III SA/Gd 387/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki jawnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą unieważnienia decyzji w sprawie cła antydumpingowego na rowerki dziecięce, uznając, że pochodzenie towaru zostało prawidłowo ustalone jako chińskie, a nie tureckie.
Spółka jawna importowała rowerki dziecięce z Turcji, deklarując ich tureckie pochodzenie. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił cło antydumpingowe, uznając, że rowery pochodzą z Chin, co potwierdziły etykiety na produktach i rewizja celna. Spółka wniosła o unieważnienie decyzji, argumentując, że dokumenty pochodzenia (świadectwo, deklaracja zgodności) były prawidłowe, a raport OLAF nie powinien być podstawą. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, stwierdzając, że dokumenty pochodzenia nie spełniały wymogów formalnych, a ustalenia organów celnych, potwierdzone przez raport OLAF, były prawidłowe.
Sprawa dotyczyła skargi spółki jawnej "A" D. i J. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o nałożeniu cła antydumpingowego na rowerki dziecięce importowane z Turcji. Spółka złożyła zgłoszenie celne uzupełniające dla rowerków sprowadzonych z Turcji. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił kwotę cła antydumpingowego w wysokości 75.279 zł, uznając, że rzeczywistym krajem pochodzenia towaru są Chiny, a nie Turcja, co wynikało z etykiet na rowerach i rewizji celnej. Spółka wniosła o unieważnienie decyzji, powołując się na art. 23 ust. 3 unijnego kodeksu celnego (UKC), argumentując, że organ nie miał prawa weryfikować pochodzenia towaru kwestionując dokumenty wystawione przez władze w Turcji. Naczelnik Urzędu odmówił unieważnienia, wskazując na brak informacji o pochodzeniu w fakturze i packing list, a także brak potwierdzenia świadectwa pochodzenia przez władze tureckie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał tę decyzję, stwierdzając, że przedłożone dokumenty nie spełniały wymogów, a raport OLAF potwierdził ustalenia organów celnych. Spółka zaskarżyła decyzję do WSA, zarzucając m.in. oparcie decyzji na raporcie OLAF sporządzonym po wydaniu pierwotnej decyzji oraz zaniechanie nadania mocy dowodowej świadectwu pochodzenia i deklaracji zgodności. WSA w Gdańsku oddalił skargę. Sąd uznał, że organy celne prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym etykiety na produktach, a przedłożone przez spółkę świadectwo pochodzenia nie spełniało wymogów formalnych (brak pieczęci, podpisu, daty legalizacji). Deklaracja zgodności potwierdzała jedynie bezpieczeństwo produktu, a nie jego pochodzenie. Sąd podkreślił, że importer ponosi odpowiedzialność za prawidłowość deklaracji celnej i powinien zabezpieczyć się przed ryzykiem, np. poprzez umowy handlowe. Raport OLAF jedynie potwierdził ustalenia organów celnych. W związku z tym, sąd uznał, że decyzja o nałożeniu cła antydumpingowego była zasadna i zgodna z prawem, a brak podstaw do jej unieważnienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie w przedmiocie unieważnienia decyzji na podstawie art. 23 ust. 3 UKC powinno opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku pierwotnego postępowania, chyba że chodzi o inne tryby wzruszenia decyzji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 23 ust. 3 UKC pozwala na unieważnienie decyzji niezgodnej z prawem celnym, ale nie umożliwia wprowadzania nowych dowodów faktycznych, które nie były znane w chwili wydawania pierwotnej decyzji. Raport OLAF, sporządzony po wydaniu decyzji, nie mógł stanowić podstawy do jej unieważnienia w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
UKC art. 23 § ust. 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
UKC art. 61 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
UKC art. 120 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Rozporządzenie Rady (UE) nr 502/2013 z dnia 12 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej art. 1 § ust. 1
Pomocnicze
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Prawo celne art. 73 § ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sprawie świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy celne prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym etykiety na produktach, jako podstawę do ustalenia kraju pochodzenia. Przedłożone przez importera świadectwo pochodzenia nie spełniało wymogów formalnych, a deklaracja zgodności nie służyła do potwierdzenia pochodzenia. Raport OLAF jedynie potwierdził ustalenia organów celnych dokonane w toku pierwotnego postępowania. Brak było szczególnych okoliczności uzasadniających zastosowanie klauzuli słuszności (art. 120 UKC).
Odrzucone argumenty
Decyzja organu celnego została oparta na dowodzie (raport OLAF) niezgromadzonym w toku pierwotnego postępowania. Organy celne zaniechały nadania mocy dowodowej świadectwu pochodzenia i deklaracji zgodności. Stan faktyczny nie pozwalał na nałożenie cła antydumpingowego. Dług celny powstał w szczególnych okolicznościach, w których nie można przypisać dłużnikowi oszustwa ani oczywistego zaniedbania.
Godne uwagi sformułowania
Organ nie miał prawa weryfikować pochodzenia sprowadzonego towaru, gdyż kwestionował tym samym wiarygodność wystawionych dokumentów pochodzenia, sporządzonych przez odpowiednie władze w T. Z dokumentów przedłożonych przez stronę do zgłoszenia celnego nie wynikało pochodzenie importowanego towaru. Świadectwo pochodzenia nie było potwierdzone przez odpowiednie władze w T. Deklaracje zgodności wystawione przez eksportera potwierdzają jedynie spełnienie dyrektywy unijnej nr 2009/48/EC odnośnie bezpieczeństwa produktu, a nie potwierdzają jego pochodzenia. W sytuacji potwierdzenia c. pochodzenia sprowadzonych rowerów organ celny, na podstawie wyżej cytowanego rozporządzenia, był zobligowany do poboru cła antydumpingowego. Ogólna klauzula słuszności wynikająca z cytowanej regulacji jest instytucją specyficzną dla unijnego prawa celnego. Zapłata zgodnych z prawem należności celnych powinna być uważana za wchodzącą w skład zwykłego ryzyka handlowego, które podmiot ponosi. W postępowaniu opartym na podstawie art. 23 ust. 3 UKC należy badać zgodność z prawem decyzji celnej na podstawie materiału faktycznego dostępnego w chwili jej wydawania. Ocena materiału dowodowego nie przekroczyła granic swobodnej oceny materiału dowodowego i jest prawidłowa. Brak sprzeczności ocenianej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji z przepisami prawa celnego uzasadniał odmowę unieważnienia przez organy tej decyzji.
Skład orzekający
Alina Dominiak
sprawozdawca
Janina Guść
przewodniczący
Paweł Mierzejewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania kraju pochodzenia towarów w postępowaniu celnym, weryfikacji dokumentów pochodzenia, stosowania cła antydumpingowego oraz zasad prowadzenia postępowania w przedmiocie unieważnienia decyzji celnej na podstawie art. 23 ust. 3 UKC."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego przypadku importu rowerów i stosowania cła antydumpingowego. Interpretacja przepisów proceduralnych (art. 23 ust. 3 UKC) może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii celnych, w tym ustalania pochodzenia towaru i stosowania cła antydumpingowego, co jest istotne dla przedsiębiorców zajmujących się handlem międzynarodowym. Wykorzystanie raportu OLAF i jego znaczenie w postępowaniu celnym stanowi ciekawy aspekt.
“Cło antydumpingowe na rowerki: Czy etykieta producenta jest decydująca?”
Dane finansowe
WPS: 75 279 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gd 387/21 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2022-02-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2021-05-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Alina Dominiak /sprawozdawca/ Janina Guść /przewodniczący/ Paweł Mierzejewski Symbol z opisem 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą Hasła tematyczne Celne prawo Sygn. powiązane I GSK 1025/22 - Postanowienie NSA z 2025-04-16 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 23 ust. 3, art. 61 ust. 1, art. 120 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2022 r. sprawy ze skargi "A" D. i J. G. Spółki jawnej z siedzibą w F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 11 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia decyzji w sprawie cła antydumpingowego i zwrotu tego cła oddala skargę. Uzasadnienie |Sygn. akt III SA/Gd 387/21 | | | | | | | | | Uzasadnienie | | |W dniu 15 marca 2019 r. A Spółka jawna z siedzibą w F. złożyła zgłoszenie celne uzupełniające, które zostało zarejestrowane pod nr | | |[..]. Przedmiotem odprawy były rowerki dziecięce sprowadzone z T. | | |Decyzją z dnia 15 kwietnia 2019 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił w stosunku do spółki kwotę ostatecznego cła | | |antydumpingowego (A30) należnego w związku z importem wyżej wskazanych rowerów w wysokości 75.279 zł oraz orzekł o pobraniu w/w | | |kwoty ostatecznego cła antydumpingowego ze złożonego zabezpieczenia z dnia 13 marca 2019 r. | | |Uzasadniając decyzję organ wskazał, że na rowerach umieszczone były etykiety | | |z kodem cyfrowym zawierającym oprócz nazwy, adresu i logo dystrybutora A F., ul. D. [...], [...] R. również nazwę producenta rowerków, | |tj. B, adres – H. C. Pomimo wyjaśnień ze strony importera, że towar zakupił od t. producenta, o czym miały świadczyć dokumenty | |dołączone do odprawy, organ opierając się na wyniku przeprowadzonej rewizji celnej zmienił zadeklarowany w zgłoszeniu kraj | |pochodzenia sprowadzonych rowerków dziecięcych i określił niezaksięgowaną kwotę cła typu A30 w wysokości 75.279 zł, którą importer | |uiścił. | |W dniu 6 kwietnia 2020 r. spółka wystąpiła z wnioskiem o unieważnienie decyzji z dnia 15 kwietnia 2019 r. na podstawie| |art. 23 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny | |kodeks celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z dnia 10 października 2013 r.), powoływanego dalej jako "UKC". Spółka zarzuciła, że decyzję | |wydano z naruszeniem prawa. Organ nie miał prawa weryfikować pochodzenia sprowadzonego towaru, gdyż | |kwestionował tym samym wiarygodność wystawionych dokumentów pochodzenia, sporządzonych przez odpowiednie władze w T. | |Decyzją z dnia 6 sierpnia 2020 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, działając na podstawie art. 22 ust. 3, ust. 7, art. 120 | |ust. 1 UKC odmówił unieważnienia decyzji z dnia 15 kwietnia 2019 r. nr [...] oraz odmówił zwrotu kwoty ostatecznego cła | |antydumpingowego (A30) określonego w tej decyzji. | |W uzasadnieniu organ wskazał, że dokumenty przedłożone przez stronę do zgłoszenia celnego nie zawierały informacji o pochodzeniu | |importowanego towaru. Rowerki zostały sprowadzone z T., jednakże nie musiały być tam wyprodukowane. Faktura i packing list wystawione| |przez t. eksportera firmę C nie zawierały informacji o pochodzeniu towaru. Natomiast świadectwo pochodzenia nie było potwierdzone | |przez odpowiednie władze w T.. To samo dotyczy deklaracji zgodności wystawionych przez eksportera, które potwierdzają jedynie | |spełnienie dyrektywy unijnej nr 2009/48/EC odnośnie bezpieczeństwa produktu, a nie potwierdzają jego pochodzenia. W takiej sytuacji | |wynik przeprowadzonej rewizji celnej jest wiążący odnośnie ustalenia pochodzenia importowanego towaru. | |Organ podkreślił, że rozporządzeniem Rady (UE) nr 502/2013 zmieniającym rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 nakładające | |ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na | |podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L. Nr 153, poz. 17), zostało nałożone ostateczne cło | |antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W sytuacji potwierdzenia c. pochodzenia sprowadzonych | |rowerów organ celny, na podstawie wyżej cytowanego rozporządzenia, był zobligowany do poboru cła antydumpingowego. | |Organ wskazał, że z raportu OLAF nr [...], który został włączony do akt sprawy wynika, że towary w kontenerach o nr [...], [...], [...], [...] | |o zadeklarowanym c. pochodzeniu według deklaracji importowej nr [...] oraz [...] z dnia 7.01.2019 r. zostały sprowadzone z C. do T. do | |firmy C, a następnie po przepakowaniu do kolejnych kontenerów o nr [...], [..], [...], [...] na podstawie deklaracji eksportowej nr [...] z | |dnia 16.01.2019 r. wyeksportowane do polskiego odbiorcy firmy A Sp. j. | |Powyższe potwierdziła księgowa oraz dyrektor firmy C stwierdzając, że część ładunków rowerów z C. była przesyłana do UE. Powiązania i| |ustalenia dokonane przez OLAF zidentyfikowane na podstawie danych otrzymanych od władz celnych oraz z kontrolowanych firm | |zilustrowane zostały w załączniku do raportu z misji. Otrzymany raport OLAF potwierdza ustalenia funkcjonariuszy celnych dokonane | |podczas rewizji celnej sprowadzonych rowerów ujętych w zgłoszeniu celnym. W tych okolicznościach organ uznał, że decyzja o nałożeniu| |cła antydumpingowego była zasadna i zgodna z prawem. | |Organ wyjaśnił też, że zgodnie z art. 120 ust. 1 UKC w przypadkach innych niż te, o których mowa w art. 116 ust. 1 | |akapit drugi oraz w art. 117,118 i 119, kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych podlega zwrotowi lub umorzeniu na | |zasadzie słuszności, w przypadku, gdy dług celny powstał w szczególnych okolicznościach, w których nie można przypisać dłużnikowi | |oszustwa ani oczywistego zaniedbania. Art. 120 ust. 2 UKC stanowi, że występowanie szczególnych okoliczności, o których mowa w ust. | |1, stwierdza się, jeżeli z okoliczności sprawy jasno wynika, że dłużnik znajduje się w wyjątkowej | |sytuacji w porównaniu z innymi podmiotami prowadzącymi ten sam rodzaj działalności oraz że w przypadku niewystępowania takich | |okoliczności nie wystąpiłyby u niego niedogodności spowodowane pobraniem kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych. | |Organ wskazał, że ogólna klauzula słuszności wynikająca z cytowanej regulacji jest instytucją specyficzną dla unijnego prawa celnego.| |Pozwala ona na dokonanie zwrotu pobranej od dłużnika należności celnej lub umorzenie obowiązku zapłaty należności celnej w sytuacji, | |gdy jest ona - w świetle przepisów prawa celnego - prawnie należna, ale jej pobranie naruszałoby podstawowe zasady sprawiedliwości. Z| |samej natury instytucja ta stosowana jest tylko w wyjątkowych sytuacjach i nie może pełnić roli swoistego "pozainstancyjnego" trybu | |kontroli prawidłowości decyzji wymierzających należności celne. Można z niej skorzystać dopiero wtedy, gdy nie istnieje spór co do | |istnienia długu celnego i legalności decyzji go wymierzających. W okolicznościach niniejszej sprawy przedstawione wraz | |z wnioskiem strony dokumenty nie stanowią dowodów uprawniających do umorzenia cła antydumpingowego. | |Spółka odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji podnosząc zarzuty naruszenia: | |- art. 61 ust. 1 UKC poprzez odmowę uznania dokumentów przedstawionych przy zgłoszeniu celnym, to jest świadectwa pochodzenia i | |deklaracji zgodności za dokumenty określające pochodzenie celne oraz oparcie decyzji wyłącznie na etykiecie umieszczonej na | |przywożonym produkcie, podczas gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwalał na uznanie, by etykieta umieszczona na produkcie | |odzwierciedlała pochodzenie importowanego towaru; | |- art. 120 ust. 1 UKC poprzez nadanie okolicznościom, w jakich znalazła się spółka, waloru typowych, podczas gdy materiał dowodowy | |potwierdzony ustaleniami wynikającymi z raportu OLAF nr [...] wyraźnie wskazuje, że dług celny powstał w szczególnych okolicznościach, | |w których nie można przypisać dłużnikowi oszustwa ani oczywistego zaniedbania. | |Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 11 marca 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu | |pierwszej instancji. | |Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że niezasadny okazał się zarzut dotyczący naruszenia art. 61 ust. 1 UKC poprzez | |odmowę uznania dokumentów pochodzenia przedstawionych przez spółkę. | |Organ wskazał, że przedłożony przez stronę dokument "certificate of origin" nie spełnia wymogów świadectwa pochodzenia przewidzianych| |w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sprawie świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie | |towaru (Dz.U. z 2016 r. poz. 1307), bowiem nie został zalegalizowany przez upoważnione władze T., o czym świadczy brak numeru, | |stosownej pieczęci, daty oraz podpisu osoby legalizującej świadectwo. Załączony wydruk nie stanowi dowodu potwierdzającego | |pochodzenie. Natomiast deklaracje zgodności wystawione przez sprzedającego firmę C z T. potwierdzają jedynie spełnienie dyrektywy | |unijnej nr 2009/48/EC odnośnie bezpieczeństwa sprowadzonego towaru, natomiast nie zawierają żadnej wzmianki odnośnie pochodzenia | |towaru, bowiem nie służą do potwierdzenia pochodzenia. Strona bezpodstawnie zadeklarowała t. pochodzenie towaru, skoro nie posiadała | |stosownych dokumentów potwierdzających takie pochodzenie. | |Organ odwoławczy powołał się również na raport OLAF nr [...], który potwierdził ustalenia funkcjonariuszy celnych, dokonane podczas | |rewizji celnej rowerów sprowadzonych z T., a ujętych w zgłoszeniu celnym z dnia 15 marca 2019 r. a mianowicie fakt, że rowerki | |dziecięce na dzień objęcia procedurą celną miały c. pochodzenie i zgodnie z przepisami prawa podlegały dodatkowemu cłu | |antydumpingowemu. | |Organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 120 UKC wskazując, że w sprawie nie zaistniały szczególne okoliczności | |uzasadniające zastosowanie tego unormowania. Strona znajdowała się w takiej samej sytuacji jak inne podmioty prowadzące ten sam | |rodzaj działalności. Stronie można przypisać niedbalstwo, bowiem zgłaszając towar do procedury dopuszczenia do obrotu zadeklarowała | |jego t. pochodzenie pomimo braku dowodów potwierdzających to pochodzenie oraz informacji zawartej na etykietach umieszczonych na | |rowerach wskazujących c. firmę jako producenta. Zapłata zgodnych z prawem należności celnych powinna być uważana za wchodzącą w skład| |zwykłego ryzyka handlowego, które podmiot ponosi. Importer dokonujący zgłoszenia celnego zwykle przyjmuje na siebie odpowiedzialność | |także w odniesieniu do zapłaty należności celnych. Strona, dbając o swój interes gospodarczy, mogła zabezpieczyć się przed takim | |ryzykiem, podejmując właściwe środki w ramach na przykład stosownych umów handlowych. Wówczas, jeżeli dostawca złamałby warunki | |dostawy zamówionego towaru, importer miałby możliwość dochodzenia swoich roszczeń i odszkodowania od kontrahenta na drodze sądowej. | |A Spółka jawna zaskarżyła powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej | |uchylenie, jak również o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. | |Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła naruszenie: | |- art. 23 ust. 3 UKC w zw. z art. 192 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.),| |powoływanej dalej jako "o.p.", oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1382 ze | |zm.), powoływanej dalej jako "Prawo celne", poprzez oparcie decyzji na dowodzie, który nie został zgromadzony w toku postępowania | |zakończonego decyzją z dnia 15 kwietnia 2019 r., tj. raporcie OLAF nr [...], podczas gdy w postępowaniu dotyczącym unieważnienia | |decyzji celnej opartym na art. 23 ust. 3 UKC organ celny powinien opierać się wyłącznie na dowodach, które zgromadzono w toku | |postępowania zakończonego decyzją, co do której badane są przesłanki jej unieważnienia i co do których strona mogła się wypowiedzieć;| |- art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia materiału faktycznego sprawy| |poprzez odmowę nadania mocy dowodowej świadectwu pochodzenia oraz deklaracji zgodności przedstawionej przez spółkę w toku | |postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 15 kwietnia 2019 r., podczas gdy dokumenty te określają t. pochodzenie towarów | |importowanych przez spółkę, zaś w aktach sprawy brak było dowodów, na podstawie których możliwe było podważenie ich wiarygodności; | |- art. 23 ust. 3 UKC poprzez jego niezastosowanie i odmowę unieważnienia decyzji z dnia 12 kwietnia 2019 r., podczas gdy stan | |faktyczny ustalony w toku postępowania dowodowego zakończonego wydaniem tej decyzji nie pozwalał na nałożenie cła antydumpingowego na| |podstawie art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 502/2013. | |W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że unieważnienie korzystnych decyzji oraz cofnięcie lub zmiana decyzji celnych wymaga | |przeprowadzenia nowego postępowania dowodowego w celu ustalenia odpowiednio braku prawidłowości lub niekompletności informacji | |stanowiących podstawę decyzji celnej albo braku spełniania warunków określonych w decyzji. Ustalenie tych okoliczności wymagane jest | |przez art. 27 ust. 1 oraz art. 28 ust. 1 UKC w dodatkowym postępowaniu dowodowym. | |Przesłankami ponownej oceny decyzji celnych, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 2015/2446 z dnia 28| |lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad | |dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343/1), są zmiany wprowadzone do stosownych przepisów | |unijnych, mających wpływ na decyzję, wyniki prowadzonego monitorowania, informacje dostarczone przez posiadacza decyzji, zgodnie z | |art. 23 ust. 2 UKC lub przez inne organy. | |Przeprowadzenie ponownej oceny decyzji wymaga zatem, poza przypadkiem zmiany przepisów celnych, ujawnienia nowych okoliczności | |faktycznych, które nie były znane w chwili wydawania decyzji celnej. Wykładnia systemowa przepisów UKC powinna prowadzić do wniosku, | |że unieważnienie decyzji celnej dokonywane na podstawie art. 23 ust. 3 UKC jest instytucją, w ramach której badana jest wyłącznie | |legalność decyzji celnej. Jednocześnie, w odróżnieniu od przypadków wzruszenia decyzji celnych przewidzianych w art. 23 ust. 4 lit. | |a, art. 27 ust. 1 oraz art. 28 ust. 1 UKC, w przypadku instytucji przewidzianej w art. 23 ust. 1 UKC brak jest przepisów, które | |umożliwiają wzięcie przez organy celne pod uwagę nowych okoliczności faktycznych, które nie zostały ujawnione w toku pierwotnego | |postępowania. | |W ocenie skarżącej oznacza to, że w postępowaniu opartym na podstawie art. 23 ust. 3 UKC należy badać zgodność z prawem decyzji | |celnej na podstawie materiału faktycznego dostępnego w chwili jej wydawania. Za niedopuszczalną zatem należy uznać sytuację, w której| |organy celne w postępowaniu dotyczącym unieważnienia decyzji celnej uzupełniają jej podstawę faktyczną o raport OLAF, który został | |sporządzony już po wydaniu ocenianej decyzji. Skoro spółka nie mogła wypowiedzieć się na temat raportu w sprawie zakończonej ocenianą| |decyzją, brak jest możliwości, aby raport był uwzględniany w decyzji. | | | |Skarżąca podkreśliła, że importowane przez nią rowery dziecięce pochodzą z T.. Skarżąca dokonała takiej | |deklaracji na podstawie oświadczeń składanych jej przez eksportera, a także na podstawie świadectwa pochodzenia oraz deklaracji | |zgodności wystawionej przez producenta C. Dokumentacja transportowa rowerów wskazuje także, że zostały one załadowane na statek na | |terytorium T.. Organ odwoławczy natomiast nie dysponował żadnymi innymi dowodami, poza raportem OLAF (który nie może zostać | |uwzględniony w niniejszym postępowaniu z powodów wymienionych powyżej), które pozwalałaby na zakwestionowanie pochodzenia | |zadeklarowanego przez skarżącą. Za dowód taki nie może być uznana także etykieta znajdująca się na rowerach, ponieważ nie są znane | |okoliczności jej powstania oraz umieszczenia. | |W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta | |sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. | |Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed | |sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności | |administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Z przepisu art. | |134 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz | |powołaną podstawą prawną. | |W niniejszym postępowaniu organy celne, na skutek wniosku skarżącej spółki, dokonały oceny zgodności z przepisami prawa celnego | |decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 15 kwietnia 2019 r., określającej kwotę ostatecznego cła antydumpingowego i | |pobierającej tę kwotę. | |Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, do postępowania w sprawach celnych nie mają zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej| |i Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji. | |Trybem nadzwyczajnym, przewidzianym w UKC, który pozwala na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu celnego w trybie innym | |niż odwoławczy, jest art. 23 ust. 3 UKC, który stanowi, że nie naruszając przepisów obowiązujących w innych dziedzinach, | |określających przypadki, w których decyzje są wadliwe lub nieważne, organy celne, które wydały daną decyzję, mogą w każdej chwili ją | |unieważnić, zmienić lub cofnąć, jeżeli nie jest ona zgodna z przepisami prawa celnego. | |Przepis ten pozwala organom celnym unieważnić swoje decyzje (korzystne i niekorzystne, wydawane na wniosek i z | |urzędu) obarczone wadami, przy spełnieniu przewidzianej w nim przesłanki - braku zgodności z przepisami prawa celnego. | |Ustawodawca unijny posłużył się w art. 23 ust. 3 UKC ogólnym pojęciem "niezgodności z przepisami prawa celnego", nie definiując w | |przepisach UKC tego pojęcia. Przyjąć należy, że brak zgodności z przepisami prawa celnego nie musi mieć charakteru rażącego | |naruszenia prawa celnego. Zawarte w art. 23 ust. 3 UKC pojęcie niezgodności z przepisami prawa celnego należy odnosić do sytuacji, w | |których wydane rozstrzygnięcie stoi w sprzeczności z treścią obowiązujących przepisów prawa celnego. | |W tej sytuacji uwzględnienie przez organy złożonego przez skarżącą wniosku o unieważnienie decyzji mogło | |nastąpić jedynie w przypadku stwierdzenia, że decyzja ta, badana w postępowaniu nadzwyczajnym, nie jest zgodna z przepisami prawa | |celnego. Organy obu instancji nie stwierdziły zaistnienia tej przesłanki, a dokonana przez nie ocena, | |zdaniem Sądu, nie narusza przepisów prawa. | | W ocenianej przez organy obu instancji decyzji Naczelnika Urzędu Celno – Skarbowego z dnia 12 kwietnia 2019 r. określono w stosunku | |do skarżącej spółki kwotę ostatecznego cła antydumpingowego, należnego w związku z importem rowerków dziecięcych. Organ ten ustalił, | |że określony przez zgłaszającego kraj pochodzenia przedmiotowego towaru – T. - jest niezgodny ze stanem faktycznym, bowiem krajem | |pochodzenia towaru są C. | |Okoliczność tę organ ustalił na podstawie informacji znajdującej się na umieszczonych na rowerach etykietach z kodem cyfrowym | |zawierającym oprócz nazwy, adresu i logo dystrybutora A F., ul. D. [...], [...] R. również nazwę producenta rowerków, tj. B, adres – H. | |C. | |Organ nie dał wiary wyjaśnieniom importera, że towar zakupił od t. producenta, o czym miały świadczyć dokumenty dołączone do odprawy,| |a nalepki z producentem c. zostały naklejone przez pomyłkę w t. fabryce. | |Stanowisko skarżącej sprowadza się w istocie do zarzutu błędnej oceny zebranego materiału dowodowego przez organ orzekający o | |określeniu cła antydumpingowego. | |Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy m.in. przepisy | |działu IV rozdziału 11 Dowody - z wyłączeniem art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. | |W postępowaniu celnym znajduje zatem zastosowanie przewidziana w art. 191 o.p. zasada swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą organ | |ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. | |Organ w uzasadnieniu decyzji określającej kwotę cła antydumpingowego wskazywał, że importer nie potrafił wyjaśnić, dlaczego na | |etykietach naklejonych na rowerkach nie wskazano producenta z T., lecz wskazano producenta z C. Organ uznał za niewiarygodne, że | |producent rowerków pochodził z T. i celowo lub przez pomyłkę umieścił na rowerkach etykiety z nazwą i adresem innego producenta | |pochodzącego z C. Organ wskazał, że sytuacja, w której producent umieszczałby na swoich wyrobach informacje, że ich producentem jest | |inna firma byłoby sprzeczne z przepisami prawa i negatywnie wpływało na wizerunek i ocenę wiarygodności tego podmiotu. W tych | |okolicznościach organ uznał, że wyjaśnienia importera o t. pochodzeniu towarów są niewiarygodne. | |Dokonana w postępowaniu zakończonym decyzją określającą kwotę cła antydumpingowego ocena materiału dowodowego nie przekroczyła granic| |swobodnej oceny materiału dowodowego i jest prawidłowa. Zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest krępowany| |przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ponieważ ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową | |poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Nie oznacza to możliwości przekroczenia granic swobody oceny, ponieważ organ | |przy ocenie zebranych w sprawie dowodów winien kierować się obiektywnymi kryteriami oceny, tj. wskazaniami wiedzy, prawidłami logiki,| |zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego, oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia | |ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy. | |Organ dokonał oceny, zgodnie z którą umieszczone na towarze etykiety z nazwą producenta uznał za wiarygodny dowód wskazujący | |rzeczywistego producenta towaru. Ocenę w tym zakresie organ uzasadnił. Ocena ta jest zgodna z zasadami logiki i doświadczenia | |życiowego. Brak jest podstaw do kwestionowania stanowiska organu w tym zakresie, a stanowisko to Sąd uznał za przekonywujące. | |Organ przy wydaniu badanej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji nie naruszył przepisów prawa celnego, w szczególności normy 61 ust. 1| |UKC. Przepis ten stanowi, że jeżeli w zgłoszeniu celnym wskazane zostaje pochodzenie zgodnie z przepisami prawa| |celnego, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udowodnienia pochodzenia towarów. T. pochodzenie towarów nie zostało przez | |skarżącą udowodnione. Dodatkowo wskazać należy, że niezależnie od przedstawienia dowodu pochodzenia zgodnie z przepisami prawa | |celnego lub innym prawodawstwem unijnym regulującym określone dziedziny, w przypadku uzasadnionych wątpliwości organy celne mogą co | |do zasady zażądać dodatkowego dowodu w celu upewnienia się, że wskazane pochodzenie jest zgodne z regułami określonymi w stosownych | |przepisach unijnych (61 ust. 1 UKC). Nawet w przypadku złożenia dowodu pochodzenia zgodnie z przepisami prawa celnego, organ w | |sytuacji istnienia innych dowodów wskazujących na pochodzenie towarów może dokonać ustaleń na ich podstawie. | |W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła w istocie dowodu pochodzenia, o czym będzie mowa niżej, a organ | |dokonał ustaleń dotyczących pochodzenia towarów na podstawie innych dowodów zgromadzonych w sprawie. | |W tej sytuacji, w ocenie Sądu, organ zbierając materiał dowodowy, dokonując na jego podstawie ustaleń i dokonując jego oceny, nie | |naruszył przepisów prawa procesowego. Organ dokonał też prawidłowych ustaleń w kwestii pochodzenia towarów. W konsekwencji nie | |naruszył również przepisów prawa materialnego - rozporządzenia Rady (UE) nr 502/2013 zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Rady | |(UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w | |następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. W sytuacji | |stwierdzenia c. pochodzenia rowerków organ celny był bowiem, w świetle powyższej regulacji, zobligowany do poboru cła | |antydumpingowego. | |Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji wadliwą odmowę nadania mocy dowodowej świadectwu pochodzenia oraz deklaracji zgodności, | |przedstawionym przez skarżącą w postępowaniu dotyczącym cła antydumpingowego, zakończonym decyzją z dnia 15 kwietnia 2019 r. | |Tymczasem organy obu instancji w decyzjach z dnia 6 sierpnia 2020 r. i z dnia 11 marca 2021 r. , wydanych w | |postępowaniu wywołanym wnioskiem o unieważnienie decyzji z dnia 15 kwietnia 2019 r. wskazywały, że przedłożony przez skarżącą | |dokument - deklaracja zgodności - nie stanowi wiarygodnego dowodu na okoliczność t. pochodzenia towarów, bowiem nie służy on do | |potwierdzenia kraju pochodzenia; potwierdza on jedynie, że towar spełnia dyrektywę unijną nr 2009/48/EC odnośnie bezpieczeństwa | |towaru. Z poglądem tym należy się zgodzić. Natomiast dokument "certyficate of origin" , przedłożony przez skarżącą , | |nie posiada pieczęci oraz podpisu osoby legalizującej dokument w imieniu upoważnionej władzy t. Nie spełnia on zatem wymogów | |świadectwa pochodzenia, przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sprawie świadectwa | |potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru (Dz.U. 2016, poz. 1307). | |Zgodnie z załącznikiem nr 2 do w/w rozporządzenia świadectwo pochodzenia towaru powinno zawierać miejsce i datę wystawienia, nazwę | |oraz podpis i pieczęć właściwego organu. Natomiast przewidziane w § 7 rozporządzenia świadectwo pochodzenia wydane w trybie | |uproszczonym powinno być ostemplowane przez organ celny. Złożony do akt sprawy przez skarżącą dokument nie spełnia tych wymogów. | |Skoro tak – nie jest on w istocie "świadectwem pochodzenia", które w myśl § 3 ust. 1 w/w rozporządzenia | |potwierdzałoby, że towar pochodzi z T.. | |Nie można mówić wobec tego o "kwestionowaniu wiarygodności wystawionych dokumentów pochodzenia, sporządzonych przez odpowiednie | |władze w T." , co zarzucała skarżąca. | |Podkreślić należy, że dowody , zgromadzone przez organ w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia 15 kwietnia 2019 r. były | |wystarczające do uznania, że przedmiotowy towar nie pochodzi z T., a z C. Podniesiony wobec tego przez skarżącą zarzut oparcia | |zaskarżonej niniejszą skargą decyzji na dowodzie sporządzonym po wydaniu decyzji z dnia 12 kwietnia 2019 r. – raporcie OLAF - nie | |zasługuje na uwzględnienie. Raport OLAF nr [...] dodatkowo jedynie potwierdził ustalenia funkcjonariuszy celnych dokonane podczas | |rewizji celnej przedmiotowego towaru, a mianowicie fakt, że towar – rowerki - miał c. pochodzenie i zgodnie z przepisami prawa | |podlegał on dodatkowemu cłu antydumpingowemu. Dokument ten wskazuje zatem, że organ wydając decyzję dokonał prawidłowych ustaleń i | |prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego. | |Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie naruszył art. 23 ust. 3 UKC ani przepisów 187 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 Prawa | |celnego. | |Sąd uznał za prawidłową dokonaną przez organy ocenę, że zgłaszając towar do procedury dopuszczenia do obrotu skarżący niezasadnie | |zadeklarował jego t. pochodzenie, pomimo braku dowodów potwierdzających to pochodzenie oraz informacji zawartej na etykietach | |umieszczonych na rowerach wskazujących c. firmę jako producenta. Jako importer dokonujący zgłoszenia celnego przyjął on na siebie | |odpowiedzialność za zapłatę należności celnych. Dbając o swój interes gospodarczy winien on zabezpieczyć się przed ryzykiem | |uiszczenia dodatkowych opłat celnych, podejmując właściwe środki w ramach zawieranych z kontrahentami umów handlowych. | |Brak sprzeczności ocenianej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji z przepisami prawa celnego uzasadniał odmowę unieważnienia przez | |organy tej decyzji. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa. | |Podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie, Sąd nie stwierdził też naruszeń prawa procesowego lub materialnego, | |które winien uwzględnić z urzędu. | |Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. |
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI