III SA/GD 545/22

III SA/Gd 545/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Janina Guść /sprawozdawca/
Jolanta Sudoł
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 145, art. 149, art. 138 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant: Specjalista Kinga Czernis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2023 r. sprawy ze skarg Prokuratora Okręgowego w Gdańsku oraz S. z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargi.
Uzasadnienie
Wójt Gminy Luzino decyzją z dnia 5 lipca 2021 r. nr Or.5520.2.2.2019 r. uchylił, w wyniku wznowienia postępowania, własną decyzję ostateczną z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2.2019 w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy w D. przy ul. [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 poz.735), powoływanej dalej jako k.p.a.
W uzasadnieniu organ wskazał, że związku ze złożonym sprzeciwem Prokuratora Okręgowego w Gdańsku sygn. akt PO VI Pa 30.2020 z dnia 6 lipca 2020 r., postanowieniem z dnia 27 lipca 2020 r. wznowił postępowanie dotyczące prawomocnej decyzji nr Or.5520.2.2.2019 z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy w D. przy ul. [...]. W dniu 1 sierpnia 2020 r. na terenie strzelnicy przeprowadzono wizję lokalną, z udziałem pracownika Urzędu Gminy Luzino w obecności Prezesa Zarządu J. Pana R. S., stwierdzając jej zagospodarowanie. W dniu 6 sierpnia 2020 r. Wójt Gminy Luzino wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z opisem i dokumentacją zdjęciową strzelnicy wykonaną podczas wizji lokalnej oraz zapytaniem, czy obiekt strzelnicy wymagał pozwolenia na użytkowanie i innych dokumentów przewidzianych prawem budowlanym. W odpowiedzi, pismem PINB-V-7143/4/17 z dnia 27 sierpnia 2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego Wejherowie, potwierdził, że "zorganizowana strzelnica otwarta, a więc taka, która posiada kulochwyty, waty ochronne, przesłony strzelnicze, stanowiska strzeleckie, budynki gospodarcze (i nie ma tu znaczenia związane z gruntem) oraz instalacje, stanowiąca całość techniczno-użytkową, jest obiektem budowlanym wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę i pozwolenia na użytkowanie ... ". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyraził również opinię, że "opierając się na treściach uzasadnień wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (11 SA/Bd 416/16), Naczelnego Sądu Administracyjnego (11 OSK 1462/17) i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (11 SA/Sz 1108/18), decyzja Wójta o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy powinna być wydana po zbadaniu legalności zlokalizowania, wybudowania i oddania do użytkowania obiektu strzelnicy". W postępowaniu nr ZPNOS 6730.38.2020 prowadzonym przez Wójta Gminy Luzino, stwierdzono fakt istnienia na terenie strzelnicy obiektów zrealizowanych bez pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że po analizie aktualnego orzecznictwa sądowego w podobnych sprawach dotyczących kwestii, czy zatwierdzenie regulaminu strzelnicy powinno być poprzedzone udokumentowaniem przez wnioskodawcę posiadania pozwolenia na użytkowanie, stwierdzić należy, że większość obecnego orzecznictwa: wyroki NSA (sygn. akt II OSK 1097/19, sygn. akt II OSK 2131/19, sygn. akt II OSK 162/20), wyrok WSA w Lublinie (sygn. akt III SA/Lu 316/20), wyrok WSA w Białymstoku (sygn. akt II SA/Bk 484/19), przychyla się do stwierdzenia konieczności posiadania pozwolenia na użytkowanie w zakresie strzelnic, jako warunku zatwierdzenia regulaminu. W związku z powyższym, wobec faktu, że strzelnica nie posiada pozwolenia na użytkowanie Wójt Gminy Luzino uchylił decyzję zatwierdzającą jej regulamin.
Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji, wniesionego przez J. z siedzibą w D., na którego wniosek wydano decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia 9 maja 2022 r. sygn. akt SKO Gd/6808/21, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 151 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że sprawa zainicjowana wniesionym odwołaniem, nie jest jedyną rozpatrywaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku sprawą dotyczącą szeroko rozumianej działalności strzelnic funkcjonujących na działce [...] w D., gm. L., zlokalizowanej na terenie po dawnej jednostce wojskowej [...] którego właścicielem jest P. Spółka z o.o. Organ odwoławczy prowadzi bowiem szereg postępowań dotyczących funkcjonowania 2 strzelnic prowadzonych na tym terenie przez 2 różne podmioty (P. Spółkę z o.o. które prowadzi "strzelnicę nr 1" posiadającą 2 osie 50 i 100 m oraz przez Stowarzyszenie J. w D., które na podstawie umowy z dnia 29 marca 2019 r. dzierżawi fragment ww. działki i prowadzi na nim "strzelnicę nr 2" składającą się z 5 osi strzeleckich - określenia strzelnica nr 1 i 2 zostały odwzorowane w oznaczeniach decyzji organu pierwszej instancji w sprawie zatwierdzenia regulaminów strzelnic). Postępowania te dotyczą odwołań od wydanych przez Wójta Gminy Luzino w wyniku wznowienia postępowania decyzji uchylających decyzje ostateczne o zatwierdzeniu regulaminów strzelnic nr 1 i nr 2 (sprawy o sygn. akt SKO Gd/6501/21 i SKO Gd/6808/21 - odwołania, oraz SKO Gd/23/22 i SKO Gd/17/22 dotyczące zażaleń na postanowienia o nadaniu ww. decyzjom organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności) a także, pod sygn. akt SKO Gd/652/21 - postępowanie w sprawie odwołań od decyzji Wójta Gminy Luzino w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wstrzymania użytkowania terenu albo przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania tj. tzw. samowoli urbanistycznej o której mowa w art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto, w przypadku skarżącego – P. Spółki z o.o., Kolegium prowadziło również postępowania w sprawach wpadkowych dotyczących zażaleń na dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w opisanych powyżej postępowaniach, wznowienia postępowania, w wyniku którego została wydana decyzja opisana w osnowie, ponaglenia skarżącego w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oraz sprawy ponaglenia dotyczące dopuszczenia przez organ pierwszej instancji organizacji społecznej do udziału w postępowaniach dotyczących strzelnicy nr 1 oraz samowoli urbanistycznej. We wszystkich postępowaniach udział bierze Prokurator Prokuratury Okręgowej w Gdańsku.
Organ odwoławczy wskazał, że prawa o sygn. akt SKO Gd/652/21 jest niejako "sprawą główną". Materiał dowodowy zgromadzony w przedstawionych przez organ pierwszej instancji aktach sprawy jest obszerny. Organ nie prowadził zatem dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sprawie, za wyjątkiem ustalenia aktualnego stanu sprawy przed organami nadzoru budowlanego. Z poczynionych przez Kolegium ustaleń wynikało, że postępowanie przed tymi organami nadal jest w toku i nie zostało zakończone wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia.
Organ dokonał ustaleń faktycznych dotyczących 2 strzelnic prowadzonych przez 2 różne podmioty na jednej działce, obejmujących całokształt sprawy tj. zatwierdzenie regulaminów 2 strzelnic zlokalizowanych na jednym terenie oraz częściowo sprawy tzw. samowoli urbanistycznej.
1) W drodze decyzji z dnia 18 grudnia 2018 r. nr PINB-V-7143/4/17 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wejherowie orzekł o stwierdzeniu braku podstaw prawnych wydania nakazu rozbiórki obiektu strzelnicy usytuowanej na działce nr [...] w D., gm. Luzino składającego się z 2 osi strzeleckich 50 i 1OOm [strzelnica nr 1 -przyp. Kolegium] wraz z infrastrukturą a także nakazu wykonania zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia budynku do stanu zgodności z prawem. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz motywy podjętego rozstrzygnięcia. Od decyzji tej odwołanie złożył prokurator.
Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy Luzino wydał dla ww. działki w 2016 r. decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy na rzecz innego podmiotu, który dzierżawił cześć terenu działki od właściciela nieruchomości a następnie uchylił ją w 2018 r. z uwagi na to, że podmiot na rzecz którego wydano decyzję nie posiadał tytułu prawnego do fragmentu nieruchomości na którym posadowiona była infrastruktura strzelnicy a ponadto poinformował o faktycznym zakończeniu jej prowadzenia.
2) W dniu 14 stycznia 2019 r. P. Sp. z o.o. jako właściciel ww. nieruchomości zwróciło się do Wójta Gminy Luzino z wnioskiem o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy poł. przy ul. [...] gm. L. [strzelnica nr 1 - przyp. Kolegium]. Pismem z dnia 31 stycznia 2019 r. wnioskodawca został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie a następnie, w drodze pisma z dnia 14 lutego 2019 r. o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. Wnioskodawca złożył ponaglenie do organu wyższego stopnia.
3) W drodze postanowienia z dnia 19 marca 2019 r. nr WOP.7721.47.2019.KK Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku stwierdził niedopuszczalność odwołania prokuratora od decyzji opisanej w pkt 1.
4) W drodze decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.1.2019 Wójt Gminy Luzino zatwierdził regulamin strzelnicy nr 1. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz motywy podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności opisał przedstawione powyżej okoliczności tj. udział oraz czynności prokuratora w postępowaniu oraz rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego. Decyzja ta stała się ostateczna.
5) Pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. Stowarzyszenie J. w D. zwróciło się do Wójta Gminy Luzino z wnioskiem o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy nr 2. Załączniki do wniosku stanowiły 2 egzemplarze projektu regulaminu, plan graficzny strzelnicy oraz kopia umowy dzierżawy z dnia 28 marca 2019 r. zawartej pomiędzy wnioskodawcą a P. Sp. z o.o. będącej właścicielem opisanej powyżej nieruchomości. Z dokumentu tego wynika, że wnioskodawca wydzierżawił część działki o powierzchni 800 m2 na cel prowadzenia swojej działalności statutowej tj. strzelnicy oraz oświadczył m.in. że na dzień zawarcia umowy nie dysponuje jeszcze aktami administracyjnymi pozwalającymi na legalną działalność strzelnicy.
7) 6) W drodze decyzji z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2.2019 Wójt Gminy Luzino zatwierdził przedłożony regulamin strzelnicy nr 2 jako zgody ze wzorcem normatywnym. Decyzja ta stała się ostateczna. W drodze postanowienia z dnia 7 maja 2019 r. sygn. akt SKO Gd/1905/19 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku odmówiło uwzględnienia złożonego przez P. Sp. z o.o. ponaglenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 1.
8) W wyniku złożenia przez prokuratora sprzeciwu od decyzji opisanej w pkt 1, w drodze postanowienia z dnia 3 czerwca 2019 r. nr PINB-V-7143/4/17 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wejherowie wznowił postępowanie w sprawie z uwagi na wyjście na jaw nowych okoliczności faktycznych istniejących w momencie orzekania a które były nieznane organowi który wydał decyzję.
9) W drodze decyzji z dnia 8 listopada 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wejherowie uchylił w wyniku wznowienia postępowania decyzję własną opisaną w pkt 1 i umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz motywy podjętego rozstrzygnięcia, w szczególności wyjaśnił, że sprawa nie podlega rozpoznaniu przez organy cywilne gdyż pozwolenia na użytkowanie strzelnicy wydał wewnętrzny wojskowy organ architektoniczno-budowlany. Prokurator złożył od tej decyzji odwołanie.
10) W drodze decyzji z dnia 9 stycznia 2020 r. nr WOP.7721.47.2019.KK r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku uchylił decyzję opisaną w pkt 9 w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Skład orzekający ustalił, że postępowanie to jest przed organem pierwszej instancji w toku pod sygn. akt PINB-V-7143/4/17 i nie zostało jak dotąd ostatecznie zakończone.
11) W drodze postanowienia z dnia 19 marca 2020 r. nr Spr. Or.5520.2.1.2019 Wójt Gminy Luzino wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną opisaną w pkt 4 dot. strzelnicy nr 1 w oparciu o przesłankę o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Na postanowienie to zażalenie złożył skarżący. W drodze postanowienia o sygn. akt SKO Gd/6501/21 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku stwierdziło jego niedopuszczalność.
12) W drodze postanowienia z dnia 20 marca 2020 r. nr Spr.Or.5520.2.1.2019 Wójt Gminy Luzino zawiesił wznowione postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 1 do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez organy nadzoru budowlanego.
13) Po otrzymaniu wniosku prokuratora z dnia 6 lipca 2020 r. o wszczęcie postępowania zmierzającego do wstrzymania użytkowania strzelnic zlokalizowanych na działce nr 243/2 w D. i przywrócenia poprzedniego stanu nieruchomości oraz o nadesłanie akt postępowania dot. zatwierdzenia w drodze decyzji z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr OS.5520.2.2.219 regulaminu "strzelnicy nr 2", pismem z dnia 7 sierpnia 2020 r. Wójt Gminy Luzino zawiadomił P. Sp. z o.o. i prokuratora o wszczęciu postępowania w sprawie samowoli urbanistycznej.
14) Niezależnie od powyższego, w drodze odrębnego pisma z dnia 6 lipca 2020 r. prokurator zgłosił sprzeciw od decyzji Wójta Gminy Luzino z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2.2019 w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2 na podstawie przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wnosząc o wznowienie postępowania na skutek ujawnienia się nowych okoliczności i dowodów istniejących w chwili orzekania, lecz nieznanych organowi który wydał decyzję. Wyjaśnił, że z zeznań świadków wynika, że w czasach funkcjonowania jednostki wojskowej strzelnica znajdowała się w zupełnie innym miejscu niż ta której dotyczy zatwierdzony regulamin - nie znajdowała się w ogóle na działce nr [...]. Wyjaśnił, ze regulamin strzelnicy nie może być zatwierdzony, jeżeli konkretny obiekt w ogóle strzelnicą nie jest.
15) W drodze postanowienia z dnia 27 lipca 2020 r. nr Spr. Or 5520.2.2019 Wójt Gminy Luzino wznowił (postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2019 w. sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2 .
16) Pismem z dnia 17 września 2020 r. Stowarzyszenie M. z siedzibą w D., [zwane dalej organizacją społeczną - przyp. Kolegium] zwróciło się do Wójta Gminy Luzino z wnioskiem o dopuszczenie do udziału we wszystkich postępowaniach dot. funkcjonowania strzelnic na działce nr [...] w D., w szczególności do postępowań zakończonych ww. decyzjami o zatwierdzeniu regulaminów strzelnic. W związku z zarzuconą bezczynnością organu pierwszej instancji, wnioskodawca złożył następnie ponaglenie do organu wyższego stopnia. W drodze postanowienia z dnia 29 września 2021 r. sygn. akt SKO Gd/4586/20 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku odmówiło jego uwzględnienia.
17) W drodze postanowienia z dnia 22 października 2020 r. nr ZPNOS.6730.38.2020 Wójt Gminy Luzino dopuścił organizację społeczną do postępowania w przedmiocie wstrzymania użytkowania strzelnic zlokalizowanych na działce nr [...] w D. i przywrócenia poprzedniego stanu nieruchomości (dot. samowoli urbanistycznej). Na postanowienie to zażalenie wniosło P. Spółka z o.o. w Gdańsku. W drodze postanowienia z dnia 29 września 2021 r. sygn. akt SKO Gd/4919/20 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku stwierdziło jego niedopuszczalność oraz w drodze postanowienia o sygn. akt SKO Gd/4918/20 odmówiło przywrócenia terminu do jego wniesienia.
18) W drodze postanowienia z dnia 3 listopada 2020 r. nr Spr. Or.5520.2.1.2019 Wójt Gminy Luzino dopuścił organizację społeczną do udziału we wznowionym postępowaniu dot. zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 1. Na postanowienie to zażalenie wniosło P. Sp. z o.o. W drodze postanowienia z dnia 29 września 2021 r. sygn. akt SKO Gd/5043/20 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku stwierdziło jego niedopuszczalność.
19) W drodze decyzji z dnia 5 lipca 202, r. "r Or,520.2.2.20,9 Wójt Gminy Luzino w wyniku wznowienia postępowania uchylił decyzję własną z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy nr 2. Od decyzji tej odwołanie złożyło Stowarzyszenie J. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia organ pierwszej instancji przekazał środek zaskarżenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt SKO Gd/6808/21.
20) W drodze postanowienia z dnia 9 sierpnia 2021 r. nr Or.5520.2.1.2019, na skutek wniesionego przez prokuratora ponaglenia, Wójt Gminy Luzino podjął zawieszone wznowione postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 1. Ponaglenie to nie zostało w ogóle przekazane do organu wyższego stopnia.
21) W drodze decyzji opisanej w osnowie Wójt Gminy Luzino w wyniku wznowienia postępowania uchylił decyzję własną z dnia 9 kwietnia 2019 r. o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy nr 1 oraz orzekając co do istoty sprawy odmówił jego zatwierdzenia.
21) Od decyzji tej odwołanie złożyło P. Sp. z o.o. w G. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia organ pierwszej instancji przekazał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku celem rozpoznania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt SKO Gd/6501/20.
22) Na skutek wniosku prokuratora z dnia 16 listopada 2021 r. w drodze postanowienia z dnia 16 grudnia 2021 r. nr Or.5520.2.1.2019/2021 decyzji opisanej w osnowie nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
23) Na postanowienie opisane w pkt 20 zażalenie wniosło P. Sp. z o.o. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia organ pierwszej instancji przekazał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku celem rozpoznania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt SKO Gd/23/22.
24) W drodze postanowienia z dnia 16 grudnia 2021 r. nr Or.5520.2.2.2019/2021 organ pierwszej instancji nadał opisanej w pkt 17 decyzji z dnia 5 lipca 2021 r. nr Or.5520.2.2.2019 o uchyleniu w wyniku wznowienia postępowania decyzji własnej z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy nr 2 rygor natychmiastowej wykonalności. Na postanowienie to zażalenie wniosło Stowarzyszenie J. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia organ pierwszej instancji przekazał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku celem rozpoznania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt SKO Gd/17/22.
25) Wreszcie, w drodze decyzji z dnia 31 grudnia 2020 r. nr ZPNOS.6730.38.2020 Wójt Gminy Luzino umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia samowoli urbanistycznej w uwagi na to, że w badanej sprawie doszło do zmiany zagospodarowania ternu na skutek wykonania robót budowlanych. W związku z tym, że w ich rezultacie powstały obiekty budowlane (strzelnice), właściwym trybem przywrócenia stanu zgodnego z prawem jest weryfikacja ich legalności przez organy nadzoru budowlanego działające w trybie ustawy Prawo budowlane.
W wyniku przeglądu akt wszystkich opisanych powyżej spraw organ stwierdził, że organ pierwszej instancji nie wydał w sprawie postanowienia w przedmiocie dopuszczenia Stowarzyszenia M. do udziału we wznowionym postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2. W ocenie Kolegium dopuścił on jednak organizację społeczną do udziału w postępowaniu w sposób dorozumiany, ponieważ z akt sprawy wynika, że dokonywał na jej rzecz doręczeń kolejnych pism procesowych (w tym wszystkich opisanych powyżej rozstrzygnięć) a jej przedstawiciel dokonywał w siedzibie organu pierwszej instancji przeglądu akt sprawy. Jakkolwiek organ pierwszej instancji powinien w tym przedmiocie wydać stosowne postanowienie, to mając na względzie w istocie tożsamy stan faktyczny i prawny spraw dot. wznowienia postępowań w sprawie zatwierdzenia regulaminów 2 strzelnic skład orzekający stwierdza, że dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2 jest zasadne i z tego tytułu traktował ją jako uczestnika na prawach strony. Organizacja społeczna zaskarżyła wyłącznie decyzję wydaną w przedmiocie stwierdzenia samowoli urbanistycznej (sygn. akt SKO Gd/652/21).
Organ wskazał, że w zaskarżonej decyzji uchylono w wyniku wznowienia postępowania decyzję ostateczną w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2. Organ stwierdził, że wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości decyzji ostatecznej wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Mimo samodzielności i odrębności procesowej tego postępowania, które jest prowadzone "w sprawie wznowienia postępowania", występuje ścisły związek między tym postępowaniem a wcześniejszym postępowaniem, zakończonym decyzją ostateczną. Granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami, i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, oraz - w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej - doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa. Decyzje wydane po wznowieniu postępowania zatem dotyczą w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznych wydanych w postępowaniu zwykłym.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione
Stosownie do art. 145 § 2 k.p.a., z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa (art. 145 § 3 k.p.a.).
Instytucja nadzwyczajnego wzruszenia decyzji ostatecznej, jaką stanowi wznowienie postępowania, jest ukształtowana w taki sposób, że postępowanie w tym przedmiocie ma charakter dwuetapowy. Tego rodzaju konstrukcja, normowana przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, służy zapewnieniu realizacji zasady trwałości decyzji ostatecznych. W konsekwencji w postępowaniu administracyjnym, aby mogło dojść do zbadania, czy w sprawie zachodzi podnoszona we wniosku o wznowienie postępowania przesłanka (art. 145 - art. 145b k.p.a.), właściwy organ musi przeprowadzić postępowanie wstępne, którego celem w pierwszej kolejności jest zbadanie dopuszczalności wznowienia postępowania. Na tym wstępnym etapie postępowania o wznowienie organ administracji bada, czy wniosek pochodzi od strony postępowania, czy dochowała ona terminu do złożenia wniosku o wznowienie oraz czy powołała podstawę wznowieniową wskazaną w art. 145 - art. 145b, a nadto czy wniosek dotyczy decyzji ostatecznej. Niespełnienie jednego z wymienionych wyżej warunków formalnych zamyka postępowanie wznowieniowe na etapie wstępnym i uzasadnia odmowę wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a
Organ wskazał, że wznowienie postępowania składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie rozstrzygnięciu podlega kwestia dopuszczalności wdrożenia trybu nadzwyczajnego. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania ( art. 149 § 1 k.p.a.) lub wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Wydanie postanowienia jest równoznaczne z rozpoczęciem drugiego etapu, w którym organ ustala przede wszystkim, czy w sprawie istotnie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 145 - art. 145b k.p.a. podstaw wznowienia postępowania. Kwestia racjonalności przesłanki wskazywanej przez wnioskodawcę, w tym oceny tego, czy jest ona zasadna, logiczna, prawidłowo sformułowana, właściwie i w pełni umotywowana i uzasadniona okolicznościami sprawy, zdolna wywołać skutek wzruszenia decyzji ostatecznej - może nastąpić dopiero po wznowieniu postępowania.
Na podstawie art. 151 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:
1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § l, art. 145a lub art. 145b, albo
2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. I45a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że ze stanu faktycznego sprawy wynika, że w sprawie nie ziściły się przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. który stanowił podstawę do wznowienia postępowania w sprawie. Zgodnie z treścią tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Organ wskazał, że już sama sentencja zaskarżonego rozstrzygnięcia jest wadliwa. Organ pierwszej instancji orzekł bowiem wyłącznie o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z dnia 26 kwietnia 2019 r., nie rozstrzygnął natomiast w ogóle o istocie sprawy tj. ani nie zatwierdził regulaminu strzelnicy ani nie odmówił jego zatwierdzenia czym naruszył art. 151 k.p.a.
Organ wskazał, że wnosząc sprzeciw od decyzji zatwierdzającej regulamin prokurator wskazał, że w świetle pozyskanych przez niego zeznań świadków, którzy w przeszłości pracowali na terenie dawnej jednostki wojskowej oraz dowodów z dokumentów, strzelnica była umiejscowiona w zupełnie innym miejscu, niż znajduje się obecnie. Z przedstawionych przez organ pierwszej instancji akt sprawy nie wynika, aby zeznania te zostały przez prokuratora doń przesłane. Przedstawiona przez prokuratora przesłanka wznowieniowa tj. treść zeznań świadków oraz dowody z dokumentów została wskazana w postanowieniu z dnia 27 lipca 2020 r. nr Spr. Or 5520.2.2019 o wznowieniu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2019 w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nr 2. Brak jest natomiast w ogóle rozważań w tym przedmiocie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ pierwszej instancji powołuje się w nim wyłącznie na stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie zawarte w treści pisma z dnia 27 sierpnia 2020 r. w którym organ nadzoru budowlanego wyjaśnił, że urządzona strzelnica otwarta stanowi obiekt budowlany podlegający reżimowi ustawy Prawo budowlane, wskazał, że obiekty (t.j. strzelnice nr 1 i 2) w D. nie posiadają decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lub o zmianie sposobu użytkowania, że w stosunku do strzelnicy nr 1 jest prowadzone postępowanie legalizacyjne oraz przedstawił stanowisko sądów administracyjnych co do konieczności poprzedzenia zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oceną przez wójta legalności jej funkcjonowania. Skład orzekający pozytywnie zweryfikował informacje, że organy nadzoru budowlanego nie prowadzą żadnego postępowania legalizacyjnego w stosunku do strzelnicy nr 2. Postępowanie legalizacyjne dot. strzelnicy nr 1 jest w toku przed organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji pod sygn. akt PINB-V-7143/4/17 i nie zostało jak dotąd zakończone decyzją ostateczną.
Organ odwoławczy wskazał, że przez "nową okoliczność istotną dla sprawy" - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Chodzi zatem o okoliczności istotne w takim znaczeniu, że ich istnienie lub brak bezpośrednio wpływają na treść rozstrzygnięcia. Równocześnie taka nowa, istotna okoliczność musi istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie być znana organowi, który wydał decyzję. Nie może to jednak sprowadzać się do sytuacji, w której takie okoliczności faktyczne są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną. Za nową okoliczność nie może być uznana inna, od dokonanej przez organ w pierwotnym postępowaniu, ocena znanych wówczas temu organowi okoliczności i dowodów, gdyż w takiej sytuacji nie ma miejsca ujawnienie nowych okoliczności lub dowodów, a tylko odmienna ocena tego samego stanu faktycznego, nawet jeżeli jest to ocena stanu faktycznego błędna pod względem prawnym. Natomiast zmiana stanu prawnego nie jest ani nowym dowodem, ani zmianą stanu faktycznego. Nowa wykładnia prawa, dokonana w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub sądów administracyjnych albo w praktyce organów administracji publicznej również nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania. Nie stanowi także podstawy do wznowienia postępowania dokonana przez organ administracji odmienna od poprzedniej ocena materiału dowodowego sprawy.
Organ stwierdził, że wydając w dniu 26 kwietnia 2019 r. decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy nr 2, Wójt Gminy Luzino niewątpliwie miał świadomość, że wnioskodawca nie posiada żadnych aktów administracyjnych pozwalających na jej prowadzenie. Zostało to bowiem wprost przyznane w treści umowy dzierżawy stanowiącej załącznik do wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Dokument ten był znany organowi pierwszej instancji w chwili orzekania. Jak wynika z treści decyzji o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy, organ analizował wyłącznie zgodność przedstawionego mu do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy ze wzorcem normatywnym i po stwierdzeniu tej zgodności, uwzględnił wniosek w całości. Z akt sprawy oraz z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ poprzestał w tym zakresie na analizie materiałów przedstawionych przy wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy przez stronę. Nie wzywał wnioskodawcy do przedstawienia jakichkolwiek dodatkowych materiałów i wyjaśnień.
W ocenie składu orzekającego w badanej sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowieniowa wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. o której mowa była w postanowieniu w przedmiocie wznowienia postępowania oraz pośrednio - w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Kolegium, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego i prawnego sprawy nie zaistniały również inne przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 i nast. k.p.a., w szczególności decyzja objęta wznowionym postępowaniem nie została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, zagadnienie wstępne nie zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (zagadnienia wstępnego w istocie nie było, w sprawie nie zawieszono postępowania tak jak w przypadku strzelnicy nr 1), decyzja nie została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
W skardze na powyższą decyzję, Prokurator Okręgowy w Gdańsku wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Prokurator podniósł zarzut istotnego naruszenia prawa tj. art. 7 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i błędne uznanie, że nie ziściły się przesłanki wznowienia postępowania, podczas gdy w sprawie ujawniły się nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, istotne dla sprawy, w postaci oświadczeń świadków oraz dokumentów, nieznanych organowi, który wydał zaskarżoną decyzję, a niezbędnych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego,
W ocenie skarżącego, w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jak to wskazywał prokurator w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr PINB-V-7143/4/17, a także w sprzeciwie od decyzji Wójta Gminy Luzino nr Or. 5520.2.2.2019, w sprawie ujawniły się nowe istotne okoliczności i dowody, tj. oświadczenia świadków oraz dokumenty, istniejące w dniu wydania wskazanej decyzji, a nieznane Wójtowi Gminy Luzino, powodujące konieczność wznowienia postępowania. Te nowe okoliczności wynikały właśnie z dołączonych do odwołania oświadczeń świadków: J. S., W. S. oraz S. F., o których przesłuchanie wnosił skarżący, a którzy w latach 70. i 80. XX wieku pracowali na terenie jednostki wojskowej [...] położonej w D., gm. L.. Z oświadczeń tych osób wynika jednoznacznie, że w czasie funkcjonowania jednostki wojskowej strzelnica znajdowała się w zupełnie innym miejscu niż ta, której dotyczy zatwierdzony regulamin, bo nie znajdowała się w ogóle na działce [...]. Żaden inny obiekt tego rodzaju nie został wybudowany na tej działce również w latach 90. XX wieku. W okresie wskazanym przez organ jako czas powstania strzelnicy tj. okres pomiędzy 1963 r. a 1991 r. korzystano z innych technologii budowlanych i stosowano inny układ obiektów niż ten, który zastosowano w przypadku spornej strzelnicy.
Ponadto z pisma A. z dnia 8 października 2019 r. dołączonego do sprzeciwu wynika, że A., która zbyła w 2014 r. przedmiotową nieruchomość na rzecz P. Spółki z o.o. nie miała żadnej wiedzy, by na jej obszarze znajdowała się strzelnica. Prokurator wnosił więc o zwrócenie się do A. o nadesłanie dokumentacji fotograficznej, dotyczącej zbytej nieruchomości. W ocenie skarżącego regulamin nie powinien być zatwierdzony, jeżeli konkretny obiekt nie jest w ogóle strzelnicą w rozumieniu art. 46 ustawy o broni i amunicji. Ponieważ okoliczności powyższe nie były znane organowi w dacie wydania decyzji z dnia 26 kwietnia 2019 r., koniecznym jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Prokurator podkreślił, że podejmował działania zmierzające do wstrzymania użytkowania strzelnicy i występował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie, ale działania te nie przyniosły oczekiwanego skutku. Organ stwierdził, że strzelnica jest najprawdopodobniej samowolą budowlaną a nie ma w ustawie Prawo budowlane przepisów umożliwiających nadzorowi budowlanemu wstrzymanie użytkowania samowoli budowlanej lub karanie za jej użytkowanie. Obiekt nie posiada pozwolenia na budowę, pozwolenia na użytkowanie ani decyzji o zmianie sposobu użytkowania. W ocenie skarżącego doszło do użytkowania obiektu w postaci strzelnicy, która stanowi samowolę budowlaną i brak jest trybu umożliwiającego wstrzymanie jej użytkowania. Zachodzi więc uzasadnione podejrzenie, że strzelnica może nie spełniać wymogów bezpieczeństwa, zaś użytkuje się na niej broń palną, więc oczywistym jest, że użytkowanie takiego obiektu stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa osób tam przebywających i zamieszkujących w pobliżu, a także ich mienia.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosło także Stowarzyszenie M. w D., które zarzuciło zaskarżonej decyzji:
1) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegającej na braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy oraz błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego;
2) naruszenie art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. tj. Zasad równego traktowania i proporcjonalności, Samorządowe Kolegium Odwoławcze kierowało się wyłącznie interesem organów administracji, przy braku szacunku i zrozumienia dla interesu strony skarżącej;
3) naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., art 145 § 1 pkt 5 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., przez ocenę, że w sprawie nie zaistniały również inne przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 i nast. k.p.a., w szczególności decyzja objęta wznowionym postępowaniem nie została wydana bez uzyskanego prawem stanowiska innych organów, zagadnienie wstępne nie zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydawaniu decyzji, nie wyszły na jaw nowe dowody istniejące w chwili orzekania, lecz nie znane organowi, który wydał decyzję.
Skarżące Stowarzyszenie wniosło o zaliczenie w poczet materiału dowodowego pisma Wójta Gminy Luzino z dnia 18 marca 2019 r. znak: Or. 5520.2.1.2019 adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na okoliczność, że Wójt Gminy Luzino posiadał wiedzę w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przed zatwierdzeniem regulaminu strzelnicy. Nadto skarżący wskazał, że Wójt Gminy Luzino zgadzał się ze stanowiskiem wyrażonym m.in w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2016 r. (II SA/Bd 416/16) w przedmiocie zatwierdzania regulaminu strzelnic, gdzie skład orzekający stwierdził, że zasadne jest aby organ, któremu przedłożono wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, najpierw poczynił ustalenia, czy obiekt którego regulamin ma być zatwierdzony rzeczywiście jest strzelnicą. Trudno byłoby zaakceptować np. sytuację, że organizator strzelnicy może uzyskać zatwierdzenie regulaminu strzelnicy zorganizowanej w obiekcie stanowiącym samowolę budowlaną, tj. który zgodnie z prawem w ogóle nie może być użytkowany.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 09 maja 2022 r. sygn. akt SKO Gd/6808/22 o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji i orzeczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Skarżący wskazał, że zgromadzone w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie nowe dowody wskazują bezsprzecznie na to, iż strzelnica położona w D. powstała po 2014 r., to jest po objęciu w posiadanie terenu jednostki wojskowej [...] przez obecnego właściciela P. z o. o. z/s w G. Ponadto oprócz przeprowadzonych dowodów osobowych tj. zeznań świadków (byłych pracowników w/w jednostki wojskowej Sił zbrojnych RP) w ocenie PINB w Wejherowie dowodami w niniejszej sprawie są:
1) pismo A. z dnia 8. października 2019 r., a ponadto załącznik do sprzeciwu Prokuratora Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2019 r. w którym to piśmie działka nr [...] oznaczona jest jako nieużytek, a treść protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 06 grudnia 2012 r. pomiędzy Rejonowym Zarządem Infrastruktury w G. a A. w dziale "budynki i budowle naziemne" nie zawiera obiektu strzelnicy;
2) pismo A. z dnia 29 czerwca 2020 r. skierowane do Prezesa P. z o.o., w którym działka nr [...] również opisana jest jako nieużytek, a z dalszej treści pisma wynika, iż nieruchomość wykorzystywana była na cele wojskowe jako stanowiska ogniowe jednostki rakietowej obrony powietrznej. W w/w piśmie jest również zapis, że nieruchomość została sprzedana 22 stycznia 2014 r. na rzecz P. Spółki z o.o. z/s w G. a wszelka dokumentacja techniczna budynków i naniesień była w dyspozycji Oddziału [...] A. została przekazana kupującemu - przy czym kupujący nie potwierdził istnienia strzelnicy w dacie zakupu nieruchomości od w/w jednostki wojskowej;
3) ponadto przesłana w dniu 5 stycznia 2022 r. przez Kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej Starostwa Powiatowego w Wejherowie archiwalna mapa działki nr [...] w D., gmina L., przyjęta do zasobów geodezyjnych w dniu 29.11.2016 r. potwierdza, że w roku 2016 w miejscu istniejącej obecnie strzelnicy, strzelnicy nie było;
4) ponadto jak wynika z w/w mapy ukształtowanie terenu działki nr [...] w miejscu istnienia obecnej strzelnicy a raczej dwóch strzelić nr 1 nr 2, dla których zatwierdzone zostały dwa osobne regulaminu, było zupełnie i diametralnie inne niż obecnie; nie było bowiem osi strzelniczych i betonowych przesłon, które istnieją na mapie działki nr [...] z roku 2018; w/w mapa jest w aktach sprawy PINB w Wejherowie; porównanie archiwalnej mapy z 2016 r. z małą strzelnicy z 2018 r. zawęża tym samym okres powstania strzelnicy na lata 2016-2018.
Powyższe dokumenty wskazują na fakt wybudowania strzelnicy przez obecnego właściciela – P. z o. o. Zdaniem skarżącego w świetle aktualnego stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy, potwierdziły się przesłanki wznowieniowe wskazane w osnowie niniejszej skargi i jej uzasadnienia. Skarżący zarzucił, że stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji godzi w praworządność wyrażoną przepisami Konstytucji RP oraz przepisami ustrojowymi, narusza także przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska. Teren nieruchomości sąsiadujący z nieruchomością - działka nr [...] - stanowi teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Dla obszaru, w którym zlokalizowana jest strzelnica nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z przedmiotową okolicznością, teren na którym jest strzelnica zakwalifikować należy – na podstawie faktycznego zagospodarowania - do terenów zabudowy mieszkaniowej (art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska), teren ten podlega ochronie akustycznej. Ustaleń tych SKO w Gdańsku powinno dokonać z uwzględnieniem obowiązków płynących z art. 7 k.p.a., wyrażającego jedną z fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego - zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z tym przepisem, na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Skarżący wskazał, że zatwierdzanie regulaminu strzelnic na nieruchomościach położonych w D. odbywało się w sposób dowolny i szybki bez ustalenia i zweryfikowania danych, do czego zobowiązany był Wójt Gminy Luzino. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku będąc zobowiązanym do sprawdzenia tychże okoliczności stanu faktycznego i prawnego zaniechało ich weryfikacji - naruszając zasadę równego traktowania wszystkich stron, bez przejawów dyskryminacji. Zaskarżona decyzja winna zostać uchylona, bowiem stanowi rażący przykład braku poszanowania prawa, interesu społecznego, zagraża życiu i zdrowiu mieszkańców społeczności wsi Dąbrówka i lekceważy podnoszony przez stronę skarżącego interes nie tylko strony ale także interes społeczny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku w wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał na brak przesłanek wznowienia postępowania, podkreślając, że wydając w dniu 26 kwietnia 2019 r. decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy nr 2 Wójt Gminy Luzino miał świadomość, że wnioskodawca nie posiada żadnych aktów administracyjnych pozwalających na jej prowadzenie. Organ pierwszej analizował wyłącznie zgodność przedstawionego mu do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy ze wzorcem normatywnym i po stwierdzeniu tej zgodności, uwzględnił wniosek. Organ wskazał, że zawarta w skargach argumentacja powinna być podnoszona przed prowadzącymi postępowanie legalizacyjne organami nadzoru budowlanego a nie przed organem prowadzącym postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Nadto Kolegium wskazało, że informację o wszczęciu postępowania w sprawie legalizacji strzelnicy, której dotyczy zaskarżona decyzja, powzięło dopiero z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie z dnia 12 maja 2022 r. nr PINB-V-7143/4/17 przesłanego do sprawy o sygn. akt SKO Gd/652/21, wcześniej organ ten prowadził wyłącznie postępowanie dotyczące legalizacji strzelnicy prowadzonej przez P. Spółki z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.:Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Sąd administracyjny nie rozstrzyga zatem spraw merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji podejmowanych przez organy administracji publicznej z przepisami prawa, to jest czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast stosownie do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Jak wskazano wyżej, kryterium oceny postępowania administracyjnego i wydanych w jego ramach decyzji jest kryterium zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie ma tym samym kompetencji do oceny zgodności zaskarżonych aktów z zasadami współżycia społecznego, a orzeczenia Sądu nie mogą zastępować merytorycznych rozstrzygnięć wydawanych w danej sprawie przez uprawnione organy administracji.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, którą organ ten uchylił wydaną w postępowaniu wznowieniowym decyzję Wójta Gminy Luzino z dnia 5 lipca 2021 r. nr Or.5520.2.2.2019 uchylającą własną ostateczną decyzję z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2.2019 w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy w D. przy ul. [...] oraz umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryteria, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ocena prawna jest bowiem prawidłowa.
Zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych, wynikającą z art. 16 k.p.a., decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne, uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.
Przedmiotem postępowania kontrolowanego w postępowaniu wznowieniowym było zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Należy mieć zatem na uwadze, że zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2020 r. poz. 955), powoływanej dalej jako "u.b.a.", broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach. Zgodnie z art. 46 ust. 1 u.b.a. strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Stosownie do treści art. 47 u.b.a. zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). W orzecznictwie sądów administracyjnych wrażano rozbieżne stanowiska, co do zakresu ustaleń faktycznych i oceny prawnej dokonywanych przez organ zatwierdzający regulamin strzelnicy. Zgodnie z pierwszym z wyrażanych w orzecznictwie sądowym stanowisk, organ prowadzący postępowanie w oparciu o art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji nie jest uprawniony do badania innych kwestii niż sama treść regulaminu. Kwestia, czy i jakiego rodzaju obiektem budowlanym jest strzelnica nie należy do zakresu badania w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Przedmiotem oceny dokonywanej w powyższym zakresie nie jest także spełnienie wymogów ochrony środowiska określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (np. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 15 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Lu 216/17). Z kolei zgodnie z przeciwstawnym stanowiskiem (np. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt II OSK 1462/17), zasadne jest aby organ, któremu przedłożono wniosek o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy najpierw poczynił ustalenia czy obiekt, którego regulamin ma być zatwierdzony, rzeczywiście jest strzelnicą, to jest obiektem budowlanym wzniesionym zgodnie z przepisami prawa i przeznaczonym do użytkowana jako strzelnica. Zgodnie z tym stanowiskiem, przed wydaniem stosowanej decyzji wójt powinien zażądać od wnioskodawcy wykazania, że podjął on stosowne działania, w tym uzyskał rozstrzygnięcia właściwych organów (na przykład pozwolenie na budowę, zgłoszenie budowy, pozwolenie na użytkowanie) pozwalające stwierdzić, że obiekt w sposób legalny przeznaczony jest do użytkowania jako strzelnica. W myśl tego kierunku interpretacji, w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt może dokonać ustaleń odnośnie tego, czy wnioskodawca posiada uprawnienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu oraz czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód, w tym tych udzielonych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej.
Przesłanki wznowienia postępowania ustawodawca wskazał w art. 145 § 1 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Wznowienie postępowania mogło nastąpić wyłącznie z wyżej wymienionych przyczyn.
Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Natomiast w myśl art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Wójt Gminy w związku z wniesionym przez Prokuratora sprzeciwem z dnia 7 lipca 2020 r. od decyzji z dnia 26 kwietnia o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy, postanowieniem z 27 lipca 2020 r. wznowił z urzędu postępowanie zakończone tą decyzją, przy czym w podstawie prawnej postanowienia organ przywołał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprzeciwie wskazano, iż ujawniły się nowe, istotne okoliczność faktyczne i nowe dowody, nieznane Wójtowi Gminy Luzino, pozwalające na poczynienie ustaleń faktycznych w zakresie istnienia na działce [...] w D. obiektu strzelnicy, skrajnie odmiennych od tych, które stanowiły podstawę wydania przedmiotowej decyzji.
Wskazać należy, że przesłanka wznowienia postępowania, określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zachodzi wówczas, gdy
1) ujawniły się nowe okoliczności bądź nowe dowody, nieznane organowi wydającemu decyzję,
2) strona wskazuje nie tylko nowe dowody, ale również fakty, które potwierdzać mają wnioskowane dowody,
3) nowe okoliczności faktyczne są dla sprawy istotne, co zachodzi gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że gdyby były one znane organowi wydającemu decyzję w postępowaniu głównym, to organ wydałby inne rozstrzygnięcie w sprawie; nowe okoliczności muszą należeć do rzędu tych, które mają bezpośredni związek z treścią rozstrzygnięcia sprawy, powinny mieć znaczenie dla sposobu ukształtowania praw i obowiązków stron, o których organ administracji publicznej orzekł w decyzji ostatecznej.
Organ administracji nie może wznawiać postępowania na podstawie okoliczności mu znanych w dniu wydania decyzji bądź też okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji, takie działanie wbrew jasnym przesłankom art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., stanowi naruszenie prawa.
Zaznaczyć także należy, że na podstawie tego przepisu nie można wznawiać postępowania z powodu zamiaru zakwestionowania oceny materiału dowodowego lub przyjętej przez organ interpretacji przepisów prawa. Za przyczynę wznowienia postępowania na mocy tego przepisu nie może być w szczególności uznana nowa wykładnia przepisów prawa.
Wbrew stanowisku skarżących, w sprawie nie zaistniała przesłanka wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, a stwierdzenie takiego stanu rzeczy było możliwe już na etapie wszczęcia postępowania. Organ nie miała zatem podstaw do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Wskazywana przez Prokuratora okoliczność braku na terenie nieruchomości obiektów strzelnicy, nie mogła być uznana za nową nieznaną organowi podczas orzekania okoliczność, mającą istotny wpływ na wynik sprawy. Okoliczność ta była bowiem organowi, wydającemu decyzję o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy, znana. Z treści uzasadnienia decyzji Wójta Gminy Luzino z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr Or.5520.2.2.2019 wynika, że na podstawie załączonych do wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy dokumentów oraz ustnego oświadczenia złożonego przez Prezesa J. ustalono, że strzelnica będzie usytuowana na terenie niezabudowanym w części południowej działki nr [...] w D. Organ wskazał, że zapoznał się z projektem regulaminu strzelnicy i stwierdził jego zgodność ze wzorcowym regulaminem zawartym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz.U. nr 18 z 2000 r. poz. 234 ze zm.). Z dołączonego do wniosku dokumentu – umowy dzierżawy wynikało, że wydzierżawiana część działki jest niezbudowana, a dzierżawca nie dysponuje aktami administracyjnymi pozwalającymi mu na prowadzenie strzelnicy. Nadto z notatki służbowej dotyczącej przeprowadzonej z Prezesem Stowarzyszenia J. – R. S. rozmowy, wynikało, że teren strzelnicy jest niebudowany, strzelnica ma zostać usytuowana na naturalnym terenie. Niewątpliwym jest zatem, że organ zatwierdzający regulamin nie ustalił, by strzelnica była już na terenie nieruchomości urządzona i by znajdowała się ona w miejscu strzelnicy istniejącej poprzednio na terenie wojskowym. Przeciwnie, organ zatwierdzając regulamin strzelnicy działał ze świadomością, że strzelnica nie jest na terenie nieruchomości urządzona. Organ uznał, że taki stan nie stanowi przeszkody do wydania decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy. W treści uzasadnienia wyraźnie wskazano, że organ uznał za przesłankę wydania decyzji wyłącznie zgodność przedłożonego regulaminu z regulaminem wzorcowym, wynikającym z rozporządzenia i po stwierdzeniu tej zgodności, wydał decyzję o zatwierdzeniu regulaminu. Wskazać należy, że w dacie podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy istniało orzecznictwo sądów administracyjnych akceptujące stanowisko, zgodnie z którym organ zatwierdzający regulamin nie miał obowiązku badania innych okoliczności, niż zgodność przełożonego do zatwierdzenia regulaminu z regulaminem wzorcowym. Organ rozstrzygający wniosek w dniu 26 kwietnia 2019 r. oparł się na tym stanowisku, co potwierdza fakt dołączenia do akt administracyjnych orzeczenia sądu administracyjnego w tym zakresie - wyroku WSA w Gdańsku z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 917/18.
Skoro organ posiadał wiedzę o okoliczności, że nieruchomość nie jest zabudowana zrealizowaną w przeszłości strzelnicą, brak jest obecnie możliwości uznania tej okoliczności za okoliczność nową, nieznaną organowi wydającemu decyzję. Przeprowadzenie dowodów na tę okoliczność, zgodnie z wnioskiem Prokuratora zawartym w sprzeciwie było zatem zbędne.
Podkreślić należy, że postępowanie wznowieniowe nie jest postępowaniem odwoławczym, zmierzającym do kontroli prawidłowości wydanej decyzji. Zakres kontroli decyzji w postępowaniu wznowieniowym jest ściśle określony przez wskazane w art. 145 § 1 k.p.a. przesłanki wznowieniowe. Brak tych przesłanek skutkuje stwierdzeniem, że w sprawie nie zaistniały podstawy do wznowienia postępowania i uchylenia kontrolowanej decyzji.
W niniejszej sprawie brak było podstaw do wydania w postępowaniu wznowieniowym decyzji, o której jest mowa w art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Brak było także, w oparciu o treść sprzeciwu, podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi przesłanka wystąpienia nowych okoliczności faktycznych nieznanych organowi przy rozstrzyganiu sprawy. Ocena w tym zakresie mogła być dokonana przez proste zestawienie treści sprzeciwu oraz uzasadnienia kwestionowanej decyzji i nie wymagała przeprowadzania postępowania dowodowego.
Nadto wskazać należy, że w świetle unormowania art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., niewątpliwym jest, iż decyzja organu pierwszej instancji była wadliwa, w decyzji tej organ ograniczył się bowiem do uchylenia decyzji ocenianej w postępowaniu wznowieniowym, zaniechał natomiast merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy. Wydanie takiego orzeczenia przez organ pierwszej instancji było w świetle art. 151 k.p.a. niedopuszczalne. Konieczność uchylenia przez organ odwoławczy zaskarżonej odwołaniem decyzji była zatem oczywista.
Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję, mógł zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzec co do istoty sprawy albo umorzyć postępowanie pierwszej instancji albo, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdyby stwierdził, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Uchybienie przez organ pierwszej instancji przepisom art. 145 § 1 i art. 149 k.p.a. zostało prawidłowo dostrzeżone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, które rozpoznając odwołanie, słusznie stosując art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie jako bezprzedmiotowe. Jeśli w toku wznowionego postępowania okaże się, że z uwagi na jakiekolwiek okoliczności nie podlegało ono wznowieniu, to orzekając w postępowaniu instancyjnym organ odwoławczy władny jest zastosować przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylając wadliwą decyzję pierwszej instancji umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Wobec stwierdzenia, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wznowienia postępowania, brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania wznowieniowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdzając brak podstaw do wznowienia postępowania zasadnie umorzył wszczęte postępowanie wznowieniowe. Brak podstaw do prowadzenia tego postępowania winien skutkować jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Wskazywane w skargach okoliczności nie mogły doprowadzić do wzruszenia zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo wskazać należy, że przepisy k.p.a. przewidują szczególny tryb wzruszenia wadliwej decyzji jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzkiemu. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 k.p.a. minister może uchylić lub zmienić w niezbędnym zakresie każdą decyzję ostateczną, jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobiec poważnym szkodom dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów Państwa.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.
Orzeczenia sądów powołane w treści uzasadnienia dostępne są w Centralnej Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.