskiego. Zatem, brak zwolnienia w dniach od 30 maja 2004 r. do dnia 1 czerwca 2004 r. w sytuacji, gdy odwołujący nie stawił się na służbie i nie podejmował czynności służbowych, a jednocześnie orzeczeniem komisji lekarskiej uznany był za trwale niezdolnego do tej służby, nie przerywa biegu okresu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby, o którym mowa w art. 43 ustawy o Policji. W kwestii zarzutu braku odniesienia w zaskarżonej decyzji do nagrody rocznej za rok 2004 organ odwoławczy stwierdził, iż wobec toczącego się przeciwko odwołującemu postępowania dyscyplinarnego, zawieszone zostało postępowanie w przedmiocie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej na czas toczącego się postępowania dyscyplinarnego. W tej sytuacji, zostanie wydana odrębna decyzja dotycząca ustalenia uprawnień odwołującego do nagrody rocznej w terminie późniejszym.
Skargę od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł Z. P.,
kwestionując prawidłowość ustalenia terminu, z jakim został zwolniony ze służby. W uzasadnieniu skargi podał, że przedkładał kolejne zwolnienia lekarskie, które określały jego czasową niezdolność do służby. Podkreślił, iż jego zdaniem, nie jest prawidłowe stanowisko organów administracji traktujące orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej - wydane w pierwszej instancji - za kontynuację zwolnienia lekarskiego. Dla bytu takiego orzeczenia wymagane jest jego zatwierdzenie przez Okręgową Komisję Lekarską. Zatem, do chwili zatwierdzenia, które nastąpiło dopiero w dniu 11 czerwca 2004 r. orzeczenie to było nieprawomocne i tym samym - mogło ulec zmianie. Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie nie ma żadnego znaczenia określenie terminu od kiedy istnieje inwalidztwo, gdyż Komisja jakąś datę musi wskazać w orzeczeniu. Nadto, w jego ocenie, organ odwoławczy myli datę określającą powstanie inwalidztwa z okresem udokumentowanej przerwy w służbie. Jak podkreślił skarżący, każda przerwa w chorobie powoduje, że okres 12 miesięcy powinien być liczony ponownie od chwili kolejnego zaprzestania służby z powodu choroby. Taki stan zaistniał w przypadku skarżącego. Z uwagi na fakt, że ponowną chorobę rozpoczął w dniu 2 czerwca 2004 r., a orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej otrzymał w dniu 11 czerwca 2004 r. toteż od tej ostatniej daty zwolniony był z obowiązku dostarczania kolejnych zwolnień. Zdaniem skarżącego, okres od dnia 30 maja 2004 r. do 1 czerwca 2004 r., kiedy to nie dostarczył zwolnienia lekarskiego, spowodował przerwę w biegu okresu 12 miesięcy zaprzestania służby z powodu choroby. Z tych powodów data zwolnienia go ze służby ustalona została nieprawidłowo.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Woiewódzki Sąd Administracyiny zważył. co nastepuie:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zmianami) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do przepisu art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji/ Dz. U nr 7 z 2002r. poz.581 policjanta zwalnia się ze służby w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską.
Zgodnie z art.43 ust.1 zwolnienie [...] nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że policjant zgłosi pisemne wystąpienie ze służby.
W stanie faktycznym sprawy skarżący korzystał ze zwolnienia lekarskiego w dniach od 5 września 2003r do 29 maja 2004r. Następnie w dniach od 30 maja 2004r. do 1 czerwca 2004r. nie podjął służby- czego nie kwestionuje- natomiast za ten okres nie przedstawił zwolnienia lekarskiego a następnie od 2 czerwca 2004r. do 15 czerwca 2004r. i od 16 czerwca 2004r. do 29 czerwca 2004r. posiadał zwolnienie lekarskie.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie zgadza się z poglądem orzecznictwa sądowoadministracyjnego wyrażonym w wyrokach NSA z dnia 12.03.2001 sygn. lISA 3145/00 oraz z dnia 16.05.2001r. sygn. lISA 704/01, iż ścisła interpretacja art. 43 ust.1 ustawy o Policji prowadzi do wniosku, iż chodzi tutaj o ostatni nieprzerwany okres 12 miesięcy zaprzestania służby z powodu choroby. W omawianej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie czy w wypadku skarżącego w dniach od 30 maja 2004r. do 1 czerwca 2004r. nastąpiła przerwa w okresie 12 miesięcy zaprzestania
służby z powodu choroby. Otóż w ocenie Sądu w tym składzie, aby stwierdzić przerwę w tym okresie skarżący musiałby w nim podjąć służbę czego sam nie kwestionuje, że nie uczynił. W tej sytuacji, zważywszy otrzymanie dalszego zwolnienia lekarskiego uznać należy, że również w tym okresie nie podjął służby z powodu choroby a fakt braku zwolnienia za ten okres jest wynikiem przypadku do, którego sam skarżący się przyznaje. W odwołaniu pisze, że przełożeni nie zauważyli braku zwolnienia lekarskiego co oznacza, iż nie powołuje się na podjęcie obowiązków służbowych z powodu lepszego samopoczucia bądź wręcz chwilowego powrotu do zdrowia a jedynie chce wykorzystać przeoczenie w tym zakresie przełożonych. Zdaniem Sądu podzielenie stanowiska skarżącego byłoby w
okolicznościach sprawy, nadużyciem prawa. Z tych względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.