III SA/Gd 437/13

III SA/Gd 437/13 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2013-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-05-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Anna Orłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sudoł
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
I OSK 412/14 - Wyrok NSA z 2015-09-30
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 152 poz 1732
par. 4, par. 5
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.
Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
art. 107 ust 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145  par. 1 pkt 1 lit a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. sprawy ze skargi W. P. na rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia 20 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie obliczenia wysługi lat wpływającej na wysokość uposażenia uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia 1 lutego 2013 r., nr [...].
Uzasadnienie
Jak wynika z akt, aspirant W. P. pełni służbę jako funkcjonariusz Policji od dnia 20 maja 1998 r. Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. W. P. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w B. o zaliczenie do ogólnego stażu pracy zatrudnienia w A w B. k/S. w okresie od dnia 2 września 1996 r. do dnia 3 marca 1997 r. Policjant zaznaczył, że nie ma oryginalnego świadectwa pracy i dlatego na dowód zatrudnienia w A. przestawia zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S. z dnia 3 listopada 2012 r. potwierdzające odprowadzanie za wnioskowany okres składek na ubezpieczenie społeczne. Z zaświadczenia wynika, że W. P. był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego z tytułu zatrudnienia w A. w okresie od dnia 2 września 1996 r. do dnia 3 marca 1997 r. oraz od dnia 1 kwietnia 1997 r. do dnia 18 maja 1998 r. Na prośbę organu, w dniu 21 stycznia 2013 r. policjant dostarczył kolejne zaświadczenie ZUS potwierdzające, że W. P. w A. był w ww. okresach zatrudniony w pełnym wymiarze pracy.
W wyniku złożonego wniosku, Komendant Powiatowy Policji w B. wydał w dniu 1 lutego 2013 r. dwa rozkazy personalne skierowane do W. P.:
- rozkaz personalny nr [...] w którym, zawierając pouczenie, że poniższe ustalenia nie są decyzją administracyjną i nie przysługuje od nich odwołanie:
1. ustalił wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składkowe na dzień 20 maja 1998 r. w wysokości 2 lat, dziewięciu miesięcy i siedmiu dni, na co złożyły się : okres pracy cywilnej w wymiarze 2 lat 9 miesięcy i siedmiu dni oraz okres pracy w Policji w wymiarze 1 dnia,
2. zaliczył na dzień 17 grudnia 2012 r. do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej okres 17 lat, 4 miesięcy i 6 dni, na który złożył się okres pracy cywilnej w wymiarze 2 lat, 9 miesięcy i 7 dni oraz służba w Policji przez 14 lat, 6 miesięcy i 29 dni.
-oraz rozkaz personalny nr [...] w którym:
1. określił termin do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień 14 sierpnia 2012 w wysokości 17 %.
Korzystając z przysługującego prawa odwołania od rozkazu personalnego nr [...] W. P. wniósł odwołanie, w którym zarzucił organowi naruszenie art. 106 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające prawo do wzrostu wynagrodzenia powstały dopiero w dniu 14 sierpnia 2012 r. oraz - art. 107 ust. 1 i 3 ustawy o Policji, poprzez błędne ustalenie, że prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń wygasło. W odwołaniu zawarto żądanie o uchylenie rozkazu personalnego w części dotyczącej terminu nabycia prawa oraz o wypłatę należności za okres trzech lat w wstecz tj. od dnia 17 grudnia 2009 r. do dnia 17 grudnia 2012 r., bowiem taki jest okres przedawnienia roszczeń. Odwołujący się zaznaczył, że roszczenie o wypłatę uposażania nie staje się wymagalne dopiero z chwilą wydania decyzji na nowo ustalającej wzrost uposażenia na datę przyjęcia do służby, ale w dniu przyjęcia do tej służby.
Podstawą prawną wydanych rozkazów były przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U Nr 152, poz. 1732, ze zm.),
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 20 marca 2013 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 139 kpa, uchylił w całości rozkaz personalny Nr [...] z dnia 1 lutego 2012 r. i określił termin do nabycia prawa z tytułu wysługi lat na dzień 21 grudnia 2012 r. w wysokości 16 %.
Odnosząc się do zawartego w odwołaniu żądania wypłaty uposażenia za trzy lata wstecz organ uznał je za nieuzasadnione zaznaczając, że decyzja ustalająca lub zmieniająca wysługę lat ma charakter konstytutywny i nie rodzi skutków z mocą wsteczną. Jednocześnie powołując się na art. 61 § 3 kpa wskazał, że dniem wszczęcia postępowania w sprawie był dzień 21 grudnia 2012 r. W tej bowiem dacie do organu wypłynął wniosek W. P. z dnia 17 grudnia 2012 r. o zaliczenie okresu zatrudnienia w A. do ogólnego stażu pracy.
Organ wyjaśnił, że wydał rozstrzygnięcie na niekorzyść odwołującego się korzystając z dyspozycji art. 139 kpa, ponieważ treść uchylonego rozkazu rażąco naruszała przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że nie kwestionuje, że na podstawie § 5 ust. 3 rozporządzenia istnieje możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczasowych nieudokumentowanych okresów podlegających zaliczeniu, a doliczenie dodatkowych okresów następuje w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat. Jednak organ I instancji na skutek błędnych ustaleń faktycznych nieprawidłowo zaliczył wnioskującemu niczym nie udokumentowany okres zatrudnienia przed służbą w Policji. W ocenie organu odwoławczego okres służby cywilnej został zawyżony o jeden rok, jeden miesiąc i osiemnaście dni. Organ ten wskazał, że zgromadzona w postępowaniu dokumentacja w postaci:
- ankiety osobowej, w której funkcjonariusz wskazał dwa okresy zatrudnienia w A.,
- świadectwa pracy z dnia 19 maja 1998 r., dotyczącego okresu zatrudnienia w A. w okresie od dnia 1 kwietnia 1997 r. do dnia 18 maja 1998 r.
- rozkazu personalnego nr [...] z dnia 19 maja 1998 r., w którym do wysługi lat W. P. został zaliczony okres pracy w A. w okresie od dnia 1 kwietnia 1997 r. do dnia 18 maja 1998 r. w wymiarze 1 rok, 1 miesiąc, 18 dni,
- zaświadczenia ZUS potwierdzającego zatrudnienie funkcjonariusza w pełnym wymiarze pracy w okresach od dnia 2 września 1996 r. do dnia 1 kwietnia 1997 r. oraz od dnia 1 kwietnia 1997 r. do dnia 18 maja 1998 r.
pozwoliła na dokonanie ustaleń, że wysługa lat oraz jej okresy składkowe na dzień 20 maja 1998 r. z tytułu pracy cywilnej w A. wyniosły tylko 1 rok, 7 miesięcy, 19 dni.
Powyższy rozkaz organu odwoławczego W. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w części dotyczącej terminu nabycia prawa do wzrostu wynagrodzenia, zarzucając temu rozstrzygnięciu:
1. naruszenie prawa procesowego w postaci art. 6, 7, 8 i 9 w zw. z art. 10 kpa polegające na odstąpieniu od wysłuchania strony o czynnościach podejmowanych przez organ I instancji, art. 8 w zw. z art. 140 kpa poprzez wydanie odmiennych decyzji w I i w II instancji przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych, art. 61 § 3 poprzez przyjęcie błędnej daty wszczęcia postępowania (raport złożono z zachowaniem drogi służbowej w dniu 18 grudnia 2012 r. bezpośrednio przełożonemu)
2. naruszenie prawa materialnego w postaci: art. 106 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające prawo do wzrostu wynagrodzenia powstały dopiero w dniu 21 grudnia 2012 r., oraz art. 107 ust. 1 i 3 ustawy, poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń.
Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i określenie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia na dzień 18 grudnia 2009 r. oraz o uwzględnienie wysługi lat pracy w A. na dzień wstąpienia do Policji z uwzględnieniem art. 107 ustawy o Policji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w G. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; zgodnie zaś z art. 135 § 1 tej ustawy sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Podjęte rozkazy personalne obu instancji dotyczyły terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz jego procentowej wysokości; rozkaz personalny organu I instancji kwestionowany był przez skarżącego w odwołaniu w odniesieniu do określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat i – prawa do wypłaty należności pieniężnych z tytułu wzrostu uposażenia za okres 3 lat wstecz.
Przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie, stanowią, co następuje:
ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2011 r., nr 287, poz.1687 ze zm.), zwana dalej "ustawą", przewiduje w art. 99 ust. 1 , że prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania policjanta na stanowisko służbowe. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy, wysokość uposażenia zasadniczego jest uzależniona od grupy zaszeregowania policjanta, jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat.
Zatem ustalenie posiadanej przez policjanta wysługi lat ma znaczenie dla wysokości jego uposażenia.
Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 101 ust. 2 oraz art. 102 ustawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał w dniu 6 grudnia 2001 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat , od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego ( Dz. U. nr 152, poz.1732 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem".
§ 4 ust. 1 rozporządzenia określa, jakiego rodzaju okresy służby, okresy równorzędne ze służbą, okresy zatrudnienia czy inne okresy zalicza się do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia.
Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, do wysługi lat uwzględnianej przy
ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się, między innymi, zakończone
okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy;
Przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu.
Z kolei § 5 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów (...).
§ 5 ust. 4 rozporządzenia brzmi następująco: termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu.
Wynika z powyższego, że "podstawowa" wysługa lat, która istotna jest dla ustalania wysokości (wzrostu) uposażenia zasadniczego policjanta ustalana jest na dzień przyjęcia policjanta do służby. Uposażenie zasadnicze policjanta wzrasta z tytułu wysługi lat o 2% po 2 latach służby i o 1% za każdy następny rok służby , aż do wysokości 20% po 20 latach służby, oraz o 0,5% za każdy następny rok służby powyżej 20 lat – łącznie do wysokości 25 % po 30 latach służby (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Tak więc do "podstawowej" wysługi lat dodaje się kolejne lata wysługi - wynikające z odbytej służby.
Ustawodawca przewidział jednak, że przy ustalaniu "podstawowej" wysługi lat mogło nie dojść – z różnych przyczyn - do jej ustalenia w rzeczywistym wymiarze. Wówczas - zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia - należy w drodze decyzji ustalić lub zmienić wysługę lat (wraz z jej okresami składowymi) - co do zasady - na dzień przyjęcia policjanta do służby, określając w niej termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji.
W powyższym zakresie należy podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 12 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 376/09 (niepublikowane), który stwierdził, że "jeżeli policjant nie dysponował przy przyjęciu do służby odpowiednimi dokumentami dotyczącymi okresów zaliczonych do wysługi lat w Policji, to po ich dostarczeniu możliwa jest zmiana ustaleń w tym zakresie i zaliczenie mu dalszych udokumentowanych okresów. Odbywa się to w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 powołanego rozporządzenia, która określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, przy czym dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji (§ 5 ust. 4 i 5 rozporządzenia). A zatem, zaliczenie okresów, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.) następuje w myśl § 5 ust. 4 rozporządzenia w decyzji administracyjnej (podobnie: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009, sygn. akt I OSK 812/08, z dnia 7 maja 2009, sygn. akt I OSK 817/08 – dotyczące wysługi lat funkcjonariuszy Policji oraz z dnia 5 maja 2009, sygn. akt I OSK 730/08 dotyczący wysługi lat funkcjonariuszy Straży Granicznej). Do analizy (...) w niniejszej sprawie nie odnoszą się poglądy wyrażane w orzecznictwie na tle przepisów normujących sytuację żołnierzy zawodowych (por. uchwała NSA z dnia 24 września 2001 r., sygn. akt OPS 8/01, ONSA 2002/1/9)".
Przywołane przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia NSA publikowane są w centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych .
Podobny do zaprezentowanego powyżej pogląd wyrażony został także w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 365/11 ( publ. LEX nr 1079769).
Sformułowanie "z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu", użyte w § 5 ust. 4 rozporządzenia dotyczy terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia i jego procentowej wysokości, bowiem jest to konsekwencja faktu, że prawo do uposażenia ulega przedawnieniu. Art. 107 ust. 1 ustawy o Policji stanowi bowiem, że roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Ze względu na to, że wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, wysokość wynagrodzenia zasadniczego, (zależna od posiadanej wysługi lat), powinna wzrastać od początku służby. Jednak z powodu tego, że roszczenie o uposażenie ulega przedawnieniu, policjant traci prawo do roszczeń przedawnionych, (stanowiących różnicę między należnym, a wypłaconym wynagrodzeniem). Możliwe jest jedynie uzyskanie uposażenia, co do którego roszczenie nie uległo przedawnieniu. W przypadku podjęcia przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia zachowuje on prawo do uposażenia za nieprzedawniony, trzyletni okres.
Tak więc, mimo że możliwe jest późniejsze ustalenie, że na dzień przyjęcia policjanta do służby wysokość jego wysługi lat była inna, niż przyjęta pierwotnie, to określenie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat i procentowa jego wysokość - w związku z przyjęciem innej, niż pierwotnie ustalona, wysługi lat, związane są z działaniem podjętym przez funkcjonariusza Policji.
Jak wyżej wskazano, roszczenia z tytułu prawa do uposażenia ulegają przedawnieniu, jednak bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia, jak też - uznanie roszczenia.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w B. o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy przed podjęciem służby w Policji. Wniosek ten został złożony w celu uzyskania wypłaty uposażenia w innej, wyższej wysokości, wobec czego czynność ta przerwała bieg przedawnienia roszczenia skarżącego o wyższe uposażenie zasadnicze.
W tej sytuacji organy, orzekając ponownie w niniejszej sprawie będą miały powyższe na uwadze.
Należy również pamiętać, że konieczność ustalenia przez organy innego – wcześniejszego - terminu nabycia przedmiotowego prawa spowoduje, że zmianie podlegać będzie także procentowa jego wysokość, bowiem jest ona uzależniona od ustalonego okresu wysługi lat .
W tym miejscu zaznaczyć należy, że z art. 106 ust. 1 ustawy wynika, że zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniającej tę zmianę, a w nawiązaniu do wcześniej cytowanych przepisów (art. 101 ust. 1) – należy to rozumieć jako powstanie prawa do wyższego uposażenia z upływem danego okresu służby, po zmianie pierwotnej decyzji, ustalającej "podstawową" wysługę lat.
W tej sytuacji zaskarżony i poprzedzający go rozkaz personalny już tylko z tego względu podlegały uchyleniu, organy naruszyły bowiem § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego oraz art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że organ odwoławczy orzekając na niekorzyść odwołującego się funkcjonariusza rażąco naruszył art. 139 kpa, albowiem w żaden sposób nie wykazał, by rozkaz personalny organu I instancji "rażąco naruszył prawo" lub "rażąco naruszył interes społeczny", jak wymaga norma wynikająca z tego artykułu.
W szczególności jak dowodzą akta, z uzasadnienia do decyzji organu odwoławczego nie wynika nawet, z jakich – konkretnie - powodów, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji "błędnie, niezgodnie z prawem zaliczył (skarżącemu) do wysługi lat pracy/służby okres, który w żaden sposób nie został udokumentowany./....".
I na koniec, niezależnie od powyższego Sąd zważył, co następuje:
Sądowi, w składzie orzekającym, wiadomym jest z urzędu, że skarżący W. P. czyni – równolegle – starania o zaliczenie do wysługi lat wpływającej na wysokość wynagrodzenia pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym swoich rodziców.
Skargę W. P. na negatywny dla skarżącego rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 20 marca 2013 r. Nr 584 , zarejestrowana w tut. Sądzie za sygn. akt IIISA/Gd 438/13 Sąd rozstrzygał na tym samym posiedzeniu w dniu 12 września 2013 r. Wyrokiem Sądu z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt jw., rozkazy personalne obu instancji zostały uchylone i sprawa będzie ponownie rozpoznawana w organach Policji.
Mając na uwadze, że wysługa lat pracy/służby wpływająca na wysokość uposażenia zasadniczego sumuje się ( § 5 ust.2 i 3 cyt. wyżej rozporządzenia), w ocenie Sądu należy, rozpatrując kolejne złożone przez skarżącego wnioski ,ustalić w jednej, niejako podsumowującej decyzji, zarówno terminy nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z obu wnioskowanych przez skarżącego tytułów, jak wymaga tego § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art.135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy powinny mieć na uwadze powyższe wskazania co do dalszego postępowania oraz przedstawioną oceną prawną.