III SA/Gd 55/21

Sprawa dotyczyła skargi J.-P. Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w części dotyczącej odmowy przyznania pełnej płatności za zazielenienie na rok 2019. Spółka złożyła wniosek o płatności, deklarując m.in. płatność za zazielenienie z wykorzystaniem międzyplonu ozimego. Kontrola wykazała brak zadeklarowanego międzyplonu ozimego na wielu działkach, co skutkowało pomniejszeniem płatności. Spółka argumentowała, że zadeklarowała międzyplon ozimy omyłkowo, zamiast międzyplonu ścierniskowego, co było zgodne z jej faktyczną działalnością i wcześniejszymi deklaracjami. Organy administracji uznały, że błąd nie był oczywisty i nie można go było skorygować na podstawie art. 4 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów materialnych i proceduralnych, w tym brak wnikliwej oceny stanu faktycznego i dowolną ocenę dowodów. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że pojęcie "oczywistego błędu" obejmuje również oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe, a jego stwierdzenie nie wymaga konfrontacji z innymi dokumentami, jeśli wynika ono bezpośrednio z samego wniosku. Sąd zwrócił uwagę, że przepisy dopuszczają realizację zobowiązania proekologicznego poprzez międzyplon ścierniskowy lub ozimy, przy czym tylko międzyplon ścierniskowy umożliwia "podejście indywidualne" ze złożeniem oświadczenia o terminie wysiewu. Złożenie przez spółkę takiego oświadczenia potwierdzało jej twierdzenie o oczywistym błędzie w oznaczeniu rodzaju międzyplonu. Sąd uznał, że spółka nie zadeklarowałaby świadomie wariantu narażającego ją na odmowę płatności, jeśli faktycznie realizowała wymóg proekologiczny. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej płatności za zazielenienie, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem stanowiska Sądu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający