III SA/Gd 190/10

III SA/Gd 190/10 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2010-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 815/10 - Wyrok NSA z 2012-01-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U.UE.L 2008 nr 291 poz 1 art. 1
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w  sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 marca 2010 r. nr [...], [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 9 czerwca 2009 r. A Sp. z o.o. reprezentująca B Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. złożyła w Urzędzie Celnym w G. zgłoszenie celne wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "wózki inwalidzkie z napędem elektrycznym CT 128".
Stosowne zgłoszenie celne (z kodem w pozycji 33 87139000 oraz kodem dodatkowym V038 dla wyrobów medycznych) zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...].
Następnie postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie kontroli w/w zgłoszenia wskazując, że szczegółowego zbadania wymaga pole 33 zgłoszenia.
Po przeprowadzeniu przedmiotowego postępowania Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2008 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), art. 29 ust. 1 i 3, art. 78, art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 31) art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 3, art. 34 ust. 4, art. 39, art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) wydał decyzję znak [...], mocą której dokonał sprostowania w/w zgłoszenia celnego (m.in. zmiana zapisu w polu 31 z "wózki inwalidzkie z napędem elektrycznym CT 128" na "pojazd elektryczny tupu skuter, CT 54", zmiana kodu z 87139000 na 8703101800, zmiana stawki cła typ A00 z "0" na "10 %"), określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych wynoszącą 10.649 zł, orzekł o pobraniu odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne oraz określił kwotę podatku VAT z tytułu importu w wysokości 24.146 zł.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji wskazał, że w/w zgłoszeniem celnym objęto poza wózkami inwalidzkimi także pojazdy typu skuter o nazwie "[...] XL" – 27 sztuk w 54 kartonach.
Z dokumentów przedstawionych przez stronę wynikało zaś, iż są to czterokołowe pojazdy z silnikiem elektrycznym zasilanym dwoma akumulatorami V12 wyposażone w platformę łączącą część przednią i tylną, małe koła niewymagające pompowania, regulowane siedzenie bez podłokietników i uchwytów oraz składaną kolumnę kierownicy z panelem sterowania, przeznaczone do używania w domu, na chodnikach i miejscach publicznych.
Klasyfikacja przedmiotowych pojazdów do pozycji 8713 wskazanej przez importera była wykluczona, gdyż są to pojazdy uniwersalne z możliwością wykorzystania w hipermarketach i na polach golfowych. Pojazdy te nie zostały specjalnie zaprojektowane do przewozu osób niepełnosprawnych i nie posiadają żadnych specjalnych urządzeń do ulżenia niepełnosprawności. Z uwagi na to przedmiotowy towar winien być zaklasyfikowany do kodu 8703 10 1800 kod dodatkowy V038. Brzmienie pozycji 8703 obejmuje bowiem "[...] pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób [..]". Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8713 wskazują bowiem, że pozycja 8713 nie obejmuje "zwykłych pojazdów przystosowanych do użytku przez inwalidów [...]".
Co równie ważne, w dniu 4 sierpnia 2009 r. Komisja (WE) wydała rozporządzenie, w którego treści wskazano, iż kodem właściwym dla tego typu pojazdów jest kod 8703 10 18. Mimo, iż w sprawie importu towaru dokonano przed wydaniem przedmiotowego rozporządzenia treść tego aktu prawnego potwierdza słuszność zmiany klasyfikacji dokonanej w wydanej decyzji.
W odwołaniu od w/w decyzji B Sp. z o.o. podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. sekcji XVII załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, polegającego na niezasadnej klasyfikacji pojazdów elektrycznych typu skuter model [...] XL do kodu 8703 10 1800.
Nadto spółka podniosła zarzut naruszenia:
- art. 120 ustawy – Ordynacja podatkowa w związku ze stanowiącą ogólną zasadę prawa wspólnotowego zasadą pewności prawa, wiążącą również organy państw członkowskich w toku wykonywania prawa wspólnotowego, polegające na złamaniu zasady legalizmu poprzez: oparcie zaskarżonej decyzji na treści noty wyjaśniającej, dokonanie ekstensywnej wykładni sekcji XVII załącznika I do w/w rozporządzenia;
- art. 121 § 1 i 2 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez niezasadne przyjęcie, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2009 winno być uznane za okoliczność "potwierdzającą słuszność zmiany klasyfikacji taryfowej dokonanej w zaskarżonej decyzji"., podczas gdy zasady logicznego rozumowania nakazują przyjąć, że wydanie nowego środka prawnego w formie rozporządzenia zostało dokonane w celu zmiany dotychczasowego stanu prawnego, nie zaś jedynie w celu "potwierdzenia" słuszności rozstrzygnięć opartych na dotychczasowym stanie prawnym.
W uzasadnieniu odwołania strona wskazała m.in., że sporne wózki inwalidzkie stanowią wyroby medyczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych oraz dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 w sprawie wyrobów medycznych. Co nadto istotne, organ celny I instancji w żaden sposób nie odniósł się do wyroku Sądu Apelacyjnego w Amsterdamie, którego tłumaczenie zostało załączone do akt postępowania, a który to wyrok mógł stanowić punkt odniesienia dla rozważań organu celnego.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 19 marca 2010 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy – Prawo celne, art. 20 ust. 1, 3 i 6, art. 67 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 zmieniającego załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że brzmienie pozycji 8703 i 8713 nie pozwala na bezpośrednie przypisanie skuterów [...] XL do którejkolwiek z nich. Również uwagi do sekcji XVII jak i do działu 87 nie dają istotnych wskazówek w sprawie klasyfikacji spornych towarów. W tej sytuacji pomoc w klasyfikacji stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, które co prawda nie mają wiążącej mocy prawnej jednakże bez wątpienia przyczyniają się do określenia interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, zwłaszcza gdy rodzaj towaru wykracza poza zakres przedmiotowy pozycji określonych w Taryfie celnej.
Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów pojazdy czterokołowe, napędzane silnikiem elektrycznym pojazdy z silnikiem elektrycznym zasilanym z akumulatora, wyposażone w obrotowe siedzenie nastawne ze składanymi podłokietnikami oraz uchwyty na kolumnie kierownicy winny być klasyfikowane do pozycji 8703 10. Podobnie Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich wskazują, że tzw. mobility scooter są wyłączone z pozycji 8713 i powinny być klasyfikowane do pozycji 8703.
W ocenie organu uznanie spornych towarów za wyroby medyczne nie oznacza, że na gruncie prawa celnego towary te winny zostać zaliczone do wózków inwalidzkich. Zasadnicze znaczenie dla klasyfikacji ma bowiem stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego a ten nie budził wątpliwości. Późniejsze wykorzystanie (zastosowanie) wyrobu przez nabywcę nie stanowi zaś elementu stanu towaru. Wykorzystywanie spornych towarów przez osoby z dysfunkcjami ruchu nie czyni z nich automatycznie wózków inwalidzkich; przesądza o tym m.in. fakt, że uniwersalna konstrukcja skuterów umożliwia szerokie zastosowanie.
Odnosząc się z kolei do zarzutów dotyczących naruszenia art. 120 i 121 ustawy – Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Celnej wskazał, że wydanie rozporządzenia 718/2009 miało na celu ujednolicenie stosowania Nomenklatury Scalonej a nie zmianę istniejącego stanu prawnego.
Z kolei ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego była w pełni prawidłowa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B sp. z o.o. wniosła o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Rozstrzygnięciom tym skarżąca zarzuciła:
- naruszenie prawa materialnego, tj. sekcji XVII załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, polegające na niezasadnej klasyfikacji pojazdów elektrycznych typu skuter model [...] XL do kodu 8703 10 1800;
- naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 121 § 2 i 122 ustawy – Ordynacja podatkowa, polegające na braku analizy argumentacji skarżącego zawartej w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że sporny towar absolutnie spełnia warunki stawiane przez opis zawarty w tytule pozycji 8713 Taric, a wniosek taki wynika bezpośrednio z treści tej pozycji. Organy celne powołują się jednakże na treść noty wyjaśniającej. Tymczasem w świetle orzecznictwa ETS sprzeczność treści not wyjaśniających z treścią Nomenklatury Scalonej wyłączą możliwość zastosowania not.
Co nadto istotne, organ niezasadnie oparł się w swej klasyfikacji na porównaniu fotografii zamiast na przepisach prawa. Podstawą klasyfikacji towaru nie mogą być bowiem rysunki załączone do not wyjaśniających a jedynie treść pozycji klasyfikacji taryfowej.
Organy nie uwzględniły również przeznaczenia towaru, które ma znaczenie dla potrzeb klasyfikacji taryfowej.
W ocenie skarżącej organ odwoławczy nie odniósł się nadto do szerokiej argumentacji strony. Wada ta uzasadnia zaś postawienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 2 i art. 122 tej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie niniejszej istotą postępowania jest ustalenie, czy importowany przez skarżącą Spółkę towar w postaci "pojazdów elektrycznych typu skuter, model [...] XL" ma być klasyfikowany do kodu pozycji CN 8713 ( kod Taric 8713 90 00 00 ) , czy do pozycji 8703.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden kod Taryfy celnej, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany do tylko jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Obowiązującą Wspólną Taryfę Celną wprowadzono rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej . Unia Europejska stosuje w Taryfie celnej Nomenklaturę Scaloną (CN), która została zamieszczona wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, dodatkowymi jednostkami statystycznymi oraz innymi koniecznymi informacjami w załączniku I do tegoż rozporządzenia. Załącznik ten jest co roku zmieniany rozporządzeniem Komisji Europejskiej, obowiązującym od dnia 1 stycznia następnego roku po wydaniu rozporządzenia.
Z uwagi na datę dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego ( 2 czerwca 2009 r. ) zastosowanie w sprawie niniejszej mają przepisy rozporządzenia Komisji ( WE) Nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. U. UE. L. 08.291.1 ).
Strona skarżąca – B Spółka z o.o. w Ł. uważa, że przedmiotowy towar należy zakwalifikować do kodu Taric 8713 90 00 00 , a organy celne – iż do kodu 8703 10 18 00.
Oba w/w kody CN znajdują się w Sekcji XVII – Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe, dziale 87 "pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria".
Kod 8703 obejmuje "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", zaś kod 8713 – "wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób".
Klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej dokonuje się mając na uwadze stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego.
Przedmiotem importu w niniejszej sprawie były skutery elektryczne (electric scooter), o nazwie [...] XL, co wynika z dokumentów dołączonych do SAD. Z instrukcji obsługi tych pojazdów, przedstawionej w toku postępowania przez skarżącą Spółkę wynika, że są to czterokołowe pojazdy z silnikiem elektrycznym zasilanym dwoma 12 V akumulatorami, mające poziomą platformę łączącą część przednią i tylną, małe koła z oponami , kółka przeciwwywrotne, obracane siedzenie ( fotel) z możliwością regulowania wysokości i regulacją wzdłużną, kolumnę kierownicy, która jest regulowana i pochylana. Na konsoli sterowniczej zgromadzone są kontrolki i przełączniki do kierowania skuterem – m.in. regulator prędkości, dźwignia napędowa, stacyjka, włączniki kierunkowskazu, sygnału dźwiękowego, świateł, hamulca. Prędkość maksymalna wynosi do 10 km/h, zasięg- do ok.40 km . Skuter rozkłada się na części – sekcję przednią, tylną, fotel, obudowę , akumulatory i koszyk.
Sąd podziela stanowisko organów celnych, iż przedmiotowe pojazdy należy klasyfikować do kodu 8703, przy czym w ocenie Sądu wynika to z brzmienia samych pozycji – 8703 i 8713, jak przyjął organ I instancji, nie zaś dopiero z treści Not wyjaśniających , jak przyjął organ odwoławczy.
Przede wszystkim przypomnieć należy, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji.
Aby można było zaklasyfikować przedmiotowy towar do kodu CN 8713 , należałoby uznać, że towar ten jest tylko i wyłącznie wózkiem dla osób niepełnosprawnych. Tymczasem z danych dotyczących przedmiotowego towaru nie wynika, by był on przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych . Nie chodzi przy tym o sposób sformułowania instrukcji obsługi, która kierowana jest do takich osób, lecz o dane obiektywnie decydujące o klasyfikacji towaru. Aby można było mówić o tym , że pojazdy przeznaczone są dla niepełnosprawnych , musiałyby mieć one specjalne elementy , świadczące o tym, że są dla takich osób przeznaczone. Tymczasem przedmiotowe pojazdy takich elementów nie posiadają. Skarżąca w toku postępowania stała na stanowisku , że takimi elementami są np. regulacja wysokości fotela, odchylane podłokietniki , profilowany zagłówek, pas bezpieczeństwa, regulowany kąt nachylenia oparcia, obracany fotel, kierownica w kształcie pętli, podwójnie regulowana kolumna kierownicy. W istocie rzeczy są to elementy świadczące o zapewnieniu komfortu każdemu użytkownikowi, możliwości indywidualnego przystosowania pojazdu do każdego użytkownika, nie zaś elementy świadczące o przeznaczeniu towaru dla osoby niepełnosprawnej. Kształt kierownicy , który skarżąca wskazała jako ułatwiający osobie niepełnosprawnej kierowanie pojazdem, w instrukcji obsługi przedmiotowego towaru określony jest jedynie mianem "ergonomiczny" , innymi słowy - "poręczny". Z instrukcji obsługi pojazdu nie wynika , by miał on uchwyt na kule inwalidzkie, jak twierdzi skarżąca. Wskazano w niej tylko na możliwość wyposażenia skutera w pas bezpieczeństwa, lusterko i fotel elektryczny ( elektryczne unoszenie i opuszczanie siedziska). Przedmiotowy pojazd nie ma stabilizatorów nóg, ma natomiast poziomą platformę. W instrukcji obsługi stwierdzono, że "wsiadanie na skuter i zsiadanie z niego wymaga dobrego poczucia równowagi".
Wszystko to przemawia za twierdzeniem, iż pojazd nie jest "wózkiem dla osób niepełnosprawnych" i że należy klasyfikować go do pozycji "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", czyli w pozycji 8703, jak uczyniły to organy celne.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż nieprawidłowe jest stanowisko organu, iż przeznaczenie towaru nie ma znaczenia w dokonywaniu klasyfikacji towaru dla potrzeb celnych, zgodzić się trzeba z organem odwoławczym , że skarżąca nie dostrzega różnicy między "przeznaczeniem" a "wykorzystaniem" towaru. To, że przedmiotowe pojazdy, choć są pojazdami uniwersalnymi, nie są w powszechnym użyciu, wynika w ocenie Sądu z okoliczności obiektywnych, choćby ze stopnia zamożności społeczeństwa, a nie z faktu, że pojazdy te są przeznaczone tylko dla osób niepełnosprawnych. Jedynie zaś w tym ostatnim przypadku prawidłowa byłaby klasyfikacja do kodu 8713.
Fakt, iż przedmiotowy towar został zakwalifikowany jako wyrób medyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych ( Dz. U. Nr 93, poz.896 ze zm.) , nie ma wpływu na jego klasyfikację taryfową, która polega na przypisaniu towarowi odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej.
Z uwagi na powyższe wywody jedynie na marginesie należy stwierdzić, że gdyby uznać konieczność, jak uczynił to organ odwoławczy , oparcia się na Notach wyjaśniających , to nie zmieniłoby to sposobu rozstrzygnięcia.
W Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, których polska wersja językowa została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej ( M.P. Nr 86, poz.880 ze zm.) przy pozycji 8703 wskazano, że pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu , przeznaczone do przewozu osób, zaś przy pozycji 8713 - że pozycja ta obejmuje wózki, wózki inwalidzkie lub podobne pojazdy, specjalnie przeznaczone do przewozu niepełnosprawnych. Tak więc i z treści tych Not wynika, że do kodu CN 8713 może być jedynie klasyfikowany towar przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych.
Organ odwoławczy posłużył się na poparcie swojego stanowiska treścią części II załącznika do w/w obwieszczenia – Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych, lecz faktycznie porównał zamieszczone w Kompendium zdjęcie ze zdjęciem przedmiotowego pojazdu, a zgodnie z treścią Kompendium obrazki , rysunki lub fotografie są w nim przewidziane jedynie dla celów ilustracyjnych. Natomiast choć niektóre elementy konstrukcyjne pojazdu przedstawionego w Kompendium i przedmiotowego pojazdu są tożsame, to ich dane techniczne są różne.
Jeżeli zaś chodzi o Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich ( Dz. U. UE.C.08.133.1 ), to zgodnie z nimi pojazdy z silnikiem specjalnie przeznaczone dla osób niepełnoprawnych mają maksymalną prędkość 10 km na godzinę , maksymalną szerokość 80 cm, dwa zestawy kół dotykające podłoża - i takie cechy przedmiotowe pojazdy mają, muszą mieć one jednak też specjalne elementy zmniejszające uciążliwość niepełnosprawności ( na przykład podparcie stóp w celu stabilizacji nóg). Specjalne, czyli dotyczące właśnie niepełnosprawności, a ten ostatni warunek, jak wcześniej wskazano , nie został spełniony.
Tak więc zawarte w Notach stwierdzenie, że skutery wyposażone w oddzielną, nastawną kolumnę kierownicy są wyłączone z podpozycji 8713 90 00, ma znaczenie drugorzędne.
Sąd - z przyczyn wskazanych powyżej - nie podziela zarzutu skargi naruszenia prawa materialnego przez niezasadne przyjęcie, że przedmiotowy towar winien być klasyfikowany do kodu TARIC 8703 10 18 00, jak też uznaje z wyżej wskazanych względów za nieistotny zarzut dotyczący konieczności wyłączenia stosowania not wyjaśniających w przypadku ich sprzeczności z treścią rozporządzenia 2658/87.
Stwierdzić też trzeba, że Komisja (WE) uprawniona jest do wydania rozporządzeń w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, co wynika z art. 9 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. (Dz. U. UE.L. 87.256.1), a wydanie takiego rozporządzenia nie oznacza, wbrew stanowisku skarżącej zaprezentowanemu w skardze, zmiany stanu prawnego . Z tego poglądu skarżąca wycofała się zresztą na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r.
Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 718/2009 z dnia 4 sierpnia 2009 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej ( Dz. U. UE.L.09.205.7) zostało przyjęte w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, co oznacza, że dochodziło do rozbieżności jej stosowania.
Rozporządzenie Nr 718/2009 przyjęto po dokonaniu przedmiotowego zgłoszenia. Zgodnie z jego treścią towar podobny do towaru będącego przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie ma być klasyfikowany do kodu CN 8703 10 18, czyli do takiego kodu, do jakiego towar zaklasyfikowały organy.
Na marginesie w tej sytuacji można jedynie wskazać, że choć przyjęcia zgłoszenia celnego , obejmującego przedmiotowy towar, dokonano przed datą wydania w/w rozporządzenia , to klasyfikacja dokonana przez organy jest zbieżna z klasyfikacją, która powinna być dokonywana obecnie z uwagi na treść w/w rozporządzenia.
Zarzut nieodniesienia się przez organ odwoławczy do treści wniosków wynikających z wyroku Sądu Apelacyjnego w Amsterdamie, choć zasadny, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd podziela pogląd organu pierwszej instancji, że orzeczenia sądów poszczególnych państw członkowskich nie mają skutku wiążącego inne państwa. Należy wskazać ponadto, że w istocie trudno byłoby odnieść się do wniosków wynikających z treści wyroku , bowiem brak jest pewności, czy dotyczył on takiego samego towaru ( nie wymieniono w nim towaru o nazwie [...] XL), brak też informacji o treści wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie ( np. pokazywanych na video).
Naruszenie przepisów postępowania tylko wówczas może skutkować uchyleniem decyzji, gdy naruszenie takie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w sprawie niniejszej Sąd takiej zależności nie stwierdził.
Ponadto, choć organ odwoławczy niezasadnie uznał, iż klasyfikacji przedmiotowego towaru nie można dokonać na podstawie brzmienia samych pozycji – 8703 i 8713 , odwołując się do treści Not wyjaśniających , to to naruszenie prawa nie miało wpływu na wynik sprawy. Organy obu instancji zasadnie zakwalifikowały przedmiotowy towar do pozycji 8703 10 18 00.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.