Orzeczenie · 2019-09-05

III SA/Gd 226/19

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Miejsce

Gdańsk

Data

2019-09-05

NSAnieruchomościŚredniawsa

ochrona gruntów rolnychwyłączenie z produkcji rolnejopłataprawo administracyjnepostępowanie administracyjnenieruchomościsamorządowe kolegium odwoławczewsagdańsk

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia 16 sierpnia 2018 r. Decyzja ta odmawiała uchylenia wcześniejszej decyzji z dnia 2 sierpnia 2016 r., która ustaliła dla spółki opłatę w wysokości dwukrotnej należności (78 481,66 zł) z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej gruntu o powierzchni [...] ha, sklasyfikowanego jako grunty orne klasy RIIIb. Wyłączenie to nastąpiło niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Spółka wniosła o wznowienie postępowania, wskazując na naruszenie przepisów o doręczeniach oraz brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu, ponieważ korespondencja była kierowana do strony z pominięciem ustanowionego pełnomocnika. Organ I instancji, po wznowieniu postępowania, stwierdził naruszenie prawa, ale uznał, że nie miało ono wpływu na treść pierwotnej decyzji, która była merytorycznie prawidłowa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję Starosty w mocy, uznając, że mimo wadliwości doręczenia pierwotnej decyzji, materiał dowodowy nie budził wątpliwości co do nierolniczego wykorzystania gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając skargę, zważył, że choć postępowanie przed organem I instancji zakończone decyzją z 2 sierpnia 2016 r. było prowadzone z naruszeniem art. 40 § 2 k.p.a. (doręczenie do pełnomocnika), to jednak organ wznowił postępowanie i ponownie rozpoznał sprawę. Zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a., decyzji nie uchyla się, gdy w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Sąd stwierdził, że materiał dowodowy (dokumentacja fotograficzna, decyzja PINB, protokół z wizji lokalnej, umowa najmu, opinia biegłego geodety) jednoznacznie potwierdzał nierolnicze wykorzystanie nieruchomości (plac postojowy) bez wymaganej decyzji zezwalającej na wyłączenie. W związku z tym, nałożenie opłaty w podwójnej wysokości, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, było zasadne. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego w przypadku wadliwego doręczenia oraz stosowania sankcji za wyłączenie gruntu rolnego z produkcji bez zezwolenia.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wyłączenia gruntu rolnego z produkcji i zastosowania sankcji administracyjnej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wadliwe doręczenie decyzji administracyjnej, stwierdzone w postępowaniu wznowieniowym, skutkuje obligatoryjnym uchyleniem tej decyzji, nawet jeśli materiał dowodowy i merytoryczne rozstrzygnięcie pozostają niezmienione?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wadliwe doręczenie decyzji, stwierdzone w postępowaniu wznowieniowym, nie skutkuje obligatoryjnym uchyleniem tej decyzji, jeśli w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Organ stwierdza wówczas wydanie decyzji z naruszeniem prawa, ale nie uchyla jej.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że celem postępowania wznowieniowego jest przede wszystkim zbadanie, czy pierwotna decyzja została wydana prawidłowo. Jeśli wady proceduralne nie wpłynęły na merytoryczną poprawność rozstrzygnięcia, a materiał dowodowy nadal uzasadnia pierwotne stanowisko organu, decyzja nie podlega uchyleniu. Strona miała możliwość aktywnego udziału w postępowaniu wznowieniowym i przedstawienia swoich argumentów, czego nie uczyniła.

Czy wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolnej bez uzyskania wymaganej decyzji zezwalającej, stanowi podstawę do ustalenia opłaty w podwójnej wysokości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w przypadku stwierdzenia, że grunty rolne zostały wyłączone z produkcji niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę w wysokości dwukrotnej należności (art. 28 ust. 1 ustawy).

Uzasadnienie

Dowody zebrane w sprawie jednoznacznie potwierdziły nierolnicze wykorzystanie nieruchomości (plac postojowy) bez wymaganej decyzji zezwalającej na wyłączenie. Spółka była sprawcą tego wyłączenia, a wysokość opłaty została obliczona zgodnie z przepisami ustawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o nałożeniu opłaty za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej.

Przepisy (16)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.o.g.r.l. art. 11 § 1

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Wyłączenie gruntów rolnych z produkcji wymaga wydania decyzji zezwalającej.

u.o.g.r.l. art. 12 § 7

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Określa stawkę opłaty za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej.

u.o.g.r.l. art. 28 § 1

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Sankcja w postaci opłaty w wysokości dwukrotnej należności za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej niezgodnie z przepisami ustawy.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 1 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 40 § 2