III SA/Gd 442/14

III SA/Gd 442/14 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2014-09-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Anna Orłowska /przewodniczący/
Elżbieta Kowalik-Grzanka /sprawozdawca/
Jolanta Sudoł
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 33/15 - Wyrok NSA z 2016-07-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135; art. 200 w zw. z art. 205 § 2; art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U.UE.L 2010 nr 284 poz 1 uwaga 1 i 2 ORINS; pozycja 8525; pozycja 8529; sekcja XVI
Rozporządzenie Komisji (UE) NR 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w  sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia długu celnego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 13 lutego 2014 r. nr [...]zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. kwotę 317 (trzysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 16 kwietnia 2014 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego wydaną w dniu 13 lutego 2014 r. nr [...]) określającą klasyfikację taryfową towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia 29 lipca 2011 r. w postaci części do wideofonów i części do kamer i orzekają o należnościach celno-podatkowych w stosunku do "A" Spółka z o. o. z siedzibą w T.
W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:
W dniu 29 lipca 2011 r. A Spółka z o. o. z siedzibą w T. (zwana dalej: "spółką" lub "skarżącą") dokonała zgłoszenia uzupełniającego części do wideofonów (poz. 1 dokumentu SAD – klasyfikacja do kodu 8517 69 90 90 – klasyfikacja do kodu 8529 90 20 00) oraz części do kamer (poz. 2 – 4 dokumentu SAD) dopuszczonych do obrotu w procedurze uproszczonej
Dla towarów zadeklarowano należności celne (A00) w wysokości 0 zł (stawka 0%) oraz kwotę podatku od towarów i usług według 23 % stawki w łącznej wysokości 32.319 zł.
Zgłoszenie spełniało wymogi formalne, wobec czego zostało przyjęte i zarejestrowane.
W styczniu oraz lutym 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę prawidłowości obrotu towarowego z zagranicą w siedzibie spółki. W wyniku kontroli stwierdzono możliwość nieprawidłowej klasyfikacji towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym. Ustalenia dokonane w wyniku powyższej kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z dnia 29 lutego 2012 r. (znak [...]).
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. wszczęto postępowanie w sprawie ww. zgłoszenia celnego.
Decyzją z dnia 13 lutego 2014 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie art. 57 § 1 pkt 7 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "o.p."), art. 65 ust. 5 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (tekst jendolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 1 i ust. 6, art. 67, art. 78, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 i art. 221 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE I. 302 z 19.10.1992 r. – dalej: "WKC"), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 29 października 2010 r.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust.15, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1a, art. 38 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.):
1 określił klasyfikację taryfową towaru objętego wyżej wskazanym zgłoszeniem celnym z dnia 29 lipca 2011 r.:
a) pierścień zębaty (symbol towaru 114515), koło zębate (symbol towaru 114546, 116561 i 116571; 10.600 sztuk; kod Taric 8483 90 89 90;
b) obudowa tylna (symbol towaru 116565), obudowa filtra (symbol towaru 116631), obudowa dolna kamery (symbol towaru 119755), obudowa dolna soczewki (symbol towaru 120058); 10.616 sztuk; kod Taric 8529 90 49 00;
c) rolka (symbol towaru 114547 i 116572), osłona przeciwsłoneczna (symbol towaru 116556), podstawa obiektywu (symbol towaru 116564), nakładka kierunkowa mikrofonu (symbol towaru 116565), dolna podstawa ruchoma obiektywu (symbol towaru 116567), górna podstawa ruchoma obiektywu (symbol towaru 116568), podstawa pod elementy ruchome kamery (symbol towaru 116569), osłona taśmy FPC (symbol towaru 119959), pierścień ozdobny z otworem na światłowód (symbol towaru 119960), haczyk utrzymujący obudowę górną soczewki (symbol towaru 119961), element podstawy obiektywu kamery (symbol towaru 140452), osłona diody (symbol towaru 100782491); 43.346 sztuk; kod Taric 8529 90 92 99;
d) światłowód (symbol towaru 116566, 116582 i 119962); 8.000 sztuk; kod Taric 9001 90 00 90;
e) podstawa wideofonu (symbol towaru 120232); 518 sztuk; kod Taric 8517 70 90 00.
2. określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 5.422 PLN;
3. orzekł o poborze od wyżej wymienionej kwoty odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne, z uwzględnieniem przepisu art. 54 § 1 pkt 7 o.p.;
4. określił kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 33.566 PLN;
5. orzekł o poborze odsetek, o których mowa w art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem przepisu art. 54 § 1 pkt 7 o.p.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że spółka deklarowała części służące do produkcji kamer stanowiących integralną część wideofonów i systemów do wideokonferencji, jak również do produkcji internetowych kamer cyfrowych.
Z danych dostarczonych przez spółkę kamery cyfrowe do których przeznaczone są części współpracują ze sprzętem komputerowym. Kluczowe znaczenie ma wmontowanie w nich pamięci DDR2 SDRAM (Double Data Rate 2 Synchronous Dynamic Random Access Memory). Jest to standard pamięci RAM. Ze swej istoty taka pamięć służy do wykonywania bieżących operacji - przetworzenia sygnału analogowego w sygnał cyfrowy.
W oparciu o brzmienie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) należało uznać, że kamery cyfrowe, do których przeznaczone były części należy zakwalifikować do kodu Taric 8525 80 19 90. Nadto w przedłożonej przez spółkę opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z dnia 6 marca 2012 r. (nr [...]) wynika, że kamery cyfrowe internetowe należy klasyfikować do kodu CN 8529 80 19. W kwestii części do kamer objętych przedmiotowym zgłoszeniem ustalono klasyfikacje na podstawie reguł 1 i 6 ORINS oraz uwag 2 (a) i 2 (b) do sekcji XVI Taryfy celnej.
W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła błędną klasyfikację ww. towarów, pominięcie przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 2184/97 z dnia 3 listopada 1997 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz. U. UE L z 1997 r., Nr 299, poz. 6 ze zm.) oraz nienależne pobranie przez organ celny odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne.
W odwołaniu podniesiono m.in, że w świetle prawomocnych orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku importowane przez spółkę części do kamer należy klasyfikować do kodu 8529 90 20.
Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 16 kwietnia 2014 r. (nr [...]), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy stwierdził, że należało ustalić, czy przedmiotowe towary należy klasyfikować do podpozycji 8529 90 20 jako części do kamer cyfrowych, czy też do podpozycji 8529 90 92, gdzie taryfikowane są części do kamer telewizyjnych objętych podpozycjami 8525 80 11 i 8525 80 19 oraz aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528, 8529 90 49 - obudowy nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528, jak również do pozycji 8483 – koła zębate oraz 9001 – światłowody.
Jak wynika z akt sprawy części objęte przedmiotowym zgłoszeniem celnym są komponentami do produkcji kamer typu PrecisionHD 1080p 12x, PrecisionHD 1080p 4x i PrecisionHD 720p, stanowiących jeden z elementów systemu wideokonferencyjnego Cisco TelePresence System. W skład tego systemu, oprócz części objętych zgłoszeniem, wchodzi także centralka, monitor, wyświetlacz wysokiej rozdzielczości, mikrofon i pilot. Centralka współpracuje z siecią komputerową (odbiera i wysyła sygnał) i rozdziela sygnał do poszczególnych urządzeń. Zasadniczą funkcją wykonywaną przez te kamery jest transmisja obrazu wysokiej rozdzielczości. Posiadają one także zespoły mechaniczne obiektywu, części pośredniej i podstawy. Układy elektryczne znajdujące się w podstawie służą do sterowania położeniem obiektywu i układem soczewek obiektywu.
Zgodnie z uwagą 1 (m) do Sekcji XVI sekcja ta nie obejmuje artykułów objętych działem 90. Wobec czego wykluczona jest klasyfikacja do tej Sekcji światłowodów objętych pozycją 9001 (Sekcja XVIII), gdzie klasyfikowane są włókna optyczne oraz wiązki włókien optycznych. Tym samym prawidłową klasyfikacją światłowodów jest kod 9001 90 00 90.
Z kolei zgodnie z uwagą 2 (a) do sekcji XVI wykluczona jest klasyfikacja koła zębatego oraz pierścienia zębatego do części maszyn i urządzeń ponieważ oba te elementy są precyzyjnie wymienione w pozycji 8483 90, która obejmuje koła zębate, koła łańcuchowe oraz pozostałe elementy układów przenoszenia napędu przedstawione oddzielnie; części. Tym samym zgodnie z regułami 1 i 6 ORINS prawidłową klasyfikacją pierścienia zębatego jest pozycja 8483 90 89 90.
Odnosząc się do kamer organ odwoławczy wskazał, że kamery stanową urządzenia wymienione z nazwy w treści pozycji 8525 Wspólnej Taryfy Celnej. Tym samym, nawet wtedy gdy są przeznaczone do wbudowania do systemu wideokonferencji, powinny być klasyfikowane do tej pozycji. Wynika to z treści punktu (a) uwagi 2 do sekcji XVI. Jeżeli więc gotową kamerę klasyfikuje się do pozycji 8525, to części służące do jej zbudowania powinny być klasyfikowane odpowiednio do pozycji 8529 jako części kamery.
Zdaniem organu odwoławczego w celu określenia rodzaju kamer należało odwołać się do not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, które w odniesieniu do pozycji 8525 opisują pojęcia kamer cyfrowych i telewizyjnych. Zgodnie z nimi cechą determinującą klasyfikację kamer do grupy kamer cyfrowych jest możliwość nagrywania obrazów w pamięci wewnętrznej kamery, które później mogą zostać odtworzone z takiego nośnika. Z kolei w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1655/2005 z dnia 10 października 2005 r. (zmiana kodu - patrz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1179/2009 z dnia 26 listopada 2009 r., poz.195) przyjęto, że kamera telewizyjna nie może przechowywać obrazów, ale przekazuje je do maszyny do automatycznego przetwarzania danych poprzez kabel USB i w związku z czym winna być klasyfikowana do pozycji 8525 80 19.
Zgodnie z dostarczonymi przez stronę specyfikacjami producenta, importowane części służą do montażu kamer do wideokonferencji, posiadających wbudowaną pamięć DDR2 SDRAM wykorzystującą architekturę synchronicznego losowego dostępu do danych aby zapewnić wysoką prędkość operacyjną. Struktura adresowa pamięci pozwala na szybki, sekwencyjny, programowalny zapis i odczyt danych zapewniając tym samym doskonałą przepustowość dla przetwarzanych sygnałów wizyjnych i fonicznych. Z uwagi na rodzaj pamięci kamery nie pozwalają na trwałe przechowywanie obrazów, co wyklucza klasyfikowanie takich kamer jako kamery wideo czy też kamery cyfrowe.
Pamięci DDR2 SDRAM to standard pamięci RAM, stosowany w komputerach jako pamięć operacyjna. Pamięć operacyjna komputera zaś służy do przechowywania danych aktualnie przetwarzanych przez program oraz ciągu rozkazów, z których składa się ten program. Taka pamięć jest ulotna, co oznacza, że po wyłączeniu komputera informacja w niej zawarta jest tracona.
Uwzględniając zasadę działania pamięci RAM należy podkreślić, że pamięć ta w kamerze służy tylko i wyłącznie do przetwarzania obrazu analogowego, trafiającego na płytkę CMOS, na sygnał cyfrowy przekazywany do jednostki centralnej, w której może być utrwalony, w sposób umożliwiający jego ewentualne późniejsze odtworzenie. Taka kamera nie może pracować samodzielnie, bez podłączenia jej do jednostki centralnej.
Wyposażenie kamery w pamięć RAM nie pozwala na trwałe przechowywanie obrazów, co wyklucza klasyfikowanie takich kamer jako kamery wideo czy też kamery cyfrowe.
Wobec powyższego prawidłowym kodem dla importowanych części do kamer jest kod Taric 8529 90 92 99 - części do kamer telewizyjnych, z wyłączeniem elementów klasyfikowanych do odpowiednich pozycji. Z kolei części stanowiące elementy obudowy kamery zgodnie z brzmieniem pozycji powinny być klasyfikowane do kodu Taric 8529 90 49 00, który obejmuje obudowy wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 inne niż z drewna.
W podsumowaniu organ odwoławczy uznał, że Naczelnik Urzędu Celnego dokonał prawidłowych obliczeń odnośnie zobowiązań celny i podatkowych oraz zasadnie orzekł o poborze odsetek. Polemizując ze stanowiskiem spółki w kwestii odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne Dyrektor Izby Celnej wskazał, że wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 października 2003 r. w sprawie C-91/02 (Hannl & Hofstetter Internationale Spedition GmbH) jednoznacznie potwierdza zgodność z prawem wspólnotowym art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.
Organ odwoławczy zauważył również, że spółka złożyła wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) w zakresie klasyfikacji systemów do wideokonferencji. Stosowny WIT został wydany po złożeniu ww. zgłoszenia celnego. Zgłoszenie celne dotyczyło natomiast części kamer przeznaczonych do pracy w takich systemach. Chcąc potwierdzić prawidłowość klasyfikacji taryfowej deklarowanej przez siebie w zgłoszeniach, spółka winna zwrócić się z szeregiem wniosków o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej dla poszczególnych części. Wnioski takie powinny być złożone przed dokonaniem importu. Te okoliczności potwierdzają zasadność orzeczenia o poborze odsetek wynikających z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług.
A Spółka z o. o. z siedzibą w T. zaskarżyła powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6 WKC w związku z art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I rozporządzenia w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z błędną interpretacją Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 1 - przepisy wstępne - sekcja 1A, i w konsekwencji wadliwe zaklasyfikowanie importowanych towarów do kodów Taric 8529 90 92 99, 8529 90 49 00, 8483 90 89 90, 9001 90 00 90 oraz 8517 70 90 00.
W uzasadnieniu wniesionej skargi spółka wskazała, że noty wyjaśniające do pozycji 8525, zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86, poz. 880) stwierdzają, że kamery telewizyjne to urządzenia z wbudowanymi urządzeniami do zdalnego sterowania obiektywem i przesłoną, a także do zdalnego sterowania poziomym i pionowym ruchem kamer, albo bez tych urządzeń oraz kamery używane z maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Kamery takie nie posiadają żadnej możliwości rejestrowania obrazów. Natomiast kamery cyfrowe to kamery, które rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych, np. na taśmie magnetycznej, rejestrujących nośnikach optycznych lub nośnikach półprzewodnikowych, a dane mogą być w postaci analogowej lub cyfrowej. Kamery telewizyjne nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów, a kamery inne niż telewizyjne rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych.
Fakt, że kamery produkowane przez skarżącą posiadają pamięć RAM (nawet jeżeli jest to pamięć chwilowa) oznacza, że kamery te mają możliwość rejestrowania obrazów. W konsekwencji klasyfikacja przedmiotowych kamer jako kamer telewizyjnych jest wykluczona. Kamery te należy klasyfikować według kodu CN 8525 80 30. Takie stanowisko zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2010 r. sygn. akt I GSK 329/09, jak również w wyrokach Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 27 marca 2013 r. (sygn. akt III SA/Gd 765/12, III SA/Gd 763/12, III SA/Gd 761/12, III SA/Gd 762/12, III SA/Gd 764/12, III SA/Gd 766/12 oraz III SA/Gd 767/12).
W ocenie skarżącej wszystkie części używane wyłącznie do produkcji kamer cyfrowych klasyfikowanych według kodu CN 8525 80 30 zgodnie z brzmieniem pozycji powinny być klasyfikowane według kodu CN 8529 90 20.
Importowane elementy obudowy do kamer również powinny być klasyfikowane do kodu CN 8529 90 20, gdyż jedynie obudowy pozostałe, które nie stanowią części kamer cyfrowych powinny być klasyfikowane odpowiednio do kodów: 8529 90 41 (z drewna) lub 8529 90 49 (w pozostałych materiałów). Stanowisko skarżącej w zakresie klasyfikacji części do kamer również zostało potwierdzone w ww. wyrokach Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 27 marca 2013 r. dotyczących innych zgłoszeń celnych dokonanych przez spółkę.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co nastę
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W dacie dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego – tj. w dniu
29 lipca 2011 r. obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia
5 października 2010 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2010.284.1).
Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, czy części do kamer typu PrecisionHD 1080p 12x, PrecisionHD 1080p 4x, PrecisionHD 720p wymienione w pkt 1 lit. b i c sentencji decyzji organu pierwszej instancji należy klasyfikować odpowiednio do kodu TARIC 8529 90 49 00 i 8529 90 92 99, jak uczyniły to organy, czy też do kodu 8529 90 20 00, jak twierdziła skarżąca. Skarżąca nie zgadzała się również z dokonaną przez organy klasyfikacją kół zębatych i pierścieni zębatych, które organy zaklasyfikowały do kodu TARIC 8483 90 89 90, zaś zdaniem skarżącej powinny być one klasyfikowane tak samo jak pozostałe ww. części do kodu 8529 90 20 00. Skarżąca nie zgadzała się również z przyjętą przez organy celne klasyfikacją światłowodu oraz podstawy wideofonu. Wskazana bowiem przez organy klasyfikacja nie uwzględnia, że wszystkie części są używane wyłącznie do produkcji kamer cyfrowych klasyfikowanych według kodu 8525 80 30. Tak więc części te powinny być klasyfikowane według kodu 8529 90 20.
Rozbieżne były także stanowiska co do ostatecznej klasyfikacji samych kamer, klasyfikowanych do pozycji 8525 – czy należy je klasyfikować do kodu 8525 80 19 , jak przyjęły organy, czy do kodu 8525 80 30 , jak wskazywała skarżąca.
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie
z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.
Wszystkie wymienione wyżej pozycje taryfy celnej objęte są sekcją XVI :
"maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części ; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów".
Nie budziło wątpliwości, że klasyfikacja przedmiotowych części do kamer uzależniona jest od tego, w jaki sposób dokonana zostanie klasyfikacja samych kamer.
W pierwszej kolejności należało w tej sytuacji ustalić, do jakiego kodu TARIC należy zaklasyfikować kamery ( będące elementem systemu do wideokonferencji).
Zgodnie z uwagą 2 do sekcji XVI , części maszyn ( niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484,8544,8545,8546 lub 8547), należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:
a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85
(z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548) należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;
b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409,8431,8448,8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8583; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;
c) (...).
Mając na względzie treść uwagi 2a do sekcji XVI zauważyć należy, że kamery są towarami objętymi pozycją 8525 w dziale 85.
Pozycja 8525 to "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji , nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo".
Skoro kamery - bez względu na to, czy mogą wchodzić w skład systemu do wideokonferencji, czy nie - są towarami objętymi pozycją 8525 w dziale 85, to , zgodnie z treścią uwagi 2a do sekcji XVI, muszą być klasyfikowane do tej pozycji.
Tak więc rację mają organy co do zasady, że przedmiotowe kamery należy klasyfikować do kodu 8525.
Nie można jednak podzielić poglądu organów, że kamery te są kamerami telewizyjnymi, które należy klasyfikować do pozycji 8525 80 19 "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji , nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- - Kamery telewizyjne
- - - Pozostałe".
Organy stanęły na stanowisku, że omawiane kamery są kamerami telewizyjnymi, bowiem nie mogą przechowywać obrazów, ale przekazują je do maszyny automatycznego przetwarzania danych przez kabel USB.
Zdaniem organów kamery te nie są kamerami cyfrowymi, którymi są kamery posiadające możliwość nagrywania obrazów w pamięci wewnętrznej kamery, które później mogą zostać odtworzone z takiego nośnika.
Noty wyjaśniające do pozycji 8525 zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
( M.P. nr 86, poz.880) wydanego na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) stwierdzają, że kamery telewizyjne to urządzenia z wbudowanymi urządzeniami do zdalnego sterowania obiektywem
i przesłoną, a także do zdalnego sterowania poziomym i pionowym ruchem kamer , albo bez tych urządzeń oraz kamery używane z maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Kamery takie nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów.
Z kolei inne kamery, w tym kamery cyfrowe, to kamery, które rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych ( na przykład na taśmie magnetycznej, rejestrujących nośnikach optycznych lub nośnikach półprzewodnikowych), a dane mogą być w postaci analogowej lub cyfrowej.
Przywołane wyżej obwieszczenie Ministra Finansów, do którego załącznik zawiera Noty wyjaśniające nie jest co prawda źródłem prawa powszechnie obowiązującego, a Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, jednak ETS jednoznacznie stwierdzał, że Noty stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej i istotną pomoc w jej interpretacji. Stosowanie Not należy traktować jako zasadę, od której odstąpienie jest dopuszczalne
w przypadku niezgodności noty ze sformułowaniem danej pozycji. Taka sytuacja
w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Mając na uwadze treść not wyjaśniających zauważyć należy, że kamery telewizyjne "nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów",
a kamery - inne niż telewizyjne - rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych, przy czym dane mogą mieć postać analogową bądź cyfrową. Różnica między kamerami telewizyjnymi a kamerami cyfrowymi ( w rozumieniu Not wyjaśniających) polega przede wszystkim na wbudowanej, jakiejkolwiek możliwości rejestrowania obrazów bądź braku takiej możliwości.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę na opis kamer, zawarty w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Wynika z niego, że omawiane kamery są wyposażone w pamięć RAM- pamięć chwilową.
Nie każda kamera taką pamięć posiada. Posiadanie pamięci RAM jest specyficzną cechą niektórych kamer , w tym takich, do których przeznaczone są towary objęte przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Oznacza to , wbrew stanowisku organów obu instancji, że kamery te mają wbudowaną możliwość rejestrowania obrazów. Fakt, że jest to możliwość chwilowa nie może tego przekreślić. Klasyfikacji kamer jako kamer telewizyjnych dokonuje się z uwagi na brak jakiejkolwiek możliwości rejestracji obrazów, a przedmiotowe kamery taką możliwość posiadają, wobec czego ich klasyfikacja jako kamer telewizyjnych jest wykluczona ( por. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt I GSK 329/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) . Jedynie kamera pozbawiona wbudowanej pamięci RAM nie odpowiada wymogom, postawionym przez Noty wyjaśniające kamerom cyfrowym.
Nie można w tej sytuacji podzielić poglądu organów, że omawiane kamery należy zaklasyfikować do pozycji 8525 80 19.
Omawiane kamery należy klasyfikować do pozycji 8525 80 30 "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- - Kamery i aparaty cyfrowe.
W ocenie Sądu organy błędnie zaklasyfikowały przedmiotowy towar- części do kamer - do pozycji TARIC 8529 90 92 99.
Pozycja 8529 zawarta jest w sekcji XVI Taryfy celnej: " maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części ; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów".
8529 Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525 do 8528:
8529 90 – Pozostałe:
8529 90 20 - - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41
00, 8528 51 00 i 8528 61 00
- - Pozostałe
- - - Obudowy:
8529 90 41 - - - - Z drewna
8529 90 49 - - - - Z pozostałych materiałów.
Wynika z powyższego, że klasyfikacja w ramach pozycji 8529 zależna jest od tego, do jakiego kodu TARIC zaklasyfikujemy produkt, którego część ta jest elementem.
Skoro kamery należy klasyfikować do pozycji 8525 80 30, a taka pozycja została wprost wymieniona w pozycji 8529 90 20, przedmiotowe części kamer cyfrowych objęte dokonanym zgłoszeniem celnym, opisane w decyzji organu pierwszej instancji w pkt 1 lit. b i c należy klasyfikować do tego właśnie kodu, czyli do kodu 8529 90 20.
Podobnie, jeżeli chodzi o klasyfikację kół zębatych, pierścieni zębatych, światłowodu oraz podstawy wideofonu - tutaj również prawidłowym kodem jest kod 8529 90 20.
Przedmiotowe kamery są objęte pozycją 8525, zaś objęte zgłoszeniem ww. towary są częściami do tych kamer i są przeznaczone tylko i wyłącznie do tego urządzenia. Z zapisu taryfy celnej wynika, że części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 są klasyfikowane do kodu 8529.
Dokonując klasyfikacji tych części organy powołały się na treść uwagi 2a do sekcji XVI. Wynika z niej, że części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548) należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji.
Zauważyć należy, że koła zębate, pierścienie zębate, światłowód oraz podstawa wideofonu, jak wynika ze zgłoszenia, są częściami przeznaczonymi tylko
i wyłącznie do montażu kamer cyfrowych, tym samym powinny być klasyfikowane do kodu 8529. Przyjęcie takiej klasyfikacji powoduje, że odwoływanie się do treści uwagi 2a było nieprawidłowe, bowiem nie można jej stosować do klasyfikacji towarów objętych pozycją 8529. Objęte zgłoszeniem te towary, zgodnie z uwagą 2b do sekcji XVI (pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409,8431,8448,8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8583 ) należy klasyfikować do pozycji 8529.
Tym samym prawidłowe jest stanowisko skarżącej, która twierdzi, że koła zębate, pierścienie zębate, światłowód oraz podstawa wideofonu są tak samo jak pozostałe części, których dotyczy zaskarżona decyzja, częściami przeznaczonymi wyłącznie do produkcji określonego typu kamer i tym samym powinny być tak samo klasyfikowane do kodu 8529 90 20.
Odnosząc się natomiast do argumentu organu dotyczącego rozporządzenia wykonawczego Komisji Europejskiej Nr 113/2014 z dnia 4 lutego 2014r. , dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE. L.2014. 38. 20) to należy stwierdzić, że rozporządzenie to weszło w życie z dniem 27 lutego 2014r. Zatem skutek w postaci jego bezpośredniego stosowania w państwach członkowskich UE następuje dopiero od tej daty, przy czym zdarzeniem prawnym decydującym o jego zastosowaniu jest przyjęcie zgłoszenia celnego. Art. 67 WKC stanowi bowiem, że w braku odmiennej regulacji zawartej w przepisach szczególnych datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne. Zatem przepisy powołanego rozporządzenia znajdą zastosowanie jedynie w odniesieniu do zgłoszeń celnych dokonanych po jego wejściu w życie. Rozporządzenie to jest świadectwem woli Komisji Europejskiej, by regulacje taryfowe nadążały za dynamicznym rozwojem technologii elektronicznych, powodującym trudności w interpretacji przepisów Taryfy Celnej przez organy krajowe. Nie może być ono natomiast powoływane jako argument prawny odnoszący się do stanów faktycznych i prawnych mających miejsce przed jego wejściem w życie.
W tej sytuacji Sąd, stwierdzając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na uwadze powyższe wskazania.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.