III SA/Gd 530/24

III SA/Gd 530/24 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-10-21
Data wpływu
2024-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I GZ 293/25 - Postanowienie NSA z 2025-08-19
I GZ 456/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr 2201-IGC.4310.165,169,170,171.2023.EP.AJ w przedmiocie uznania za dłużnika solidarnego zobowiązanego do zapłaty należności celnych oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 530/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 sierpnia 2024 r. (nr 2201-IGC.4310.165,169,170,171.2023.EP.AJ) w przedmiocie uznania za dłużnika solidarnego zobowiązanego do zapłaty należności celnych oraz podatku od towarów i usług oraz decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 16 sierpnia 2023 r. o następujących numerach: 328000-COC-3.4310.284.2023.EK-M, 328000-COC-3.4310.286.2023.EK-M, 328000-COC-3.4310.241.2023.EK-M, 328000-COC-3.4310.235.2023.EK-M, w części dotyczącej odpowiedzialności G. S.
Przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona uczestnikowi postępowania, tj. P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. w dniu 30 kwietnia 2024 r.
W dniu 12 czerwca 2025 r., za pomocą środków komunikacji elektronicznej, uczestnik postępowania – P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. złożyła skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 530/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania wskazując na uchybienie przepisanego terminu.
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I GZ 293/25) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uczestnika postępowania na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wnioskiem z dnia 10 września 2025 r. wskazany powyżej uczestnik postępowania wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 530/24).
Z wniosku wynika, że niewniesienie skargi kasacyjnej w terminie nastąpiło w wyniku nieprawidłowości w czynności doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku, tj.:
a) przesyłka nie została odebrana przez jedynego reprezentanta spółki - Prezesa Zarządu A. D.,
b) podpis osoby znajdujący się na potwierdzeniu odbioru korespondencji jest nieczytelny,
c) nie wpisano imienia i nazwiska osoby odbierającej przy oznaczeniu "upoważniony pracownik",
d) brak jest pieczątki spółki na potwierdzeniu odbioru,
e) brak jest możliwości domniemania, że osoba czynna w siedzibie osoby prawnej była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w jej imieniu, jeśli osoba ta nie jest pracownikiem,
Ponadto spółka wyjaśniła, że jej przedstawiciel nie był obecny na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku i nie brał bezpośredniego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co utrudniło mu zdobycie wiedzy w zakresie bieżącego stanu sprawy i określenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej.
Spółka wskazała, że przesyłka została doręczona w dniu 30 kwietnia 2025 r., a zatem w dniu bezpośrednio poprzedzającym rozpoczęcie dłuższego okresu przerwy w działalności spółki w związku z dniami wolnymi od pracy (1 i 3 maja 2025 r., tzw. "majówki").
Spółka wyjaśniła też, że złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 614), nakierowanej na likwidację spółki, jak również wniosek o wszczęcie postępowania dotyczącego rozwiązania spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, co wskazuje na istotne problemy w bieżącym funkcjonowaniu spółki i co utrudniło jej bieżącą kontrolę przychodzącej korespondencji i określenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej - w związku z toczącym się postępowaniem upadłościowym spółka nie prowadziła bowiem faktycznej działalności gospodarczej i nie zatrudniała pracowników, którzy wchodziliby w skład rozbudowanego działu administracji lub sekretariatu spółki.
Poza postulatem przywrócenia uchybionego terminu spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."),. w postaci dokumentów, tj.:
1. odpisu pełnego KRS Spółki z dnia 9 września 2025 r. na fakt, że jedyną osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w Spółce był jej Prezes Zarządu - A. D.;
2. dodatkowych informacji i objaśnień do sprawozdania finansowego za rok 2023 na fakt, że zgodnie z dokumentami finansowymi spółki, skarżąca nie zatrudniała żadnych pracowników;
3. obwieszczenia Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 2 października 2023 r. (nr GDIG/GU/1157/2023) o wpisaniu do repertorium wniosku o ogłoszenie upadłości - na fakt wszczęcia postępowania o ogłoszenie upadłości spółki;
4. postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 10 lipca 2025 r. (sygn. akt GD.VII Ns-Rej.KRS 10318/25/856) - na fakt wszczęcia postępowania w trybie art. 25a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 869), tj. postępowania dotyczącego rozwiązania spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.
W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że spółka poniosła negatywne skutki prawne w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej pomimo, iż dołożyła wszelkich możliwych starań, żeby uniknąć negatywnych konsekwencji.
Spółka zwróciła uwagę, że w dniach 1-3 maja przypadała tzw. majówka, czyli okres wolny od pracy. W związku z tym spółka nie odebrała odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 30 kwietnia 2025 r. Osoba, która poświadczyła odbiór korespondencji w tym dniu nie przekazała bowiem odebranej korespondencji spółce, tj. osobom je reprezentującym, w tym prezesowi zarządu. Z tego też względu spółka nie poinformowała ustanowionego pełnomocnika o odebraniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Zgodnie z dodatkową informacją i objaśnieniami do sprawozdania finansowego za rok 2023: "Spółka na dzień 31.12.2023 nie zatrudniała pracowników". Jednocześnie, jak wynika z informacji pełnej z Rejestru Przedsiębiorców KRS Spółki na dzień 30 kwietnia 2025 r., jedyną osobą upoważnioną do reprezentowania Spółki był jej Prezes Zarządu - A. D.. W związku z tym należy uznać, że był on jedyną osobą do odbioru korespondencji. Doręczenie nastąpiło zatem z naruszeniem dyspozycji art. 67 § 2 p.p.s.a., nie nastąpiło bowiem ani do rąk upoważnionego pracownika, ani do organu uprawnionego do reprezentowania spółki przed sądem.
Na uzasadniony charakter wątpliwości Spółki w zakresie prawidłowości doręczenia jej odpisu wyroku z uzasadnieniem wskazuje również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I GZ 291/25), wydane w analogicznej równolegle prowadzonej sprawie. W wydanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że doręczenie wyroku dokonane w sposób analogiczny do doręczenia wyroku Spółce w niniejszej sprawie należy uznać za nieprawidłowe. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na następujące nieprawidłowości doręczenia:
a) przesyłka bezspornie nie była odebrana przez jedynego reprezentanta spółki - Prezesa Zarządu A. D.,
b) podpis osoby znajdujący się na potwierdzeniu odbioru korespondencji był nieczytelny,
c) nie wpisano imienia i nazwiska osoby odbierającej przy oznaczeniu "upoważniony pracownik",
d) brak było pieczątki Spółki na potwierdzeniu odbioru,
e) brak możliwości domniemania, że osoba czynna w siedzibie osoby prawnej była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w jej imieniu, jeśli osoba ta nie jest pracownikiem.
Spółka podkreśliła, że wymienione okoliczności odnieść można również do niniejszej sprawy. Potwierdzenie odbioru wyroku zostało bowiem podpisane przez tę samą osobę, niebędącą upoważnionym pracownikiem, ani osobą reprezentującą spółkę. Brak też było pieczęci firmowej spółki, podpis był nieczytelny, obok oznaczenia "upoważniony pracownik" nie wskazano imienia i nazwiska osoby odbierającej korespondencję. Na moment dokonania doręczenia wyroku w niniejszej sprawie spółka również nie zatrudniała pracowników.
Na znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniu odbioru brak jest pieczątki firmowej spółki, pomimo że spółka posługuje się nią w obrocie, w tym przy podpisywaniu dokumentów adresowanych do Sądu. Przykładowo spółka wskazała na załączone do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo.
Tym samym spółka działała w uzasadnionym przekonaniu, że dokonane doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem jest nieskuteczne i nie rozpoczyna biegu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku.
Co więcej, bieżące funkcjonowanie spółki w okresie doręczenia odpisu wyroku, jak również w okresie biegu terminu przedawnienia na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku zostało poważnie utrudnione z uwagi na trudną sytuację finansową i ryzyko rozwiązania spółki. W tym okresie spółka złożyła bowiem wniosek o ogłoszenie upadłości, co rodziło trudności w bieżącym funkcjonowaniu (brak pracowników).
Spółka złożyła również wniosek, w wyniku którego Sąd z urzędu wszczął postępowanie dotyczące rozwiązania spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Spółka zauważyła, że wniosek w tej sprawie został złożony w trakcie biegu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku.
Okoliczności te wskazują na istniejące od dłuższego czasu problemy w bieżącym funkcjonowaniu spółki, które poważnie utrudniły jej skuteczny nadzór nad obiegiem korespondencji i prawidłowe określenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku. Spółka podkreśliła, że w związku z toczącymi się postępowaniem upadłościowym i postępowaniem w przedmiocie rozwiązania podmiotu bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego spółka nie prowadziła faktycznej działalności gospodarczej i nie zatrudniała pracowników, którzy wchodziliby w skład rozbudowanego działu administracji lub sekretariatu spółki oraz nieracjonalne byłoby oczekiwanie od spółki czynienia nakładów finansowych na zatrudnianie takich pracowników.
W ocenie spółki, wniesienie skargi kasacyjnej po terminie nastąpiło zatem bez jej winy.
Powołując się na orzecznictwo sądowe spółka podniosła, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Tym samym, przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy uznać za spełnioną.
Następnie spółka dodała, że w dniu 19 sierpnia 2025 r. wydane zostało postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I GZ 293/25), w którym oddalono zażalenie spółki na postanowienie. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 września 2025 r. Wtedy właśnie skarżąca dowiedziała się, że również w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem dokonane w dniu 30 kwietnia 2025 r. było skuteczne.
Za początek biegu terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu należy zatem uznać datę doręczenia orzeczenia prawomocnie rozstrzygającego kwestię braku wadliwości doręczenia wyroku spółce, tj. 3 września 2025 r. Dopiero bowiem od tego momentu spółka otrzymała jednoznaczną informację, że doręczenie odpisu wyroku zostało uznane za skuteczne, a złożenie skargi kasacyjnej za spóźnione.
W związku z tym, należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Pismem z dnia 13 października 2025 r. strona uzupełniła wniosek wskazując dodatkowo, że postanowieniem z dnia 11 września 2025 r. (sygn. akt I GZ 322/25) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie tutejszego Sądu z dnia 10 lipca 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 581/24) o odrzuceniu skargi kasacyjnej spółki. W wydanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne wątpliwości spółki dotyczące prawidłowości doręczenia jej odpisu wyroku z uzasadnieniem wskazując na: a/ brak czytelnego podpisu osoby odbierającej przesyłkę, b/ brak możliwości odczytania nazwiska odbiorcy w sposób niebudzący wątpliwości, c/ brak możliwości stwierdzenia osoby odbierającej korespondencję w imieniu spółki, d/ brak możliwości stosowania domniemania, że osoba czynna w lokalu przedsiębiorcy jest "pracownikiem upoważnionym do odbioru pism" w rozumieniu art. 67 § 2 p.p.s.a., e/ brak zatrudniania pracowników przez spółkę, f/ brak pieczęci firmowej spółki na potwierdzeniu odbioru korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.
Po pierwsze, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie, we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie zaś, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
O ile dwie pierwsze z wymienionych przesłanek zostały spełnione, to - w ocenie Sądu - w rozpoznawanej sprawie będąca uczestnikiem postępowania spółka nie uprawdopodobniła jednak okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W tej kwestii podkreślenia wymaga, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, iż wystąpiły one bez jego winy. Ważne powody powinny wskazywać na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Sprowadza się to do tego, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać się dołożeniem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego obywatela należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 223/10).
Przechodząc do oceny zasadności wniosku wskazać należy, że jako okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku spółka wskazała głównie na nieprawidłowości dotyczące doręczenia jej odpisu przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz trudności natury organizacyjnej, związane z wszczętymi procedurami o ogłoszenie upadłości spółki oraz rozwiązania spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że prawidłowość doręczenia spółce odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem została już w sprawie prawomocnie przesądzona. W postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I GZ 293/25), oddalającym zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił bowiem uwagę, że: "W niniejszej sprawie Spółka nie podjęła skutecznej próby obalenia prawidłowości doręczenia, wynikającego z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie takie domniemanie nie może zostać obalone twierdzeniem m.in., że doszło do wadliwego doręczenia korespondencji, poprzez doręczenie jej osobie niebędącej ani członkiem Zarządu, ani pracownikiem Spółki. (...) Zauważyć należy, że zgodnie ze znajdującymi się w aktach sądowych niniejszej sprawy innymi zwrotnymi potwierdzeniami odbioru: k. 243, 258, 314 - wszelkie przesyłki kierowane do Spółki w toku postępowania sądowego (odpis skargi, odpis odpowiedzi organu na skargę; odpis postanowienia z 3 grudnia 2024 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również zawiadomienie o terminie rozprawy), również były odbierane przez tego samego upoważnionego pracownika Spółki. (...). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została prawidłowo doręczona Spółce w dniu 30 kwietnia 2025 r., co potwierdza dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru (vide: k. 358 akt sądowych)".
Tym samym nie zasługują na uwzględnienie przeciwne twierdzenia spółki, nawet poparte wnioskami płynącymi z cytowanych postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanych w innych sprawach o analogicznym stanie faktycznym (postanowienie z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt I GZ 322/25 oraz postanowienie z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt I GZ 291/25).
Odnosząc się do pozostałych zgłoszonych argumentów to pomimo kilkukrotnego powołania się na tę okoliczność w uzasadnieniu wniosku spółka w zasadzie w ogóle nie wyjaśniła co konkretnie wynika z okoliczności doręczenia przedmiotowego odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 30 kwietnia 2025 r., czyli bezpośrednio przed tzw. majówką. Spółka nie wytłumaczyła jak kilkudniowa przerwa w działalności spółki w związku z dniami wolnymi od pracy rzutuje na brak winy w uchybieniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wiedza o przywołanych dniach wolnych od pracy jest powszechna, dotyczą one bowiem ogółu społeczeństwa i obowiązują od wielu lat. Nie występuje tu zatem element zaskoczenia, czy nieprzewidywalności. Jednocześnie tak podniesiony argument stoi w sprzeczności z dalszymi wyjaśnieniami spółki, że w związku z toczącymi się postępowaniem upadłościowym i postępowaniem w przedmiocie rozwiązania podmiotu bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego spółka nie prowadziła faktycznej działalności gospodarczej i nie zatrudniała pracowników. Takie tłumaczenie jest niekonsekwentne i nielogiczne. Z jednej bowiem strony wnioskodawczyni podnosi, że nie prowadzi działalności (w ogóle), innym razem zasłania się kilkudniową przerwą w działalności. W ocenie Sądu, przywołana okoliczność nie mogła zatem uzasadniać braku winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, powołując się na utrudnienia dotyczące bieżącego funkcjonowania spółki w związku z trudną sytuacją finansową i ryzykiem rozwiązania spółki, które poważnie utrudniły jej skuteczny nadzór nad obiegiem korespondencji i prawidłowe określenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku, wnioskodawczyni również nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, które uzasadniałyby brak winy w uchybieniu terminu. Same problemy natury finansowej, niewątpliwie utrudniające funkcjonowanie podmiotu gospodarczego, co do zasady braku winy w uchybieniu terminu nie uprawdopodabniają. Muszą to być bowiem okoliczności, za które wnioskodawca nie ponosi winy. Odnosząc się do podnoszonej przez spółkę argumentacji, że w związku z toczącymi się postępowaniem upadłościowym i postępowaniem w przedmiocie rozwiązania podmiotu spółka nie prowadziła faktycznej działalności gospodarczej i nie zatrudniała pracowników Sąd zwraca ponadto uwagę, iż spółka miała powołany do działania organ. Jak bowiem zostało to podniesione w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, był nim prezes zarządu A. D., który był jednocześnie jedyną na ten moment osobą upoważnioną do reprezentowania spółki. W sytuacji braku zatrudnienia w firmie innych osób, obowiązkiem prezesa było więc pilnowanie bieżących spraw spółki, w tym odbiór korespondencji i przestrzeganie terminów sadowych. W orzecznictwie wskazuje się w tym kontekście, że w przypadku strony będącej osobą prawną, posiadającą reprezentujący ją organ (zarząd), brak winy w uchybieniu terminu oznacza brak winy osoby legitymowanej do podejmowania czynności w imieniu spółki. Obowiązkiem podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest należyte zorganizowanie obsługi biurowo-administracyjnej, w tym także w zakresie przyjmowania i obiegu korespondencji i za sposób funkcjonowania tej obsługi ponosi on odpowiedzialność. (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II GZ 112/06). W postanowieniu z dnia 27 maja 2009 r. (sygn. akt I GZ 63/09) Naczelny Sąd Administracyjny stanął zaś na stanowisku, że braku należytej organizacji obsługi biurowo-administracyjnej spółki nie tłumaczy powołana w zażaleniu okoliczność, iż został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości oraz że od dłuższego już czasu spółka pozbawiona jest obsługi biurowej, pracowników i majątku, w tym siedziby.
Osobnego pokreślenia wymaga też, że pomimo stanowczego zapewnienia w uzasadnieniu wniosku, iż spółka dołożyła wszelkich możliwych starań żeby uniknąć negatywnych konsekwencji, konkretne działania nie zostały jednak wymienione. W kontekście zaprezentowanego we wniosku uzasadnienia twierdzenie to pozostaje więc całkowicie gołosłowne.
Co więcej, odnotowania wymaga, że w uzasadnieniu wniosku padło stwierdzenie, iż spółka działała w uzasadnionym przekonaniu, że dokonane doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem jest nieskuteczne i nie rozpoczyna biegu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku. W ocenie Sądu wynika z tego, że do doręczenia (przekazania) spółce odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem faktycznie doszło, lecz spółka świadomie nie podjęła jakiegokolwiek działania w terminie, zakładając formalną wadliwość doręczenia. Taka postawa w oczywisty sposób przeczy zaistnieniu braku winy w uchybieniu terminu.
Brak obecności przedstawiciela spółki na rozprawie i brak bezpośredniego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wobec niekwestionowania prawidłowości doręczeń w tym zakresie, stanowi z kolei autonomiczny wybór spółki, z którego nie może ona wywodzić pozytywnych dla siebie skutków w kontekście oceny braku winy w uchybieniu terminu.
W tej sytuacji argumentacja uczestnika postępowania nie mogła doprowadzić do uwzględnienia wniosku i przywrócenia uchybionego terminu.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).