III SA/GD 312/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę pacjentki na pismo NFZ dotyczące refundacji kosztów leczenia, uznając je za niebędące decyzją administracyjną i nie wyczerpujące drogi odwoławczej.
Skarżąca J. K. wniosła skargę na pismo Dyrektora NFZ dotyczące odmowy refundacji kosztów leczenia lekiem Interferon. Sąd uznał, że pismo to nie jest decyzją administracyjną, a nawet gdyby tak było, skarżąca nie wyczerpała drogi odwoławczej, nie składając odwołania do Prezesa NFZ. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Sprawa dotyczyła skargi J. K. na pismo Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Gdańsku z dnia 31 marca 2006r., w którym skarżąca domagała się refundacji kosztów leczenia lekiem Interferon - Betaferon na stwardnienie rozsiane. Skarżąca uważała, że pracownicy NFZ nie powinni decydować o sposobie leczenia. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opierało się na dwóch głównych przesłankach. Po pierwsze, sąd stwierdził, że pismo Dyrektora NFZ z dnia 31 marca 2006r. nie stanowiło decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ nie zawierało rozstrzygnięcia o istocie sprawy, a jedynie informowało o programie leczenia i sposobie kwalifikacji. Po drugie, nawet gdyby uznać pismo za decyzję, sąd wskazał, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Zgodnie z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Dyrektora Oddziału NFZ przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu, którego skarżąca nie wniosła. Wobec powyższego, sąd uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie zawiera rozstrzygnięcia o istocie sprawy i nie posiada minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji.
Uzasadnienie
Sąd analizuje elementy niezbędne do uznania pisma za decyzję administracyjną (oznaczenie organu, adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy, podpis) i stwierdza, że analizowane pismo NFZ ich nie spełnia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 107 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.ś.o.z. art. 109 § ust. 5
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo Dyrektora NFZ nie jest decyzją administracyjną. Skarżąca nie wyczerpała drogi odwoławczej (brak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub odwołania).
Godne uwagi sformułowania
sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia
Skład orzekający
Felicja Kajut
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy pismo NFZ nie jest decyzją administracyjną i kiedy skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania drogi odwoławczej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pisma NFZ i procedury odwoławczej w kontekście refundacji leczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje kluczowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawnych, choć sam stan faktyczny nie jest wyjątkowo ciekawy.
“Kiedy pismo NFZ nie jest decyzją? Sąd wyjaśnia, dlaczego skarga trafiła do kosza.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gd 312/06 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2006-08-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Felicja Kajut /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6209 Inne o symbolu podstawowym 620 Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia 31 marca 2006r. nr [...] w przedmiocie refundacji kosztów leczenia postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Skarżąca J. K. wniosła w dniu 7 marca 2006r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku stwierdzając w niej, że urzędnicy [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] odmówili jej refundacji kosztów leczenia lekiem Interferon - Betaferon, pomimo, że będąc chora na stwardnienie rozsiane, winna się tym preparatem leczyć ( jest on niezbędny w tym stadium choroby). Do skargi dołączono kopie szeregu pism i wyników badań lekarskich. Pismem z dnia 9 marca 2006r. w/w skargę przekazano według właściwości do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...]. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2006r. J. K. ponownie wniosła skargę o treści jak wskazano powyżej wskazując przy tym, że o tym jaki lek należy u pacjenta zastosować decydują lekarze, nie zaś pracownicy NFZ. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] wniósł o jej odrzucenie przedstawiając w obszernym uzasadnieniu stan faktyczny sprawy i argumenty przemawiające za odrzuceniem skargi. Z ostrożności procesowej wniesiono nadto o oddalenie skargi. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Sądu wezwano J. K. do wskazania przedmiotu wniesionej przez nią skargi poprzez podanie jakiego orzeczenia ona dotyczy. W odpowiedzi na powyższe J. K. stwierdziła, że podważa "decyzję" Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Zakres postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd administracyjny musi dokonać precyzyjnych ustaleń z punktu widzenia określenia przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ stwierdzenie niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej musi prowadzić do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast § 2 art. 3 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3). Z treści art. 4 wynika, iż sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Żądanie sformułowane przez skarżącą w skardze dotyczy pisma Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia 31 marca 2006r. nr [...], które zdaniem Sądu, wbrew wskazaniom skarżącej, nie jest decyzją administracyjną. Powszechnie przyjęty jest orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. W piśmie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [....] z dnia 31 marca 2006r. poinformowano skarżącą o fakcie odesłania jej dokumentów, a nadto o realizowanym przez Fundusz Programie Leczenia Stwardnienia Rozsianego Interferonem i sposobie podjęcia dalszych kroków celem kwalifikacji do w/w Programu. Z jego treści nie wynika jednak, by zawierało ono jakiekolwiek rozstrzygnięcie w kwestii refundacji kosztów leczenia przez Fundusz, tym samym nie można go uznać za decyzję administracyjną. Nawet, gdyby przyjąć pogląd przeciwny do powyższego tj. uznając przedmiotowe pismo za decyzję administracyjną, należy zauważyć, że stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 tej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Decyzje wydawane przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Prezesa Funduszu. Skarżąca nie wniosła odwołania do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zatem nie można byłoby mówić o wyczerpaniu przez nią trybu odwoławczego. Poza powyższym Sąd zauważył, że w/w pismo nosi datę 31 marca 2006r. a więc zostało sporządzone już po skierowaniu przez skarżącą po raz pierwszy skargi z dnia 4 marca 2006r. Tym samym Sąd rozważył nadto, czy w aktach sprawy znajdują się pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie refundacji kosztów leczenia skarżącej, które można by uznać za decyzję administracyjną. Dokonując z takiego punktu widzenia oceny akt sprawy Sąd stwierdził, że żadnego z pism skierowanych przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] nie można uznać za decyzję administracyjną. Sąd rozważył nadto, czy skarga strony nie winna być uznana za skargę na bezczynność organu, jednak mając na uwadze wskazane w skardze motywy jej wniesienia tj. odmowę - zdaniem skarżącej - refundacji kosztów leczenia, nie można było dokonać takiej kwalifikacji skargi. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi skarżącej, dlatego też stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił. W myśl art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI