III SA/Gd 294/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2011-09-29

NSAAdministracyjnewsa

kontrolaswoboda działalności gospodarczejsprzeciwzażalenieniedopuszczalnośćpostępowanie administracyjneurząd celnystrona postępowania

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na pismo Naczelnika Urzędu Celnego, uznając, że zażalenie było wniesione na pismo niebędące postanowieniem.

Sprawa dotyczyła skargi A. U. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej o niedopuszczalności zażalenia. A. U. wniósł sprzeciw wobec czynności kontrolnych, jednak Naczelnik Urzędu Celnego poinformował go, że nie jest stroną postępowania. Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność zażalenia na to pismo, uznając je za pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Sąd administracyjny, mimo błędnego uzasadnienia organu odwoławczego co do podstawy prawnej pozostawienia podania bez rozpoznania, uznał rozstrzygnięcie za prawidłowe, ponieważ zażalenie zostało wniesione na pismo, które nie było postanowieniem w rozumieniu przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę A. U. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r., które stwierdzało niedopuszczalność zażalenia skarżącego na pismo Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 31 marca 2011 r. Sprawa wywodziła się z kontroli przeprowadzonej przez Urząd Celny, w wyniku której zatrzymano cztery terminale internetowe. A. U. wniósł sprzeciw wobec czynności kontrolnych, twierdząc, że naruszono przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Naczelnik Urzędu Celnego poinformował A. U., że nie prowadzi kontroli wobec jego działalności i że przepisy dotyczące sprzeciwu nie mają zastosowania. Dyrektor Izby Celnej następnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia A. U. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego, uznając je za pozostawienie podania bez rozpatrzenia na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). W skardze A. U. zarzucił naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym uznanie, że nie jest stroną postępowania i że kontrola nie dotyczyła jego działalności. Kwestionował również charakter pisma Naczelnika Urzędu Celnego jako niebędącego postanowieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając skargę, uznał, że choć organ odwoławczy błędnie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie odwołując się do art. 64 k.p.a. (pozostawienie podania bez rozpoznania), to samo rozstrzygnięcie o niedopuszczalności zażalenia było prawidłowe. Sąd stwierdził, że pismo Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 31 marca 2011 r. nie było postanowieniem, a jedynie pismem informującym o nieprowadzeniu kontroli wobec A. U. W związku z tym, zażalenie na takie pismo było niedopuszczalne na podstawie art. 134 k.p.a. (dotyczącego odwołań i zażaleń od czynności niebędących decyzjami lub postanowieniami). Sąd uznał, że odniesienie się do pozostałych zarzutów skargi dotyczących prawidłowości kontroli było zbędne, ponieważ sprawa została rozstrzygnięta na etapie dopuszczalności zażalenia. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, pismo informujące o nieprowadzeniu kontroli nie jest postanowieniem w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlega zażaleniu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pismo Naczelnika Urzędu Celnego było jedynie informacją o nieprowadzeniu kontroli wobec skarżącego, a nie postanowieniem w sprawie odstąpienia lub kontynuowania czynności kontrolnych. W związku z tym, zażalenie na takie pismo było niedopuszczalne.