III SA/GD 451/25

III SA/Gd 451/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik
Alina Dominiak
Janina Guść /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c, art. 200, art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 71 ust. 1, art. 72 ust. 1 pkt 3, art. 74
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Adam Osik, Protokolant: Sekretarz Sądowy Mirosława Marszałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2025 r. nr SKO Gd/1877/25 w przedmiocie czasowej rejestracji w celu wykonania badania technicznego pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 12 marca 2025 r., nr WK-IV.5410.2846.2025.AKO; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz M.P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 marca 2025 r. nr WK-IV.5410.2846.2025.AKO, wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572), powoływanej dalej w skrócie jako "k.p.a." w związku z 72 ust. 1 pkt 5 i art. 73 ust. 1 i ust. 1e pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j: Dz. U. z 2024 r., poz. 1251), powoływanej dalej w skrócie jako "p.r.d." oraz § 2 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1709), Prezydent Miasta Gdańska odmówił M. P. czasowej rejestracji pojazdu marki "Kimadan" o numerze identyfikacyjnym VIN: [...] w celu dokonania jego badania technicznego.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 13 lutego 2025 r. M. P. wystąpił do Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w Gdańsku o czasową rejestrację w celu wykonania badania technicznego pojazdu marki Tipvogn o numerze identyfikacyjnym VIN [...]. Do wniosku strona załączyła umowę kupna/sprzedaży używanego pojazdu z dnia 5 lutego 2025 r., oświadczenie o braku tablic rejestracyjnych pojazdu sprowadzonego z zagranicy z dnia 11 lutego 2025 r., oświadczenie o dacie sprowadzenia pojazdu z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej z dnia 11 lutego 2025 r., oświadczenie o miejscu zamieszkania z dnia 11 lutego 2025 r.
Następnie organ wyjaśnił, że w związku z brakiem wszystkich dokumentów wymaganych prawem do zarejestrowania pojazdu zgodnych z art. 72 ust. 1 p.r.d., pismem z dnia 13 lutego 2025 r. wezwano stronę do ich uzupełnienia w terminie 30 dni od daty otrzymania wezwania.
Pismem z dnia 14 lutego 2025 r. strona ustosunkowała się do powyższego wezwania. Z wyjaśnień strony wynika, że kontaktowała się ona z Departamentem Transportu Drogowego Ministerstwa Infrastruktury i uzyskała informację, że przepisy dotyczące rejestracji pojazdów sprowadzonych z terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej nie uległy w ostatnim czasie zmianie. Dodatkowo przedstawiciel wymienionego departamentu udzielił stronie informacji, że zmiany dotyczą wyłącznie pojazdów sprawdzonych spoza Unii Europejskiej i organ rejestrujący nie ma podstaw prawnych do odmowy rejestracji przedmiotowej przyczepy biorąc pod uwagę fakt, że przyczepa ta nie podlega obowiązkowi rejestracji w kraju jej pochodzenia.
Organ I instancji wskazał, że jedynym dokumentem potwierdzającym fakt, że przedmiotowy pojazd został sprawdzony z terenu Unii Europejskiej jest pisemne oświadczenie strony z dnia 11 lutego 2025 r. jako właściciela pojazdu. W świetle obowiązującego prawa brak jest przepisów odnoszących się do powyższej sytuacji. Dalej organ wyjaśnił, że z pisma Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2024 r., które zostało przekazane przez Wojewodę Pomorskiego z wytycznymi obowiązującymi w zakresie wprowadzania na rynek RP ciągników rolniczych i leśnych bez wymaganych prawem dokumentów homologacyjnych zgodnych z prawem Unii Europejskiej wynika, że każdy ciągnik rolniczy, który jest rejestrowany po raz pierwszy w Polsce (lub na terenie UE) powinien spełniać wymagania rozporządzenia PE i Rady (EU) 167/2013. Zgodnie z definicją art. 3 pkt 37 ww. rozporządzenia "nowy pojazd" oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był rejestrowany ani dopuszczony, natomiast "dopuszczenie" oznacza pierwsze wykorzystanie w Unii pojazdu, układu, komponentu, oddzielnego zespołu technicznego, części lub wyposażenia zgodnie z ich przeznaczeniem". W związku z powyższym Wojewoda Pomorski nakazał weryfikację wszelkich niezbędnych do rejestracji dokumentów w tym ważnych świadectw zgodności WE wydanych na podstawie rozporządzenia PE i Rady (UE) nr 167/2013. Pojazdy niespełniające tego warunku nie są zgodne z prawem UE i nie mogą być wprowadzone do obrotu na terytorium Polski.
Organ I instancji wskazał, że art. 72 ust. 1 p.r.d. precyzyjnie określa zasady rejestracji pojazdów. Zgodnie z nim rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie jednego z dokumentów: świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu, uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu - świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym.
Organ I instancji wskazał, że do wniosku o rejestrację pojazdu właściciel jest zobowiązany przedstawić oryginały wyżej wymienionych dokumentów. Organ podniósł, że w postępowaniu tym ograniczono możliwość prowadzenia postępowania dowodowego, wskazując enumeratywnie jakie dokumenty musi przedłożyć właściciel, aby móc zarejestrować pojazd. Zgodnie z art. 73 ust 1e pkt 1 p.r.d. organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 p.r.d. Organ I instancji wyjaśnił, że w sprawie brak jest dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r. d.
Podsumowując Prezydent Miasta Gdańska wskazał, że to na właścicielu pojazdu spoczywa obowiązek przedstawienia do rejestracji kompletu dokumentów wymaganych przepisami prawa, a dokumenty te winny być oryginałami.
Od powyższej decyzji M. P. wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d.
Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia 16 lipca 2025 r. nr SKO Gd/1877/25, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 1 p.r.d., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło przebieg postępowania i podkreśliło, że wnioskodawca nie dostarczył żadnego z dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. Zgodnie z art. 73 ust 1e pkt 1 p.r.d. organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 p.r.d.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie przesłanką wydania decyzji odmownej było to, że wnioskodawca nie przedstawił któregokolwiek z dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. Nie ma zatem żadnego dowodu potwierdzającego zgodność pojazdu z wymogami dla tego typu pojazdów obowiązującymi na terenie Wspólnoty. W związku z powyższym decyzja o odmowie zarejestrowania pojazdu musi być uznana za prawidłową.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję M. P. wniósł o:
1. uchylenie decyzji organów obu instancji,
2. przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania,
3. sformułowanie przez sąd oceny prawnej i wiążących wskazań co do dalszego postępowania, w szczególności, że w stanie faktycznym sprawy (pojazd używany z UE, niepodlegający rejestracji w państwie pochodzenia) organ obowiązany jest: (i) stosować art. 72 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 81 ust. 3 p.r.d.; (ii) korzystać z art. 73b p.r.d. celem urzędowej weryfikacji statusu w państwie pochodzenia; (iii) ocenić obowiązek z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. z uwzględnieniem zakresu unijnych przepisów homologacyjnych (pojazdy nowe); (iv) uwzględnić, że brak zagranicznego dowodu rejestracyjnego nie blokuje rejestracji, jeżeli pojazd w państwie pochodzenia nie podlegał rejestracji; (v) odnieść się do stanowisk MI z 23 stycznia 2025 r. i 21 marca 2025 r. oraz do dowodów strony;
4. ewentualnie zobowiązanie organu I instancji do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od doręczenia akt wraz z wyrokiem, z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań sądu;
5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
1. naruszenie prounijnej wykładni art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. - błędne przyjęcie, że pojazd jest "nowy" w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 167/2013,
2. błędną wykładnię art. 72 ust. 1 pkt 3 w zw. z pkt 4 i pkt 5 oraz art. 81 ust. 3 p.r.d.; pominięcie art. 73b p.r.d.,
3. błędną wykładnię art. 72 ust. 2 p.r.d. - brak podstaw do odmowy mimo braku zastosowania wyjątków,
4. naruszenie art. 7, 8, 9, 10, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.,
5. naruszenie zasady in dubio pro libertate - art. 7a k.p.a.,
6. naruszenie zasady proporcjonalności oraz swobodnego przepływu towarów (art. 34 TFUE),
7. pominięcie i błędną ocenę stanowiska MI z 23 stycznia 2025 r. oraz 21 marca 2025 r. (znak: DTD-4.4400.66.2025) i tym samym naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 i 136 k.p.a., co stanowi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że rozporządzenie (UE) nr 167/2013 reguluje wyłącznie reżim pojazdów nowych (homologacja typu i świadectwo zgodności - CoC) i - zgodnie z art. 78 - stosuje się od 1 stycznia 2016 r. W aktualnym brzmieniu (tekst skonsolidowany) art. 3 pkt 37 definiuje "nowy pojazd" jako taki, który nigdy wcześniej nie był zarejestrowany ani dopuszczony do użytku na terytorium UE; natomiast art. 3 pkt 40 przez "dopuszczenie" rozumie pierwsze wykorzystanie w Unii zgodnie z przeznaczeniem.
W związku z tym skarżący wyjaśnił, że jego przyczepa została wyprodukowana w 1998 r. i była użytkowana w Danii zgodnie z tamtejszym prawem (w reżimie, w którym ta kategoria nie podlegała rejestracji, ale mogła poruszać się po drogach publicznych). Oznacza to, że pojazd został "dopuszczony do użytku" w rozumieniu art. 3 pkt 40 już w przeszłości i nie jest pojazdem "nowym" w rozumieniu art. 3 pkt 37. Skoro pojazd nie jest nowy, to nie podlega obowiązkowi posiadania CoC (świadectwo zgodności wystawia się w ramach procedury dla pojazdów nowych). Żądanie dokumentu "homologacyjnego UE/CoC" przy rejestracji używanego pojazdu z 1998 r. wykracza poza zakres rozporządzenia 167/2013 i narusza zasadę prounijnej wykładni oraz pierwszeństwa prawa UE (art. 91 Konstytucji RP).
Ponadto skarżący zaznaczył, że art. 72 ust. 1 p.r.d. stanowi, że dokumenty składa się "jeżeli są wymagane" - po ocenie adekwatności do stanu faktycznego. Dla pojazdu używanego z UE, który w państwie pochodzenia nie podlegał rejestracji, właściwe są: (i) zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego przed pierwszą rejestracją (pkt 4 w zw. z art. 81 ust. 3) oraz (ii) urzędowa weryfikacja w trybie art. 73b p.r.d. Pkt 5 (zagraniczny dowód rejestracyjny) odnosi się wyłącznie do pojazdów uprzednio zarejestrowanych; w Danii obowiązku takiego nie było (co potwierdza Faerdselsstyrelsen). Zzignorowanie przez organ pkt 4 i art. 73b oraz uczynienie z pkt 3 warunku koniecznego, doprowadziło do bezzasadnej odmowy rehjestracji.
Skarżący wskazał, że art. 72 ust. 2 p.r.d. wskazuje wyjątki, interpretowane ściśle. Nawet przyjmując, jak to uczyniło SKO, że żaden wyjątek z ust. 2 nie zachodzi, nie uprawnia to do automatycznego żądania dokumentu z pkt 3. W klauzuli "jeżeli są wymagane" chodzi o właściwy dobór dokumentu do realiów sprawy; w tej konfiguracji normatywnej "wymagane" są pkt 4 (badanie techniczne) i czynności weryfikacyjne z art 73b p.r.d., a nie warunki z pkt 3 dotyczące pojazdów nowych.
W związku z powyższym, skarżący zarzucił, że organ nie zapewnił wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.) - nie skorzystał z art. 73b p.r.d., choć sporny był status rejestracyjny w Danii; nie udzielił należytego pouczenia o realnej ścieżce (badanie techniczne + 73b; art. 9 k.p.a.); ograniczył postępowanie do żądania dokumentu z pkt 3; nie dokonał pełnej oceny materiału (art. 80 k.p.a.) i nie wyjaśnił, dlaczego pominięto pkt 4 i art. 73b (art. 107 § 3 k.p.a.).
Skarżący podkreślił także, że wobec wątpliwości co do zakresu zastosowania art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. (pojazd używany z 1998 r., brak reżimu rejestracji w Danii), organ powinien rozstrzygać na korzyść strony, a nie stawiać niemożliwy do spełnienia wymóg złożenia nieistniejącego dokumentu.
Końcowo, na poparcie swojej argumentacji skarżący podniósł, że stanowisko MI z 21 marca 2025 r. [...]) wskazuje, że w przypadku pojazdów używanych z UE, które nie podlegały rejestracji w państwie pochodzenia, rejestracja w RP powinna opierać się na badaniu technicznym (art. 81 ust. 3 p.r.d.), ewentualnie uzupełnionym o weryfikację na podstawie art. 73b p.r.d. Skarżący wskazał, że MI stwierdza wprost, iż "przedłożenie dowodu rejestracyjnego nie jest wymagane" oraz że "nie jest więc również [...] wymagane przedłożenie jednego z dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3", przy czym "należy [...] uwzględniać art. 72 ust. 1 pkt 4 w połączeniu z art. 81 ust. 3". Dodatkowo MI podkreśla, że organ rejestrujący "może [...] zwrócić się [stosownie do art. 73b] [...] w celu sprawdzenia statusu prawnego pojazdu" (pismo MI z 21 marca 2025 r., [...]). Skarżący zaznaczył, że SKO nie skonfrontowało tej wykładni z realiami sprawy, choć pismo z 21 marca 2025 r. było już dostępne w dacie orzekania (16.07.2025 r.) — ani nie odniosło się do starszego stanowiska MI z 23 stycznia 2025 r. (znak: nieustalony), na które skarżący powoływał się w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Norma art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stwierdził, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się naruszenia przepisu prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi.
Instytucja czasowej rejestracji pojazdu unormowana została w art. 74 p.r.d, który stanowi m.in, że
1. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.
2. Czasowej rejestracji dokonuje się:
1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a) wywozu pojazdu za granicę,
b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.
Skarżący złożył wniosek o czasową rejestrację pojazdu w celu przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego. Zaświadczenie stwierdzające pozytywny wynik badania technicznego pojazdu stanowi wymóg formalny podania o rejestrację pojazdu, którego spełnienie warunkuje merytoryczne rozpoznanie złożonego wniosku (wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2022 r. sygn. akt II GSK 2532/21). Aby skutecznie złożyć wniosek o rejestrację pojazdu, skarżący musi zatem zdobyć takie zaświadczenie. Uzyskanie zaświadczenia może nastąpić dopiero po przeprowadzeniu badania technicznego, z czym związana jest konieczność dojazdu pojazdu do stacji kontroli pojazdów.
Organ wskazywał, że skarżący nie udowodnił pochodzenia pojazdu z rynku europejskiego – wspólnotowego, bowiem na potwierdzenie okoliczności pochodzenia pojazdu z Dani przedłożył jedynie swoje oświadczenie. Stanowisko to nie jest uzasadnione. Skarżący przedłożył bowiem także odpis zawartej umowy sprzedaży potwierdzającej zakup pojazdu na terenie Danii. W sytuacji wątpliwości co do autentyczności umowy sprzedaży, organ winien odesłać wnioskodawcę na drogę postępowania cywilnego, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Podkreślić należy, że producentem przyczepy rolniczej marki "Kimadan" typu Tipvogn, jest duńska firma E. Organowi znany jest numer VIN tego pojazdu. W sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które wskazywałyby, że pojazd ten został przez skarżącego nabyty w innym kraju niż Dania, będąca krajem jego produkcji.
Z normy art. 72 p.r.d. wynika m.in., że
1. Rejestracji dokonuje się na podstawie:
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2) (uchylony);
3) jednego z dokumentów:
a) świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
b) świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
c) świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
d) dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
e) świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu,
f) uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu,
g) uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia,
h) świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu,
i) świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu
- jeżeli są wymagane; świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym;
4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany.
Skarżący przedłożył dowód własności pojazdu.
Skarżący słusznie zarzuca, że wnioskodawca winien przedłożyć dokumenty wymienione w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., jeżeli są one wymagane. Organ zarzucając nieprzedłożenie przez skarżącego wymaganych prawem dokumentów, nie wskazał przepisów prawa precyzujących, w przypadku sprowadzonej przyczepy rolniczej, wymogi przełożenia poszczególnych dokumentów wskazanych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d.
Podkreślić należy, że wymóg przedłożenia dowodu rejestracyjnego pojazdu obowiązuje jedynie wówczas jeżeli pojazd był uprzednio zarejestrowany. Brak wymogu rejestracji przyczepy w Danii wyłączał konieczność jej rejestracji i skarżący nie posiada takiego dowodu.
Nadto, oczywistym jest, że w sytuacji wniosku o czasową rejestrację pojazdu w celu przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, złożenie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, o którym jest mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 p.r.d. nie może być wymagane. Wnioskujący o czasową rejestrację pojazdu w celu przeprowadzenia badania technicznego nie posiada bowiem takiego zaświadczenia.
Przedmiotowa przyczepa nie jest pojazdem nowym w rozumieniu art. 3 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych, zgodnie z którym "nowy pojazd" oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był rejestrowany ani dopuszczony. Zgodnie z art. 3 pkt 40 tego rozporządzenia "dopuszczenie" oznacza pierwsze wykorzystanie w Unii pojazdu, układu, komponentu, oddzielnego zespołu technicznego, części lub wyposażenia zgodnie z ich przeznaczeniem. Skarżący wskazywał, że pojazd z 1998 r. był wykorzystywany w kraju Unii Europejskiej, zgodnie z jego przeznaczeniem i zgodnie z prawem duńskim, bez rejestracji.
Stosownie do art. 71 ust. 1 p.r.d., dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten dotyczy pojazdów polskich. Pojazd, którego dotyczy wniosek o czasową rejestrację, w kraju pochodzenia – Dani był używany, bez rejestracji, która w tym kraju w przypadku przyczep rolniczych nie jest wymagana.
Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z naruszeniem przez organ przepisów prawa materialnego i procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z zawartych w uzasadnieniu rozważań. Organ dokona szczegółowej analizy jakie dokumenty poza dowodem własności pojazdu, który skarżący przedłożył, były w sprawie wymagane i na podstawie jakich regulacji, do wnioskowanej czasowej rejestracji pojazdu. W razie braku takich dokumentów organ, organ uwzględni doręczone mu dokumenty dołączone do skargi i w sytuacji braku dowodów przeciwnych potwierdzających brak własności pojazdu oraz inny kraj pochodzenia pojazdu, dokona jego czasowej rejestracji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego zwrot kosztów wpisu sądowego w wysokości 200 zł.