III SA/Gd 440/14

III SA/Gd 440/14 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2014-09-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak
Felicja Kajut /przewodniczący/
Jacek Hyla /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1881/14 - Wyrok NSA z 2016-07-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145  1 pkt 1 lit. a, art. 135, art. 200, art. 205  2, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U.UE.L 2010 nr 284 poz 1
Rozporządzenie Komisji (UE) NR 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w  sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
M.P. 2006 nr 86 poz 880
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
art. 12
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr [...];[...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia długu celnego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 5 lutego 2014 r. nr [...]; [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. kwotę 228 (dwieście dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
W dniu 1 września 2011 r. "A" Spółka z o. o. w T. dokonała zgłoszenia uzupełniającego części do kamer cyfrowych dopuszczonych do obrotu w procedurze uproszczonej - 8176 sztuk. Towar opisano jako części kamer cyfrowych - obudowa soczewki oraz obudowy, zadeklarowano kod TARIC 8529 90 20 00, należności celne (A00) w wysokości 0 zł (stawka 0%) oraz kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23 % w wysokości 24 808 zł. Zgłoszenie spełniało wymogi formalne, wobec czego zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr [...].
Decyzją z dnia 5 lutego 2014 r. znak [...], [...] Naczelnik Urzędu Celnego dokonał zmiany zgłoszenia celnego określając dla towaru objętego zgłoszeniem - elementu obudowy podstawy kamery i elementu obudowy obiektywu kamery - 8176 szt. do kodu TARIC 8529 90 49 00 ze stawką celną 3%,. Spowodowało to ustalenie należności celnej w kwocie 3182 zł i podatkowej w kwocie 25 540 zł. Organ orzekł dodatkowo o poborze odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne oraz o poborze odsetek o których mowa w art. 37 ust. 1 a ustawy o podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest zaklasyfikowanie do właściwej pozycji taryfy celnej części do kamery cyfrowej, jednak najpierw należy ustalić rodzaj kamery. Z zebranego materiału wynika, że części przeznaczone są do kamer cyfrowych służących do współpracy ze sprzętem komputerowym. Kluczowe znaczenie ma wmontowana w nich pamięć DDR2 SDRAM (Double Data Rate 2 Synchronous Dynamie Random Access Memory). Jest to standard pamięci RAM. Ze swej istoty taka pamięć służy do wykonywania bieżących operacji - przetworzenia sygnału analogowego w sygnał cyfrowy. Kamery utrwalające obrazy i przekształcające je w sygnał elektroniczny przekazywany jako obraz video do miejsca poza kamerą to kamery telewizyjne. Nie posiadają one żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów.
W oparciu o brzmienie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) należało uznać, że kamery, do których przeznaczone były części należy zakwalifikować do kodu TARIC 8525 80 19 90. Nadto z przedłożonej przez spółkę opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z dnia 6 marca 2012r. wynika, że kamery cyfrowe internetowe należy klasyfikować do kodu CN 8529 80 19. W ocenie organu możliwości chwilowego zapisu obrazu nie można traktować jako podstawowej funkcji kamery.
W tej sytuacji części do kamer objętych przedmiotowym zgłoszeniem (stosując reguły 1 i 6 ORINS oraz uwagi 2 (a) i 2 (b) do sekcji XVI Taryfy celnej) zaklasyfikowano do kodu 8529 90 49 00, co pociągało za sobą konieczność ustalenia wysokości należnego cła i podatku od towarów i usług z tytułu importu.
W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zakwestionowała klasyfikację taryfową towaru dokonaną przez organ.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 16 kwietnia 2014r. nr [...], [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy stwierdził, że należało ustalić, czy przedmiotowe towary należy klasyfikować do pozycji 8529 90 20 jako części do kamer cyfrowych, czy też do pozycji 8529 90 49 - obudowy nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528.
Jak wynika z akt sprawy części objęte przedmiotowym zgłoszeniem celnym są komponentami do produkcji kamer typu PrecisionHD 1080p 12x, PrecisionHD 1080p 4x i PrecisionHD 720p, stanowiących jeden z elementów systemu wideokonferencyjnego Cisco TelePresence System. W skład tego systemu, oprócz części objętych zgłoszeniem, wchodzi także centralka, monitor, wyświetlacz wysokiej rozdzielczości, mikrofon i pilot. Centralka współpracuje z siecią komputerową (odbiera i wysyła sygnał) i rozdziela sygnał do poszczególnych urządzeń. Zasadniczą funkcją wykonywaną przez te kamery jest transmisja obrazu wysokiej rozdzielczości. Posiadają one także zespoły mechaniczne obiektywu, części pośredniej i podstawy. Układy elektryczne znajdujące się w podstawie służą do sterowania położeniem obiektywu i układem soczewek obiektywu.
Kamery stanową urządzenia wymienione z nazwy w treści pozycji 8525 Wspólnej Taryfy Celnej. Tym samym, nawet wtedy, gdy są przeznaczone do wbudowania do systemu wideokonferencji, powinny być klasyfikowane do tej pozycji. Wynika to z treści punktu (a) uwagi 2 do sekcji XVI. Jeżeli więc gotową kamerę klasyfikuje się do pozycji 8525, to części służące do jej zbudowania powinny być klasyfikowane odpowiednio do pozycji 8529 jako części kamery.
Zdaniem organu odwoławczego w celu określenia rodzaju kamer należało odwołać się do not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, które w odniesieniu do pozycji 8525 opisują pojęcia kamer cyfrowych i telewizyjnych. Zgodnie z nimi cechą determinującą klasyfikację kamer do grupy kamer cyfrowych jest możliwość nagrywania obrazów w pamięci wewnętrznej kamery, które później mogą zostać odtworzone z takiego nośnika. Stanowisko to potwierdza Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1655/2005 z dnia 10 października 2005 r., zgodnie z którym przyjęto , że kamera telewizyjna nie może przechowywać obrazów, ale przekazuje je do maszyny do automatycznego przetwarzania danych poprzez kabel USB i w związku z czym winna być klasyfikowana do pozycji 8525 80 19.
Zgodnie z dostarczonymi przez stronę specyfikacjami producenta, importowane części służą do montażu kamer do wideokonferencji, posiadających wbudowaną pamięć DDR2 SDRAM, wykorzystującą architekturę synchronicznego losowego dostępu do danych, aby zapewnić wysoką prędkość operacyjną. Z uwagi na rodzaj pamięci kamery nie pozwalają na trwałe przechowywanie obrazów, co wyklucza klasyfikowanie takich kamer jako kamery wideo czy też kamery cyfrowe.
DDR2 SDRAM to standard pamięci RAM, stosowany w komputerach jako pamięć operacyjna. Pamięć operacyjna komputera – pamięć RAM - służy do przechowywania danych aktualnie przetwarzanych przez program oraz ciągu rozkazów, z których składa się ten program. Jest to pamięć ulotna, co oznacza, że po wyłączeniu komputera informacja w niej zawarta jest tracona.
Uwzględniając zasadę działania pamięci RAM należy podkreślić, że pamięć ta w kamerze służy tylko i wyłącznie do przetwarzania obrazu analogowego, trafiającego na płytkę CMOS, na sygnał cyfrowy przekazywany do jednostki centralnej, w której może być utrwalony, w sposób umożliwiający jego ewentualne późniejsze odtworzenie. Taka kamera nie może pracować samodzielnie, bez podłączenia jej do jednostki centralnej. Pamięć RAM nie pozwala na trwałe przechowywanie obrazów, co wyklucza klasyfikowanie takich kamer jako kamery wideo czy też kamery cyfrowe.
Wobec powyższego prawidłowym kodem dla importowanych części stanowiących elementy obudowy kamery jest kod TARIC 8529 90 49 00, który obejmuje obudowy wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528. Organ wskazał, że przedłożony przez skarżącą WIT dotyczył klasyfikacji gotowych systemów do wideokonferencji, a niniejsze zgłoszenie celne dotyczyło części do kamer pracujących w takich systemach.
Organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego dokonał prawidłowych obliczeń odnośnie zobowiązań celnych i podatkowych oraz zasadnie orzekł o poborze odsetek.
"A" Spółka z o. o. w T. zaskarżyła powyższą decyzję organu odwoławczego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6 WKC w związku z art. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I rozporządzenia w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z błędną interpretacją Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 1 - przepisy wstępne - sekcja 1A, i w konsekwencji wadliwe zaklasyfikowanie importowanych towarów.
W uzasadnieniu wskazała, że noty wyjaśniające do pozycji 8525, zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (MP. Nr 86, poz. 880) stwierdzają, że kamery telewizyjne to urządzenia z wbudowanymi urządzeniami do zdalnego sterowania obiektywem i przesłoną, a także do zdalnego sterowania poziomym i pionowym ruchem kamer, albo bez tych urządzeń oraz kamery używane z maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Kamery takie nie posiadają żadnej możliwości rejestrowania obrazów. Natomiast kamery cyfrowe to kamery, które rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych, np. na taśmie magnetycznej, rejestrujących nośnikach optycznych lub nośnikach półprzewodnikowych, a dane mogą być w postaci analogowej lub cyfrowej. Kamery telewizyjne nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów, a kamery inne niż telewizyjne rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych.
Fakt, że kamery produkowane przez skarżącą posiadają pamięć RAM oznacza, że kamery te mają możliwość rejestrowania obrazów. W konsekwencji klasyfikacja przedmiotowych kamer jako kamer telewizyjnych jest wykluczona. Kamery te należy klasyfikować według kodu CN 8525 80 30. Takie stanowisko zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2010 r. sygn. akt I GSK 329/09, jak również w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2013 r. (sygn. akt III SA/Gd 765/12, III SA/Gd 763/12, III SA/Gd 761/12, III SA/Gd 762/12, III SA/Gd 764/12, III SA/Gd 766/12, III SA/Gd 767/12).
W ocenie skarżącej wszystkie części używane wyłącznie do produkcji kamer cyfrowych klasyfikowanych według kodu CN 8525 80 30 zgodnie z brzmieniem pozycji powinny być klasyfikowane według kodu CN 8529 90 20.
Importowane elementy obudowy do kamer również powinny być klasyfikowane do kodu CN 8529 90 20, gdyż jedynie obudowy pozostałe, które nie stanowią części kamer cyfrowych powinny być klasyfikowane odpowiednio do kodów: 8529 90 41 (z drewna) lub 8529 90 49 (w pozostałych materiałów). Stanowisko skarżącej w zakresie klasyfikacji części do kamer również zostało potwierdzone ww. wyrokami WSA w Gdańsku z dnia 27 marca 2013 r., dotyczącymi innych zgłoszeń celnych dokonanych przez spółkę.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W ocenie organu przywołane wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie mogą stanowić wykładni wiążącej w niniejszym postępowaniu, ponieważ dotyczą indywidualnych rozstrzygnięć , a wydane wówczas decyzje zostały wydane w oparciu o inne ustalenia stanu faktycznego. Wskazano też, że interpretacja klasyfikacyjna Sądu jest niespójna ze stanowiskiem Komisji Europejskiej wyrażonym w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 4 lutego 2014r., dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE L 38), w którym określono, że "tymczasowego przechowywania w pamięci nietrwałej nie uważa się za rejestrację obrazów w kamerze, ponieważ po wyłączeniu kamery obrazy zostają utracone. Wyklucza się więc klasyfikację do podpozycji 8525 80 30 jako kamera lub aparat cyfrowy lub do podpozycji 8525 80 91 jako rejestrująca kamera wideo nadając a się jedynie do zapisu dźwięku i obrazu zarejestrowanego przez kamerę telewizyjną".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego – tj. w dniu
1 września 2011 r. obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia
5 października 2010 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2010.284.1).
Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, czy przedmiotowy towar – części do kamer typu PrecisionHD 1080p 12x, PrecisionHD 1080p 4x, PrecisionHD 720p należy klasyfikować do kodu TARIC 8529 90 49 00, jak uczyniły to organy, czy też do kodu 8529 90 20 00 , jak twierdziła skarżąca.
Rozbieżne były też stanowiska co do ostatecznej klasyfikacji samych kamer, klasyfikowanych do pozycji 8525 – czy należy je klasyfikować do kodu 8525 80 19 , jak przyjęły organy, czy do kodu 8525 80 30 , jak wskazywała skarżąca.
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie
z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.
Wszystkie wymienione wyżej pozycje taryfy celnej objęte są sekcją XVI :
"maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części ; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów".
Nie budziło wątpliwości, że klasyfikacja przedmiotowych części do kamer uzależniona jest od tego, w jaki sposób dokonana zostanie klasyfikacja samych kamer.
W pierwszej kolejności należało w tej sytuacji ustalić, do jakiego kodu TARIC należy zaklasyfikować kamery ( będące elementem systemu do wideokonferencji).
Zgodnie z uwagą 2 do sekcji XVI, części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484,8544,8545,8546 lub 8547), należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:
a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85
(z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548) należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;
b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409,8431,8448,8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8583; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;
c) (...).
Mając na względzie treść uwagi 2a do sekcji XVI zauważyć należy, że kamery są towarami objętymi pozycją 8525 w dziale 85.
Pozycja 8525 to "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji , nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo".
Skoro kamery - bez względu na to, czy mogą wchodzić w skład systemu do wideokonferencji, czy nie - są towarami objętymi pozycją 8525 w dziale 85, to , zgodnie z treścią uwagi 2a do sekcji XVI, muszą być klasyfikowane do tej pozycji.
Tak więc rację mają organy co do zasady, że przedmiotowe kamery należy klasyfikować do kodu 8525.
Nie można jednak podzielić poglądu organów, że kamery te są kamerami telewizyjnymi, które należy klasyfikować do pozycji 8525 80 19 "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji , nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
-Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- -Kamery telewizyjne:
- - -Pozostałe".
Organy stanęły na stanowisku, że omawiane kamery są kamerami telewizyjnymi, bowiem nie mogą przechowywać obrazów, ale przekazują je do maszyny automatycznego przetwarzania danych przez kabel USB.
Zdaniem organów kamery te nie są kamerami cyfrowymi, którymi są kamery posiadające możliwość nagrywania obrazów w pamięci wewnętrznej kamery, które później mogą zostać odtworzone z takiego nośnika.
Noty wyjaśniające do pozycji 8525 , zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
( M.P. nr 86, poz.880) wydanego na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) stwierdzają, że kamery telewizyjne to urządzenia z wbudowanymi urządzeniami do zdalnego sterowania obiektywem
i przesłoną, a także do zdalnego sterowania poziomym i pionowym ruchem kamer , albo bez tych urządzeń oraz kamery używane z maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Kamery takie nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów.
Z kolei inne kamery, w tym kamery cyfrowe, to kamery, które rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych ( na przykład na taśmie magnetycznej, rejestrujących nośnikach optycznych lub nośnikach półprzewodnikowych), a dane mogą być w postaci analogowej lub cyfrowej.
Przywołane wyżej obwieszczenie Ministra Finansów, do którego załącznik zawiera Noty wyjaśniające nie jest co prawda źródłem prawa powszechnie obowiązującego, a Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, jednak ETS jednoznacznie stwierdzał, że Noty stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej i istotną pomoc w jej interpretacji. Stosowanie Not należy traktować jako zasadę, od której odstąpienie jest dopuszczalne
w przypadku niezgodności noty ze sformułowaniem danej pozycji. Taka sytuacja
w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Mając na uwadze treść not wyjaśniających zauważyć należy, że kamery telewizyjne "nie posiadają żadnej wbudowanej możliwości rejestrowania obrazów",
a kamery - inne niż telewizyjne - rejestrują obrazy za pomocą środków elektronicznych, przy czym dane mogą mieć postać analogową bądź cyfrową. Różnica między kamerami telewizyjnymi a kamerami cyfrowymi ( w rozumieniu Not wyjaśniających) polega przede wszystkim na wbudowanej, jakiejkolwiek możliwości rejestrowania obrazów bądź braku takiej możliwości.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę na opis kamer , zawarty w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Wynika z niego, że omawiane kamery są wyposażone w pamięć RAM- pamięć chwilową.
Nie każda kamera taką pamięć posiada. Posiadanie pamięci RAM jest specyficzną cechą niektórych kamer, w tym takich, do których przeznaczone są towary objęte przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Oznacza to, wbrew stanowisku organów obu instancji, że kamery te mają wbudowaną możliwość rejestrowania obrazów. Fakt, że jest to możliwość chwilowa nie może tego przekreślić. Klasyfikacji kamer jako kamer telewizyjnych dokonuje się z uwagi na brak jakiejkolwiek możliwości rejestracji obrazów, a przedmiotowe kamery taką możliwość posiadają, wobec czego ich klasyfikacja jako kamer telewizyjnych jest wykluczona ( por. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt I GSK 329/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) . Jedynie kamera pozbawiona wbudowanej pamięci RAM nie odpowiada wymogom, postawionym przez Noty wyjaśniające kamerom cyfrowym.
Nie można w tej sytuacji podzielić poglądu organów, że omawiane kamery należy zaklasyfikować do pozycji 8525 80 19.
Błędne jest też w tym zakresie stanowisko zawarte w opinii Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji.
Omawiane kamery należy klasyfikować do pozycji 8525 80 30 "Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo:
- - Kamery i aparaty cyfrowe.
W ocenie Sądu organy błędnie zaklasyfikowały przedmiotowy towar- części do kamer - do pozycji 8529 90 49.
Pozycja 8529 zawarta jest w sekcji XVI Taryfy celnej: " maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części ; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów".
8529 Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525 do 8528:
8529 90 – Pozostałe:
8529 90 20 - - Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41
00, 8528 51 00 i 8528 61 00
- - Pozostałe
- - - Obudowy:
8529 90 41 - - - - Z drewna
8529 90 49 - - - - Z pozostałych materiałów.
Wynika z powyższego, że klasyfikacja w ramach pozycji 8529 zależna jest od tego, do jakiego kodu TARIC zaklasyfikujemy produkt, którego część ta jest elementem.
Skoro kamery należy klasyfikować do pozycji 8525 80 30, a taka pozycja została wprost wymieniona w pozycji 8529 90 20, przedmiotowe części kamer cyfrowych objęte dokonanym zgłoszeniem celnym należy klasyfikować do tego właśnie kodu, czyli do kodu 8529 90 20 .
Odnosząc się natomiast do argumentu organu dotyczącego rozporządzenia wykonawczego Komisji Europejskiej Nr 113/2014 z dnia 4 lutego 2014r., dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE. L.2014. 38. 20) to należy stwierdzić, że rozporządzenie to weszło w życie z dniem 27 lutego 2014r. Zatem skutek w postaci jego bezpośredniego stosowania w państwach członkowskich UE następuje dopiero od tej daty, przy czym zdarzeniem prawnym decydującym o jego zastosowaniu jest przyjęcie zgłoszenia celnego. Art. 67 WKC stanowi bowiem, że w braku odmiennej regulacji zawartej w przepisach szczególnych datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne. Zatem przepisy powołanego rozporządzenia znajdą zastosowanie jedynie w odniesieniu do zgłoszeń celnych dokonanych po jego wejściu w życie. Rozporządzenie to jest świadectwem woli Komisji Europejskiej, by regulacje taryfowe nadążały za dynamicznym rozwojem technologii elektronicznych, powodującym trudności w interpretacji przepisów Taryfy Celnej przez organy krajowe. Nie może być ono natomiast powoływane jako argument prawny odnoszący się do stanów faktycznych i prawnych mających miejsce przed jego wejściem w życie.
W tej sytuacji Sąd , stwierdzając naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy, uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na uwadze powyższe wskazania.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.