III SA/Gd 275/11

III SA/Gd 275/11 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2011-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Orłowska
Elżbieta Kowalik-Grzanka
Marek Gorski
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Sygn. powiązane
I OSK 2293/11 - Wyrok NSA z 2012-05-31
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
art. 73 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 75 ust. 2 pkt 3 w zw. z art 75 ust. 1 pkt 3,
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski Sędzia NSA Anna Orłowska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 18 kwietnia 2011 r., który na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 k.p.a. orzekł o utracie przez M. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 kwietnia 2011 r., z uwagi na upływ maksymalnego okresu jego pobierania.
Organ odwoławczy podał, że w dniu 14 października 2010 r. M. G. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Decyzją z dnia 14 października 2010 r. odmówiono mu w oparciu o art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (zwanej dalej ustawą) przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14 października 2010 r. z uwagi na spowodowanie rozwiązania w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem umowy o pracę z jego winy. Następnie decyzją z dnia 13 kwietnia 2011 r. przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 13 kwietnia 2011 r. Organ wskazał na treść art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy , z którego wynika, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Stopa bezrobocia na obszarze Powiatu [...] nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Organ wskazał na treść art. 73 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 3, ulega skróceniu m.in. o okres nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa art. 75 ust. 1 i 3. W niniejszej sprawie strona pobierała zasiłek dla bezrobotnych od 13.04.2011 r. do dnia 15.04.2011 r., tj. przez okres 6 miesięcy, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1, skrócony zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy o okres nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy, tj. o okres 180 dni jego nieprzysługiwania z uwagi na spowodowanie rozwiązania w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w Urzędzie Pracy umowy o pracę z winy strony.
Wbrew stanowisku strony wliczanie okresu karencji do okresu pobierania zasiłku jest obligatoryjne na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy. Nie ma natomiast podstaw do stosowania art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż przepis ten dotyczy przyznawania zasiłku, a nie jego utraty.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję M. G. zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
W uzasadnieniu podał, że interpretacja przepisów dokonana przez organy faktycznie pozbawiła go przedmiotowego zasiłku. Powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 973/09, z którego wynika, że art.75 ust. 2 pkt 3 w związku z ust. 1 pkt 3 ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 71 ustawy, wobec czego – jego zdaniem- okresu karencji nie wlicza się do przysługującego okresu pobierania zasiłku i dopiero po okresie karencji przysługuje mu zasiłek na 6 miesięcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Powołany przez skarżącego wyrok w pełni potwierdza stanowisko organów, a skarżący nie dostrzega , że o okresie pobierania przez niego zasiłku rozstrzyga nie art. 71, lecz art. 73 ust. 4 ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Sprawą sporną w niniejszej sprawie było pozbawienie skarżącego zaskarżoną decyzją zasiłku dla bezrobotnych trzy dni po jego przyznaniu z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Z treści art. 75 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz.415 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" wynika, że bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy lub stosunku służbowego bez wypowiedzenia zasiłek przysługuje po okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. Te przepisy stanowiły podstawę wydania niekwestionowanej niniejszą skargą decyzji Starosty z dnia 13 kwietnia 2011 r. przyznającą skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych - z uwagi na sposób rozwiązania umowy o pracę - po 180 dniach od zarejestrowania, czyli od dnia 13 kwietnia 2011 r.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 30 września 2010 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na terenie powiatów (MP. Nr 71, poz. 910) przeciętna stopa bezrobocia w kraju według stanu na dzień 30 czerwca 2010 r. wynosiła 11,7%, zaś na obszarze Powiatu [...] wynosiła 15 %. Zatem stopa bezrobocia na terenie Powiatu [...] nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy.
W związku z tym skarżącemu powinien przysługiwać zasiłek przez 6 miesięcy od dnia 13 kwietnia 2011 r.
W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma brzmienie art. 73 ust. 4 ustawy, który stanowi , że okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3, ulega skróceniu o ( ...) okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1-3.
Z uwagi na przytoczone przepisy skarżącemu od 13 kwietnia 2011 r. przysługiwał zasiłek przez okres 6 miesięcy, ale skrócony o 180 dni.
Z zaskarżonej decyzji wynika, że ustalenia te były w sposób prawidłowy poczynione przez organy.
Jakkolwiek wydaje się to skarżącemu niesłuszne, ustawodawca wprost określił, że okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o okres nieprzysługiwania zasiłku dla bezrobotnych. Wynika to wprost z wykładni językowej art. 73 ust. 4 ustawy. W żaden inny sposób nie można odczytywać tego przepisu. Ustawodawca użył sformułowania "ulega skróceniu", a nie np. wstrzymaniu czy odroczeniu. W tej sytuacji Sąd nie podziela zarzutów skarżącego co do błędnej wykładni przepisów przez organy administracji.
Na marginesie sprawy należy stwierdzić, że powoływany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 grudnia 2009 r. , sygn. akt II SA/Ol 973/09 dotyczy nabycia przedmiotowego świadczenia, a nie jego utraty. W sprawie tej nie było podstaw do rozważania i stosowania art. 73 ust. 4 ustawy.
Stanowisko skarżącego, że w jego przypadku można mówić o nabyciu prawa do nowego zasiłku, nie ma potwierdzenia w treści art. 73 ust. 4 ustawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.