Orzeczenie · 2024-11-21

III SA/Gd 393/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Miejsce
Gdańsk
Data
2024-11-21
NSAtransportoweWysokawsa
transport drogowykara pieniężnamasa całkowita pojazdutachograflicencja transportowakontrola drogowawaga samochodowanaruszenie przepisówodpowiedzialność przewoźnika

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę A. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości 7 600 zł. Kara została nałożona za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym, w tym przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 10,29% (37,5 t zamiast 34 t), niewyposażenie kierowcy w wymagany wypis z licencji oraz 42 przypadki niespełnienia wymogu ręcznego wprowadzenia danych na kartę kierowcy (dotyczące symboli państwa rozpoczęcia pracy i aktywności). W uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo omówił procedurę ważenia pojazdu, potwierdzając jej zgodność z przepisami i instrukcją obsługi użytej wagi (WWSE o nr fabrycznym EWP-WWSE-022). Sąd uznał, że wyniki ważenia, potwierdzające przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej, są wiarygodne i stanowią podstawę do nałożenia kary. Odrzucono zarzuty skarżącego dotyczące niewiarygodności pomiarów, braku możliwości zastosowania wagi dynamicznej do określenia masy całkowitej oraz nieprawidłowości w procedurze ważenia. Sąd podkreślił, że kierowca miał możliwość zapoznania się z instrukcją obsługi wagi i protokołem kontroli, a nie wniósł o powtórne ważenie. Sąd nie podzielił również zarzutu podwójnego karania. Wyjaśniono, że kary nałożone na podstawie ustawy o transporcie drogowym (za naruszenie warunków przewozu) i ustawy Prawo o ruchu drogowym (za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia) służą ochronie różnych dóbr prawnych i stanowią odrębne delikty administracyjne. W związku z tym, nałożenie dwóch kar za te same zdarzenie faktyczne, ale będące naruszeniem różnych przepisów, nie narusza zakazu podwójnego karania. Sąd uznał za niezasadne zarzuty dotyczące naruszenia obowiązku posiadania wypisu z licencji (zdjęcie na telefonie nie jest dokumentem) oraz braku rejestracji danych w tachografie (stwierdzono 42 braki wpisów). Sąd potwierdził, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy prawa. Oddalono skargę jako niezasadną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie prawidłowości procedury ważenia pojazdów metodą dynamiczną, interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia masy pojazdu, brak podwójnego karania w przypadku naruszeń z różnych ustaw, a także kwestie związane z dokumentacją kierowcy i tachografem.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i prawa o ruchu drogowym, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych.

Zagadnienia prawne (5)

Czy prawidłowo ustalono stan faktyczny w zakresie przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, w szczególności czy procedura ważenia była zgodna z prawem i instrukcją obsługi urządzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd uznał, że procedura ważenia była zgodna z przepisami i instrukcją, a wyniki pomiarów są wiarygodne, co potwierdza przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej.

Uzasadnienie

Sąd szczegółowo analizował procedurę ważenia, zgodność wagi z przepisami i instrukcją, a także protokół kontroli i zeznania kierowcy, uznając je za wystarczające do potwierdzenia naruszenia.

Czy nałożenie kary pieniężnej za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu oraz za brak wypisu z licencji i błędy w tachografie stanowi naruszenie zasady zakazu podwójnego karania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd uznał, że kary nałożone na podstawie ustawy o transporcie drogowym i ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczą odrębnych naruszeń i służą ochronie różnych dóbr prawnych, co wyklucza naruszenie zasady ne bis in idem.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym (dotyczące warunków przewozu) i ustawy Prawo o ruchu drogowym (dotyczące przejazdu pojazdem nienormatywnym) są odrębnymi deliktami administracyjnymi, podlegającymi różnym reżimom prawnym i celom.

Czy brak wypisu z licencji w pojeździe, mimo okazania jego zdjęcia na telefonie, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, brak fizycznego wypisu z licencji w pojeździe stanowi naruszenie, a okazanie jego zdjęcia nie jest równoznaczne z posiadaniem wymaganego dokumentu.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że kierowca powinien posiadać w pojeździe fizyczny dokument wypisu z licencji, a zdjęcie na telefonie nie spełnia tego wymogu.

Czy brak rejestracji danych w tachografie (symboli państwa rozpoczęcia pracy i aktywności) stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stwierdzone 42 braki w rejestracji danych na karcie kierowcy stanowią naruszenie przepisów dotyczących tachografów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że analiza danych z karty kierowcy jednoznacznie wykazała brak wymaganych wpisów, a wyliczenia organów dotyczące liczby naruszeń są prawidłowe.

Czy przewoźnik może zostać zwolniony z odpowiedzialności za naruszenia, jeśli wykaże brak wpływu na ich powstanie lub dołożenie należytej staranności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w tym przypadku strona nie wykazała okoliczności wyłączających jej odpowiedzialność.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że strona nie udowodniła braku wpływu na powstanie naruszeń ani dołożenia należytej staranności, a organizacja przewozu była nieprawidłowa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.

Przepisy (31)

Główne

u.t.d. art. 92a § ust. 1 i ust. 7

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Podmiot wykonujący przewóz drogowy z naruszeniem obowiązków lub warunków podlega karze pieniężnej. Wysokość kar określa załącznik nr 3.

Pomocnicze

u.t.d. art. 92c § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Określa przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

k.p.a. art. 6

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada prawdy obiektywnej.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada działania organów na podstawie przepisów prawa.

k.p.a. art. 8

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.

k.p.a. art. 77

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.

p.r.d. art. 61 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Przepisy dotyczące dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i przewozu ładunków.

p.r.d. art. 140aa § ust. 1 i 3

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Nakładanie kar pieniężnych za przejazd pojazdów nienormatywnych.

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28 września 2007 r. § § 7-9

Wymagania dla wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. art. 32 § ust. 1

Przepisy dotyczące tachografów.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. art. 33 § ust. 1 i 3

Przepisy dotyczące tachografów.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. art. 34 § ust. 3 i 7

Przepisy dotyczące tachografów.

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Oddalenie skargi.

p.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

u.t.d. art. 1 § ust. 2 pkt 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Odpowiedzialność podmiotów wykonujących przewóz drogowy.

u.t.d. art. 4 § pkt 22

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Definicja obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

u.t.d. art. 92a § ust. 5

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Maksymalna wysokość kar pieniężnych.

k.p.a. art. 189a § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Wyłączenie stosowania przepisów działu IVa k.p.a. w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych.

k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w przypadku ponownego ukarania za to samo zachowanie.

u.t.d. art. 92c § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Odstąpienie od nałożenia kary, gdy za to samo naruszenie nałożono karę przez inny organ.

u.t.d. art. 92c § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Odstąpienie od nałożenia kary, gdy podmiot nie miał wpływu na powstanie naruszenia.

p.r.d. art. 64 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Wymóg posiadania zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym.

p.r.d. art. 2 § pkt 35a

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Definicja rzeczywistej masy całkowitej.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. § § 3 ust. 1 pkt 15

Dopuszczalna masa całkowita dla określonych typów pojazdów.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. § § 3 ust. 6

Dopuszczalna masa całkowita a masa określona przez producenta.

u.t.d. art. 87 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Obowiązek posiadania dokumentów przy wykonywaniu transportu.

u.t.d. art. 93 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Podstawa nałożenia kary pieniężnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość procedury ważenia pojazdu. • Wiarygodność wyników pomiarów masy całkowitej i nacisków osi. • Naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym (przekroczenie masy, brak wypisu z licencji, błędy w tachografie). • Brak naruszenia zasady ne bis in idem w przypadku nałożenia kar na podstawie różnych ustaw. • Odpowiedzialność przewoźnika za działania kierowcy i organizację pracy.

Odrzucone argumenty

Niewiarygodność wyników ważenia z powodu zastosowania wagi dynamicznej. • Naruszenie zasady ne bis in idem (podwójne karanie). • Brak ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. • Niewłaściwe zastosowanie przepisów KPA. • Brak możliwości zastosowania art. 92c u.t.d. (odstąpienie od kary).

Godne uwagi sformułowania

nie budzi wątpliwości Sądu • nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji • nie zachodzi tożsamość chronionego interesu prawnego • odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny • nie można mówić o tożsamych naruszeniach

Skład orzekający

Bartłomiej Adamczak

przewodniczący

Janina Guść

członek

Maja Pietrasik

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości procedury ważenia pojazdów metodą dynamiczną, interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia masy pojazdu, brak podwójnego karania w przypadku naruszeń z różnych ustaw, a także kwestie związane z dokumentacją kierowcy i tachografem."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i prawa o ruchu drogowym, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy codziennych problemów przewoźników drogowych związanych z kontrolami, karami i interpretacją przepisów dotyczących masy pojazdów i dokumentacji. Wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne i prawne, które są istotne dla branży.

Przekroczyłeś wagę o 10%? Kontrola drogowa może kosztować tysiące złotych – Sąd wyjaśnia, kiedy kara jest zasadna.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst