III SA/Gd 579/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę A. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w części dotyczącej poboru odsetek od należności celnych. Sprawa dotyczyła zgłoszenia celnego z dnia 15 września 2004 r. na przywóz towaru z Chin, gdzie skarżący zastosował zerową stawkę celną w ramach kontyngentu nr 092501. Organ celny uznał, że kontyngent ten był przeznaczony wyłącznie dla towarów przywożonych w procedurze uszlachetniania biernego, a nie w procedurze dopuszczenia do obrotu, jak wskazał skarżący. W konsekwencji organ celny wszczął postępowanie w sprawie określenia kwoty długu celnego i podatku VAT, odrzucając możliwość skorzystania ze stawki celnej w ramach kontyngentu. Skarżący zarzucił organom celnym naruszenie przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC), w szczególności art. 78 ust. 3 i art. 220 ust. 2 lit. b, argumentując, że błąd w zgłoszeniu celnym nie mógł być przez niego wykryty, a organy celne dopuściły się błędu, akceptując wcześniejsze zgłoszenia w identycznym stanie faktycznym i prawnym. Podniósł również zarzut naruszenia art. 27 Konstytucji RP z uwagi na brak publikacji kluczowych aktów prawnych UE w języku polskim. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że choć skarżący nie zastosował się do wymogów dotyczących procedury uszlachetniania biernego, to błąd organu celnego, polegający na akceptacji zgłoszeń celnych z nieprawidłowym zastosowaniem kontyngentu, nie mógł być przez importera racjonalnie wykryty. Sąd podkreślił, że kluczowe rozporządzenie Rady (WE) Nr 32/2000 stało się dostępne w polskim tłumaczeniu dopiero po dokonaniu części zgłoszeń, a wcześniejsza praktyka organów celnych utwierdziła skarżącego w przekonaniu o prawidłowości jego działań. Sąd odwołał się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, wskazując, że brak możliwości wykrycia błędu przez płatnika działającego w dobrej wierze, w połączeniu z błędem organu celnego, wyłącza możliwość retrospektywnego zaksięgowania długu celnego zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b WKC. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 220 ust. 2 lit. b Wspólnotowego Kodeksu Celnego w kontekście błędów organów celnych, braku możliwości wykrycia błędu przez importera, wpływu braku publikacji przepisów UE w języku polskim oraz utrwalonej praktyki organów celnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z kontyngentami taryfowymi i przepisami celnymi UE, ale zasady dotyczące błędów organów i ochrony importera mogą mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ celny może dochodzić zaległych należności celnych (długu celnego) w sytuacji, gdy nieprawidłowe zastosowanie stawki celnej wynikało z błędu organu celnego, który nie mógł być racjonalnie wykryty przez importera działającego w dobrej wierze?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ celny nie może dochodzić zaległych należności celnych, jeśli ich niepobranie wynika z błędu organu celnego, który nie mógł być racjonalnie wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że błąd organu celnego w akceptacji zgłoszenia celnego z nieprawidłowym zastosowaniem kontyngentu taryfowego, w połączeniu z brakiem możliwości racjonalnego wykrycia tego błędu przez importera (zwłaszcza w kontekście braku polskiego tłumaczenia kluczowego rozporządzenia UE i utrwalonej praktyki organu), wyłącza możliwość retrospektywnego zaksięgowania długu celnego zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b WKC.
Czy brak publikacji aktu prawa wspólnotowego w języku urzędowym państwa członkowskiego (w tym przypadku polskim) może stanowić podstawę do powołania się przez importera na nieznajomość prawa i brak racjonalnej możliwości wykrycia błędu organu celnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak oficjalnego tłumaczenia aktu prawa wspólnotowego na język urzędowy państwa członkowskiego może ograniczać zasadę ignorantia iuris nocet i stanowić czynnik usprawiedliwiający nieznajomość prawa oraz brak racjonalnej możliwości wykrycia błędu organu celnego.
Uzasadnienie
Sąd podzielił pogląd, że brak polskiego tłumaczenia rozporządzenia Rady (WE) Nr 32/2000 w oficjalnym publikatorze UE przed datą akcesji Polski utrudniał importerowi zapoznanie się z przepisami i wykrycie błędu organu celnego, co stanowiło usprawiedliwienie dla nieznajomości prawa.
Czy wcześniejsza, nieprawidłowa praktyka organów celnych w zakresie stosowania kontyngentów taryfowych może wpływać na ocenę możliwości racjonalnego wykrycia błędu przez importera przy kolejnych zgłoszeniach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, systematyczna, nieprawidłowa praktyka organów celnych może wyłączać możliwość pobrania należności celnych z mocą wsteczną, nawet po publikacji właściwych przepisów, ze względu na zasadę zaufania do organów państwa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro organ celny wielokrotnie akceptował zgłoszenia celne w identycznych sytuacjach, tworząc utrwaloną praktykę, importer mógł polegać na tej praktyce, a zmiana stanu prawnego (publikacja rozporządzenia) nie musiała automatycznie oznaczać obowiązku ponownej analizy stanu prawnego przez importera.
Przepisy (22)
Główne
WKC art. 220 § ust. 2 lit. b
Wspólnotowy Kodeks Celny
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
WKC art. 220 § ust. 2 lit. b
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92
Rozporządzenie Rady (WE) Nr 32/2000
Rozporządzenie Rady (WE) Nr 32/2000
Pomocnicze
o.p. art. 233 § § 1 pkt. 2 lit. a
Ordynacja podatkowa
p.c. art. 65 § ust. 5
Prawo celne
p.c. art. 65 § ust. 4
Prawo celne
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87
Rozporządzenie Rady (WE) Nr 32/2000
WKC art. 78 § ust. 3
Wspólnotowy Kodeks Celny
WKC art. 220 § ust. 1
Wspólnotowy Kodeks Celny
o.p. art. 73 § ust.
Ordynacja podatkowa
Konst. RP art. 27
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i 2
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 256 § ust. 2
WKC art. 85
Wspólnotowy Kodeks Celny
Rozporządzenie Rady nr 1430/79 art. 13
Rozporządzenie Rady Nr 1697/79 art. 5 § ust. 2
Wyrok ETS z 14 listopada 2002r. w sprawie Ilumitrónica - Iluminçãoe Electrónica art. C-251/00
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd organu celnego w akceptacji zgłoszenia celnego z nieprawidłowym zastosowaniem kontyngentu taryfowego. • Brak możliwości racjonalnego wykrycia błędu przez importera, zwłaszcza w kontekście braku polskiego tłumaczenia kluczowego rozporządzenia UE i utrwalonej praktyki organu. • Naruszenie zasady zaufania do organów państwa.
Odrzucone argumenty
Argument organu celnego, że importer nie mógł skorzystać z kontyngentu taryfowego, gdyż nie stosował procedury uszlachetniania biernego. • Argument organu celnego, że błąd importera nie mógł być uznany za błąd organu celnego w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b WKC.
Godne uwagi sformułowania
"nie pozostawia organowi celnemu najmniejszej nawet swobody w podjęciu decyzji o odstąpieniu od wszczęcia postępowania" • "błąd organu celnego, który nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów" • "brak oficjalnego tłumaczenia aktu prawa wspólnotowego na język grecki uznano za jeden z 'wysoce wyjątkowych czynników składających się na pojęcie szczególnych okoliczności'" • "zasada zaufania do organów państwa, której ochronie służy art. 220 ust. 2 lit. B WKC wymaga bowiem, by nie wyprowadzać negatywnych konsekwencji w stosunku do importera, przyjmującego domniemanie, że mająca cechy trwałości praktyka ich działania jest zgodna z prawem."
Skład orzekający
Anna Orłowska
przewodniczący sprawozdawca
Arkadiusz Despot-Mładanowicz
sędzia
Krzysztof Gruszecki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 220 ust. 2 lit. b Wspólnotowego Kodeksu Celnego w kontekście błędów organów celnych, braku możliwości wykrycia błędu przez importera, wpływu braku publikacji przepisów UE w języku polskim oraz utrwalonej praktyki organów celnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z kontyngentami taryfowymi i przepisami celnymi UE, ale zasady dotyczące błędów organów i ochrony importera mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak błędy organów państwowych i zawiłości prawne (zwłaszcza w kontekście prawa UE) mogą prowadzić do sporów, a sądowa ochrona importera działającego w dobrej wierze jest kluczowa. Podkreśla znaczenie dostępności i zrozumiałości przepisów prawnych.
“Błąd urzędnika kosztował importera tysiące złotych – sąd stanął po jego stronie.”
Dane finansowe
WPS: 1603 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.