III SA/Gd 342/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przekazał sprawę dotyczącą rozłożenia na raty kary pieniężnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze względu na niewłaściwość miejscową.
Skarżąca S. N. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą rozłożenia na raty kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził swoją niewłaściwość miejscową, ponieważ sprawa dotyczyła rozłożenia na raty należności, a nie nałożenia kary pieniężnej. Zgodnie z przepisami, właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którym w tym przypadku był Główny Inspektor Transportu Drogowego w Warszawie.
Sprawa dotyczyła skargi S. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 lutego 2025 r., odmawiającą rozłożenia na raty należności w wysokości 15 000 zł z tytułu administracyjnej kary pieniężnej. Kara ta została nałożona decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając skargę, stwierdził swoją niewłaściwość miejscową. Sąd oparł się na art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W przypadku spraw dotyczących rozłożenia na raty należności z tytułu kary pieniężnej, a nie samej kary, zastosowanie ma reguła ogólna. Ponieważ Główny Inspektor Transportu Drogowego ma siedzibę w Warszawie, właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd zauważył również, że organ błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia do WSA w Gdańsku. W związku z powyższym, Sąd przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że sprawa dotyczy rozłożenia na raty należności, a nie nałożenia kary pieniężnej. W związku z tym zastosowanie ma ogólna reguła właściwości miejscowej oparta na siedzibie organu (Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie), a nie szczególne rozporządzenie dotyczące przekazania spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazano_wedlug_wlasciwosci
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 13 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
p.p.s.a. art. 59 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Pomocnicze
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
k.p.a. art. 189k § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. § 1
Przekazanie spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych na podstawie art. 92a u.t.d. właściwym sądom, na których obszarze strona zamieszkuje lub ma siedzibę.
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sadów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości art. § 1 pkt 13
Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dla obszaru województwa mazowieckiego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa dotyczy rozłożenia na raty należności, a nie nałożenia kary pieniężnej, co powoduje zastosowanie ogólnej reguły właściwości miejscowej sądu administracyjnego opartej na siedzibie organu.
Godne uwagi sformułowania
Skarga została wniesiona do niewłaściwego sądu administracyjnego i z tych powodów należało ją przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako właściwego w sprawie. Przedmiotem sprawy jest bowiem rozłożenie na raty należności z tytułu kary pieniężnej. W tej sprawie z uwagi na przedmiot sprawy zastosowanie ma reguła ogólna wynikająca z art. 13 § 2 p.p.s.a., to jest wiążąca właściwość miejscowa sądu administracyjnego z siedzibą organu.
Skład orzekający
Maja Pietrasik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego w sprawach dotyczących rozłożenia na raty należności z tytułu kar pieniężnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest odmowa rozłożenia na raty, a nie sama kara pieniężna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to sprawa proceduralna dotycząca właściwości sądu, która nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Dane finansowe
WPS: 15 000 PLN
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gd 342/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2025-07-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Maja Pietrasik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Właściwość sądu Skarżony organ Inne Treść wyniku Przekazano według właściwości Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2025 r., nr BP.503.19.2025.1958.GD11 w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu kary pienieżnej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uzasadnienie Jak wynika z akt sprawy Pomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 27 stycznia 2023 r. nr WITD.DI.0152.XI1316/2/23 działając na podstawie art. 92 a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nałożył na S. N. prowadzącą działalność gospodarczą pod formą P. karę pieniężną w wysokości 15000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W wyniku wniesionego od ww. decyzji odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 19 listopada 2024 r. nr BP.500.82.2023.2308.GD.11.640263. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekając merytorycznie w sprawie w oparciu art. 92 a o transporcie drogowym nałożył na S. N. karę pieniężną w wysokości 15 000 zł. S. N. wnioskiem z dnia 27 stycznia 2025 r. skierowanym do Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, powołując się na art. 189k § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wystąpiła o rozłożenie na raty ww. kary pieniężnej. Decyzją z dnia 27 lutego 2025 r., nr WP.7141.8.2025 Pomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 189k § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił rozłożenia na raty kary pieniężnej w wysokości 15000 zł, nałożonej decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 listopada 2024 r. nr BP.500.82.2023.2308.GD.11.640263. Po rozpatrzeniu odwołania S. N., decyzją z dnia 29 kwietnia 2025 r., nr BP.503.19.2025.1958.GD11 Główny Inspektora Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 lutego 2025 r., nr WP.7141.8.2025. S. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2025 r., nr BP.503.19.2025.1958.GD11, utrzymującą w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 lutego 2025 r., nr WP.7141.8.2025 , odmawiającą rozłożenia na raty należności w wysokości 15000 zł z tytułu administracyjnej kary pienieżnej nałożonej w drodze decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 listopada 2024 r. nr BP.500.82.2023.2308.GD.11.640263. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do niewłaściwego sądu administracyjnego i z tych powodów należało ją przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako właściwego w sprawie. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604 ze zm.) przewidział wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Z sentencji i uzasadnienia zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 kwietnia 2025 r., nr BP.503.19.2025.1958.GD11 wynika, że przedmiotowa sprawa nie dotyczyła nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Przedmiotem sprawy jest bowiem rozłożenie na raty należności z tytułu kary pieniężnej. W związku z tym faktem oraz uwzględniając ww. przepisy, Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W tej sprawie z uwagi na przedmiot sprawy zastosowanie ma reguła ogólna wynikająca z art. 13 § 2 p.p.s.a., to jest wiążąca właściwość miejscową sądu administracyjnego z siedzibą organu. Główny Inspektor Transportu Drogowego ma siedzibę w Warszawie. Zgodnie zaś z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sadów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t.j.: Dz.U. z 2024, poz. 785) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (§ 1 pkt 13 cyt. rozporządzenia). Wyjaśnić przy tym należy, że w zaskarżonej decyzji organ błędnie pouczył stronę o tym, że decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a. - stwierdzając swoją niewłaściwość (pkt 1. sentencji postanowienia), postanowił o przekazaniu sprawy właściwemu miejscowo w sprawie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (pkt 2. sentencji postanowienia).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI