III SA/Gd 542/10

III SA/Gd 542/10 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2011-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Anna Orłowska
Elżbieta Kowalik-Grzanka /przewodniczący/
Marek Gorski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Ewidencja ludności
Sygn. powiązane
II OZ 112/11 - Postanowienie NSA z 2011-02-25
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt  1 lit. c, art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia NSA Marek Gorski ( spr. ) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 7 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. przyznaje adwokatowi G. K. od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy ) zawierającą należny podatek od towarów i usług - tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu.
Uzasadnienie
DECYZJĄ Z DNIA 13 MAJA 2010 R. BURMISTRZ ORZEKŁ O WYMELDOWANIU Z POBYTU STAŁEGO K. K.
K. K. ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI.
NA PODSTAWIE ART. 134 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (T.J. DZ. U. Z 2000 R. NR 98. POZ. 1071 ZE ZM.) WOJEWODA - POSTANOWIENIEM Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2010 R. - STWIERDZIŁ UCHYBIENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA.
W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE Z UWAGI NA NIEMOŻNOŚĆ USTALENIA MIEJSCA POBYTU STRONY, USTANOWIONO PRZEDSTAWICIELA W OSOBIE M. K., KTÓRA ODEBRAŁA DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W DNIU 13 MAJA 2010 R. I NIE ZŁOŻYŁA OD NIEJ ODWOŁANIA. K. K. ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE OSOBIŚCIE W DNIU 16 WRZEŚNIA 2010 R. PO UPŁYWNIE USTAWOWEGO TERMINU I BEZ WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH NALEŻAŁO UZNAĆ, ŻE ODWOŁANIE ZOSTAŁO WNIESIONE Z UCHYBIENIEM 14-DNIOWEGO TERMINU.
W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU K. K. STWIERDZIŁ, ŻE OD MARCA 2010 R. PRZEBYWAŁ W ZAKŁADZIE KARNYM I NA WSZYSTKIE PISMA STARAŁ SIĘ ODPISYWAĆ W TERMINIE. OPUSZCZENIE MIEJSCA ZAMELDOWANIA PRZY UL [...] W P. G. BYŁO ZWIĄZANE Z GROŹBAMI POD JEGO ADRESEM. DODAŁ, ŻE NIE ZNA M. K.
W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO. DODATKOWO ORGAN WYJAŚNIŁ, ŻE W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, W PRZYPADKU BRAKU MOŻLIWOŚCI USTALENIA MIEJSCA POBYTU STRONY KONIECZNE JEST USTANOWIENIE PRZEDSTAWICIELA DO REPREZENTOWANIA JEJ PRAW. PONIEWAŻ NIE BYŁO MOŻLIWOŚCI REPREZENTOWANIA SKARŻĄCEGO PRZEZ OSOBĘ Z KRĘGU RODZINY, WYZNACZONO PRACOWNIKA URZĘDU, KTÓRY ZGODZIŁ SIĘ PEŁNIĆ TAKĄ FUNKCJĘ.
W UZUPEŁNIENIU SKARGI SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIE W CAŁOŚCI I PRZYZNANIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. ZARZUCIŁ POSTANOWIENIU, ŻE NARUSZA PRZEPISY POSTĘPOWANIA, TJ.; ART. 58 § 1 W ZW. Z ART. 7, ART. 8 I ART. 9 K.P.A., POPRZEZ UZNANIE, IŻ NIE ŻĄDAŁ PRZYWRÓCENIA TERMINU, EWENTUALNIE ART. 134 W ZW. Z ART. 9 ORAZ ART. 7 I ART. 8 K.P.A., POPRZEZ PRZEDWCZESNE WYDANIE POSTANOWIENIA BEZ POUCZENIA O MOŻLIWOŚCI ZŁOŻENIA WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA, POMIMO ŻE SKARŻĄCY SAM PROSIŁ O TAKIE POUCZENIE.
SKARŻĄCY STWIERDZIŁ, ŻE JUŻ W PIŚMIE Z DNIA 25 CZERWCA 2010 R., W KTÓRYM ZWRACAŁ SIĘ DO ORGANU O PRZESŁANIE DOKUMENTÓW SPRAWY, ZAWARŁ WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU. WSKAZAŁ TAM M.IN. IŻ DOWIEDZIAŁ SIĘ O DECYZJI DOPIERO W DNIU 18 CZERWCA 2010 R. I ZNAJDUJE SIĘ W SZCZEGÓLNEJ SYTUACJI ZWIĄZANEJ Z POZBAWIENIEM WOLNOŚCI. JEGO ZDANIEM, Z UWAGI NA OBOWIĄZEK DOKŁADNEGO ROZWAŻENIA OKOLICZNOŚCI SPRAWY, ORGAN WINIEN POTRAKTOWAĆ TO PISMO JAKO WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU. POKREŚLIŁ, ŻE PRZEPISY NIE PRZEWIDUJĄ ŻADNYCH SZCZEGÓLNYCH WYMAGAŃ DLA TEGO RODZAJU WNIOSKU, A NASTĘPNIE POWOŁAŁ SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDOWE W PODOBNYCH SPRAWACH. W PRZYPADKU WĄTPLIWOŚCI ORGAN WINIEN WEZWAĆ GO DO SPRECYZOWANIA CZY PISMO ZAWIERA PROŚBĘ O PRZYWRÓCENIE TERMINU. NIE MOŻNA BYŁO ZAKŁADAĆ, ŻE SKARŻĄCY, NIE POSIADAJĄCY WYKSZTAŁCENIA PRAWNICZEGO ORAZ MAJĄCY OGRANICZONE MOŻLIWOŚCI SKORZYSTANIA Z JAKIEJKOLWIEK POMOCY PRAWNEJ W TRAKCIE POBYTU W ZAKŁADZIE KARNYM, W SPOSÓB PRAWIDŁOWY SFORMUŁUJE SWOJE ŻĄDANIA. CHOCIAŻ Z POWYŻSZYM WNIOSKIEM SKARŻĄCY NIE ZŁOŻYŁ ODWOŁANIA TO OBOWIĄZKIEM ORGANU BYŁO WEZWAĆ GO DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU. W ŻADNYM WYPADKU ORGAN NIE MÓGŁ NATOMIAST STWIERDZIĆ UCHYBIENIA TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA.
NIEZALEŻNIE OD POWYŻSZEGO, NAWET GDYBY UZNAĆ, ŻE SKARŻĄCY NIE ZŁOŻYŁ PRZEDMIOTOWEGO WNIOSKU, ORGAN POWINIEN POUCZYĆ GO O MOŻLIWOŚCI I KONIECZNOŚCI JEGO ZŁOŻENIA. TAKI OBOWIĄZEK WYNIKA Z ZASAD POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO I BYŁ AKTUALNY TYM BARDZIEJ, ŻE SKARŻĄCY W PIŚMIE Z DNIA 25 CZERWCA 2010 R. PROSIŁ O PODANIE JAKIE PISMA I DO JAKICH ORGANÓW POWINIEN KIEROWAĆ.
DALEJ SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE POSTĘPOWANIE O JEGO WYMELDOWANIE TOCZYŁO SIĘ, GDY PRZEBYWAŁ W WIĘZIENIU, A W JEGO IMIENIU WYSTĘPOWAŁ KURATOR - O CZYM NIE WIEDZIAŁ. DO PEWNEGO MOMENTU NIE POSIADAŁ ŻADNEJ WIEDZY NA TEMAT TEGO POSTĘPOWANIA, A O ISTNIENIU DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DOWIEDZIAŁ SIĘ W SPOSÓB PRZYPADKOWY DZWONIĄC DO URZĘDY MIASTA W DNIU 18 CZERWCA 2010 R. PODKREŚLIŁ, ŻE USTANOWIONY W SPRAWIE PRZEDSTAWICIEL DLA NIEOBECNEGO NIE ZASKARŻYŁ PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI. W DNIU 25 CZERWCA 2010 R. ZŁOŻYŁ WYŻEJ WSKAZANE PISMO O DOSTARCZENIE DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH DECYZJĘ O WYMELDOWANIU WRAZ Z UZASADNIENIEM. ODWOŁANIE ZŁOŻYŁ NIEZWŁOCZNIE, PO OTRZYMANIU STOSOWNYCH DOKUMENTÓW. W JEGO OCENIE ISTOTNE W SPRAWIE BYŁO TO, ŻE W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PRZEBYWAŁ W ZAKŁADZIE KARNYM ORAZ FAKT, ŻE KURATOR NIE PODEJMOWAŁ DZIAŁAŃ W OBRONIE INTERESU NIEOBECNEGO.
ZDANIEM SKARŻĄCEGO JEGO BYŁA ŻONA - WŁAŚCICIELKA LOKALU, NIE MOŻE WYSTĘPOWAĆ JAKO STRONA POSTĘPOWANIA O WYMELDOWANIE, GDYŻ NIE DOTYCZY ONO JEJ INTERESU PRAWNEGO.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SKARGA JEST ZASADNA.
NA WSTĘPIE ZAUWAŻYĆ NALEŻY, IŻ PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA JEST STWIERDZENIE UCHYBIENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA A NIE DECYZJA PREZYDENTA MIASTA Z DNIA 13 MAJA 2010 R. ORZEKAJĄCA O WYMELDOWANIU SKARŻĄCEGO Z POBYTU STAŁEGO Z LOKALU NR 5 W BUDYNKU PRZY UL. [...] W P. G.
DECYZJA TA ZDANIEM ORGANU ZOSTAŁA DORĘCZONA USTANOWIONEMU W SPRAWIE PRZEDSTAWICIELOWI DLA NIEOBECNEGO POSTANOWIENIEM SĄDU REJONOWEGO G. P. W SPRAWIE VR NS 53/10, KTÓRY NIE ZŁOŻYŁ ODWOŁANIA.
W AKTACH SPRAWY BRAK JEST DOWODU NA TO, IŻ DECYZJĘ TAKĄ WYŻEJ WYMIENIONEMU PRZEDSTAWICIELOWI DORĘCZONO.
WPRAWDZIE NA ODWROCIE DECYZJI ZNAJDUJE SIĘ ZAPIS 13 MAJA 2010 R. PODPIS NIECZYTELNY ALE Z TAKIEGO ZAPISU W ŻADEN SPOSÓB NIE MOŻNA WYPROWADZIĆ WNIOSKU, IŻ JEST TO DOWÓD NA DORĘCZENIE DECYZJI PRZEDSTAWICIELOWI USTANOWIONEMU W SPRAWIE. ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE DECYZJA O WYMELDOWANIU NOSI DATĘ 13 MAJA 2010 R. I ZOSTAŁA WYSŁANA DO BYŁEJ ŻONY SKARŻĄCEGO W DNIU 14 MAJA 2010 R. ORGAN NIE WYJAŚNIŁ KIEDY I W JAKI SPOSÓB DORĘCZONO DECYZJĘ M. K.
Z PISMA SKARŻĄCEGO Z DNIA 25 CZERWCA 2010 R. (PREZENTATA) WYNIKA, IŻ SKARŻĄCY ODWOŁYWAŁ SIĘ OD PISMA Z DNIA 10 CZERWCA 2010 R. SYGN. AKT [...].
PISMA TAKIEGO NIE MA W AKTACH SPRAWY.
W CYTOWANYM WYŻEJ PIŚMIE SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE O TREŚCI DECYZJI DOWIEDZIAŁ SIĘ 18 CZERWCA 2010 R. KIEDY TO TELEFONOWAŁ DO URZĘDU MIASTA. W PIŚMIE TYM SKARŻĄCY ZAWARŁ ŻĄDANIE PRZESŁANIA MU DOKUMENTÓW, "KTÓRE POTWIERDZAŁYBY ... WYMELDOWANIE .... WRAZ Z UZASADNIENIEM" A JEDNOCZEŚNIE PROSIŁ O WSKAZANIE JAKIE PISMA I DO JAKICH ORGANÓW MA WYSŁAĆ.
W ODPOWIEDZI NA PISMO Z DNIA 25 CZERWCA 2010 R. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZESŁAŁ SKARŻĄCEMU ODPIS DECYZJI WRAZ Z UZASADNIENIEM. ODPIS TEN SKARŻĄCY OTRZYMAŁ 12 LIPCA 2007 R., A 15 LIPCA 2010 R. SPORZĄDZIŁ ODWOŁANIE. PISMEM Z DNIA 22 LIPCA 2010 R. BURMISTRZ MIASTA PRZESŁAŁ ODWOŁANIE DO WOJEWODY.
W TEJ SYTUACJI BRAK JEST JEDNOZNACZNEGO DOWODU NA TO KIEDY DORĘCZONO DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I CZY ISTOTNIE SKARŻĄCY UCHYBIŁ TERMINOWI DO WNIESIENIA ODWOŁANIA, ZWŁASZCZA, ŻE NIE MA JEDNOZNACZNEGO DOWODU NA TO, ŻE DECYZJĘ DORĘCZONO USTANOWIONEMU W SPRAWIE PRZEDSTAWICIELOWI. DO ROZWAŻENIA POZOSTAJE TAKŻE KWESTIA W PRZYPADKU WYKAZANIA, IŻ SKARŻĄCY LUB USTANOWIONY W SPRAWIE PRZEDSTAWICIEL OTRZYMALI ODPIS DECYZJI OD KTÓREJ SKARŻĄCY W TERMINIE NIE ZŁOŻYŁ ODWOŁANIA JAK NALEŻY TRAKTOWAĆ JEGO PISMO Z PREZENTATĄ 25 CZERWCA 2010 R., A W SZCZEGÓLNOŚCI CZY NIE ZAWIERAŁO ONO WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA. DO ZAŁATWIENIA SPRAWY ORGAN POWINIEN PODEJŚĆ ZE SZCZEGÓLNĄ WNIKLIWOŚCIĄ BOWIEM K. K. PRZEBYWAŁ W ZAKŁADZIE KARNYM I MIAŁ OGRANICZONE MOŻLIWOŚCI ZADBANIA O SWÓJ INTERES ZARÓWNO PRAWNY JAK I FAKTYCZNY.
MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE. ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH POSTĘPOWANIA UZASADNIA ART. 250 POWYŻSZEJ USTAWY.