III SA/GD 544/19

III SA/Gd 544/19 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2019-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jacek Hyla /przewodniczący/
Jolanta Sudoł
Paweł Mierzejewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Sygn. powiązane
I OSK 869/20 - Wyrok NSA z 2023-07-19
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 10, art. 145 par. 1 pkt 4, art. 156 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 725
art. 12b, art. 24 ust. 2a pkt 2, ust. 2b pkt 1 i 2, art. 33 ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 poz 393
par. 36, par. 37, par. 38, par. 44 pkt 2, par. 45 ust. 1 pkt 1, art. 46 ust. 2
Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi B. J., R. J., T. J. i K. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 24 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 czerwca 2019 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. dalej powoływana w skrócie jako "k.p.a.") w zw. z art. 24 ust. 2a pkt 2, art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.; dalej powoływana w skrócie także jako "u.p.g.k.") oraz § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 393; dalej powoływane jako "e.g.i.b.") [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję Starosty z dnia 28 marca 2019 r. nr [...] i orzekł o aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu technicznego przyjętego przez Starostę [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018 r. pod nr [...].
Wskazana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 17 grudnia 2018 r. Starosta przyjął do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego skompletowane w operacie technicznym wyniki pracy geodezyjnej zgłoszonej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. pod numerem [...]. Dokumentacja ta opatrzona identyfikatorem ewidencyjnym materiału zasobu nr [...] zawiera wyniki pracy geodezyjnej mającej na celu ustalenie przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] (M.) gmina Ż.
Z informacji zawartych w operacie technicznym wynikało, że w dniu 30 sierpnia 2018 r. na granicy działki nr 2 z działką nr [...], [...] i [...] w obrębie [...] (M.), gmina Ż. oraz z działką nr [...] obręb nr [...] (T.), gmina P. zostały przeprowadzone czynności odszukania istniejących na gruncie znaków granicznych oraz ustalenia przebiegu granic ww. działki ewidencyjnej. Z czynności ustalenia przebiegu granic spisano protokół, którego integralną częścią był szkic graniczny. W dokumentacji znalazły się również dzienniki pomiarowe, obliczenia geodezyjne, w tym obliczenia pól powierzchni, a także wykaz zmian danych ewidencyjnych. Dokumentacja ta zawierała zbiór archiwalnych danych wykorzystanych przez wykonawcę pracy geodezyjnej do przedmiotowej pracy a także sprawozdanie techniczne opisujące całość wykonanych prac oraz wyniki analiz i ustaleń.
Wraz z przekazanym Staroście przedmiotowym operatem technicznym złożony został wniosek B. K. i I. K. (właścicieli działki nr [...]) o wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w obrębie M., gmina Ż.
Starosta pismem z dnia 21 grudnia 2018 r. zawiadomił zainteresowane podmioty ewidencyjne, że dnia 17 grudnia 2018 r. na wniosek B. K. i I. K. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków odnośnie przebiegu granicy działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym M. gmina Ż. z działkami [...],[...] i [...] obręb ewidencyjny M. gmina Ż. oraz z działką nr [...] obręb ewidencyjny T. gmina P. Ponadto Starosta poinformował strony, że pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. wystąpił do Burmistrza Gminy z prośbą o informacje związane z rozgraniczeniem nieruchomości przeprowadzonym przez ten organ pod sygn. [...] a dotyczącym granic działki nr [...] obręb M. i przylegających do niej działek nr [...] i [...] obręb M. oraz działek nr [...] i [...] obręb T. W dniu 4 lutego 2019 r. pracownik Urzędu Gminy przedłożył Staroście akta sprawy [...] oraz oświadczył, że sprawa nie została przekazana do sądu cywilnego. Wykonane kopie akt sprawy [...] zostały włączone do akt sprawy prowadzonej przez Starostę.
Pismem z dnia 6 lutego 2019 r. Starosta zwrócił się do R. J. - współwłaściciela działki nr [...] z prośbą o udzielenie informacji czy jest w posiadaniu dokumentacji geodezyjnej z przeprowadzonego na jego wniosek rozgraniczenia nieruchomości (działki nr [...] obręb M.) z nieruchomościami przyległymi. Prośba ta była podyktowana tym, że wyżej wymienione postępowanie rozgraniczeniowe zostało zakończone wydaniem przez Burmistrza Gminy decyzji z dnia 12 grudnia 2000 r. znak: [...], która z dniem 30 grudnia 2000 r. stała się ostateczna, jednakże w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie było dokumentacji technicznej z rozgraniczenia przedmiotowych nieruchomości, a praca geodezyjna związana z ww. rozgraniczeniem ([...]) została zaniechana.
Następnie Starosta pismem z dnia 28 lutego 2019 r. poinformował strony postępowania, że do dnia 27 lutego 2019 r. nie udowodniły, że granica pomiędzy działkami nr [...], [...] i [...] obręb ewidencyjny M. oraz działką nr [...]obręb ewidencyjny T. jest granicą bezsporną. Nie przedłożono również organowi pierwszej instancji dokumentacji geodezyjnej dotyczącej postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000 r. znak: [...], co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem stron.
Starosta decyzją z dnia 28 marca 2019 r. znak: [...] odmówił aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie opracowania geodezyjnego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018 r. pod nr [...] ([...]).
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych m.in. w ostatecznych decyzjach administracyjnych. Organ ewidencyjny wyjaśnił, że wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która mając charakter techniczno - deklaratoryjny, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Zdaniem organu pierwszej instancji niemożliwe było ustalenie/zmiana w postępowaniu ewidencyjnym przebiegu granicy, jeśli granicę tą wcześniej ustalił organ właściwy do przeprowadzenia rozgraniczenia. Zatem Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie był uprawniony do podejmowania działań, w rezultacie których miałoby dojść do zmiany przebiegu granicy nieruchomości zatwierdzonej ostateczną decyzją administracyjną. Ostateczna decyzja wydana w sprawie o rozgraniczenie wiąże zarówno strony postępowania, organ który ją wydał, jak i organ prowadzący powiatową część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Starosta wskazał ponadto, że część przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...] położonymi w M. jest sporna. Zatem ujawniając w ewidencji gruntów i budynków kwestionowane przez stronę oraz nieodzwierciedlające stanu prawnego dane, odnośnie przebiegu granic działek ewidencyjnych, Starosta rozstrzygnąłby spór graniczny ustalając nowy stan nieruchomości. Zdaniem organu pierwszej instancji istnienie sporu co do położenia tworzących granicę działki ewidencyjnej punktów granicznych wyklucza również zmiany danych ewidencyjnych odnośnie jej pola powierzchni.
Odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji złożyli B. i I. K. W uzasadnieniu odwołania odwołujący się wskazali, że analiza uzasadnienia wydanej decyzji prowadzi do uznania, że Starosta nie posiada w zasobie danych będących podstawą do aktualizacji granicy pomiędzy działkami [...] i [...]. Organ ten przyznał bowiem wprost w uzasadnieniu wydanej decyzji, że wykonawca prac geodezyjnych ukierunkowanych na rozgraniczenie wyżej wskazanych działek nie przekazał Staroście takiej dokumentacji. Organ pierwszej instancji wskazał również wprost, że dane obrazujące przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...] położonymi w M. nigdy nie zostały zmodyfikowane w oparciu o wyniki rozgraniczenia zakończonego decyzją z dnia 12 grudnia 2000 r. Odnosząc się z kolei do dokumentacji pozyskanej z Urzędu Gminy Ż. Starosta stwierdził, że szkic graniczny stanowiący element protokołu granicznego z dnia 14 września 2000 r. wykorzystany do rozstrzygnięcia w postępowaniu rozgraniczeniowym nie zawiera żadnych miar. W ocenie odwołujących, w przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36 e.g.i.b. zastosowanie winien mieć § 37 tego rozporządzenia. Dokumentacja, którą otrzymał organ, a która nie została ujawniona w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji odmownej nie tworzy stanu prawnego, nie rozstrzyga również sporu ani nie nadaje prawa do gruntu.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 24 czerwca 2019 r. uchylił w całości decyzję Starosty z 28 marca 2019 r. nr [...] i orzekł o aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu technicznego przyjętego przez Starostę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018 r. pod nr [...].
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że Starosta zasadnie wszczął dnia 17 grudnia 2018 r. postępowanie administracyjne zmierzające do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, ponieważ organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie był w posiadaniu wniosku, o którym mowa wart. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h u.p.g.k. wszystkich podmiotów ewidencyjnych zainteresowanych zmianami wynikającymi z treści operatu technicznego nr [...] (właścicieli działek ewidencyjnych, których granice podlegały ustaleniu). Starosta nie miał więc podstaw do przeprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno - technicznej i w myśl art. 24 ust. 2b pkt 2 u.p.g.k. obowiązany był dokonać aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze decyzji administracyjnej.
Organ odwoławczy zauważył, że aktualnie ujawnione w ewidencji gruntów i budynków granice działki ewidencyjnej nr [...] obręb M., gmina Ż. mają swoje źródło w operacie technicznym nr [...] (punkty graniczne nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] - [...]), oraz w operacie technicznym nr [...] (punkty graniczne nr [...],[...],[...] - [...]). Dokumentacja nr [...] dotyczyła wykonania informatyzacji mapy ewidencji gruntów i budynków miasta i gminy Ż., dlatego punkty graniczne pochodzące z tej dokumentacji zostały opatrzone atrybutem ZRD=7, co oznacza wektoryzację ewidencyjnej mapy rastrowej z jednoczesnym wykorzystaniem wyników geodezyjnych pomiarów terenowych (miar liniowych). Dokumentacja nr [...]dotyczyła z kolei pozyskania danych dotyczących granic w powiecie [...] poprzez bezpośredni pomiar zidentyfikowanych punktów terenowych do aktualizacji rejestru granic administracyjnego podziału kraju, dlatego punkty graniczne pochodzące z tej dokumentacji zostały opatrzone atrybutem ZRD=2, co oznacza geodezyjne pomiary terenowe niepoprzedzone ustaleniem przebiegu granic. Wobec powyższego, żaden punkt graniczny przedmiotowej działki ewidencyjnej nie został dotychczas ujawniony w ewidencji gruntów i budynków z atrybutem ZRD=1, którym określa się punkty graniczne, których źródłem danych o położeniu są geodezyjne pomiary terenowe poprzedzone rozgraniczeniem nieruchomości, wznowieniem znaków granicznych, wyznaczeniem punktów granicznych lub ustaleniem ich położenia w innym trybie, w tym w trybie określonym w § 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia e.g.i.b.
Organ odwoławczy wskazał, że w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. brak jest dokumentacji technicznej powstałej z rozgraniczenia nieruchomości w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000 r. Praca geodezyjna związana ze wskazanym rozgraniczeniem została w rejestrach oznaczona jako zaniechana. Starosta nie posiada tym samym dokumentacji wymaganej przepisami obowiązującymi w geodezji i kartografii, która pozwalały na aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granic zatwierdzonych wskazaną decyzją rozgraniczeniową. W ocenie organu odwoławczego granice ustalone w postępowaniu rozgraniczeniowym nie mogą zostać ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Organ nie dysponuje bowiem ścisłymi danymi pomiarowymi przebiegu granic między działkami nr [...] i [...]. Decyzja zatwierdzająca przebieg granic nieruchomości ustalonych w postępowaniu rozgraniczeniowym może zaś odnieść odpowiedni skutek w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli zmiany będą wynikać z odpowiedniej dokumentacji technicznej. Sama decyzja i kopia protokołu granicznego nie pozwala na ustalenie przebiegu granic w terenie. Dlatego w ocenie organu odwoławczego Starosta wydał swoją decyzję na podstawie nieprawidłowej oceny zgromadzonych dowodów.
Organ odwoławczy podkreślił również, że opracowanie zawierające wyniki pracy geodezyjnej ustalenia granic działki nr [...] z obrębu M. nr id [...] zostało przez Starostę pozytywnie zweryfikowane w trybie przepisów art. 12b u.p.g.k. w dniu 17 grudnia 2018 r. Na tej podstawie należało uznać, iż organ pierwszej instancji ocenił je jako opracowane zgodne z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii. Ponadto na Staroście spoczywa obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt. 2 e.g.i.b.). Dlatego organ nie może odmówić dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, jeżeli posiada włączone do zasobu opracowanie geodezyjne i wniosek stron o dokonanie takiej aktualizacji, co w niniejszej sprawie jest spełnione. Ponadto organ nie możne odmówić dokonania aktualizacji danych o granicach działek, w przypadku braku dowodów, z treści których wynikałby inny przebieg granic działek niż ustalony w opracowaniu geodezyjnym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z tego względu odmowa aktualizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie opracowania geodezyjnego włączonego do zasobu nie mogła być uzasadniana argumentami, które odwołując się do dokumentację niekompletnej.
Organ odwoławczy wskazał również, że jeżeli znikną przeszkody uniemożliwiające obecnie Staroście ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków stanu prawnego ustalonego w ww. postępowaniu rozgraniczeniowym, to zgodnie z § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1 e.g.i.b. dane ewidencyjne wynikające z treści operatu nr [...], które przestaną być aktualne, zostaną zastąpione danymi aktualnymi.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał nadto, że Starosta w treści zaskarżanej decyzji nieprawidłowo ocenił, że wykazany w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...] spór graniczny związany z ustaleniem przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie § 39 rozporządzenia e.g.i.b. stanowi przeszkodę w aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z dokumentacją protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych Lp. 1) sporny odcinek granicy działek ewidencyjnych przebiega od bezspornego (odszukanego w terenie) punktu granicznego nr [...] przez sporny punkt graniczny oznaczony w dokumentacji jako [...] oraz dalej przez sporny punkt graniczny nr [...] do bezspornie ustalonego punktu granicznego nr [...]. Zgodnie z treścią sprawozdania technicznego oraz szkicu podstawowo-polowego, na granicy działki nr [...] z działką nr [...] obręb M. na podstawie danych z operatu technicznego [...] odszukano w punkcie nr [...] i [...] słupki betonowe z krzyżem oraz w punkcie nr [...] zakopaną pod ziemią butelkę szklaną. Odszukany stan na ww. granicy został przez wykonawcę uznany za stan ostatniego spokojnego posiadania, ponieważ w ocenie wykonawcy pokrywał się z ustaleniami zawartymi w protokole granicznym z dnia 14 września 2000 r., którego kopia wraz z odręcznymi notatkami wykonawcy znajduje się na 55 stronie operatu technicznego. Organ odwoławczy wskazał, że z regulacji zawartych w § 39 e.g.i.b. wynika, że ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w pierwszej kolejności dokonuje się bazując na zgodnym oświadczeniu wiedzy zainteresowanych podmiotów, które ma charakter deklaratoryjny i nie kształtuje nowego stanu prawnego. Jeżeli jednak dla konkretnego odcinka granicy działki ewidencyjnej nie doszło do ww. zgodnego oświadczenia, to wykonawca dokonuje ustalenia przebiegu tego odcinka na podstawie ostatniego, niesprzecznego ze stanem prawnym określonym w dostępnych dokumentach, stanem spokojnego posiadania. Przedstawiona norma prawna zakłada, że ustalony w ten sposób przez wykonawcę przebieg granicy działek ewidencyjnych może być sporny, ponieważ nie wynika ze zgodnych wskazań podmiotów zainteresowanych i dlatego zgodnie z § 39 ust. 4 e.g.i.b. ustalona w ten sposób granica nie podlega trwałej stabilizacji. Jeżeli jednak ustalona w ten sposób przez wykonawcę granica nie uzyska akceptacji zainteresowanych, to informacja o tym fakcie powinna się znaleźć w dokumentacji technicznej. Wtedy to stan ewidencji gruntów i budynków zaktualizowany na podstawie dokumentacji technicznej zostanie uzupełniony informacją o spornych odcinkach granicy. Zgodnie z punktem 6 pn. "Punkt graniczny" Katalogu obiektów EGiB stanowiącego załączniki nr 1a rozporządzenia e.g.i.b., Klasa: EGB_PunktGraniczny zawiera atrybut informacyjny "czy punkt należy do spornej granicy działki ewidencyjnej" oraz atrybut "dodatkowe informacje", który w opisie może wskazywać sporny odcinek granicy, do której ten punkt należy. Organ drugiej instancji wskazał również, że zgodnie z § 52 ust. 6 pkt 7 e.g.i.b. udostępniane przez starostę wyrysy z mapy ewidencyjnej oprócz odpowiedniego fragmentu mapy ewidencyjnej zawierają m.in. informacje o danych ewidencyjnych przedstawionych na wyrysie, które nie spełniają wymagań rozporządzenia lub obowiązujących standardów technicznych oraz informacje o granicach działek ewidencyjnych lub odcinkach tych granic, które są przedmiotem sporu wykazanego w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wobec powyższego organ pierwszej instancji błędnie ocenił, że wykazany w operacie spór graniczny związany z ustaleniem przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie § 39 e.g.i.b. stanowi przeszkodę w aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W tym przypadku aktualizacja nie rozstrzygnie sporu a jedynie zarejestruje stan wynikający z dokumentacji technicznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożyli B. J., R. J., T. J. oraz K. J. (współwłaściciele działki nr [...]).
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości skarżący podnieśli zarzuty:
1. wystąpienia podstawy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia 24 czerwca 2019r. wynikającej z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. – z uwagi na to, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 24 czerwca 2019r. nr [...] dotyczy sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, to jest decyzją Burmistrza z dnia 12 grudnia 2000r. nr [...] wydaną w postępowaniu rozgraniczeniowym m.in. pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] obręb ewidencyjny M.;
2. wystąpienia podstawy wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 10 § 1 k.p.a. - wszystkie strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu (naruszenie zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu);
3. naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
a) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji Starosty z dnia 28 marca 2019r. znak: [...] i dokonaniu aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu technicznego przyjętego przez Starostę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018r. pod nr [...], gdyż merytoryczne załatwienie sprawy nie było dopuszczalne, ponieważ sprawa została uprzednio rozstrzygnięta prawomocną decyzją Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000r. nr [...];
b) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 86 k.p.a. w związku z art. 104 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na:
- zaniechaniu zgromadzenia przez organ odwoławczy całości materiałów dowodowych, w szczególności pominięcie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania rozgraniczeniowego zakończonego wydaniem przez Burmistrza Gminy decyzji z dnia 12 grudnia 2000r. nr [...] dotyczących przebiegu granic działek;
- rozstrzygnięcie istoty sprawy przez organ odwoławczy, pomimo res iudicata i braku w aktach sprawy całości dokumentacji sporządzonej przez wykonawcę geodezyjnego inż. J. P., który zgłosił rozgraniczenie ww. działek w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nr [...];
- niewyjaśnienie, dlaczego w państwowym zasobie geodezyjnymi i kartograficznym brak jest dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej sporządzonej przez inż. J. P., dotyczącej rozgraniczenia działek zatwierdzonego decyzją [...] z dnia 12 grudnia 2000r.;
- niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy dotyczących przebiegu granicy działki pomiędzy działkami nr [...],[...], [...] obręb ewidencyjny M. oraz działką nr [...], obręb ewidencyjny T., w szczególności brak ustaleń dotyczących prawidłowości oznaczenia granic nieruchomości spornymi punktami granicznymi oznaczonymi w dokumentacji jako [...] i nr [...]
co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ administracji całości materiału dowodowego sprawy;
c) art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej ocenie dowodów przez organ odwoławczy, co m.in. dotyczy dokumentu urzędowego - decyzji Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000r. nr [...] oraz operatu technicznego przyjętego przez Starostę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018r. pod nr [...], poprzez bezzasadne uznanie, że istnienie w obrocie prawnym decyzji z dnia 12 grudnia 2000r. i sporny charakter granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działką nr [...] obręb M. (oznaczenie granic nieruchomości spornymi punktami granicznymi oznaczonymi w dokumentacji jako T2 i nr [...]), nie skutkują niedopuszczalnością aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków;
d) art. 7a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie zaistniałych w sprawie wątpliwości dotyczących przepisów prawnych i stanu faktycznego na niekorzyść skarżących;
e) art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a. i art. 107 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym rozstrzygnięciu i uzasadnieniu decyzji ostatecznej z dnia 24 czerwca 2019r.;
4. naruszenia prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 24 ust. 2a pkt 2, art. 24 ust. 2b pkt 2. u.p.g.i.k., § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1 e.g.i.b. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu technicznego przyjętego przez Starostę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2018 r. pod nr [...], pomimo niedopuszczalności merytorycznego załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W odniesieniu do zarzutu skarżących, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną organ drugiej instancji wyjaśnił, że przedmiot zaskarżonej decyzji nie jest tożsamy z przedmiotem decyzji Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000 r. znak: [...]. Na podkreślenie zasługuje fakt, że organ rozstrzygał w sprawie aktualizacji rejestru publicznego jakim jest ewidencja gruntów i budynków na podstawie art. 24 ust. 2b pkt. 2 u.p.g.k. Z kolei Burmistrz Gminy rozstrzygał w postępowaniu rozgraniczeniowym w przedmiocie ustalenia przebiegu granic nieruchomości na podstawie art. 33 ust. 1 u.p.g.k. w obydwu tych sprawach nie występowały te same strony. Organ odwoławczy podniósł również, że w realiach sprawy dokonał oceny przeprowadzonego rozgraniczenia jedynie pod kątem skutków jakie to konkretne postępowanie rozgraniczeniowe mogło odnieść w stosunkuj do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. W tym postępowaniu organ nie prowadził ustaleń w przedmiocie dlaczego w zasobie brak jest dokumentacji z zaniechanej pracy geodezyjnej zgłoszonej pod numerem [...]. Organ nie prowadził również postępowania w przedmiocie ustalenia przebiegu granic nieruchomości oraz prawidłowości oznaczenia granic nieruchomości spornymi punktami.
W piśmie z dnia 6 listopada 2019 r. swoje stanowisko przedstawił uczestnik postępowania I. K. wnosząc o oddalenie skargi.
W ocenie uczestnika postępowania porównanie treści decyzji rozgraniczeniowej z dnia 12 grudnia 2000 r. z decyzją zaskarżoną daje podstawę do wykluczenia tezy, że dotyczą one tożsamej sprawy administracyjnej (w aspekcie podmiotowym i przedmiotowym). W postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Gminy ustalenie stanu faktycznego polegało na zgromadzeniu dowodów służących określeniu przebiegu granicy między nieruchomościami. W postępowaniu zakończonym decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przedmiotem postępowania było zaktualizowanie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji, różne były też podstawy prawne obu decyzji.
W realiach sprawy nie miało nadto miejsca zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wszystkie strony postępowania zostały powiadomione przez organ pierwszej instancji o zainicjowaniu postępowania odwoławczego. Organ odwoławczy umożliwił zaś stronom zapoznanie się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji. Co istotne, organ prowadzący postępowanie nie miał obowiązku informowania stron o czynnościach dowodowych podejmowanych w sprawie, poprzedzających sporządzenie operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W ocenie uczestnika postępowania również pozostałe zarzuty podniesione przez skarżących nie zasługują na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Stwierdzenie nieważności decyzji determinowane jest uznaniem, że w realiach danej sprawy zachodzi tzw. wada kwalifikowana określona w art. 156 k.p.a. Zaskarżona decyzja może z kolei ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze katalog kompetencji orzeczniczych określonych w art. 145 § 1 p.p.s.a. zasadnym jest w pierwszej kolejności odniesienie się do zarzutu, który w razie jego zasadności obligowałyby Sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarżący w treści skargi podnieśli bowiem, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zdaniem skarżących zaskarżona decyzja organu odwoławczego dotyczy sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, to jest decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości wydaną w dniu 12 grudnia 2000 r.
Mając na uwadze treść art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. jak i realia sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją z dnia 24 czerwca 2019 r. wskazać należy, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie dotyczy bowiem sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a czego – w kontekście zaistnienia wady kwalifikowanej decyzji administracyjnej – wymaga art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że aby stwierdzić nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, potwierdzić należy tożsamość podmiotową i przedmiotową sprawy administracyjnej obecnie prowadzonej ze sprawą rozstrzygniętą wcześniej inną ostateczną decyzją administracyjną.
Odnosząc się do zagadnienia tożsamości przedmiotowej wskazać należy, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000 r. znak [...] organ orzekający wydał rozstrzygnięcie mające za przedmiot określenie przebiegu granicy między określonymi nieruchomościami. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 33 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Z kolei postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją miało za przedmiot aktualizację danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w następstwie ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych (m.in. działek nr [...] i [...]). Postępowanie to nie dotyczyło zatem rozgraniczenia nieruchomości. W obydwu prowadzonych postępowaniach brały nadto udział różne strony. Powyższe okoliczności wykluczają zatem uznanie, że zachodzi w tym wypadku zarzucana przez skarżących tożsamość tych dwóch spraw.
W ocenie Sądu orzekającego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją nie wystąpiła również zarzucana przez skarżących podstawa wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Analiza akt administracyjnych przedstawionych Sądowi wskazuje, że w postępowaniu mającym za przedmiot aktualizację danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organy nie naruszyły zasady czynnego udziału strony w postępowaniu a stawiany organom w tej materii zarzut jest nieuzasadniony. Podkreślenia wymaga, że Starosta prawidłowo zawiadomił wszystkie strony o wszczęciu postępowania jak również informował o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy. Strony prowadzonego postępowania miały również możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie jak i możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Starosta poinformował również wszystkie strony o zainicjowaniu postępowania odwoławczego. Także organ odwoławczy wypełnił obowiązki nałożone na niego regulacją zawartą w art. 10 § 1 k.p.a., co wynika z zawiadomienia z dnia 9 maja 2019 r.
Odnosząc się na marginesie do czynności poprzedzających sporządzenie operatu technicznego przyjętego do zasobu w dniu 17 grudnia 2018 r. wskazać należy, że w dokumentacji operatu technicznego znajdują się zawiadomienia z dnia 27 lipca 2018 r. informujące strony o czynnościach ustalenia granic działek ewidencyjnych wraz z wykazem z pocztowej książki nadawczej wraz z numerami przesyłek poleconych skierowanych miedzy innymi do skarżących. Skarżący K. J. oraz R. J. (samodzielnie oraz działając z upoważnienia B. J. i T. J.) brali również udział w czynnościach ustalających przebieg granic działek ewidencyjnych w dniu 30 sierpnia 2018 r., na dowód czego złożyli pod protokołem ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych swoje podpisy.
Nie można podzielić nadto stanowiska skarżących w odniesieniu do zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 24 ust. 2a pkt 2 i art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1 e.g.i.b. Wadliwość wydanej decyzji z powołaniem się na powyższy zarzut skarżący łączą z bezzasadnym - w ich ocenie - uznaniem przez organ odwoławczy, że Starosta nie miał podstaw do odmowy dokonania aktualizacji danych granic działek.
Oceniając ten aspekt sprawy uznać należy, że organ odwoławczy zasadnie wskazał, że decyzja z dnia 2 grudnia 2000 r. ustalająca granice w postępowaniu rozgraniczeniowym nie mogła wywrzeć skutku w postaci ujawnienia zmian w ewidencji gruntów i budynków z uwagi na fakt, iż Starosta nie dysponował ścisłymi danymi pomiarowymi przebiegu granic działek nr [...] i [...] (brak operatu technicznego włączonego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego). Dopiero pozytywne zweryfikowanie w dniu 17 grudnia 2018 r. przez Starostę nowo sporządzonego opracowania geodezyjnego, zawierającego wyniki ustalenia granic przedmiotowych działek, dało organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków możliwość aktualizacji danych.
Z przepisów e.g.i.b. wynika, że inicjatywa wszczęcia postępowania w sprawie wymiany danych ewidencyjnych należy do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, to jest do starosty, bądź do podmiotów posiadających - zgodnie z regułą zawartą w art. 28 k.p.a. interes prawny we wszczęciu i prowadzeniu postępowania w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych.
Treść § 46 ust. 2 rozporządzenia wskazuje, iż poza przypadkami wymienionymi w tym przepisie, aktualizacja danych ewidencyjnych bez uprzedniego wniosku strony jest niedopuszczalna.
Z kolei przepisy § 36, 37 i 38 rozporządzenia regulują kwestię wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych, wskazując na rodzaje dokumentacji stanowiącej podstawę wykazywania przebiegu granic (§ 36), oraz na sposób pozyskania danych dotyczących przebiegu granic w razie braku takiej dokumentacji. I tak przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w pierwszej kolejności - zgodnie z § 36 pkt 1 rozporządzenia - na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym. Kolejne przepisy rozporządzenia, to jest § 37 i 38 regulują podstawę i tryb wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych w razie braku dokumentacji, o której mowa w § 36, lub w przypadku, kiedy dane zawarte w tej dokumentacji nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają standardom technicznym. W takich przypadkach dane dotyczące przebiegu granic pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37), w trybie czynności, o których mowa w § 38 rozporządzenia.
Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że koniecznym warunkiem otwierającym możliwość pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w drodze terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic na gruncie, jest stwierdzenie braku dokumentacji wymienionej w § 36 rozporządzenia lub stwierdzenie, że zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym.
Mając powyższe na uwadze należy w ocenie Sądu orzekającego uznać, że organ odwoławczy dokonał w pełni zasadnej oceny przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego pod kątem skutków jakie postępowanie rozgraniczeniowe mogło odnieść w stosunku do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków.
Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2b pkt 1 u.p.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
a) przepisów prawa,
b) wpisów w księgach wieczystych,
c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
e) aktów notarialnych,
ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
g) wpisów w innych rejestrach publicznych,
h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i , jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców.
Sąd podkreśla, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno - deklaratoryjny, a ujawnianie w niej określonych praw do gruntu spełnia tylko funkcję informacyjną. Wpis w ewidencji gruntów i budynków nie kreuje zatem stanu prawnego nieruchomości. Organ ewidencyjny nie jest z kolei uprawniony do rozstrzygania sporów dotyczących tego, komu przysługuje prawo własności do określonej działki ewidencyjnej, jeśli nie jest to możliwe do ustalenia na podstawie przedłożonych dokumentów.
W ocenie Sądu orzekającego podzielić należy zapatrywanie organu odwoławczego, który wskazał, że w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. brak jest dokumentacji technicznej powstałej z rozgraniczenia nieruchomości w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Gminy z dnia 12 grudnia 2000 r. Z akt administracyjnych przedłożonych Sądowi wynika, że praca geodezyjna związana ze wskazanym rozgraniczeniem została w rejestrach oznaczona jako zaniechana. Nie ma w związku z tym wątpliwości co do tego, że Starosta nie posiadał dokumentacji, która pozwalały na aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granic zatwierdzonych wskazaną decyzją rozgraniczeniową. Jeżeli tak, to granice ustalone w postępowaniu rozgraniczeniowym zakończonym w roku 2000 nie mogą zostać ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Zasadną jest w związku z tym konstatacja organu odwoławczego, że decyzja zatwierdzająca przebieg granic nieruchomości ustalonych w postępowaniu rozgraniczeniowym może odnieść odpowiedni skutek w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli zmiany będą wynikać ze stosownej dokumentacji technicznej, której w realiach sprawy brak i która z przyczyn obiektywnych nie może być odtworzona.
Mając powyższe zapatrywania na uwadze uznać należy, że brak możliwości wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków danych dotyczących przebiegu granic zatwierdzonych decyzją rozgraniczeniową (trwała niewykonalność tej decyzji) determinowała konieczność określenia przez organ prowadzący postępowanie aktualizacyjne przebiegu granic w oparciu o nowo sporządzoną dokumentację przyjętą do zasobu w trybie art. 12b u.p.g.k. W przypadku, gdy ustalony przez wykonawcę prac geodezyjnych przebieg granicy działek ewidencyjnych jest sporny, stan ewidencji gruntów i budynków zaktualizowany na podstawie dokumentacji technicznej winien być - tak jak wskazał to organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - uzupełniony informacją o spornych odcinkach granicy.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że wydanie zaskarżonej decyzji nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia nowego postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.
Należy mieć bowiem na uwadze, że ustalenie stanu prawnego granicy nieruchomości i jej utrwalenie w terenie nie eliminuje na przyszłość sporów między właścicielami sąsiednich gruntów co do przebiegu granicy. Wcześniej wydana decyzja o rozgraniczeniu, ze swego charakteru będąca aktem ustalającym, przesądza tylko o stanie prawnym granicy dzielącej sąsiednie nieruchomości w dacie jej wydania. Zauważyć jednak należy, że przebieg granicy określony w postępowaniu aktualizacyjnym będzie niewątpliwie stanowił zmianę stanu faktycznego w stosunku do daty, w której orzeczono o rozgraniczeniu uprzednio. Zatem ewentualny spór dotyczący przebiegu takiej granicy będzie mógł zostać rozstrzygnięty w postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym w nowych okolicznościach bez naruszenia zakazu orzekania w sprawach już załatwionych. W kolejnym postępowaniu o rozgraniczenie przedmiotem rozgraniczenia nie będzie bowiem stan rzeczy leżący u podstaw wcześniejszej decyzji, ale stan istniejący w dacie kolejnego orzekania o przebiegu granicy.
W świetle powyższych zapatrywań za niezasadne poczytać również należy zarzuty podniesione w pkt III ppkt 2 petitum skargi.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w prowadzonym postępowaniu Sąd nie oceniał kompletności akt postępowania rozgraniczeniowego jak również zachowania wymogów obowiązujących w tym postępowaniu oraz prawidłowości oznaczenia granic nieruchomości spornymi punktami granicznymi.
Oceniając postępowanie organu odwoławczego jak i treść decyzji wydanej w sprawie nie można nadto uznać zasadności zarzutów naruszenia art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 86, art. 104 § 2 i art. 107 § 1 i § 2 k.p.a. Postępowanie organu odwoławczego prowadzone było w sposób prawidłowy a wydana decyzja zawiera wszelkie wymagane prawem elementy. Organ odwoławczy właściwie zinterpretował i zastosował przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jednoznacznie wykazał przy tym, że zaszła konieczność aktualizacji danych ewidencyjnych określających położenie punktów granicznych i przebieg granicy pomiędzy działkami.
Uznawszy zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że zaskarżona decyzja narusza prawo (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Sąd oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.