III SA/Gd 422/23

III SA/Gd 422/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Jolanta Sudoł /przewodniczący/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 735
art. 2 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1467
art. 201 § 1
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 16 maja 2023 r.nr PS-V.8640.131.2023.ZC w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 maja 2023 r. Wojewoda Pomorski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.") oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 735, dalej: "u.p.z."), utrzymał w mocy decyzję Starosty Tczewskiego z dnia 14 kwietnia 2023 r., odmawiającą uznania K. O. (dalej: "skarżąca") za osobę bezrobotną.
Decyzja organu odwoławczego zapadła na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżąca w dniu 21 marca 2023 r. złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w Tczewie wniosek o uznanie za osobę bezrobotną.
Starosta Tczewski (dalej: "Starosta", "organ I instancji"), na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym ustalił, że skarżąca pełni funkcję prezesa zarządu S. Spółki z o.o. z siedzibą w T. (dalej: "spółka"). Skarżąca nie przedłożyła dowodów na rzeczywistą gotowość do podjęcia pracy w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu spółki, w tym umowy spółki, jej statutu, dokumentów dotyczących: struktury organizacyjnej spółki na dzień 21 marca 2023 r., stanu zatrudnienia skarżącej na dzień 21 marca 2023 r. oraz zakresu jej obowiązków związanych z pełnieniem funkcji prezesa spółki, sprawozdania finansowego spółki za rok 2021 r. lub 2022 r. (jeżeli zostało sporządzone), dokumentów świadczących o sytuacji finansowej spółki za okres ostatnich 6 miesięcy. Przedłożyła natomiast zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Tczewie, z którego wynika, że od dnia 11 lutego 2023 r. nie figuruje w Rejestrze Ubezpieczonych KSI ZUS jako osoba zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego oraz oświadczyła, że jest w pełni gotowa do podjęcia pracy, a ww. dokumenty zawierają dane wrażliwe i są objęte tajemnicą spółki.
Wobec nie przedstawienia przez skarżącą dowodów świadczących, że jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy Starosta, decyzją z dnia 14 kwietnia 2023 r., odmówił uznania skarżącej za osobę bezrobotną.
Wojewoda Pomorski (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, zaskarżoną decyzją z dnia 16 maja 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 33 ust. 2 u.p.z. rejestracja bezrobotnych następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Wnioskodawca ma zatem obowiązek przedłożenia powiatowemu urzędowi pracy dokumentów niezbędnych do ustalenia jego statusu. Obowiązek ten wynika także z § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 kwietnia 2020 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 667).
Organ odwoławczy ustalił, że skarżąca pełni funkcję prezesa zarządu spółki, który jest jednoosobowy. Następnie stwierdził, że obowiązek prowadzenia spraw spółki, wynikający z art. 201 § 1 i art. 208 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm., dalej: k.s.h.), z zasady powoduje brak gotowości do podjęcia zatrudnienia. Szeroki (ustawowy) zakres zadań skarżącej jako prezesa jednoosobowego zarządu spółki skutkuje uznaniem, że skarżąca nie może być uznana za gotową do podjęcia zatrudnienia. Domniemanie, iż osoba pełniąca funkcję w zarządzie spółki kapitałowej nie może być uznana za gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy (skarżąca jest osobą niepełnosprawną) i tym samym nie kwalifikuje się do grona bezrobotnych, może zostać obalone tylko przez złożenie rezygnacji z pełnionej funkcji. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że do obowiązków organów zatrudnienia nie należy badanie zakresu dyspozycyjności osoby ubiegającej się o przyznanie jej statusu osoby bezrobotnej, ani też badanie przyczyn, dla których nie zrzekła się ona pełnienia funkcji w zarządzie spółki, zwłaszcza w sytuacji, gdy jest to prawnie dopuszczalne i obiektywnie możliwe.
W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., warunkujące przyznanie skarżącej statusu osoby bezrobotnej. Bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie pozostaje przy tym okoliczność, że skarżąca nie podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki.
Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania jak i prawa materialnego:
1/ art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy z uwzględnieniem zarówno interesu społecznego, jak również słusznego interesu skarżącej oraz niedokładne i niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności bezzasadne ustalenie związku pomiędzy pełnieniem przez skarżącą funkcji prezesa zarządu spółki (bez jednoczesnego ustalenia czynności faktycznie podejmowanych przez skarżącą w ramach pełnionej funkcji), a brakiem możliwości przyznania jej statusu osoby bezrobotnej;
2/ art. 9 i art. 11 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek niezastosowania przez organ art. 33 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.;
3/ art. 79a § 1 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i niewskazanie przez organ przy informowaniu o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z jej żądaniem, a w szczególności niewskazanie, że skarżąca nie wykazała w sposób właściwy wystąpienia i spełnienia ustawowych warunków uznania jej za osobę bezrobotną; naruszenia organu w tym zakresie skutkowały bezpodstawną i całkowicie subiektywną odmową uznania skarżącej za osobę bezrobotną;
4/ art. 80 w zw. z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepełne i niedokładne rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnej jego oceny, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Organ, przy ustalaniu istotnych okoliczności faktycznych pominął dowody potwierdzające, że skarżąca spełnia wszystkie ustawowe przesłanki uznania ją za osobę bezrobotną, określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.;
5/ art. 8 § 1 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 7 oraz art. 80 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, tj. zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń oraz brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ nie wypowiedział się, czy za wiarygodne uznał lub nie dowody przedstawione przez skarżącą w odwołaniu od decyzji Starosty;
6/ art. 33 ust. 2 u.p.z. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca spełniała wszystkie ustawowe przesłanki do uznania jej za osobę bezrobotną;
7/ art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., poprzez dokonanie jego błędnej wykładni, polegającej na bezpodstawnym przyjęciu, przekraczającym granicę uznania administracyjnego, że skarżąca nie spełnia przesłanek uznania za osobę bezrobotną, gdyż pełnienie przez nią funkcji prezesa zarządu spółki prawa handlowego i umocowanie do prowadzenia spraw spółki w pełnym zakresie wyłącza pełną zdolność i gotowość do podjęcia pracy, nawet w połowie pełnego wymiaru czasu pracy, pomimo że skarżąca składała oświadczenia o pozostawaniu w pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia;
8/ art. 201 § 1 i art. 208 § 1 k.s.h., poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w kontekście oraz w odniesieniu do art. art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. Organ nieprawidłowo przyjął, że okoliczność prowadzenia przez zarząd spraw spółki i jej reprezentowania zgodnie z przepisami k.s.h. wyłącza pełną zdolność i gotowość skarżącej do podjęcia innej pracy zarobkowej, mimo że skarżąca nie pozostaje w stosunku pracy w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu spółki.
W uzasadnieniu podkreślono, że osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce z o.o., która nie jest przez spółkę zgłoszona do ubezpieczenia oraz nie pobiera wynagrodzenia, może zarejestrować się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna, o ile nie ma tytułu do ubezpieczeń społecznych oraz nie pobiera z tego tytułu wynagrodzenia.
Mając na uwadze wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz - na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. - o zobowiązanie Wojewody Pomorskiego do wydania w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego skargę decyzji, w której na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzeknie o uchyleniu w całości decyzji organu pierwszej instancji oraz na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 2 u.p.z. orzeknie co do istoty sprawy poprzez uznanie skarżącej za osobę bezrobotną od dnia 21 marca 2023 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie spór sprowadza się do tego, czy skarżąca, jako prezes jednoosobowego zarządu spółki, mogła być jednocześnie uznana za osobę bezrobotną w rozumieniu przepisów u.p.z. Organy, wskazując na treść definicji bezrobotnego z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., uznały, że taka możliwość w tym wypadku nie mogła wystąpić. Z tym stanowiskiem nie zgadza się skarżąca wskazując, że skoro nie została zgłoszona przez spółkę do ubezpieczenia społecznego i nie pobiera wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie spółki oraz złożyła oświadczenie, że pozostaje w gotowości do podjęcia pracy, które nie zostało zakwestionowane przez organy, to brak było podstaw do odmowy zarejestrowania jej jako osoby bezrobotnej.
W sporze tym rację należy przyznać organom.
Zdaniem Sądu organy prawidłowo uznały, że pełnienie przez skarżącą funkcji prezesa w jednoosobowym zarządzie spółki prawa handlowego powoduje brak jej pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia w co najmniej w połowie pełnego wymiaru czasu pracy co oznacza, że nie spełnia ona podstawowych przesłanek uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Nadmienić w tym miejscu należy, że skarżąca legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. (który zawiera legalną definicję osoby bezrobotnej), bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g oraz i-m oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3, 4 i 4a, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o ile spełnia wymogi wskazane w punktach a-m.
Podkreślić należy, że sposób skonstruowania przez ustawodawcę definicji bezrobotnego, zawartej w art. 2 ust.1 pkt 2 u.p.z. - bezrobotny " oznacza to osobę (...) jeżeli:" wskazuje na to, że punktem wyjścia do ustalenia , czy dana osoba może być uznana za osobę bezrobotną jest spełnienie przesłanek z części wstępnej definicji bezrobotnego; jeżeli te przesłanki nie są spełnione - nieistotne jest, czy spełnione są przesłanki, określone w literach od a do m art. 2 ust.1 pkt 2 u.p.z.
Bezrobotnym może być zatem jedynie osoba, która m.in. jest gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy lub osoba niepełnosprawna, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy.
Wskazać należy, że zakres obowiązków i praw członków zarządu spółki wynika wprost z art. 201 § 1 k.s.h. (na który – wbrew twierdzeniom skargi – organy powołały się zasadnie), zgodnie z którym zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Przez prowadzenie spraw w doktrynie rozumie się proces polegający na wydawaniu decyzji, podejmowaniu uchwał, opinii, organizowaniu działalności przedsiębiorcy oraz – w pewnych sytuacjach – osobistej realizacji czynności wykonawczych w ten sposób, aby były one zgodne z przedmiotem działania danego podmiotu, w celu realizacji jego zadań i osiągnięcia jak najlepszych wyników gospodarczych (A. Kidyba, Prawo handlowe, s. 121). Reprezentacja spółki to z kolei sfera jej funkcjonowania na zewnątrz, relacji z osobami trzecimi (zob. A. Kidyba, Prawo handlowe, s. 129). Do sfery tej należy więc zaliczyć czynności cywilnoprawne oraz występowanie spółki jako osoby prawnej przed organami administracyjnymi i sądami (M. Dumkiecz Małgorzata, Kodeks spółek handlowych. Komentarz do art. k.s.h., LEX).
Wyżej wskazane uprawnienia i obowiązki dotyczą skarżącej. Kwestią niesporną było, że skarżąca - zarówno w dacie zarejestrowania się w PUP , jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji- pełniła funkcję prezesa jednoosobowego zarządu spółki. Istotne zatem było , że mogła (a nawet powinna) wykonywać obowiązki prezesa zarządu spółki z o.o., skoro taką funkcję pełniła.
Skarżąca deklarowała gotowość do podjęcia pracy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że gotowość do podjęcia pracy musi oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy i nie można jej sprowadzać wyłącznie do czynników subiektywnych, istniejących po stronie zainteresowanego. Nie można oczekiwać od organów orzekających w sprawach objętych zakresem ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, że będą badać zakres dyspozycyjności osoby ubiegającej się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 6 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 1982/19 z 17 listopada 2021 r., sygn. akt I OSK 1078/21 i orzeczenia w nim powołane, z 20 stycznia 2022 r., sygn. akt I OSK 1264/21).
Mając na uwadze powyższe Sąd za prawidłowe uznał stanowisko organów, że wykonywanie przez skarżącą obowiązków prezesa zarządu spółki prawa handlowego powoduje brak pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, także w niepełnym wymiarze. Stanowisko organów znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych ( por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2023 r., sygn. akt I OSK 1056/23, wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Bydgoszczy z dnia 4 października 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 1286/22, we Wrocławiu z dnia 11 maja 2023 r. sygn. akt IV SA/Wr 503/22, we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV SA/Wr 739/22).
Sąd aprobuje w pełni stanowisko organu odwoławczego, że jedynie rezygnacja z pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki z o.o. powoduje, że osoba pełniąca tę funkcję spełnia wymóg gotowości do podjęcia zatrudnienia.
Skarżąca zatem nie spełniała przesłanek do uzyskania statusu bezrobotnego. Nie zmienia tego subiektywna deklaracja skarżącej, że jest gotowa do świadczenia pracy.
Z tego powodu Sąd uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. przez jego błędną wykładnię. Z uwagi na wspomniany wyżej (wynikający z przepisów k.s.h.) zakres obowiązków prezesa zarządu spółki z o.o. nie można było przyjąć, że nie występują żadne przeszkody po stronie skarżącej – prezesa jednoosobowego zarządu spółki - aby świadczyć pracę. Pełnienie funkcji prezesa jednoosobowego zarządu spółki prawa handlowego przez skarżącą stoi w sprzeczności ze stałą i pełną gotowością do podjęcia zatrudnienia, co jest warunkiem koniecznym do posiadania statusu osoby bezrobotnej.
Sąd nie podziela także żadnego z podniesionych w skardze zarzutów natury procesowej. W ocenie Sądu zebrany w rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne jej okoliczności, ani też by nie były w toku postępowania respektowane zasady rzetelnej procedury zawarte w art. 7, 8, 9 i 11 k.p.a. (prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywateli, informowania stron, przekonywania). Postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało z zachowaniem wymogów określonych art. 10 § 1 i art. 79a k.p.a., co pozwoliło organom obu instancji na ocenę zebranego materiału dowodowego zgodnie z regułami art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. i w konsekwencji – przy prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego – na prawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. Organy orzekające uzasadniły zajęte stanowisko zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Wskazać przy tym należy, że w piśmie z dnia 3 kwietnia 2023 r. organ I instancji poinformował skarżącą, że może przedłożyć dodatkowe dowody celem wykazania spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie statusu osoby bezrobotnej. W piśmie tym zostały wymienione dokumenty, które mogłyby potwierdzać zasadność żądania skarżącej. Skarżąca jednak ich nie przedstawiła oraz w żaden sposób nie odniosła się do okoliczności, które miały zostać nimi potwierdzone, zasłaniając się tajemnicą spółki i ochroną danych osobowych.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a.
Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).