III SA/GD 41/24

III SA/Gd 41/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-03-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-01-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik /sprawozdawca/
Alina Dominiak /przewodniczący/
Jolanta Górska /Sędzia Zastępca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Pomoc publiczna
Sygn. powiązane
I GSK 1180/24 - Wyrok NSA z 2025-10-22
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2015 poz 187
par. 13zw ust. 1, ust. 3, ust. 4,  ust. 6, ust. 7, ust. 8, ust. 9, art. 13zt ust. 1 pkt 3a, ust. 2 pkt 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dz.U. 2022 poz 2157
art.10a ust. 1, ust. 1b
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Asesor WSA Adam Osik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 20 listopada 2023 r., nr 0124/8110/9011/2023 w przedmiocie pomocy finansowej dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 sierpnia 2023 r., nr BP204.8110.1064.2023.KP.RDM, wydaną na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1199) – dalej jako "ustawa o ARiMR" i § 13zw ust. 1-4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015 r. poz. 187 ze zm.) – dalej jako: "rozporządzenie", Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Człuchowie przyznał J. L. pomoc finansową w wysokości 11497,50 zł oraz odmówił przyznania pomocy finansowej w pozostałej części objętej wnioskiem.
W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że J. L. do wniosku z dnia 20 czerwca 2023 r. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. i któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy, dołączył trzy faktury, z czego faktury [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r. oraz [...] z dnia 6 grudnia 2022 r. dokumentują sprzedaż dokonaną poza okresem objętym pomocą. Pomoc przyznano zatem stronie jedynie w związku ze sprzedażą gryki udokumentowaną fakturą [...] z dnia 30 kwietnia 2023 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. L. podniósł, że - jak to przedstawił w swoim oświadczeniu z dnia 21 sierpnia 2023 r., które dołączył do odwołania - to pracownicy ARiMR Oddział Człuchów wprowadzili go w błąd nakazując mu zmianę formularza wniosku o pomoc dla producentów pszenicy lub gryki 2023 Kryzys Wojenny. Skarżący oświadczył, że odmowa wypłacenia mu należnej pomocy zachwieje płynnością finansową jego gospodarstwa, co niekorzystnie wpłynie na bardzo trudną obecnie sytuację spowodowaną suszą, spadkiem cen płodów rolnych, zastosowania bardzo drogich nawozów.
Do odwołania skarżący załączył potwierdzenie złożenia wniosku w dniu 20 czerwca 2023 r., oświadczenie z dnia 21 sierpnia 2023 r. oraz potwierdzenie złożenia oświadczenia z dnia 21 sierpnia 2023 r.
Decyzją z dnia 20 listopada 2023 r. nr 0124/8110/9011/2023, wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o ARiMR w zw. z § 13zw rozporządzenia, Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję
Organ odwoławczy stwierdził, że w sekcji VII wniosku wnioskodawca oświadczył, że w związku ze sprzedażą pszenicy lub gryki w terminie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. nie otrzymał innej pomocy publicznej. W sekcji VIII wniosku w związku z ubieganiem się o pomoc wnioskodawca oświadczył, że zagraża jemu utrata płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy oraz, że w ramach przepisów wydanych na podstawie Komunikatu Komisji Tymczasowe kryzysowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE. C 426 z 09.11.2022) nie otrzymał innej pomocy w ramach przepisów wydanych na podstawie Komunikatu Komisji Tymczasowe kryzysowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że nie jest przedsiębiorstwem objętym sankcjami przyjętymi przez UE.
W sekcji IX wniosku wnioskodawca wskazał, że wnioskuje o pomoc finansową udzielaną zgodnie z § 13zw rozporządzenia. Oprócz tego oświadczył, że nie jest producentem rolnym będącym jednocześnie podmiotem skupującym zboża, który zakupił pszenicę lub grykę w związku z prowadzoną produkcją zwierzęcą oraz nie ubiega się o pomoc jako spółdzielnia produkcji rolnej albo spółdzielnia rolników, która w ciągu ostatnich trzech lat poprzedzających rok złożenia wniosku, poddał się lustracyjnemu badaniu, o którym mowa w art. 91 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2021 r. poz. 648).
W sekcji X wniosku pt.: "Pozostałe oświadczenia i zgody wnioskodawcy" wnioskodawca oświadczył, że znane są jemu warunki otrzymania pomocy finansowej określone w § 13zw rozporządzenia, jak również oświadczył, że wszystkie dane podane we wniosku są prawdziwe i zgodne ze stanem faktycznym oraz że znane są jemu skutki składania fałszywych oświadczeń wynikających z art. 297 § 1 ustawy - Kodeks karny.
Zgodnie z sekcją XII wniosku wnioskodawca załączył do wniosku trzy sztuki kopii faktur potwierdzających sprzedaż pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą.
Organ stwierdził nadto, że w dniu 21 sierpnia 2023 r. J. L. złożył oświadczenie, że na działce nr [...] z deklaracją ugoru z uprawą była zasiana gryka.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że do postępowania zastosowanie mają przepisy wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy o ARiMR rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Organ wskazał, że okoliczności podniesione przez stronę w piśmie złożonym w dniu 22 sierpnia 2023 r. oraz w piśmie odwoławczym były przedmiotem odrębnego postępowania przeprowadzonego przez Biuro Kontroli Wewnętrznej Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Gdyni.
Po przeprowadzonym postępowaniu, w piśmie nr BKW11.051.4.2023.MMyś z dnia 13 września 2023 r. skierowanym do J. L. wyjaśniono, że sformułowane przez rolnika zarzuty, dotyczące rzekomego wprowadzenia go w błąd przez pracownika Biura Powiatowego odnośnie formularza wniosku, uznano za niezasadne. W ww. piśmie stwierdzono co następuje:
W dniu 20 czerwca 2023 r. rolnik udał się do Biura Powiatowego ARiMR w Człuchowie w celu złożenia Wniosku o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. gdzie, jak stwierdził skarżący cyt.(...) "zostałem wprowadzony w błąd przez pracowników ARiMR oddział w Człuchowie. Powiedziano mi wówczas, że wniosek, który przedłożyłem jest na złym formularzu, że są już nowe i muszę go zmienić. Ci sami pracownicy wydrukowali mi według nich prawidłowy formularz i poprosili o wypełnienie. Ponownie wypełniłem wniosek przy ich pomocy."
Z wyjaśnień Pani Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Człuchowie wynika, że w dniu 20 czerwca 2023 r. w Punkcie Obsługi Klienta (POK) przyjęto wniosek Pana J. L. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r., tzw. wniosek o płatność z programu "Pszenica II". Do przedmiotowego wniosku rolnik dołączył trzy faktury, z czego jedna faktura [...] z dnia 30 kwietnia 2023 r. kwalifikowała się do tego programu. Zgodnie z § 13zw ust. 1 rozporządzenia Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, producentowi rolnemu który między innymi dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki przedmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r.
Pozostałe dwie faktury, tj. faktura [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r. oraz faktura [...] z dnia 6 grudnia 2022 r. z uwagi na nie spełnienie warunku do programu "Pszenica II" nie zostały zakwalifikowane do pomocy. Jednocześnie do programu "Pszenica I", do którego można było zakwalifikować te faktury, wniosek nie został złożony.
W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że obecnie nie ma możliwości zweryfikowania zarzutów ewentualnego wprowadzenia skarżącego w błąd przez pracownika pełniącego w dniu 20 czerwca 2023 r. dyżur w POK, który, zgodnie z twierdzeniem strony, poprzez swoje nakłanianie do zmiany formularza wniosku doprowadził w efekcie do sytuacji, którą skarżący określił w skardze cyt.: (...) "Cała ta sytuacja naraża mnie na utratę pomocy ponad 50 tyś złotych" z uwagi na brak jakichkolwiek innych dowodów potwierdzających zeznania wnioskodawcy. Pracownik który w dniu 20 czerwca 2023 r. pełnił dyżur w POK w Człuchowskim Biurze Powiatowym, nie jest już pracownikiem Biura, pozostali pracownicy obecni w tym dniu nie potwierdzają wersji skarżącego.
Jak wskazał organ odwoławczy, w ww. piśmie zasadnie podkreślono, że to wnioskodawca w ostateczności bierze pełną odpowiedzialność za wszystkie dane we wniosku oraz za wszystkie załączniki które składa wraz z nim. To wnioskodawca kształtuje zakres swojego żądania i bierze na siebie pełną odpowiedzialność za poprawne deklaracje w zakresie żądanej płatności oraz ponosi ewentualne konsekwencje. Formularze wniosków, informacje dotyczące rodzaju udzielanej pomocy przez ARiMR, warunków koniecznych do jej otrzymania oraz terminy przyjmowania wniosków są zamieszczane zarówno na stronie internetowej ARiMR jak i są udostępniane w Biurze Powiatowym, zatem beneficjent ma wiele możliwości zapoznania się i zdecydowania, w jakim zakresie może oraz chce skorzystać z pomocy finansowej.
Organ odwoławczy wyjaśnił również, że termin na złożenie wniosku o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. upłynął w dniu 30 czerwca 2023 r., a jest to termin tzw. materialnoprawny, to znaczy, że po jego upływie czynność procesowa nie wywołuje żadnych skutków procesowych. W obecnej chwili nie ma już możliwości złożenia i procedowania wniosku o udzielenie pomocy.
Organ podkreślił, że złożony przez wnioskodawcę i obowiązujący w dniu 20 czerwca 2023 r. formularz wniosku "o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r." w części nagłówkowej wyraźnie wskazuje zakres dat sprzedaży objętej pomocą.
Organ odwoławczy uznając zarzuty skarżącego odnośnie niewłaściwego przyjęcia, a co by za tym szło, niewłaściwego procedowania jego wniosku, za bezzasadne, wyjaśnił w dalszej kolejności, że wniosek został złożony jeszcze przed nowelizacją rozporządzenia, które przedłużyło okres, w którym dokonana sprzedaż pszenicy i gryki uprawniała do wystąpienia o przedmiotową pomoc, tj. do dnia 15 lipca 2023 r., jednakże w dniu rozpatrzenia sprawy obowiązywał stan prawny, w którym do uzyskania pomocy uprawniała sprzedaż pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r., i zgodnie z nim rozpatrzono wniosek strony.
Organ odwoławczy wskazując na treść § 13zw ust. 1 rozporządzenia wyjaśnił, że ze złożonych przez stronę dokumentów do przyznania pomocy może zostać zakwalifikowana jedynie faktura [...] z dnia 30 kwietnia 2023 r., gdyż faktury [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r. oraz [...] z dnia 6 grudnia 2022 r. dokumentują sprzedaż dokonaną poza okresem objętym pomocą. Jak wynika z faktury [...] z dnia 30 kwietnia 2023 r. odwołujący dokonał sprzedaży 26,58 ton gryki. Zgodnie z zapisami § 13zw ust. 8 pkt 1 i 2 lit. b rozporządzenia, wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy lub gryki:
1) do której producent rolny otrzymał płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2022 r., pomniejszonej o powierzchnię upraw pszenicy i gryki, do której przyznano pomoc, o której mowa w§ 13zt ust. 1 - wartość ta wynosi 29,06 ha, ustalona m.in. na podstawie wniosku strony o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022
2) lit. b stanowiącej iloraz liczby ton gryki wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 7, i liczby 1,6 - wartość ta w niniejszej sprawie wynosi 16,4250 ha (26,58 t /1,6).
Mniejsza z tych powierzchni, tj. 16,4250 ha, pomnożona przez stawkę pomocy dla gryki wyznaczoną dla województwa pomorskiego, tj. 700 zł, wyznacza kwotę przyznanej pomocy, tj. 11497,50 zł. Wobec tego organ pierwszej instancji mając na uwadze § 13zw rozporządzenia przyznał stronie pomoc finansową w prawidłowej wysokości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję J. L. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
1) art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku oparcia rozstrzygnięcia bez wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, które ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogłoby w istocie wpłynąć na zmianę dokonanych przez organy obu instancji ustaleń faktycznych i prawnych, a tym samym na zmianę treści decyzji
2) art. 64 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie skarżącego do usunięcia braków wniosku poprzez wydanie decyzji określającej nieprawidłowości i termin ich usunięcia.
i w oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w chwili składania wniosku w Powiatowym Biurze Obsługi Klienta ARiMR w Człuchowie uzyskał informację, że przedmiotowy wniosek został sporządzony na niewłaściwym (nieaktualnym) formularzu, w związku z czym musi go skorygować. Jeden z pracowników wydrukował nowy wzór wniosku i poprosił o jego wypełnienie, co skarżący uczynił przy jego pomocy i nadzorze. Do wniosku załączone zostały trzy sztuki kopii faktur potwierdzających sprzedaż gryki, zaś zamiarem skarżącego było uzyskanie pomocy finansowej z uwzględnieniem każdej z trzech przedłożonych faktur.
Zdaniem skarżącego pomoc finansowa udzielana była na podstawie obowiązujących wówczas przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w którym przewidziano różne formy realizacji pomocy dla rolników. Stosownie do §13zw ust. 1 pkt 3a rozporządzenia, Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. W myśl § 13zw ust. 4 rozporządzenia, wniosek składa się raz do dnia 31 lipca 2023 r. Złożony przez skarżącego wniosek został zakwalifikowany właśnie na podstawie ww. przepisu, wobec czego sprzedaż gryki, która miała miejsce przed tym okresem została wykluczona z pomocy. Niemniej należy wskazać, że zgodnie z § 13zt ust. 1 pkt 3a rozporządzenia, Agencja udziela również pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r. Wniosek w myśl § 13zt ust. 3 rozporządzenia składa się do dnia 30 czerwca 2023 r. Podnieść należy, że wszystkie trzy faktury załączone do wniosku mieściły się w ramach czasowych wskazanych w rozporządzeniu. Uznana przez organ faktura dotyczyła okresu wskazanego w § 13zw ust. 1, a pozostałe dwie - w § 13zt ust. 1 rozporządzenia.
Zdaniem skarżącego winę za nieprawidłowości, które powstały przy weryfikacji wniosku ponoszą wyłącznie pracownicy Biura Powiatowego ARiMR w Człuchowie. Omyłkowo został wydany skarżącemu formularz wniosku, który uwzględniał przyznanie pomocy wyłącznie w okresie wskazanym w §13zw ust. 1 rozporządzenia, w sytuacji gdy skarżący przedłożył dokumenty dotyczące okresu przewidzianego również w § 13zt ust. 1 rozporządzenia. W następstwie organ nieprawidłowo wykluczył pozostałe dwie wcześniejsze faktury. Terminy składania obu wniosków pokrywały się, wobec czego skarżący chciał je złożyć łącznie, przed upływem tego pierwszego, tj. 30 czerwca 2023 r. Działał on w zamiarze uzyskania pomocy finansowej na podstawie obu przepisów. W wyniku niekompetencji organu poprzez niewezwanie skarżącego do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji bądź skorygowania wniosku w ramach procedury uzupełnienia braków formalnych został on narażony na szkodę w wysokości około 50 tys. zł. Odmowa przyznania należnej pomocy wpłynęła bardzo niekorzystnie na sytuację finansową skarżącego, którą nadto pogorszyła m.in. susza, spadek cen płodów rolnych oraz nakłady poczynione na zakup nawozów i oprysków, niezbędnych w prawidłowym i efektywnym prowadzeniu upraw.
W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja przerzuca na niego negatywne konsekwencje uchybień popełnionych w trakcie składania oraz późniejszej weryfikacji przedmiotowego wniosku. Mimo ciążących na organie obowiązków, skarżący nie został wezwany do usunięcia braków czy wyjaśnienia wątpliwości w przedmiotowej sprawie. Stwierdzone powyżej zaniechania i uchybienia organu świadczą o naruszeniu przepisów postępowania, normujących m.in. obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w oparciu o zebrany przez organ (w sposób wyczerpujący) pełny materiał dowodowy, mając na względzie słuszny interes obywateli, a nadto - statuującego obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, praworządności, bezstronności i równego traktowania
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.
W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W ramach kontroli sądowoadministracyjnej sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna.
W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że skarżący przedłożył wraz z wnioskiem faktury VAT stwierdzające dokonanie transakcji gryki i pszenicy, spośród których tylko jedna dotyczyła transakcji w dacie następującej po terminie wyznaczonym przez prawo, to jest po dniu 15 kwietnia 2023 r., zaś pozostałe dotyczyły transakcji sprzed tej daty, uznając, że nie przysługiwała mu wnioskowana pomoc finansowa z tytułu tych dwóch faktur. Skarżący wskazywał natomiast, że spełnił warunki uzyskania pomocy finansowej dla wszystkich trzech faktur, a przedłożenie ich wraz wnioskiem wynikało z faktu wprowadzenia go w błąd przez pracownika Biura Powiatowego ARiMR, który wydał mu nieprawidłowy formularz wniosku.
Wbrew zarzutom podniesionym w skardze stwierdzić należy, że ocena wniosku dokonana przez organy rozstrzygające sprawę jest prawidłowa.
Podstawę materialnoprawną zapadłych w sprawie rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia, które w § 13zw ust. 1 stanowi, że w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:
1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 2022/2472;
3) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy;
3a) który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r.;
4) który złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego;
W myśl § 13zw ust. 3 rozporządzenia, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana:
1) na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej;
2) w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 8 i 9.
Stosownie do § 13zw ust. 4 rozporządzenia wniosek, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, składa się raz do dnia 31 lipca 2023 r.
W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, po dniu 31 lipca 2023 r. nie wszczyna się postępowania w sprawie przyznania pomocy, o której mowa w ust. 1 (§ 13zw ust. 5 rozporządzenia).
Zgodnie z § 13zw ust. 6 rozporządzenia wniosek, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1;
2) numer identyfikacyjny producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
3) numer identyfikacyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, jeżeli został nadany, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających numeru PESEL - numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;
4) oświadczenie producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1:
a) zagrożeniu utratą płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy,
b) o dokonaniu sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r.
Zgodnie z § 13zw ust. 7 rozporządzenia do wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r.
Zgodnie z § 13zw ust. 8 rozporządzenia wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy lub gryki:
1) do której producent rolny otrzymał płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2022 r., pomniejszonej o powierzchnię upraw pszenicy i gryki, do której przyznano pomoc, o której mowa w§ 13zt ust. 1;
2) stanowiącej iloraz liczby ton pszenicy lub gryki wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 7, i liczby:
a) 5,5 - w przypadku pszenicy,
b) 1,6 - w przypadku gryki.
Zgodnie zaś z § 13zw ust. 8a rozporządzenia suma powierzchni upraw, o których mowa w ust. 8 pkt 1, nie może być większa niż 300 ha pomniejszone o powierzchnię upraw, do której producentowi rolnemu przyznano pomoc, o której mowa w § 13zt ust. 1, oraz o powierzchnię upraw, do której przyznano pomoc na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych.
Zgodnie z § 13zw ust. 9 rozporządzenia wysokość stawki, o której mowa w ust. 8, wynosi:
1) 2200 zł na 1 ha powierzchni upraw pszenicy, w przypadku sprzedaży pszenicy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 14 maja 2023 r.;
2) 3025 zł na 1 ha powierzchni upraw pszenicy, w przypadku sprzedaży pszenicy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 maja 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r.;
3) 875 zł na 1 ha powierzchni upraw gryki położonych w województwie lubelskim i podkarpackim;
4) 805 zł na 1 ha powierzchni upraw gryki położonych w województwie małopolskim, mazowieckim, świętokrzyskim i podlaskim;
5) 700 zł na 1 ha powierzchni upraw gryki położonych w województwach innych niż wymienione w pkt 3 i 4.
Wynikająca z zacytowanych przepisów prawa regulacja normatywna ma na celu udzielenie przez państwo pomocy finansowej producentom rolnym, którzy dokonali sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą.
Dodać w tym miejscu należy, że przepis § 13zw ust. 1 pkt 3a rozporządzenia z dniem 15 lipca 2023 r. uległ zmianie na mocy § 1 pkt 5 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 lipca 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 1306) poprzez zastąpienie daty 30 czerwca datą 15 lipca 2023 r. Zgodnie zaś z § 3 rozporządzenia zmieniającego do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy, o której mowa w § 13zu ust. 1, § 13zw ust. 1 i § 13zx ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Brzmienie nadane rozporządzeniu w drodze ww. rozporządzenia zmieniającego znajdowało zatem zastosowanie w przedmiotowej sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 20 czerwca 2023 r. a rozpoznanym decyzją organu pierwszej instancji z dnia 22 sierpnia 2023 r.
Z brzmienia przytoczonych przepisów wynika przy tym wprost, że jednym z warunków udzielenia omawianej pomocy finansowej jest dokonanie sprzedaży pszenicy lub gryki określonym w rozporządzeniu podmiotom – w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. przez wnioskodawcę, co winien on udokumentować załączonymi do wniosku kopiami faktur VAT. W sekcji IX formularza wniosku zatytułowanej "Wnioskuję o:" wskazano w pkt. 3. następującą treść: "Jednocześnie oświadczam, że: dokonałem / dokonałam sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą." Załączone do wniosku dokumenty księgowe winny zatem odnosić się do transakcji dokonywanych przez wnioskodawcę we wskazanym, a nie innym terminie.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący złożył w dniu 20 czerwca 2023 r. wniosek o udzielenie przedmiotowej pomocy finansowej, do którego dołączył faktury VAT dokumentujące sprzedaż pszenicy w dniu 6 grudnia 2022 r. oraz sprzedaż gryki w dniach 5 kwietnia 2023 r. i 30 kwietnia 2023 r., z czego faktury z dat 6 grudnia 2022 r. i 5 kwietnia 2023 r. nie dokumentowały sprzedaż pszenicy lub gryki przez skarżącego w okresie czasu wynikającym z rozporządzenia. Zasadnie więc organ pierwszej instancji nie przyznał skarżącemu pomocy finansowej z tytułu tychże dwóch faktur, skoro faktury te nie kwalifikowały się do obliczenia wysokości pomocy. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy wynikający z dokumentów przedłożonych przez skarżącego, który w przedmiotowej sprawie stanowił materiał dowodowy podlegający ocenie organu. Do obliczenia pomocy finansowej kwalifikowała się jedynie faktura dokumentująca sprzedaż w dniu 30 kwietnia 2023 r.
W sprawach pomocy finansowej określonej w § 13zw rozporządzenia materiał dowodowy dostarczany jest wyłącznie przez beneficjenta pomocy. Inicjatywa organów administracji publicznej, tutaj organów ARiMR, ograniczona jest do weryfikacji materiału dowodowego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Sąd miał na względzie, że przewidziany w § 13zw ust. 4 rozporządzenia termin na złożenie wniosku o przedmiotową pomoc finansową dotycząca sprzedaż pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r., jest terminem nieprzekraczalnym. Termin ten ma charakter materialnoprawny, którego upływ powoduje wygaśnięcie prawa do skutecznego złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Skutkiem upływu terminu materialnego jest wygaśnięcie prawa podmiotowego lub niemożność jego realizacji. Termin taki ogranicza w czasie możliwość dochodzenia prawa podmiotowego. Jak wskazuje się w doktrynie "uchybienie terminu materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. W takim przypadku stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany, nie ma zatem przedmiotu postępowania administracyjnego, postępowanie nie może być wszczęte, a wszczęte jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu", (vide: B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wydanie 9, wyd. C.H. Beck, str. 336). Z tego względu materialny charakter terminu do złożenia kompletnego (tj. wraz z załączonymi kopiami faktur) wniosku o dofinansowanie powoduje, że jego upływ skutkuje wygaśnięciem bądź niemożnością dochodzenia przed organem administracji roszczenia o przyznanie pomocy finansowej.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., gdyż stosownie do przepisu art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81.
Zgodnie z art. 10a ust. 1a ustawy o ARiMR w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W myśl art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Zdaniem Sądu, ustanowiona w art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR reguła dowodzenia oznacza, że w niniejszym postępowaniu to na skarżącym ciążył obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających kierowane względem organów Agencji żądanie przyznania pomocy finansowej. Tym samym ciężar dowodu wykazania warunków przyznania pomocy spoczywał na skarżącym. Regulacje te nakładają na organy administracyjne wyłącznie obowiązek rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wprowadzając tym samym odstępstwo od określonej w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. zasady podejmowania z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Porównanie regulacji dotyczących postępowania w sprawie przyznania pomocy z zasadami ogólnymi wymienionymi w k.p.a. wskazuje, że ustawodawca w omawianej kategorii spraw uczynił pewien wyjątek od zasady inkwizycyjności wyrażonej w art. 7 k.p.a. Zgodnie z tą zasadą, organy administracji publicznej w toku postępowania podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Natomiast w przypadku analizowanej pomocy finansowej obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Dotyczy to przede wszystkim dowodów wskazanych we wniosku oraz w innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Organy administracji publicznej nie mają zatem obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, skoro to na stronie postępowania spoczywa ciężar udowodnienia faktów, z których wyciąga ona dla siebie korzystne skutki.
Odnosząc się zaś do argumentacji zawartej w skardze, a dotyczącej nieprawidłowego zakwalifikowania wniosku skarżącego z dnia 20 czerwca 2023 r., jako obejmującego jedynie pomoc finansowa udzielaną przez Agencję na podstawie § 13zw rozporządzenia, podczas gdy jak wskazywał skarżący w skardze, intencją jego było zakwalifikowanie faktur VAT dokumentujących sprzedaż pszenicy i gryki odpowiednio w dniach 6 grudnia 2022 r. i 5 kwietnia 2023 r. w ramach wniosku o przyznanie pomocy finansowej uregulowanej w § 13zt rozporządzenia, sąd miał na względzie przede wszystkim okoliczność, że skarżący złożył wyłącznie wniosek o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. (okres referencyjny wynikający z brzmienia przepisu § 13zw ust. 1 rozporządzenia przed zmianą dokonaną w dniu 15 lipca 2023 r.). Skarżący nie wykazał zatem, że złożył również wniosek o pomoc finansową przewidzianą w § 13zt ust. 1 rozporządzenia.
Zgodnie z § 13zt ust. 1 pkt 3a rozporządzenia w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu, który dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Z kolei zarówno w § 13zt ust. 2 pkt 1, jak i w § 13zw ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wyrażono zasadę, że pomoc, w każdym z tych przypadków jest przyznawana na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej. Zarówno w odniesieniu do pomocy finansowej określonej w § 13zt jak i w § 13zw rozporządzenia, w przypadku ubiegania się przez skarżącego o obie wskazane w tych przepisach formy pomocy finansowej, niezbędnym było złożenie wniosków na odrębnych formularzach opracowanych przez Agencję, czego skarżący nie uczynił. Ograniczył się bowiem wyłącznie do złożenia wniosku o pomoc finansową określoną w § 13zw rozporządzenia.
Nie składając z kolei w terminie określonym w § 13zt ust. 3 rozporządzenia, wniosku o przyznanie pomocy finansowej wraz z fakturami VAT dokumentującymi sprzedaż w okresie referencyjnym wynikającym z § 13zt ust. 1 pkt 3a rozporządzenia, skarżący nie złożył wymaganego oświadczenia co do swojej sytuacji, istotnej w procedurze weryfikacji tego wniosku. Przedłożenie przez skarżącego wraz z rozpatrzonym przez organy wnioskiem faktur dokumentujących sprzedaż sprzed okresu przewidzianego w § 13zw ust. 1 rozporządzenia skutkowało uznaniem, że skarżącemu pomoc finansowa związana z tymi fakturami nie należy się, co determinowało rozstrzygnięcia organów administracji. Wobec załączenia do wniosku faktur dotyczących sprzedaży w dniach 6 grudnia 2022 i 5 kwietnia 2023 r. nie sposób racjonalnie przyjąć, że organ w czasie złożenia wniosku wiedział, że skarżący zamierza również złożyć wniosek o pomoc finansową przewidzianą w § 13zt ust. 1 rozporządzenia, dla której okresem referencyjnym był okres od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r., a faktury za ten okres przedłożył omyłkowo. W ocenie Sądu brak jest przekonujących powodów, które miałyby uzasadniać, że skarżący miał prawo oczekiwać, że przedłożone przez niego wszystkie trzy faktury (w tym te dwie załączone do wniosku jako dotyczące sprzedaży spoza okresu referencyjnego) zostaną poddane ocenie merytorycznej organu, który dokonywał oceny wniosku i załączonych dokumentów w odniesieniu do okresu referencyjnego od dnia 15 kwietnia 2023 r. do 15 lipca 2023 r. Stąd odmowa oceny tych dokumentów w żaden sposób nie mogła skutkować naruszeniem zasady postępowania administracyjnego zaufania do organów władzy publicznej wyrażonej w art. 8 k.p.a. Oceny tej nie zmienia okoliczność podnoszona w skardze, że wniosek skarżącego złożony został w dniu 20 czerwca 2023 r., a więc zarówno w terminie określonym w § 13zt ust. 3 rozporządzenia, tj. do dnia 30 czerwca 2023 r., jak w terminie określonym w § 13zw ust. 4 rozporządzenia, tj. do dnia 31 lipca 2023 r. Wyłącznie bowiem od skarżącego zależało, czy dokona złożenia wniosków za okresy referencyjne objęte przepisami § 13zt, jak i § 13zw rozporządzenia, czy tylko jednym z tych przepisów, tak jak to uczynił skarżący.
Wobec powyższego organ odwoławczy nie mógł uwzględnić dołączonych do wniosku faktur VAT dokumentujących sprzedaż pszenicy i gryki w datach poprzedzających właściwy okres referencyjny. Dołączenie przez skarżącego do wniosku faktur potwierdzającej dokonanie przez niego transakcji za inny niż wskazany w § 13zw rozporządzenia okres czasu nie podlegało uzupełnieniu, czy jak określił to w skardze skarżący – wyjaśnieniu lub wezwaniu do skorygowania wniosku, w ramach wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Wniosek nie zawierał braków formalnych, zaś dołączenie do wniosku faktur VAT dokumentujących sprzedaż w okresie referencyjnym, stanowi wymóg merytoryczny wniosku, który podlega ocenie merytorycznej organu na etapie rozpatrywania sprawy.
Dostępna na stronie internetowej https://www.gov.pl/web/arimr/pomoc-krajowa-dla-producentow-pszenicy-lub-gryki instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie przedmiotowej pomocy finansowej zawiera w części zatytułowanej: "Sposób wypełniania wniosku" zasady składania zarówno wniosku jak i korekty/zmiany wniosku. Wynika z instrukcji jednoznacznie, że pole "korekta/zmiana wniosku" powinno zostać zaznaczone w przypadku, gdy Wnioskodawca po otrzymaniu pisemnego wezwania z biura powiatowego ARiMR wypełnia ponownie wniosek usuwając błędy w danych, które popełnił we wcześniej złożonym wniosku lub gdy dane zgłoszone w złożonym wcześniej wniosku uległy zmianie oraz gdy sam Wnioskodawca wykrył błąd i chce go poprawić. Tak rozumianej korekty/ zmiany wniosku skarżący nie dokonywał w przedmiotowym postępowaniu, mimo że znana mu instrukcja wypełniania wniosku taką możliwość przewiduje.
Odnosząc się do zarzutów wskazujących na udostępnienie przez pracowników Agencji niewłaściwego formularza wniosku, Sąd wskazuje, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie znajdują potwierdzenia w przedłożonych Sądowi aktach sprawy. Skarżący nie wykazał, że został wprowadzony w błąd przez pracownika organu. Ograniczenie się do gołosłownych zapewnień jest niewystarczające, w szczególności uwzględniając treść art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR statuującej przesunięcie ciężaru dowodowego na stronę postępowania administracyjnego, a także - przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wyniki odrębnego postępowania przeprowadzonego przez Biuro Kontroli Wewnętrznej Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Gdyni, które wykazało bezzasadność sformułowanych przez skarżącego zarzutów. Podkreślić również należy, że na etapie występowania z wnioskiem skarżący złożył oświadczenie, że wszystkie dane podane we wniosku są prawdziwe i zgodne ze stanem faktycznym oraz zostały przez skarżącego podane dobrowolnie oraz iż znane są jemu warunki otrzymania pomocy finansowej określone w § 13zw rozporządzenia (sekcja X wniosku). Nadto, w ocenie Sądu, obowiązki informacyjne ciążące na organie administracji nie mogą być utożsamiane z obowiązkiem świadczenia pomocy prawnej, udzielania porad prawnych bądź instruowania strony postępowania o wyborze optymalnego sposobu postępowania, co w konsekwencji czyniłoby z organu pełnomocnika strony i to do organu należałaby decyzja o złożeniu wniosków odpowiadających posiadanym przez stronę dokumentom. Skoro skarżący dysponował fakturami VAT dla różnych okresów referencyjnych, rzeczą skarżącego było złożenie wniosków właściwych dla odpowiednich form pomocy finansowej.
Zdaniem Sądu stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie został ustalony w sposób prawidłowy i nie budzi wątpliwości. Materiał dowodowy został w wystarczający sposób przeanalizowany, a wyciągnięte z niego wnioski są prawidłowe. Wszystkie wymagane przepisami prawa ustalenia zostały w sprawie poczynione i zgodnie z wolą ustawodawcy prawidłowo ocenione przez organy administracji, które dokonały prawidłowej ich subsumcji. Organy umożliwiły skarżącemu zajęcie stanowiska i czynny udział w sprawie, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest przekonywujące i zrozumiałe, a tym samym spełnia przesłanki wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.