III SA/Gd 361/26

III SA/Gd 361/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-08-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jacek Hyla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Właściwość sądu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 13 par 2,. art 59 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1461
art. 109 ust. 1, art. 96 ust. 3
ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2026 r., nr 101/11/2026/Ub w sprawie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Uzasadnienie
Skarżący B.S. wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności.
Zgodnie z dyspozycją art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz.143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. 2025 r. poz. 1461 - dalej jako "ustawa o świadczeniach") Prezes Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy o świadczeniach siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa.
W tej sytuacji należało stwierdzić, że do rozpoznania niniejszej sprawy właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż to na jego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego decyzja została zaskarżona.
Należy wyjaśnić, że rozpoznawana sprawa nie należy do kategorii spraw, które na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 2020 r. poz. 1999) przekazane zostały do właściwości wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości zamieszkuje strona skarżąca.
Ta kategoria spraw obejmuje bowiem sprawy ze skarg na decyzje:
1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów", o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, 1492, 1493, 1578 i 1875), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach",
2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach,
3) ustalające obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 ustawy o świadczeniach,
4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach,
5) ustalające obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach.
We wszystkich innych sprawach skargi na decyzje Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia rozpoznaje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na marginesie należy wskazać, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył skarżącego o tym, że skargę należy wnieść do tego właśnie Sądu.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.