III SA/Gd 351/22

III SA/Gd 351/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-01-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Janina Guść /przewodniczący/
Paweł Mierzejewski
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II GSK 925/23 - Wyrok NSA z 2024-01-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 450
art. 71, art. 72, art. 73, art. 74
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2017 poz 2355
par. 2 ust. 1 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla  tablic rejestracyjnych
Dz.U. 2021 poz 735
art. 8, art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 grudnia 2021 r., nr SKO.473.78.2021 w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z dnia 10 grudnia 2021 r. nr SKO.473.78.2021 utrzymało w mocy decyzję Starosty Słupskiego z dnia 28 października 2021 r. , odmawiającą rejestracji samochodu ciężarowego marki R., nr VIN: [...].
Organ odwoławczy wskazał, że z decyzji organu pierwszej instancji wynika, że wniosek o rejestrację w/w pojazdu został złożony w dniu 12 października 2021 r. przez "O." Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. Do wniosku dołączono umowę sprzedaży z dnia 1 października 2021 r. zawartą między sprzedającym L. Z. i M. N. a wnioskującą spółką, kopię faktury VAT nr [...] z dnia 16 listopada 2020 r. , w której jako sprzedający figuruje P. Sp. z o.o., a jako kupujący D s.c. , kopię faktury nr [...] z dnia 25 października 2017 r. , w której sprzedawcą jest O. Sp. z o.o., a nabywcą P. Sp. z o.o., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym przedmiotowego pojazdu, oświadczenie o danych pojazdu i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów, świadectwo zgodności WE dla pojazdu kompletnego N1 z dnia 20 października 2017 r., kopię decyzji Prezydenta Miasta Gdyni nr SLP.5410.2.22.2021.AS z dnia 13 maja 2021 r. o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu, kopię pisma Urzędu Miejskiego w Słupsku z dnia 3 sierpnia 2021 r. do firmy D. s.c.
W dniu 27 października 2017 r. do Urzędu Miasta Gdyni wpłynął wniosek P. Sp. z o.o. z/s w W. o rejestrację przedmiotowego pojazdu. Tego samego dnia Prezydent Miasta Gdyni wydał decyzję w sprawie rejestracji czasowej pojazdu, wydając pozwolenie czasowe, znaki legalizacyjne, nalepkę kontrolną na szybę oraz tablice rejestracyjne [...]. Nie wydano decyzji o rejestracji stałej.
W dniu 12 maja 2021 r. P. Sp. z o.o. wniosła o umorzenie postępowania w sprawie rejestracji pojazdu w związku z jego zbyciem, dołączając fakturę z dnia 16 listopada 2020 r. wystawioną przez P. Sp. z o.o. na nabywcę – D. s.c.
Prezydent Miasta Gdyni, zgodnie z wnioskiem, umorzył postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu w dniu 13 maja 2021r. , unieważniając wydane oznaczenia pojazdu. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 28 maja 2021 r. W konsekwencji wycofane zostały tablice rejestracyjne [...] i określono pojazd jako niezarejestrowany na terytorium RP.
Organ pierwszej instancji wezwał wnioskującą spółkę "O." o uzupełnienie wniosku o rejestrację o decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w sprawie zezwolenia na dopuszczenie do ruchu pojazdu, bowiem świadectwo zgodności WE dla pojazdu kompletnego N1 utraciło ważność w dniu 3 sierpnia 2019 r. Organ ten ponadto wezwał stronę do przedłożenia oryginału faktury, w której sprzedającym jest producent pojazdu lub jego przedstawiciel, a kupującym P. Sp. z o.o.
Następnie organ pierwszej instancji odmówił rejestracji przedmiotowego pojazdu z uwagi na to, że załączniki do wniosku nie spełniają wymagań określonych w art. 72 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych.
Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu odwołania "O." Spółki z o.o., uzasadniając wydaną decyzję wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta Gdyni nr SLP.5410.2.22.2021.AS z dnia 13 maja 2021 r. o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu, mimo wpływu do SKO w Gdańsku wniosku o stwierdzenie jej nieważności, pozostaje decyzją ostateczną i wywiera ustanowione jej mocą skutki prawne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku nie może odnosić się do kwestii merytorycznych dotyczących ważności tej decyzji, bowiem nie jest w tym zakresie właściwe miejscowo.
Organ odwoławczy wskazał, przywołując przepisy art. 72 ust.1 pkt 1- 5 , art. 72 ust.2 pkt 1 , art. 71 ust.1 , art. 74 ustawy Prawo o ruchu drogowym, że ustawa rozróżnia rejestrację oraz rejestrację czasową. Pojęć tych nie można utożsamiać. Pojazd jest zarejestrowany, gdy wydano dowód rejestracyjny, co czyni się na podstawie art. 73 ustawy. W przypadku rejestracji czasowej wydaje się pozwolenie czasowe. Zwrot, że pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, odnosi się do rejestracji z art. 72 ustawy.
Skoro przedmiotowy pojazd nie został zarejestrowany, wniosek o rejestrację winien spełniać wymogi z art. 72 ust.1 oraz art. 72 ust.1 pkt 3 ustawy. Także § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych wymaga, by do zgłoszenia do pierwszej rejestracji dołączyć jeden z dokumentów, o których mowa w art. 72 ust.1 pkt 3 ustawy. Tymczasem złożone świadectwo zgodności WE straciło ważność, wobec czego strona nie legitymuje się wszystkimi dokumentami wymaganymi przepisami prawa. Zasadnie wobec tego organ pierwszej instancji wezwał stronę do uzupełnienia wniosku , a następnie - w związku z jego nieuzupełnieniem - odmówił zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Organ odwoławczy odniósł się ponadto do zarzutów odwołania.
"O." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.
wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku.
Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do organów władzy publicznej, poprzez interpretację przepisów w sposób zawężający i sprzeczny z interesem strony oraz rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść strony; art. 7, art. 77 § 1 , art. 107 § 3 k.p.a., art. 8 k.p.a. w zw. z art. 71 ust.2 u.p.r.d. oraz w zw. z art. 107 § 1 u.p.e.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nieodniesienie się do argumentacji strony oraz niezarejestrowanie pojazdu, mimo że był on użytkowany i wcześniej zarejestrowany; art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. art. 100 § 1 k.p.a. w zw. z art. 104 k.p.a. polegające na zaniechaniu zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie rejestracji pojazdu z uwagi na konieczność uprzedniego wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzji administracyjnej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Gdynia z dnia 1 maja 2021 r. oraz zaniechania równoczesnego wystąpienia do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwania strony do wystąpienia o to w wyznaczonym terminie; art. 72 ust.1 pkt 3 u.p.r.d. poprzez wymaganie do rejestracji pojazdu używanego dokumentów w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pojazd, który był uprzednio zarejestrowany obecnie jest wyrejestrowany i konieczne jest jego ponowne zarejestrowanie; błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że pojazd jest pojazdem wyrejestrowanym, gdy był on już zarejestrowany, użytkowany i dopuszczony do ruchu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że przedmiotowy pojazd był już czasowo zarejestrowany, wobec czego w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 72 ust.2 pkt 1 u.p.r.d. Ponadto poprzedni właściciel pojazdu nie miał statusu strony składając wniosek o umorzenie postępowania o rejestrację pojazdu, bowiem nie był już jego właścicielem. Mimo to Prezydent Miasta Gdyni umorzył postępowanie, co zdaniem skarżącej było niedopuszczalne. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności tej decyzji. W tej sytuacji w niniejszej sprawie organ powinien, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. , zawiesić postępowanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. , który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie kwestią sporną było to, czy organy obu instancji prawidłowo uznały, że samochód ciężarowy marki R., nr VIN: [...], który wcześniej był zarejestrowany czasowo, lecz postępowanie w sprawie rejestracji zostało umorzone, nie może być uznany za już zarejestrowany na terytorium Polski, wobec czego konieczne jest przedłożenie przez skarżącą dokumentów , o jakich mowa w art. 72 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( tj .Dz.U. z 2021 r., poz. 450 ze zm.), dalej jako "u.p.r.d." oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych ( Dz.U z 2017 r., poz. 2355 ze zm.), dalej jako "rozporządzenie".
Zgodnie z art. 72 ust. 1 u.p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie:
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;
3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;
4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany.
W myśl art. 72 ust.2 pkt 1 u.p.r.d. wymagania ust. 1 nie dotyczą pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3.
Wobec treści cytowanych przepisów istotne jest ustalenie znaczenia użytego w art. 72 ust. 2 pkt 1 u.p.r.d. określenia: "był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej". Pojęcie to nie zostało wprost zdefiniowane w przepisach u.p.r.d.
Zauważyć należy, że z niekwestionowanych w sprawie ustaleń organów wynika, że przedmiotowy pojazd posiadał jedynie rejestrację czasową , a postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu zostało umorzone.
Z przepisu art. 74 ust.2 u.p.r.d. , normującego czasową rejestrację pojazdu wynika, że dokonuje się jej :
1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a) wywozu pojazdu za granicę,
b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.
Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne ( art. 74 ust.1 u.p.r.d.).
Czasowej rejestracji dokonuje się ponadto na okres nieprzekraczający 30 dni ( art. 74 ust.3 u.p.r.d.).
Należy zwrócić uwagę , że ustawodawca odróżnia w treści przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym "rejestrację" i "czasową rejestrację". Są to dwie różne instytucje, służące różnym celom. Czasowej rejestracji dokonuje się tylko do czasu rozstrzygnięcia o rejestracji pojazdu "na stałe" oraz w sytuacji koniecznego przemieszczenia pojazdu, natomiast "rejestracja" pojazdu umożliwia jego właścicielowi poruszanie się bez ograniczeń po całym terytorium kraju.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 u.p.r.d. rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną (...).
W przepisie art. 72 ust. 1 pkt 5 u.p.r.d. postanowiono, że rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu rejestracyjnego, jeżeli "pojazd był zarejestrowany".
Podobne postanowienie zawarto w § 2 ust.1 pkt 5 rozporządzenia.
Aby uzyskać dowód rejestracyjny należy zatem doprowadzić do dokonania rejestracji pojazdu, przedkładając dokumenty wymienione w art. 72 ust.1 u.p.r.d.
Należy wobec powyższego uznać, że czasowa rejestracja pojazdu nie jest "zarejestrowaniem pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" w rozumieniu art. 72 ust. 2 pkt 1 u.p.r.d.
O rejestracji pojazdu na terytorium RP można mówić, gdy został wydany dowód rejestracyjny ( por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 989/11, Internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z akt administracyjnych i twierdzeń skarżącej nie wynika, by doszło do rejestracji pojazdu w oparciu o art. 72 ust. 1 u.p.r.d w zw. z art. 73 ust. 1 u.p.r.d oraz do wydania dowodu rejestracyjnego.
W tej sytuacji należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że rejestracja przedmiotowego pojazdu wymagała przedłożenia przez skarżącą także dokumentów określonych art. 72 ust.1 pkt 3 u.p.r.d. , bowiem art. 72 ust.2 pkt 1 u.p.r.d. nie miał w niniejszej sprawie zastosowania.
Obowiązek dołączenia do wniosku jednego z dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. , wynika ponadto z § 2 ust.5 rozporządzenia.
Świadectwo zgodności jest oświadczeniem producenta pojazdu o spełnieniu wymogów UE dotyczących produktu. Z uwagi na to, że przedłożone przez skarżącą świadectwo zgodności WE dla pojazdu kompletnego N1 straciło ważność w dniu 31 sierpnia 2019 r., czyli nie mogło być uznane za dokument, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 u.p.r.d., organ pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentu pełniącego podobną funkcję, co świadectwo zgodności WE, co jednak nie nastąpiło.
W tej sytuacji organ odwoławczy zaskarżoną decyzją prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, odmawiającą dokonania rejestracji przedmiotowego pojazdu.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że - w ocenie Sądu - są one bezzasadne.
Przepis art. 8 k.p.a. , którego naruszenie zarzuca skarżąca, stanowi:
§ 1. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
§ 2. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym.
Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy powyższego przepisu poprzez "interpretację przepisów w sposób zawężający, a jednocześnie sprzeczny z interesem strony skarżącej, rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść strony".
Z treści § 1 art. 8 k.p.a. wynika , że organy administracji mają kierować się nie tyle interesem strony, co zasadami proporcjonalności , bezstronności i równego traktowania. W niniejszej sprawie organy dochowały wymogów określonych art.8 § 1 k.p.a. To, że wynik postępowania nie okazał się korzystny dla skarżącej nie może być postrzegany jako prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej.
Skarżąca nie wykazała też, by doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. , tj. że organy odstąpiły od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym.
Nie można zgodzić się też ze skarżącą , że organy naruszyły przepisy postępowania poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego , nieodniesienie się do argumentacji strony i niezarejestrowanie pojazdu, który był wcześniej użytkowany i wcześniej zarejestrowany.
Organy ustaliły stan faktyczny niezbędny do rozstrzygnięcia. Zauważyć trzeba, że organy nie negowały, że pojazd był użytkowany, nie zgodziły się jednak ze stanowiskiem skarżącej, że przedmiotowy pojazd można uznać za zarejestrowany w tym znaczeniu , że zwalnia to stronę z obowiązku przedstawienia właściwych dokumentów w oparciu o art. 72 ust.2 pkt 1 u.p.r.d. Swoje stanowisko organy wyczerpująco przedstawiły i uzasadniły. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ odwoławczy odniósł się w zaskarżonej decyzji do jej argumentacji, przedstawionej w toku postępowania administracyjnego.
Skarżąca twierdząc, że pojazd był zarejestrowany, powoływała się także na okoliczność dopuszczenia przedmiotowego pojazdu do ruchu. Stwierdzić wobec powyższego trzeba, że dopuszczenie do ruchu potwierdzać mogą dwa różne dokumenty – dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe ( art. 71 ust.1 p.r.d.). Dla przedmiotowego pojazdu wydano jedynie pozwolenie czasowe, a dokument ten, jak wynika z postanowienia Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 13 maja 2021 r. , został zwrócony i pozostawiony w dokumentacji organu. Z uwagi na wcześniej zaprezentowane stanowisko Sądu, dotyczące znaczenia wydania dowodu rejestracyjnego nie można zgodzić się ze skarżącą, że dopuszczenie pojazdu do ruchu na podstawie pozwolenia czasowego determinować może uznanie, że przedmiotowy pojazd "był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej".
Przepis art. 71 ust.2 u.p.r.d. , na który powołuje się skarżąca stanowi, że pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną. Przepis ten odwołuje się do ust. 1 , w którym wskazano, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego (...) jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Z przepisów tych wynika jedynie to, że i czasowa rejestracja pojazdu, i rejestracja "na stałe" powodują dopuszczenie pojazdu do ruchu, co nie zmienia przedstawionego powyżej stanowiska Sądu o sposobie rozumienia sformułowania, że pojazd był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zawarty w punkcie 2 zarzutów skargi zarzut naruszenia art. 107 § 1 u.p.e.a. jest dla Sądu całkowicie niezrozumiały. Organy nie stosowały przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tj. Dz.U. z 2022 r., poz.479), także przepisu wskazanego przez skarżącą, dotyczącego nabycia prawa własności w drodze licytacji.
Bezzasadny jest też zarzut dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4, art.100 § 1 w zw. z art. 104 k.p.a. Zarzut ten wiąże się ze wskazaniem przez skarżącą , że decyzja Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 13 maja 2021 r. w jej ocenie jest nieważna, bowiem P. Sp. z o.o. nie mogła skutecznie wnosić o umorzenie postępowania o rejestrację pojazdu, którego nie była właścicielem. Skarżąca podała, że wystąpiła o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dotyczy jednej z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu stanowiąc, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Z kolei art. 100 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4, wystąpi równocześnie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwie stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu.
Przepis art. 104 k.p.a. dotyczy załatwiania spraw w drodze decyzji.
Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, nie jest on właściwy do oceny legalności decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 13 maja 2021 r. Słusznie też stwierdził, że dopóki do stwierdzenia nieważności tej decyzji nie doszło, wywołuje ona określone skutki prawne.
W ocenie Sądu chybione jest stanowisko skarżącej, że rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 13 maja 2021 r. ma charakter prejudycjalny dla niniejszego postępowania. Sama skarżąca w skardze zasadnie wskazała na wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych ( WSA w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 980/20, WSA w Poznaniu z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Po 635/20, CBOSA), z których wynika, że od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji , nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego i nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie kwestii nieważności przywołanej wyżej decyzji nie determinuje rozstrzygnięcia sprawy w ogóle i nie wyklucza możliwości zakończenia postępowania. Nie można postrzegać kwestii prejudycjalnej jako takiej, której rozstrzygnięcie spowodować może dla strony pozytywne zakończenie innego postępowania. W tej sytuacji bezzasadne są twierdzenia skarżącej o naruszeniu przez organ odwoławczy wskazanych przepisów k.p.a.
Niezasadne są też zarzuty skargi opierające się na twierdzeniu, że organ przyjął, że zgłoszony do rejestracji pojazd jest pojazdem wyrejestrowanym i konieczne jest jego ponowne zarejestrowanie. Organ odwoławczy wyraźnie wskazał, że w związku z dotychczasowym niezarejestrowaniem stałym pojazdu , pojazd ten dotychczas nie był zarejestrowany. Z żadnego fragmentu zaskarżonej decyzji nie wynika, by organ ten przyjął, że przedmiotowy pojazd został wyrejestrowany. Kwestię wyrejestrowania pojazdu normuje przepis art. 79 u.p.r.d. i nie był on podstawą wydanych decyzji.
W konkluzji nie można zgodzić się ze skarżącą spółką, że w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie art. 72 ust.2 pkt 1 u.p.r.d., z którego wynika, że wymagania ust. 1 nie dotyczą pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. , oddalił skargę jako bezzasadną.