III SA/Gd 576/22

III SA/Gd 576/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący/
Paweł Mierzejewski
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 60, art. 77, art. 85, art. 103, art. 172
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U.UE.L 2015 nr 343 poz 1 art. 34
Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady  (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Protokolant: Asystent Sędziego Marzena Cybulska-Kulesza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2022 r. nr 2201-IOC.4322.2.2022.KF w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru oraz długu celnego i podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Gdyni, decyzją z dnia 25 lutego 2022 r. nr 328000-COC-2.4322.219.2021.MW, dla towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia 16 lutego 2017 r. nr [...], dokonanym przez Z. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., określił kraj pochodzenia Chiny, dla pozycji 1 zgłoszenia określił kod dodatkowy Taric B999 oraz stawkę cła antydumpingowego w wysokości 48,5 %, dla pozycji 3. zgłoszenia określił kod dodatkowy Taric 8900 oraz stawkę cła antydumpingowego w wysokości 48,5%, orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego Typ A 30 w wysokości 154483 zł oraz określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku wykazaną w ww. zgłoszeniu celnym w wysokości 35 532 zł.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że ww. zgłoszeniem celnym objęte zostały towary w postaci rowerów dwukołowych z łożyskami tocznymi oraz części rowerowe, których eksporterem był tajwański podmiot A.
W okresie od kwietnia 2020 r. do października 2021 r. funkcjonariusze Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach przeprowadzili kontrolę celno-skarbową u importera, w trakcie której stwierdzono m.in. nieprawidłowo zadeklarowany kraj pochodzenia importowanych towarów.
Jak wyjaśnił organ pierwszej instancji, z materiału dowodowego zebranego podczas przeprowadzonej kontroli wynika, że importer nabywał części rowerowe oraz rowery z Tajwanu, korzystając z usług pośrednika - firmy A. W trakcie trwających czynności kontrolnych uzyskano dodatkowe dowody w sprawie, otrzymane od tajwańskiej administracji celnej, tj. tabelę przedstawiającą powiązanie eksportu z Chińskiej Republiki Ludowej z eksportem z Tajwanu. W odniesieniu do podmiotu tajwańskiego – A. podano, że "wskazany przez tajwańskiego eksportera A. zakres działalności gospodarczej obejmuje handel hurtowy częściami do rowerów, dostawy oraz handel detaliczny rowerami i ich częściami, jednak nie obejmuje produkcji rowerów ani ich części." Ponadto wskazano, że towary ze zgłoszenia wywozowego z Chin do Tajwanu nr [...] były na obszarze Tajwanu rozkładane i składane, a następnie zgodnie ze zgłoszeniem nr [...] eksportowane w takiej samej ilości do Polski. Opis towaru, ilości oraz waga są takie same w obu zgłoszeniach, co potwierdziła załączona tabela powiązania eksportu oraz importu.
Analiza materiału dowodowego pozwoliła na ustalenie istniejących powiązań pomiędzy transakcjami dokonanymi przez chińskiego eksportera towaru do Tajwanu, w którym odbiorcą był tajwański podmiot A., a transakcjami dokonanymi przez A., w której odbiorcą towaru była strona. Porównano fakturę handlową wystawioną przez chińską spółkę H. dla tajwańskiej firmy T. z fakturami wystawionymi przez tajwańskiego eksportera A. Stwierdzono, że opis towarów, a także ilość sztuk towaru wysłanego z Chin do Tajwanu są identyczne, jak opis i ilość towaru sprowadzonego według faktury tajwańskiej przez kontrolowanego importera. Dodatkowo w zgłoszeniu wywozowym do Polski o numerze [...], wskazano numer faktury wystawionej przez ww. chińskiego eksportera dla spółki T., natomiast jako odbiorca na zgłoszeniu widnieje spółka A. W ocenie organu pierwszej instancji z wyżej wskazanych powiązań wynika, że krajem pochodzenia importowanych przez importera części rowerowych oraz rowerów jest w rzeczywistości Chińska Republika Ludowa, a nie - jak zadeklarowano w zgłoszeniu celnym -Tajwan.
Organ wskazał, że świadectwo niepreferencyjnego pochodzenia towaru wystawione przez Tajwańską Izbę Handlową, jako niewiążące dla organów Unii, nie posiada absolutnej wartości dowodowej, zaś zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że tajwański podmiot importował rowery oraz części rowerowe z ChRL, a następnie eksportował je do spółki importera, przy czym nie poddał tych części i rowerów wystarczającej obróbce lub wystarczającemu przetworzeniu, aby można było je uznać za produkty pochodzące z Tajwanu w sensie artykułu 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z dnia 10 października 2013 r.) - dalej "UKC". Z powyższego wynika, że władze tajwańskie wydały, na skutek wprowadzenia w błąd przez eksportera, nieprawidłowe świadectwo pochodzenia towaru.
Organ przedstawił przepisy, na podstawie których nakładane są ostateczne cła antydumpingowe na przywóz rowerów i niektórych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz wskazał na przepisy ustawy o podatku od towarów i usług , zgodnie z którymi na organach celnych ciąży obowiązek pobierania należności z tytułu importu towarów, a także obowiązek wydania decyzji określającej różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną , gdy w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości.
Zdaniem organu pierwszej instancji, analiza współpracy pomiędzy firmą T. oraz A. nie była konieczna do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Współpraca między nimi miała służyć jedynie próbie ukrycia procederu niewłaściwego deklarowania pochodzenia towaru. Zgromadzone w sprawie materiały dowodowe m.in. dokumenty sprzedaży, zgłoszenia wywozowe oraz zestawienie transakcji importowych z Chin oraz z Tajwanu w wystarczający sposób dowodzą, że ww. towar został sprowadzony z Chin za pomocą tajwańskiego eksportera, a następnie po drobnych czynnościach montażowych został wywieziony do Polski. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie jest możliwe, aby część elementów użytych do produkcji rowerów wyprodukowała spółka T. w Tajwanie, gdyż brak jest jakichkolwiek dowodów dokumentujących ten proces. Dodatkowo analiza i ocena materiału dowodowego uzasadnia twierdzenie, iż w niniejszej sprawie doszło do popełnienia czynu polegającego na umyślnym wprowadzeniu w błąd organu uprawnionego do kontroli celnej i narażeniu należności celnych na uszczuplenie, a więc czynu realizującego znamiona występku z art. 87 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1958 ze zm.). W związku z powyższym, termin na powiadomienie dłużnika o zaksięgowaniu uszczuplonych kwot należności celnych, ulega przedłużeniu zgodnie z art. 103 ust. 2 UKC.
W odwołaniu od powyższej decyzji Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. zarzuciła decyzji organu pierwszej instancji naruszenie:
1. art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tj.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1856 ze zm.), poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności dokumentów księgowych (faktur) oraz zgłoszeń celnych, a następnie dowolnej jego ocenie, przejawiającej się w uznaniu, że z samego tylko faktu zbieżności rodzaju i ilości towarów wskazanych w dokumentach sprzedaży wynika, że towary sprowadzone przez odwołującego się były pochodzenia chińskiego, a na Tajwanie dokonano jedynie drobnych czynności montażowych obejmujących te towary,
2. art. 122, art. 191 i art. 199a § 1 o.p. w związku z art. 73 ust 1 pkt 1 Prawa celnego, poprzez niedokładne i wybiórcze wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nieprzeprowadzenie stosownego postępowania dowodowego w zakresie weryfikacji pochodzenia towarów importowanych przez odwołującego się,
3. art. 180 §, art. 187 § 1 i art. 188 o.p. w zw. z art. 73 ust 1 pkt 1 Prawa celnego, poprzez nieprzeprowadzenie dowodów powołanych w piśmie z dnia 8 lutego 2022 r.
Decyzją z dnia 6 czerwca 2022 r. nr 2201-IOC.4322.2.2022.KF, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy, w oparciu o zebrany materiał dowodowy wskazał, że możliwe jest prześledzenie drogi towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym - rowerów i części rowerowych (rowery dwukołowe z łożyskami tocznymi-1175 PA, klocki hamulcowe-60 PAIRS, przerzutki-10 PCS, opony nowe-10 PCS, siodełka-5 PCS, pedały-5 PAIRS, obręcze kół-17 PSC ). Przywołując numery poszczególnych deklaracji celnych, treść faktur, ilość towaru (1175 SECT, 65 PAIRS, 37 PSC), numery kontenerów organ stwierdził, że towary będące przedmiotem importu do Polski zostały pierwotnie zaimportowane z Chin. Wskazał także, że w transakcjach powtarza się wspólny numer dokumentu [...] oraz kody HS (Harmonized System - System Zharmonizowany oraz Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów) towarów, które obejmują: rowery - HS 8712, części zamienne, tj. klocki hamulcowe, przerzutki, siodełka, pedały, obręcze kół - HS 8714, opony - HS 4011.
Importer przedstawił do zgłoszenia celnego nr [...] świadectwo pochodzenia nr [...] wystawione przez władze celne Tajwanu, którym potwierdził tajwańskie pochodzenie przedmiotowych towarów. Zdaniem organu odwoławczego analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że to eksporter zalegalizował towar uzyskując świadectwo pochodzenia w oparciu o nieprawdziwe dane co do pochodzenia rowerów i części rowerowych, ponieważ co do zasady świadectwa pochodzenia wystawiane są na wniosek eksportera lub upoważnionego przez niego przedstawiciela. Nadto ww. świadectwo pochodzenia było świadectwem potwierdzającym status niepreferencyjny, gdyż dla towarów pochodzących z Tajwanu nie zostały przewidziane w Taryfie Celnej UE żadne preferencje taryfowe. Dla towarów klasyfikowanych do kodu Taric 8712 00 30 90 oraz 8714 99 50 90 w przypadku braku preferencji taryfowych stosuje się stawkę celną konwencyjną dla krajów trzecich 14%. Taką też zastosował importer. Spowodowało to zaniżenie należności celnych, przez nieprzyjęcie do wyliczeń należności celno-podatkowych stawki cła antydumpingowego w wysokości 48,5% określonej dla ww. towarów pochodzących z Chin. Pomimo przedstawienia dowodu określającego kraj pochodzenia w postaci świadectwa pochodzenia jego wartość dowodowa nie jest absolutna, bowiem w toku postępowania kontrolnego uzyskano dowody wskazujące, iż towar faktycznie posiadał niepreferencyjne chińskie pochodzenie. Przepis art. 61 ust. 1 UKC stanowi, że jeżeli w zgłoszeniu celnym wskazane zostaje pochodzenie, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udowodnienia pochodzenia towarów. Tajwańskie pochodzenie towarów nie zostało przez skarżącą udowodnione. Dodatkowo w przypadku uzasadnionych wątpliwości organy celne mogą zażądać dodatkowego dowodu w celu upewnienia się, że wskazane pochodzenie jest zgodne z regułami określonymi w stosownych przepisach unijnych. Nawet w przypadku złożenia dowodu pochodzenia zgodnie z przepisami prawa celnego organ, w sytuacji istnienia innych dowodów wskazujących na pochodzenie towarów, może dokonać ustaleń na ich podstawie. Niewątpliwie takie uzasadnione wątpliwości w niniejszej sprawie zaistniały.
Eksporter A. niezasadnie zwracał się do tajwańskich władz celnych o wydanie świadectw pochodzenia w sytuacji, gdy towary nie nabyły tajwańskiego pochodzenia. Przedsiębiorca obszedł obowiązujące przepisy nie przestawiając właściwych dokumentów dla uzyskania świadectw, a tym samym wprowadził organ w błąd. Importer załączył do odwołania oświadczenie tajwańskiego eksportera A., z którego wynika, że producentem towarów wysłanych według faktury [...] jest T. z siedzibą na Tajwanie oraz że producent ten posiada linię montażową oraz lakiernię i standardową linię produkcyjną oraz stosuje zasady używania 40% części z Tajwanu i 60 % części zagranicznych. Podstawą dla zasad niepreferencyjnego pochodzenia towarów są przepisy art. 60 UKC. W myśl art. 60 ust 2 UKC towar, w produkcję którego zaangażowane są więcej niż jeden kraj lub więcej niż jedno terytorium, uznaje się za pochodzący z kraju lub terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania.
Organ odwoławczy , wskazując na treść art. 34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego oraz dokumenty uzyskane od tajwańskich władz celnych przy piśmie 2 lipca 2021 r. i przywołane w nich kody HS stwierdził, że na Tajwanie nie powstał nowy produkt ani nie nastąpiła ekonomiczne uzasadniona obróbka, bowiem rowery o kodzie HS 8712, HS 8714 części zamiennie ( tj. klocki hamulcowe, przerzutki, siodełka, pedały, obręcze kół), HS 4011 (opony) zostały pierwotnie przywiezione z Chin. Wobec powyższego przedmiotem importu z Chin do Tajwanu były rowery dwukołowe w ilości 1175 SET, części w ilościach 65 PAIRS, 37 PCS i w takiej samej postaci zostały wysłane z Tajwanu do Polski. Z posiadanych dokumentów uzyskanych od władz Tajwanu wynika, iż w wyniku operacji na towarze na Tajwanie nie powstały nowe produkty, nie nastąpiła ekonomiczne uzasadniona obróbka, a tym samym nie doszło tam do ich produkcji. Władze celne Tajwanu w swoim piśmie z 2 lipca 2021 r. potwierdziły, że świadectwo jest autentyczne oraz że nie są w stanie potwierdzać, czy towary te zostały przetworzone w znacznym stopniu. Mając jednak na uwadze nadesłane przez władze Tajwanu dokumenty przy tym piśmie i zestawienie ich z dokumentami załączonym do zgłoszenia nr [...] nie ulega wątpliwości, że towary te zostały wyeksportowane z Chin do Tajwanu, a następnie przywiezione do Polski.
Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia końcowego rozstrzygnięcia, a tym samym została zrealizowana zasada kompletności materiału dowodowego określona w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu decyzji zostały szczegółowo przedstawione przesłanki, którymi kierowały się organy , dokonując rozstrzygnięcia w zakresie kraju, naliczonego cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Z. Spółka z o.o. w P. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 pkt 1 Prawa celnego, polegające na:
1. niewyczerpującym i wybiórczym rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na treści dokumentów księgowych (faktur) oraz zgłoszeń celnych, a następnie dowolnej jego ocenie, przejawiającej się w uznaniu, że towary importowane przez skarżącą były pochodzenia chińskiego, a na Tajwanie nie nastąpiło ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbka tych towarów do celów nadania pochodzenia,
2. zaniechaniu przeprowadzenia dowodów istotnych dla sprawy, w tym wystąpienia do producenta importowanych towarów, tj. T. i/lub właściwego organu tajwańskiej administracji, o udzielenie informacji w zakresie rodzaju prowadzonej przez ten podmiot działalności, współpracy prowadzonej z podmiotem A., a w szczególności pochodzenia towarów, które były nabywane od T. przez ten ostatni podmiot, a także wystąpienia do [...]o udzielenie informacji, jakie kryteria brane są pod uwagę przy wystawianiu przez ten podmiot certyfikatu pochodzenia, w szczególności jakie wymogi należy spełnić, aby towar uzyskał potwierdzenie tajwańskiego pochodzenia, a także na czym oparto stwierdzenie tajwańskiego pochodzenia przedmiotowych towarów zaimportowanych przez odwołującego się od A.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Uzasadniając skargę strona skarżąca zakwestionowała prawidłowość ustaleń faktycznych poczynionych przez organy obu instancji wskazujących na chińskie pochodzenie importowanych towarów. W ocenie skarżącej dokonane przez organ proste zestawienie ze sobą ilości i rodzajów towarów wskazanych na fakturach wystawionych przez A. z określonymi w chińskich zgłoszeniach celnych (import z Chin do Tajwanu), nie może przesądzać, że w istocie chodziło o te same towary. Dla dokonania tego rodzaju ustaleń konieczne było bowiem uprzednie szczegółowe ustalenie, przez kogo i w jaki sposób te towary (zwłaszcza poszczególne komponenty), zostały wykorzystane.
Informacje uzyskane od administracji celnej Tajwanu nie mogą potwierdzać ustaleń organu administracyjnego w zakresie chińskiego pochodzenia przedmiotowych towarów, skoro opierają się wyłącznie na analizie treści zgłoszeń celnych, z jednoczesnym podkreśleniem, że tajwański organ nie jest uprawniony do weryfikacji pochodzenia towarów, jak również nie jest w stanie potwierdzić, czy wywożone towary zostały przetworzone lub poddane istotnej zmianie na terenie Tajwanu
W aktach sprawy znajduje się natomiast certyfikat pochodzenia wydany przez [...], który stwierdza tajwańskie pochodzenie tych towarów. Wyjaśnieniu powyższych kwestii miała służyć inicjatywa dowodowa skarżącej, która wnosiła o wystąpienie do producenta T. (ewentualnie następcy prawnego tego podmiotu, jeżeli już on nie istnieje) i/lub właściwego organu tajwańskiej administracji, o udzielenie informacji w zakresie rodzaju prowadzonej przez ten podmiot działalności, współpracy prowadzonej z podmiotem A., a w szczególności pochodzenia towarów, które były nabywane od T. przez ten ostatni podmiot, a także wystąpienie do [...] o udzielenie informacji, jakie kryteria brane są pod uwagę przy wystawianiu przez ten podmiot dokumentu certyfikatu pochodzenia, a w szczególności jakie wymogi należy spełnić, aby dany towar uzyskał potwierdzenie tajwańskiego pochodzenia, a także na czym oparto stwierdzenie tajwańskiego pochodzenia przedmiotowych towarów zaimportowanych przez odwołującego się od A.
Zdaniem skarżącej za doniosłością ww. dowodów przemawia treść oświadczenia eksportera – A., które potwierdza tajwańskie pochodzenie towarów importowanych przez skarżącego, wskazując ich producenta (T.) prowadzącego regularną działalność produkcyjną (zgodnie zresztą ze stwierdzonym urzędowo zakresem działalności gospodarczej tego podmiotu), jak i stosowanie przez ten podmiot odpowiedniej proporcji części (tajwańskich do obcych) w produkcji rowerów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Kontrola Sądu w niniejszej sprawie dotyczy decyzji organów celnych, które ustaliły, że towar - rowery i części do rowerów - objęty zgłoszeniem celnym z dnia 16 lutego 2017r., ma niepreferencyjne pochodzenie chińskie , co skutkowało m.in. określeniem stawki cła antydumpingowego w wysokości 48,5%, orzeczeniem o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego i określeniem różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym.
Wskazać w pierwszej kolejności należy, że zgodnie z art. 85 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( UE) NR 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1), dalej jako "UKC" , kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego. W myśl art. 77 ust. 2 UKC dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Nadto art. 172 ust. 2 UKC stanowi, że jeżeli nie przewidziano inaczej, data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych. Kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego, wobec czego data zgłoszenia celnego decyduje o stawce celnej właściwej dla zgłaszanego towaru a także jest wyznacznikiem dla zastosowania wobec towarów objętych zgłoszeniem celnym środków polityki handlowej, jeżeli takie mają zastosowanie do danego towaru. Chodzi tu o środki pozataryfowe, takie jak środki antydumpingowe w postaci ceł antydumpingowych, wprowadzane na mocy rozporządzeń Rady (WE) w wyniku postępowania antydumpingowego prowadzonego przez Komisję Europejską, jeżeli postępowanie takie wykaże stosowanie praktyk dumpingowych w przywozie określonego towaru na wspólnotowy obszar celny.
W niniejszej sprawie w zgłoszeniu celnym zadeklarowano, że towar – rowery i części do rowerów - ma pochodzenie tajwańskie, a organy celne obu instancji na podstawie zgromadzonych dowodów uznały, że ma on niepreferencyjne pochodzenie chińskie.
Stwierdzić wobec tego trzeba, że rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2474/93 z dnia 8 września 1993 r. (Dz. U. UE.L 1993.228.1) nałożono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Cło antydumpingowe zostało rozszerzone na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z ChRL rozporządzeniem Rady (WE) nr 71/97 stanowiącym jednocześnie o poborze rozszerzonego cła w przypadku takiego przywozu zarejestrowanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 703/96 (Dz. Urz. WE L nr 16 z 1997 r.).
Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 990/2011 z dnia 3 października 2011r. (Dz. U. UE. L 2011.261.2 ) , zmienionym rozporządzeniem Rady (UE) nr 502/2013 z dnia 29 maja 2013r. (Dz. U. UE. L 2013.153.17) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowych, objętych kodami CN 8712 00 30 oraz ex 8712 00 70 (kodami TARIC 8712 00 70 91 i 8712 00 70 99), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Przedsiębiorstwom innym niż wymienione w rozporządzeniu Rady (UE) nr 502/2013 z dnia 29 maja 2013r. przyporządkowano kod dodatkowy Taric B999 i ustalono dla nich stawkę cła antydumpingowego w wysokości 48,5%.
Ponadto - zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zgodnie z ust. 6 tego artykułu do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, dolicza się opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów. W myśl art. 33 ust. 2a w/w ustawy jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.
W ocenie Sądu organy – wbrew zarzutom skargi - prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, który pozwolił na stwierdzenie, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym ma pochodzenie chińskie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca spółka nabyła rowery i części rowerowe z Tajwanu, korzystając z usług pośrednika- A. Na zakupiony towar – rowery dwukołowe z łożyskami tocznymi i części - wystawiono faktury o numerach: [...], [...], [...], z których wynika , że łączna ilość importowanego towaru wynosiła SETC, 65 PAIRS, 37 PSC. Z dokumentów uzyskanych od władz celnych Tajwanu wynika natomiast, że wskazane towary ( ujęte w fakturach) zostały wpierw zaimportowane z Chin na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] do Tajwanu. Potwierdza to deklaracja celna wywozowa nr [...] oraz dołączone do niej dokumenty ( faktura nr [...] z dnia 12 grudnia 2016 r., packing list, świadectwo pochodzenia). We wskazanym zgłoszeniu celnym podano nr faktury [...] oraz numery kontenerów- [...], [...], [...]. W tych samych kontenerach przywieziono towar do Polski. Opis towaru i jego ilość wskazana w fakturach o numerach: [...], [...], [...] i w packing list, wystawionych przez A. dla skarżącej spółki są takie same, jak w zgłoszeniu celnym ( chińskim) [...]. Także opis towaru wysłanego z Chin do Tajwanu i jego ilość są zgodne z towarami objętymi przedmiotowym zgłoszeniem celnym.
Zauważyć należy, że skarżąca spółka w skardze nie kwestionowała w istocie przedstawionych szczegółowo przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji powiązań między zgłoszeniami celnymi , wystawionymi fakturami, numerami kontenerów, lecz twierdziła, że to proste zestawienie ze sobą różnego rodzaju dokumentów nie przesądza, że towary wskazane w fakturach wystawionych przez A. są tymi samymi towarami , które określono w chińskich zgłoszeniach celnych. Zdaniem skarżącej zaniechanie przez organy celne uzyskania informacji i dowodów , o które wnosiła powoduje, że nie można było wydać kwestionowanych decyzji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zarzutów tych nie podziela.
Wbrew zarzutom skargi należy zgodzić się z organami celnymi, że zebrany materiał dowodowy potwierdza, że ten sam towar został wywieziony z Chin, a następnie – przez Tajwan - przywieziony do Polski. Analiza treści dokumentów zasadnie doprowadziła organ odwoławczy do wniosku, że podane w nich – co należy podkreślić – bardzo szczegółowe dane dotyczące rodzaju towaru, jego ilości ( np. klocki hamulcowe- 60 PAIRS, obręcza kół- 17 PSC) , ten sam numer faktury, kontenerów, te same kody HS – świadczą o tym, że importowane towary mają pochodzenie chińskie. Nie można mówić przy tak szczegółowych informacjach o przypadkowości czy dowolności dopasowania przez organy towarów wywiezionych z Chin do towarów przywiezionych do Polski.
Wskazać należy, że pochodzenie towaru oceniane jest przez organy celne na podstawie przepisów unijnych. Przepisy art. 34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. L 343 z dnia 29 grudnia 2015 r.) stanowią, że następujących operacji nie uznaje się za istotne ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbkę do celów nadania pochodzenia:
a) operacje mające na celu zachowanie produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania (wietrzenie, rozkładanie, suszenie, usuwanie uszkodzonych części i podobne czynności) lub operacje ułatwiające przesyłkę lub transport;
b) proste czynności polegające na usuwaniu kurzu, przesiewaniu lub sortowaniu, segregowaniu, dobieraniu, myciu, rozcinaniu;
c) zmiany opakowania oraz rozdzielanie i łączenie przesyłek, proste umieszczanie w butelkach, puszkach, butlach, workach, pudełkach, skrzynkach, umieszczanie na kartonach lub deskach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem;
d) dobieranie towarów w zestawy lub komplety lub przygotowywanie do sprzedaży;
e) umieszczanie znaków, etykiet lub innych podobnych wyróżniających oznakowań na towarach lub na ich opakowaniach;
f) prosty montaż części produktu dla otrzymania kompletnego wyrobu;
g) demontaż bądź zmiana zastosowania;
połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)-g).
Prosty montaż części produktu dla uzyskania kompletnego wyrobu nie może być uznany za nadający pochodzenie , wobec czego organy słusznie uznały, że z dokumentów, w tym nadesłanych przez tajwańskie władze celne przy piśmie z dnia 2 lipca 2021 r. wynika, że w Tajwanie nie powstał nowy produkt ani nie nastąpiła ekonomicznie uzasadniona obróbka. Zatem w świetle przepisów unijnych przedmiotowy towar nie ma tajwańskiego pochodzenia. Nie było w tej sytuacji podstaw do prowadzenia przez organy postępowania dowodowego w kierunku wyjaśniania rodzaju działalności T. i współpracy tego podmiotu z A., czy też kryteriów wystawiania certyfikatu pochodzenia. Organ odwoławczy przy ustalaniu pochodzenia towaru miał bowiem na uwadze rodzaj działalności prowadzonej przez T., a także treść art. 60 ust. 2 UKC, zgodnie z którym w przypadku, gdy w produkcję towaru zaangażowany jest więcej niż jeden kraj lub terytorium, towar uznaje się za pochodzący z kraju, w którym został on poddany ostatniemu istotnemu , ekonomicznie uzasadnionemu przetworzeniu lub obróbce. Jeżeli nawet towar ten uzyskał świadectwo niepreferencyjnego pochodzenia, to w świetle reguł UKC świadectwo to nie może stać się podstawą do uznania , że towar faktycznie miał pochodzenie tajwańskie.
W tej sytuacji zasadnie organ odwoławczy nie przypisał świadectwu temu waloru wiarygodności , ani też nie czynił dalszych ustaleń, dotyczących zasad wystawiania tego rodzaju dokumentów w Tajwanie.
Zdaniem Sądu, organy prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy oraz ustaliły stan faktyczny , a wydane decyzje oparły na prawidłowych podstawach prawnych.
W tym stanie rzeczy Sąd, nie podzielając zarzutów skargi i nie stwierdzając naruszenia przez prawa materialnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, ani też przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.