III SA/GD 556/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2025-11-21
NSAAdministracyjneWysokawsa
skargauchwałarada gminyburmistrzkodeks postępowania administracyjnegopostępowanie skargowesąd administracyjnywłaściwość sąduodrzucenie skarginiedopuszczalność

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej Rumi dotyczącą rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza, uznając ją za niedopuszczalną.

Skarżąca spółka S. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej Rumi, która uznała za bezzasadną skargę na działalność Burmistrza Miasta Rumi. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów KPA i ustawy o działalności pożytku publicznego. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi. WSA w Gdańsku, powołując się na art. 3 p.p.s.a. i orzecznictwo NSA, uznał, że uchwała dotycząca rozpatrzenia skargi w trybie KPA nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie jest aktem władczym rozstrzygającym o prawach lub obowiązkach skarżącego. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Spółka S. z siedzibą w R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miejskiej Rumi z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr XIX/201/2025. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) i dotyczyła rozpatrzenia skargi skarżącej na działalność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie sposobu załatwienia pisma dotyczącego odrzucenia oferty w otwartym konkursie. Skarżąca zarzuciła uchwale naruszenie art. 35 i 36 oraz art. 227-229 k.p.a., a także zasad ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, domagając się stwierdzenia jej nieważności. Rada Miejska Rumi wniosła o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpatrując sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd uzasadnił swoje rozstrzygnięcie tym, że uchwała podjęta w trybie postępowania skargowego (dział VIII k.p.a.) nie jest aktem podlegającym kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że postępowanie skargowe nie kończy się decyzją administracyjną kształtującą sytuację prawną strony, a uchwała załatwiająca skargę ma charakter informacyjny, a nie władczy. Powołując się na jednolite orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd stwierdził, że skarga na uchwałę dotyczącą rozpatrzenia skargi w trybie KPA jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako sprawa nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała taka nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie jest aktem władczym rozstrzygającym o prawach lub obowiązkach skarżącego, a jedynie aktem informacyjnym.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad aktami i czynnościami wymienionymi w art. 3 § 2 i 3 PPSA. Uchwała rady gminy rozpatrująca skargę na działalność burmistrza w trybie KPA nie mieści się w tym katalogu, gdyż nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach wynikających z prawa materialnego, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Jest to odrębne postępowanie skargowe, które nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (10)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 2a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 227

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 229 § pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa o samorządzie gminnym art. 101 § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchwała Rady Miejskiej Rumi dotycząca rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 PPSA. Postępowanie skargowe w trybie KPA nie kończy się decyzją administracyjną i nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach skarżącego w rozumieniu przepisów PPSA.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów KPA i ustawy o działalności pożytku publicznego w zakresie rozpatrzenia skargi.

Godne uwagi sformułowania

uchwała podjęta przez Radę Miejską w Rumi dotyczyła więc skargi wniesionej w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w katalogu art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. uchwała lub inny akt właściwego organu załatwiające skargę powszechną nie są aktami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów, bowiem nie rozstrzygają w sposób władczy o prawach lub obowiązkach skarżącego, mających podstawę w normie prawa materialnego. Akty te są rodzajem aktów informujących, a nie władczych.

Skład orzekający

Adam Osik

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uchwały organów gminy dotyczące rozpatrzenia skarg w trybie KPA nie podlegają kognicji sądów administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie uchwał podejmowanych w trybie postępowania skargowego (dział VIII KPA), a nie innych aktów organów gminy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej zakresu kognicji sądów administracyjnych w odniesieniu do postępowań skargowych prowadzonych przez organy administracji.

Czy skarga na skargę jest możliwa? Sąd administracyjny wyjaśnia granice swojej kognicji.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

III SA/Gd 556/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art, 227, art. 229 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. z siedzibą w R. na uchwałę Rady Miejskiej Rumi z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr XIX/201/2025 w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza Miasta Rumi postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miejskiej Rumi z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr XIX/201/2025 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Rumi, wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572) – dalej jako: "k.p.a.", na mocy której to uchwały (§ 1) Rada Miejska Rumi uznała skargę za bezzasadną.
Zarzucając zaskarżonej uchwale naruszenie art. 35 i art. 36 oraz art. 227-229 k.p.a. oraz zasad wynikających z ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie w zakresie otwartych konkursów skarżący wskazał, że Rada ograniczyła się do uznania jego skargi za bezzasadną, co zdaniem skarżącego narusza prawo. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Rumi wniosła o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają w również sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi wniesionej przez S. w sprawie niniejszej była uchwała Rady Miejskiej Rumi z dnia 28 sierpnia 2025 r., która została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. i dotyczyła rozpatrzenia skargi skarżącego na działania Burmistrza Miasta Rumi dotyczące sposobu załatwienia pisma skarżącego dotyczącego odrzucenia oferty zgłoszonej przez skarżącego w ramach konkursu na realizację zadań publicznych. Uchwała podjęta przez Radę Miejską w Rumi dotyczyła więc skargi wniesionej w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski".
Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną, w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata.
W myśl przepisu art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy.
W przedmiotowej sprawie organem właściwym do rozpoznania skargi złożonej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była Rada Miejska Rumi, która podjęła zaskarżoną uchwałę uznającą tę skargę za bezzasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie już wskazywał, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13; z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 2226/03, aprobowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2012, s. 210).
Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w katalogu art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a.
Dodać trzeba, że podjęcie uchwały załatwiającej skargę obywatelską nie może być również kwestionowane na podstawie przepisów regulujących skargi na uchwały organów powiatu, tj. na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten dotyczy bowiem wyłącznie uchwał lub zarządzeń w sprawach z zakresu administracji publicznej. Tymczasem uchwała lub inny akt właściwego organu załatwiające skargę powszechną nie są aktami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów, bowiem nie rozstrzygają w sposób władczy o prawach lub obowiązkach skarżącego, mających podstawę w normie prawa materialnego. Akty te są rodzajem aktów informujących, a nie władczych. Stąd też zaskarżonej w sprawie uchwały Rady Miejskiej nie można zakwalifikować jako akt z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że omawiane akty informacyjne nie są przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
Podsumowując powyższe, stwierdzić przyjdzie, że skarga Komitetu, w której kwestionował on sposób rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta Rumi nie mieści się w zakresie art. 3 p.p.s.a., to skargę w tym przedmiocie należało uznać za niedopuszczalną, podlegającą odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym może to nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę