III SA/GD 169/25

III SA/Gd 169/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /sprawozdawca/
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący/
Maja Pietrasik
Symbol z opisem
6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 56 ust. 1, ust. 2 lit. a), art. 57 ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 120, art. 121 § 1, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Maja Pietrasik Protokolant: Sekretarz Sądowy Mirosława Marszałek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2025 r. nr 2201-IGC.4303.84.2024.EP w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2025 r. w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług.
W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Dnia 14 lipca 2021 r. M. S.-N., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą C. z siedzibą w G., działając w charakterze przedstawiciela pośredniego skarżącej, dokonała wpisu do rejestru procedur uproszczonych towarów ujętych m.in. w pozycjach 1, 2 i 3 zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 21 lipca 2021 r. jako "elementy systemów wentylacyjnych": redukcja stalowa z uszczelką, zaślepka stalowa, sztucer siodłowy stalowy i redukcja stalowa.
Zgodnie z fakturą handlową z dnia 15 maja 2021 r. towar w postaci: redukcji stalowej z uszczelką oznaczony został symbolem RCX, zaślepki stalowej – symbolem EP, sztucera siodłowego – PS, redukcji stalowej – RCS.
Dla towarów w postaci redukcji stalowej (z gumową uszczelką lub bez) i zaślepki stalowej zadeklarowano kod TARIC 7326 90 98 90, zaś dla towarów w postaci sztucer siodłowy stalowy (z gumową uszczelką lub bez) zadeklarowano kod TARIC 7326 90 60 00. Dla powyższych kodów zastosowano stawkę celną erga omnes 2,7 % ad valorem. Towary zostały sprowadzone z Chińskiej Republiki Ludowej na warunkach dostawy CIF G. Dnia 21 lipca 2021 r. złożono zgłoszenie uzupełniające, które zostało zarejestrowane pod numerem MRN [...].
W dniach od 14 lipca do 29 września 2023 r. funkcjonariusze Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie przeprowadzili kontrolę w zakresie deklarowanej klasyfikacji taryfowej towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu jako elementy systemów wentylacyjnych wykonane z blachy stalowej. W jej toku zakwestionowano m.in. deklarowaną klasyfikację taryfową towarów ujętych w zgłoszeniu celnym oznaczonych symbolami: RCS – redukcja stalowa, EP – zaślepka stalowa, PS i PSX opisanymi jako elementy systemu wentylacji ze stali. Protokół z kontroli sporządzono w dniu 2 października 2023 r.
Skarżąca przedłożyła na wezwanie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni (dalej: "Naczelnik UCS", "organ I instancji") certyfikaty analiz określających skład pierwiastkowy spornych towarów oraz inne dokumenty wraz z dokumentacją fotograficzną, pozwalającą na ustalenie rodzaju, charakteru, właściwości oraz przeznaczenia, niezbędnych do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej.
Pismem z dnia 13 marca 2024 r. Naczelnik UCS powiadomił skarżącą o podjęciu działań zmierzających do wydania decyzji w przedmiocie określenia na nowo klasyfikacji taryfowej ww. elementów tłoczonych, a w konsekwencji długu celnego wraz z odsetkami.
Skarżąca przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2024 r. przedstawiła opinię dr. hab. inż. prof. Politechniki Śląskiej Z. B., kwestionującą stanowisko organów celnych w zakresie klasyfikacji taryfowej.
Z argumentacją organów nie zgodził się także przedstawiciel pośredni skarżącej, przedstawiając swoje stanowisko w piśmie z dnia 26 kwietnia 2024 r.
Decyzją z dnia 25 lipca 2024 r. Naczelnik UCS: 1/ określił wartość celną dla towarów określonych w pozycjach od 1 do 3 zgłoszenia celnego i wartość celną towaru objętego w nowo utworzonej pozycji 5 zgłoszenia celnego w kwocie 51 415 zł; 2/ orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru: elementy systemów wentylacyjnych – redukcja stalowa z uszczelką, zaślepka stalowa, sztucer siodłowy stalowy, redukcja stalowa do kodu TARIC 7307 99 80 98; 3/ określił stawkę celną dla krajów trzecich dla ww. towaru w wysokości 3,7%; 4/ określił stawkę cła antydumpingowego ostatecznego (A30) w wysokości 58,6%; 5/ orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (A00, A30) w wysokości 30 642 zł oraz 6/ określił różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 8 191 zł.
Jako podstawę materialnoprawną wskazano: art. 29 w zw. z art. 22 ust. 7, art. 18, art. 48, art. 56 ust. 1 i 2, art. 57 ust. 1 i 3, art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 lit. e), art. 77 ust. 1 lit. a), ust. 2 i 3, art. 84, art. 103 ust. 3b, art. 105 ust. 4, art. 108 ust. 1, art. 114 ust. 2 oraz art. 172 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE seria L nr 269 z dnia 10 października 2013 r. ze zm.; dalej: "UKC"), art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE seria L Nr 361/1 z dnia 30 października 2020 r. ze zm.), art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia rady (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L 20 z dnia 27 stycznia 2015 r. ze zm.; dalej: "rozporządzenie 2015/1934"), art. 73d ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1590 ze zm.; dalej: "p.c."), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1 i ust. 4, art. 33 ust. 2a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1 i ust. 1a, art. 41 ust. 1 i art. 146aa pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: "u.p.t.u.").
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał , że zgodnie z treścią Not wyjaśniających do pozycji 7326 (Wspólnotowej Taryfy Celnej) pozycja ta obejmuje swoim zakresem przedmiotowym wszystkie artykuły z żelaza lub stali otrzymane w procesie kucia lub wyciskania, odcinania lub tłoczenia lub w innych procesach, takich jak składanie, montaż, spawanie, toczenie, frezowanie lub perforowanie, inne niż artykuły objęte poprzednimi pozycjami niniejszego działu lub objęte uwagą 1. do sekcji XV, lub też objęte działem 82 lub 83, lub bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze.
Zdaniem organu I instancji sporne towary stanowią integralną część systemu wentylacyjnego i nie są elementem nośnym, tj. przymocowującym przewody wentylacyjne np. do ściany. Zastosowanie przez skarżącą kodu TARIC 7326 90 98 90 uznał za błędne. W swoich rozważaniach organ I instancji wziął pod uwagę wyjaśnienia skarżącej, przedstawioną przez nią specyfikację produktu, certyfikaty analizy i dokumentację fotograficzną.
Treść Not wyjaśniających do pozycji 7307 (WTC) wskazuje, iż pozycja ta obejmuje swoim zakresem przedmiotowym m.in.: armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub, przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326).
Połączenie uzyskuje się przez: (-) skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe, (-) spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych (w przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane) lub (-) styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Niniejsza pozycja obejmuje więc kołnierze płaskie, kołnierze płaskie z kutymi pierścieniami, kolanka, łuki i łuki rurowe, nawet o kącie 180°, reduktory, trójniki, krzyżaki, korki i zatyczki, zaślepki, złączki do balustrad i konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski.
Organ I instancji zaznaczył, że treść Not wyjaśniających w zakresie fragmentu dotyczącego rodzaju połączeń, tj. przez skręcenie, spawanie lub styk wskazuje, iż wybór potencjalnego połączenia w przypadku towaru z kategorii "złączki" uwarunkowany jest ich rodzajem (gwintowane lub nie, zaciskowe, wielokrotnego montażu), dla których to np. połączenie "stykowe" jest możliwe jedynie w przypadku, gdy stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Obiektywne cechy i przeznaczenie importowanych towarów pozwalają zatem wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym klasyfikację taryfową do pozycji 7326. Pozycja ta obejmuje bowiem wyroby stanowiące jedynie element nośny, tj. Takie, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, itp. Towary wykonane ze stali zadeklarowane jako sztucer siodłowy, redukcja stalowa (z uszczelką lub bez) i zaślepka stalowa, będące elementami systemów wentylacyjnych, należy wyłączyć odpowiednio z dotychczasowych pozycji zgłoszenia celnego i uwzględnić je w nowo utworzonej pozycji 5.
Stanowisko organu I instancji znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym przekazanym przez organ kontrolujący, a także w powszechnie dostępnych informacjach dotyczących odgałęzień siodłowych tłoczonych ocynkowanych z uszczelką lub bez. Te ostatnie wskazują, że wyroby w postaci sztucerów siodłowych, tłoczonych, wykonanych ze stali ocynkowanej, posiadające uszczelkę lub nie mogą być stosowane jako prostopadłe odejście dla rury okrągłej spiral lub przewodów elastycznych flex lub też sonoduct odchodzącej od okrągłego ciągu wentylacyjnego, jak również mają zastosowanie przy produkcji trójników wentylacyjnych prostych typu "T".
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z brzmieniem pozycji 7307 WTC, jak również na podstawie reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) i powołanych Not wyjaśniających WTC, Naczelnik UCS uznał, że stalowe komponenty systemów wentylacyjnych, takie jak: sztucer siodłowy, redukcja (z uszczelką lub bez) i zaślepka, należy ująć odpowiednio w nowo utworzonej pozycji zgłoszenia celnego i zaklasyfikować do pozycji HS 7307, obejmującej łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali oraz do kodu TARIC 7307 99 80 98 jako pozostałe łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), ze stali; o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm; pozostałe, ze stawką celną erga omnes w wysokości 3,7 %. Towary zostały objęte cłem antydumpingowym ostatecznym zgodnie z treścią art. 1 rozporządzenia 2015/1934.
Organ I instancji odniósł się do stanowiska skarżącej z dnia 11 kwietnia 2024 r. w kwestii rodzaju połączeń przez "styk", jak i do przedłożonej przez nią opinii Politechniki Śląskiej w zakresie przeznaczenia sztucerów jako mających zastosowanie głównie w konstrukcji trójników.
Odwołania od powyższej decyzji wniosła skarżąca oraz jej przedstawiciel pośredni.
Skarżąca podniosła zarzut naruszenia:
1/ art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c, art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3, art. 101 ust. 1 UKC w zw. z art. 1 ust. 1 i 3 oraz art. 2 rozporządzenia 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie, że wskazane w zgłoszeniu towary opisane jako sztucer siodłowy, redukcja stalowa i zaślepka stalowa są objęte kodem TARIC 7307 99 80 98 (ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7 % i stawką cła antydumpingowego w wysokości 58,6 %), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także brzmieniem tych pozycji, jak również ogólnymi regułami nomenklatury scalonej prawidłowe jest objęcie tych towarów kodami TARIC zadeklarowanymi przez spółkę (należącymi do pozycji HS 7326 ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 2,7 %);
2/ art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia 2015/1934, poprzez nieuzasadnione zastosowanie tych przepisów w okolicznościach niniejszej sprawy i konsekwentnie określenie stawki cła antydumpingowego dla przywozu towarów objętych zgłoszeniem; 3/ art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej: "O.p.") w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 p.c., poprzez nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez spółkę i w konsekwencji nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego zebranego materiału dowodowego istotnego dla wyniku sprawy oraz jednocześnie nieprzeprowadzenie żądanego przez spółkę dowodu z biegłego w sytuacji, w której przedmiotem dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy w postaci wiadomości specjalnych, dotyczących możliwości wielokrotnego montażu towarów.
Decyzją z dnia 31 stycznia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p., art. 73 ust. 1 p.c. oraz art. 34 ust. 4 u.p.t.u., orzekł o 1/ uchyleniu decyzji organu I instancji w części dotyczącej powiadomienia przedstawiciela pośredniego skarżącej o długu celnym oraz o różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie oraz 2/ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w pozostałej części.
Organ odwoławczy, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1. decyzji wskazał, że przedmiotowy towar został objęty procedurą celną poprzez wpis do rejestru w dniu 14 lipca 2021 r. Zgodnie z art. 103 ust. 3 lit. b) UKC powiadomienie o długu celnym mogło nastąpić do dnia 13 sierpnia 2024 r. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 1 sierpnia 2024 r., a jej przedstawicielowi pośredniemu w dniu 14 sierpnia 2024 r. Powiadomienie przedstawiciela pośredniego o długu celnym nastąpiło zatem po upływie trzech lat od jego powstania, a zatem dług celny wygasł. Brak było również podstaw do powiadomienia przedstawiciela pośredniego o różnicy między kwotą VAT z tytułu importu w prawidłowej wysokości, a kwotą VAT wykazaną w zgłoszeniu celnym. Przedstawiciel pośredni nie został bowiem skutecznie powiadomiony o wymaganej kwocie należności celnych, które mają wpływ na zwiększenie podstawy opodatkowania.
Odnosząc się do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2. decyzji organ odwoławczy wskazał, że kwestią sporną było, czy elementy systemów wentylacji w postaci redukcji stalowej (z uszczelką lub bez) oraz zaślepki stalowej mogą być klasyfikowane do kodu TARIC 7326 90 98 90, obejmującego pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, pozostałe , a także czy element systemów wentylacji w postaci sztucera siodłowego stalowego może być klasyfikowany do kodu TARIC 7326 90 60 00, obejmującego pozostałe stalowe wywietrzniki nie mechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym, pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, pozostałe - czy też powinny zostać zaklasyfikowane do kodu TARIC 7307 99 80 98, obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nieprzeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo.
Za bezsporną organ uznał okoliczność, że przedmiotowe towary to w istocie kształtki wytworzone ze stali, zakupione od chińskiego eksportera H. Co., Ltd., opisane na fakturze jako "akcesoria wentylacyjne". Są one rozpoznawalne jako konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach, które są gotowe do użycia. Posiadają zamknięty przekrój poprzeczny, umożliwiający ustalenie takich parametrów, jak średnica; w przypadku kształtek o oznaczeniach katalogowych RC i EP PS i PSX wynosi ona od 100 do 315 mm, nie przekracza zatem 609,6 mm.
Zdaniem organu odwoławczego nie budzi wątpliwości, że przedmiotowe towary posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. części systemu wentylacyjnego. Potwierdza to dokumentacja fotograficzna, jak również schematy i opisy sposobu wykonania przykładowych połączeń wentylacyjnych oferowanych przez skarżącą.
Dyrektor IAS wskazał, że skarżąca przedłożyła Krajową Ocenę Techniczną z dnia 23 maja 2023 r., wydaną na wniosek skarżącej przez Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie w sprawie oceny przewodów wentylacyjnych Forvent o przekroju kołowym, która zawiera opis systemu wentylacji z kanałami i kształtkami o przekroju okrągłym, produkowanego przez skarżącą. W ocenie skarżącej niezależnie od sposobu połączenia, tj. jedynie przez styk, bądź również przez dodatkowe zabezpieczenie , np. nitami czy wkrętami, po przyłączeniu do innych elementów niemożliwe jest ponowne wykorzystanie produktów. Po demontażu może nastąpić uszkodzenie towaru, utrata dokładności wymiarowej i nieszczelność. Zastosowane połączenie stykowe nie jest połączeniem wielokrotnego montażu, co wyklucza możliwość klasyfikacji przywiezionych towarów do pozycji 7307. Powyższe uniemożliwia poprawne wykonanie ponownego połączenia przy spełnieniu wymagań co do szczelności przewodów i ponowne połączenie kształtki (złączki) z przewodem wentylacyjnym.
Organ odwoławczy, mając na uwadze stanowisko skarżącej, stwierdził, że elementy o oznaczeniach RC i EP PS i PSX są łączone z kanałami wentylacyjnymi poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie złączki do środka kanału lub nasuwanie na kształtkę). Zaznaczył przy tym, że montowanie kształtek w klasie B (wsuwanej obustronnie przewodu) wymaga użycia jedynie taśmy uszczelniającej. Zaślepka EP jest natomiast wsuwana do środka okrągłego kanału wentylacyjnego, zamykając jego koniec z możliwością otwarcia w celu stwierdzenia ilości powietrza. Opis kształtki, zamieszczony na stronie internetowej skarżącej dowodzi, że połączenia spornych elementów są rozłączne, co nie wyklucza możliwości ponownego wykorzystania użytych części. Wskazuje jedynie, iż kolejne połączenie będzie gorszej jakości, mniej estetyczne i będzie posiadało niższą klasą szczelności. Tam gdzie zachodzi potrzeba zastosowania nitów lub wkrętów (choć nie są one niezbędne przy montażu importowanych elementów) powstają otwory montażowe. Z rysunków (także zamieszczonych na stronie internetowej skarżącej), które przedstawiają sposoby łączenia elementów systemu wentylacyjnego wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, sztucery siodłowe. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, że połączenie ma charakter połączenia stykowego (typ połączenia rozłącznego). Polega ono na tym, że końce złącza RC, EP, PS i PSX wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk).
Zdaniem Dyrektora IAS charakterystyka kształtek o oznaczeniach RC, RCX, EP i PS w pełni odpowiada zasadniczym cechom towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7307 99 80 98.
Organ odwoławczy przytoczył również Noty wyjaśniające do pozycji 7307 wywodząc, że zgodnie z regułą 2a ORINS, przedmiotowych wyrobów dotyczą wszelkie informacje zawarte w treści pozycji 7307 WTC. Natomiast wskazywana przez skarżącą pozycja 7326 WTC obejmuje wszystkie artykuły z żelaza lub stali otrzymane w procesie kucia lub wyciskania, odcinania lub tłoczenia lub w innych procesach, takich jak składanie, montaż, spawanie, toczenie, frezowanie lub perforowanie, inne niż artykuły objęte poprzednimi pozycjami działu 73 lub objęte uwagą 1 do sekcji XV, lub też objęte działem 82 lub 83, lub bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze.
Do pozycji 7326 włączone zostały jedynie artykuły będące elementami nośnymi, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie stanowiące natomiast ich integralnych części. Wbrew twierdzeniom skarżącej fakt wytworzenia przedmiotowych towarów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, nie przesądza o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nieobrobione więcej oraz o ich klasyfikacji do pozycji 7326. O klasyfikacji tych wyrobów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu ich z pozycji 7326, przesądza natomiast sposób ich łączenia z przewodami rurowymi. Przedmiotowe elementy o symbolach RC, RCX, EP i PS tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", stając się integralną częścią systemu wentylacyjnego – zwężkami, zaślepkami i odgałęzieniami. Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co wyklucza je z pozycji 7326.
W ocenie organu odwoławczego charakterystyka towarów objętych rozporządzeniem 2015/1934 w pełni odpowiada zasadniczym właściwościom towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia 21 lipca 2021 r., które zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez Naczelnika UCS do kodu TARIC 7307 99 80 98.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.
Podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów:
1/ art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 197 § 1 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 p.c., poprzez nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez skarżącą oraz nieprzeprowadzenie żądanego przez skarżącą dowodu z biegłego w sytuacji, w której przedmiotem dowodów były wiadomości specjalne dotyczące możliwości wielokrotnego montażu towarów, mające znaczenie dla sprawy, i dokonanie ich arbitralnej oceny , która nie ma oparcia w materiale dowodowym i nie zawiera odpowiedniego uzasadnienia;
2/ art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c), art. 77 ust. 1 lit. a), ust. 2 i ust. 3, art. 101 ust. 1 UKC w zw. z art. 1 ust. 1 i 3, art. 2 rozporządzenia nr 2658/87 oraz regułami 1, 2a i 6 ORINS, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przedmiotowe towary objęte są kodem TARIC 7307 99 80 98 (ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7% i stawką cła antydumpingowego w wysokości 58,6%), podczas gdy zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, brzmieniem tych pozycji, jak również ogólnymi regułami interpretacji nomenklatury scalonej prawidłowe jest objęcie ich kodami TARIC należącymi do pozycji HS 7326, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 2,7%;
3/ art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 rozporządzenia 2015/1934, poprzez nieuzasadnione ich zastosowanie i określenie stawki cła antydumpingowego dla przywozu towarów objętych zgłoszeniami.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że elementem niezbędnym do zakwalifikowania danego towaru łączonego z przewodami rurowymi przez styk do pozycji CN 7307 jest stwierdzenie możliwości wielokrotnego montażu takiej części, co potwierdza utrwalona praktyka orzecznicza. W wyroku z dnia 9 grudnia 2022 r. sygn. akt I GSK 3035/18 Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w analogicznym, w ocenie skarżącej, stanie faktycznym. Organ nie wziął pod uwagę wniosków płynących z przedłożonej przez skarżącą opinii eksperckiej z dnia 6 marca 2024 r., która jednoznacznie wskazuje na jednorazowość użycia sztucerów siodłowych, redukcji i zaślepek, polegającą na tym, iż ich ponowne użycie nie zapewni wymaganej szczelności i dokładności wymiarowej, jak również norm i regulacji, co sprawi, że system wentylacyjny nie będzie efektywny. Opinia ta została sporządzona na wniosek skarżącej wobec nieuwzględnienia przez kontrolujących i organ I instancji jej wniosków o przeprowadzenie dowodu z biegłego. Towary objęte zgłoszeniem są wykorzystywane przez profesjonalistów wąskiej oraz specyficznej dziedziny budownictwa i wymagają bardziej pogłębionej analizy. Nadto organ nie wskazał podstaw, na których podstawie (odmiennie niż w opinii) przyjął, że ponowny montaż towarów nie jest wykluczony. Każdy ciąg wentylacyjny, w którym wykorzystywane są sztucery siodłowe, zaślepki i redukcje stalowe objęte zgłoszeniem, poprzez łączenie elementów nitami lub poprzez inne połączenia szczelne, jest budowany dla konkretnego obiektu. Układ ten ma charakter indywidualny, a przedmiotowe towary nie nadają się do demontażu i ponownego montażu w innym obiekcie.
W ocenie skarżącej ustalenia organów nie mogą też skutecznie wskazywać na klasyfikację towarów do pozycji CN 7307, gdyż nie dokonano rzetelnej analizy możliwości wielokrotnego użycia towarów objętych zgłoszeniem po demontażu, a analiza w tym zakresie dokonana przez niezależnego eksperta wskazuje na brak możliwości wielokrotnego użycia towarów po demontażu, a zatem nie jest spełniona przesłanka wielokrotnego montażu wynikająca z Not do HS w zakresie pozycji CN 7307 oraz orzecznictwa.
Odnosząc się do zasadności objęcia towarów pozycją HS (CN) 7326 skarżąca zwróciła uwagę, że dokonując klasyfikacji organ pominął okoliczność, że elementy nośne zostały wskazane tylko jako jeden z przykładów towarów, które nie stanowią integralnej części rur i przewodów rurowych. Wbrew zatem stanowisku organu również inne towary związane z montażem rur i przewodów rurowych są klasyfikowane do pozycji CN 7326. Skarżąca powołała się na wiążącą informacją taryfową nr ROBTI2023/004090. Także przedstawiona opinia ekspercka wskazuje, że w odniesieniu do sztucerów siodłowych, redukcji i zaślepek wielokrotny montaż nie jest możliwy, co wyłącza możliwość ich klasyfikacji do pozycji CN 7307. Niezrozumiałe przy tym i niezgodne ze stanem faktycznym są twierdzenia organu, w świetle których redukcje stalowe i zaślepki stalowe objęte zgłoszeniem podlegają obróbce, która pozwala je uznać za towary objęte pozycją CN 7307. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca załączyła do skargi opinię Dyrektora Stowarzyszenia Polska Wentylacja z dnia 11 lutego 2025 r. w zakresie zastosowania sztucerów siodłowych, redukcji i zaślepek w instalacjach wentylacyjnych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Uczestnik postępowania M. S.-N. nie zajęła stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem sporu w sprawie była klasyfikacja taryfowa importowanego z Chin towaru określonego w zgłoszeniach celnych jako elementy systemów wentylacyjnych, takich jak:
- sztucer siodłowy stalowy , zadeklarowany do kodu TARIC 7326 90 60 00, obejmującego pozostałe stalowe wywietrzniki nie mechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym, pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, pozostałe, oraz
- redukcja stalowa (z uszczelką lub bez) oraz zaślepka stalowa, zadeklarowane do kodu TARIC 7326 90 98 90, obejmującego pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, pozostałe.
Organy celno-skarbowe uznały , że prawidłowa klasyfikacja taryfowa ww. towarów powinna zostać dokonana do kodu TARIC 7307 99 80 98, obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nieprzeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC, podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej także w skrócie "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach, zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Wspólna Taryfa Celna obejmuje nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a UKC).
Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało dokonane w lipcu 2021 r., w związku z czym za podstawę rozstrzygnięcia prawidłowo przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 361 z 30 października 2020 r., str. 1), które - zgodnie z art. 2 – stosuje się od 1 stycznia 2021 r.
Należy zwrócić uwagę na to, że WTC ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna jest oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej w krajach Unii Europejskiej. ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły.
Zgodnie z regułą 1 ORINS, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami. Stosownie do pkt III lit. b) Not wyjaśniających do reguły 1, druga część niniejszej reguły dotyczy sposobu dokonywania klasyfikacji przy zastosowaniu w razie potrzeby reguł 2, 3, 4, i 5, pod warunkiem że nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag.
Reguła 2a ORINS stanowi, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
Reguła 6 ORINS stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ("Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Do interpretacji określonych pozycji taryfowych przyczyniają się także Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich ("Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1a oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (por. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL).
Choć Noty wyjaśniające nie mają charakteru prawnie wiążącego, to w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji nomenklatur (zob. wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości: z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem; z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.
Decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (zob. wyrok ETS z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (por. wyrok ETS z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2020/1577, obejmuje "artykuły z żeliwa lub stali", natomiast pozycja 7303 WTC obejmuje: Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali: - Pozostałe (tzn. niebędące łącznikami odlewanymi czy też pozostałymi, ze stali nierdzewnej)
7307 99 - - Pozostałe
7307 99 80 - - - Pozostałe
- - - - Pozostałe
- - - - - O największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm:
7307 99 80 98 - - - - - - pozostałe (tzn. nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin).
Z Not wyjaśniających do pozycji 7307 WTC wynika, iż pozycja ta "obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub, przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326).
Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Niniejsza pozycja obejmuje więc kołnierze płaskie, kołnierze płaskie z kutymi pierścieniami, kolanka, łuki i łuki rurowe, nawet o kącie 180°, reduktory, trójniki, krzyżaki, korki i zatyczki, zaślepki, złączki do balustrad i konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski (...)".
Z ustaleń organów wynika, że będące przedmiotem importu przedmioty, tj. zaślepki , redukcje stalowe z gumową uszczelką lub bez oraz sztucery siodłowe, wykonane w procesie tłoczenia ocynkowanej stali o grubości od 0,5 mm (powłoka cynku 275 g), to konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach (już w zgłoszeniach celnych towary te zostały przez importera opisane jako "elementy systemów wentylacyjnych"). Ich średnica nie przekracza 609,6 mm. Zgodzić się zatem należało z organami celno-skarbowymi, że choć ww. elementy systemu wentylacji same w sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, to jednak posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. gotowej redukcji, gotowej zaślepki, gotowego odgałęzienia kanału wentylacyjnego, dedykowanych do wykonania i montażu systemu wentylacyjnego. W związku z tym – wbrew stanowisku skarżącej - stanowią one wyrób niegotowy posiadający zasadniczy charakter wyrobu gotowego, a w konsekwencji przy ich taryfikacji znajdować powinna zastosowanie reguła 2a ORINS, zgodnie z którą towary te powinny być klasyfikowane jak wyroby gotowe.
Innymi słowy, importowane towary są rozpoznawalne jako konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach, które są gotowe do użycia. Towary te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, czyli rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego, co – w ocenie Sądu - bezsprzecznie potwierdza zgromadzona w toku postępowania dokumentacja, m.in. fotograficzna, jak również schematy i opisy sposobu wykonania przykładowych połączeń wentylacyjnych oferowanych przez importera. Charakter wyrobu gotowego – wbrew twierdzeniom skarżącej – posiadają także towary oznaczone jako sztucery siodłowe. Pomimo bowiem twierdzeń spółki, popartych załączoną opinią biegłego z dnia 6 marca 2024 r., że przedmiotowe sztucery wykorzystywane są do wytwarzania (konstruowania) trójników, w ocenie Sądu zasadniczy charakter sztucerów nie wyklucza użycia ich w konstrukcji systemu wentylacyjnego, jako elementu tego systemu (a nie jedynie jako elementu wytworzonego w przyszłości trójnika). Świadczy o tym treść ww. opinii, w której wskazano, że "sztucery siodłowe, będące przedmiotem zainteresowania spółki, znajdują zastosowanie głównie w konstrukcji trójników", co nie oznacza, że posiadają "wyłącznie" takie zastosowanie, jak też wyjaśnień samego importera (znajdujących się na jego stronach internetowych), w których wskazywano, że sztucer siodłowy ma zastosowanie w przypadku, kiedy spiralna rura kanałowa wymaga odgałęzienia (kanał spiralny standardowy 0,5 mm). Zatem mogą być one stosowane bezpośrednio, na przykład jako prostopadłe odejście rur lub przewodów elastycznych flex czy też sonoduct odchodzących od ciągu wentylacyjnego. Sama więc okoliczność, że skarżąca spółka wykorzystuje przedmiotowe sztucery do produkcji trójników nie wyklucza możliwości ich bezpośredniego wykorzystania jako elementu stanowiącego integralną część systemów wentylacji, łączącego rury lub przewody rurowe w systemach wentylacji, a mając na uwadze, że dla dokonania klasyfikacji towaru – jak podkreślono powyżej - zasadnicze znaczenie ma stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia, na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należało stwierdzić, iż przedmiotowe sztucery, jak również zaślepki czy redukcje (z uszczelką czy bez), stanowią towary, które winny być zaklasyfikowane do pozycji 7307 WTC - zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (reguła 1 ORINS), towary te bowiem spełniają funkcję łączników rur lub przewodów rurowych.
Reasumując - stan towaru w chwili importu pozwalał zatem na przyłączenie sztucera siodłowego jako łącznika pozwalającego na wykonanie prostopadłego odgałęzienia przewodu rurowego. Takie zastosowanie było też wskazywane przez samą stronę jako możliwe, na co organ zwrócił uwagę, analizując informacje podane na stronie internetowej – że sztucer może być użyty również jako odejście prostopadłe rur czy przewodów. To, że towar ten mógłby być użyty także jako część innego elementu, który zostanie wykonany po imporcie przez stronę, nie mógł mieć w tych okolicznościach decydującego znaczenia.
Nie można także podzielić stanowiska skarżącej, kwestionującego prawidłowość klasyfikacji ww. towarów do pozycji 7307 z uwagi na niewypełnienie warunku wskazanego w Notach wyjaśniających, odnoszącego się do możliwości "wielokrotnego montażu" ze sobą na styk przedmiotowych towarów (złączek dedykowanych do systemów wentylacyjnych). Skarżąca podkreślała, że niezależnie od sposobu połączenia, tj. przez styk (bądź także przez dodatkowe zabezpieczenie, np. nitami czy wkrętami po przyłączeniu do innych elementów), niemożliwe jest ponowne wykorzystanie tych produktów, gdyż po demontażu może nastąpić uszkodzenie towaru, utrata dokładności wymiarowej i czy nieszczelność.
W rozpoznawanej sprawie nie budziło wątpliwości, że łączenie importowanych towarów, w ramach konstruowanego systemu wentylacji, odbywa się na zasadzie połączeń stykowych, tzn. poprzez wsunięcie złączki do środka kanału lub nasunięcie na kształtkę. Wskazuje to, że co do zasady połączenie takie spełnia obiektywnie rzecz biorąc cechy połączenia wielokrotnego ("wielokrotnego montażu"), poprzez możliwość wielokrotnego wsuwania i wysuwania łączonych ze sobą w ten sposób elementów. Złączki montowane przez styk można wyjąć, a następnie (np. po sprawdzeniu stanu kanału, czy dokonaniu naprawy) użyć ponownie bądź zastąpić innymi tego typu złączkami, co jest jedną z cech i atutów metody łączenia "przez styk".
W konsekwencji oznacza to, że przedmiotowe towary stanowiące elementy systemów wentylacyjnych, w stosunku co do których istnieje możliwość ich połączenia we wskazany sposób, stanowią towary opisane w Notach wyjaśniających do pozycji 7307, a w konsekwencji objęte są tą pozycją taryfową. Właściwości i cechy importowanego towaru dla potrzeb jego klasyfikacji ocenia się na dzień zgłoszenia celnego, a w tym dniu niewątpliwie importowane towary charakteryzowały się tym, iż – stanowiąc integralną część przewodów rurowych (systemu wentylacyjnego) – posiadały możliwość łączenia ze sobą "przez styk", w sposób umożliwiający ich wielokrotne łączenie i rozłączanie poprzez wsuwanie i wysuwanie. Prawodawca nie uzależnił natomiast możliwości oceny z punktu widzenia dokonania klasyfikacji towaru (i wykluczenia towaru z pozycji 7307) od możliwości - w związku z wielokrotnym łączeniem i rozłączaniem określonych elementów (towarów) – ewentualnej zmiany (utraty) jakości kolejnych połączeń (np. pod względem zachowania określonych norm szczelności czy estetyki). Nie można zatem, w ocenie Sądu, dokonywać interpretacji ww. treści Not wyjaśniających do pozycji 7307 w ten sposób, by uzależniać taryfikację towaru od ewentualnych późniejszych zdarzeń, związanych w istocie z eksploatacją danego towaru. To, że dany element, dany rodzaj kształtki łączącej (w tym przypadku sztucera, czy redukcji) można połączyć z przewodem rurowym na styk i rozłączyć, jest więc wystarczające dla dokonania klasyfikacji taryfowej wskazanej przez organy. Jeżeli strona decyduje się montować, dla dodatkowego zabezpieczenia oraz dla wzmocnienia klasy szczelności wentylacji, dodatkowe zabezpieczenia złączenia na styk (nawet dodatkowo jeszcze poza uszczelkami), nie ma to znaczenia dla stanu towaru w chwili importu, który umożliwiał wykonanie przyłączenia do przewodu rurowego na styk i rozłączenie następnie tych elementów.
Z tego powodu Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela stanowiska wyrażonego w przywoływanym przez skarżącą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2022 r. (sygn. akt I GSK 3035/18), w którym w odniesieniu do pozycji 7307 stwierdzono, że ponowne wykorzystanie określonego przedmiotu polegać ma na stosowaniu go w pełnym zakresie (w jego całokształcie) i zgodnie z jego przeznaczeniem, a o takim nie może być mowy, jeżeli element został zniszczony bądź nawet tylko uszkodzony w takim stopniu, że nie wykazuje już swoich pierwotnych właściwości. W ocenie Sądu istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 jest bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów, natomiast okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów czy trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów nie ma wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 997/19).
Nie można zgodzić się także ze skarżącą, że właściwa dla importowanych towarów była pozycja 7326 (kod Taric 7326 90 98 90 oraz 7326 90 60 00), z uwagi na to, że obejmuje ona wszystkie "pozostałe artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej. Pozycja 7326 obejmuje zatem tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie stanowiące ich integralnych części, co wynika wprost z treści Not wyjaśniających do pozycji 7326. Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi importowanych towarów. Importowane towary to bowiem elementy stanowiące integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w dokumentach powołanych przez skarżącą. Przedmiotowe elementy tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego.
Natomiast wskazana przez skarżącą pozycja 7326 obejmuje m.in. obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organy stwierdziły, że importowane towary nie stanowią wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326.
Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo ma brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji , wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień to, czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu po dokonaniu importu, czy też powtórny montaż jest już wtedy utrudniony, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotne jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC.
W ocenie Sądu z not wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, że do pozycji tej należy klasyfikować towary będące najogólniej rzecz biorąc łącznikami, czy inaczej kształtkami łączącymi, pozwalającymi połączyć inne elementy sytemu rur, będące integralną częścią tego systemu. Wskazuje się w nich obrazowo, w jaki sposób może nastąpić połączenie - przez skręcanie, spawanie lub przez styk. Opis ten ma jednak przede wszystkim znaczenie dla stwierdzenia cech towaru z chwili dokonania importu.
Pozycja 7307 WTC w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie) wskazując, że importowane towary, tj. zaślepki , redukcje stalowe z gumową uszczelką lub bez oraz sztucery siodłowe stanowią integralne części przewodów rurowych dedykowanych systemom wentylacyjnym.
W konsekwencji zatem nie mogło budzić wątpliwości, że charakterystyka towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w pełni odpowiadała zasadniczym właściwościom przywiezionych przez skarżącą tłoczonych elementów systemu wentylacji wytworzonych ze stali, ujętych w wymienionych powyżej zgłoszeniach celnych. Dokonana przez organy klasyfikacja taryfowa przedmiotowych towarów do kodu TARIC 7307 99 80 98, który został wprost wymieniony w treści art. 1 ust. 1 przywołanego wyżej rozporządzenia, pociągnęła zatem konieczność obciążenia tych towarów cłem antydumpingowym.
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności uchybienie przepisom Ordynacji podatkowej z uwagi na nieuwzględnienie wniosków płynących z opinii eksperckiej przedstawionej przez skarżącą oraz nieprzeprowadzenie żądanego przez nią dowodu z opinii biegłego są , zdaniem Sądu, bezzasadne.
Z zaprezentowanego przez organ stanowiska wynika, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu importowanych towarów, takie jak rodzaj towarów, materiał z którego zostały wytworzone, technika wytwarzania, przeznaczenie i walory użytkowe, a także sposób łączenia gotowych elementów zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i wystarczający, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych (możliwości wielokrotnego montażu) importowanych towarów był niezasadny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej (por. wyroki NSA: z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. akt I GSK 228/16; z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 701/17 oraz z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. akt I GSK 485/16). Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego. Organ jest jedynie uprawniony, a nie zobowiązany do tego, by zasięgnąć opinii biegłego na etapie czynionych przez siebie ustaleń (art. 197 § 1 o.p.).
Mając to na uwadze Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru dla potrzeb dokonania jego taryfikacji był znany, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS. Jak to zostało powyżej wyjaśnione okoliczność "wielokrotnej możliwości montażu towarów przez styk" w kontekście przyszłego i ewentualnego zużycia i utraty pierwotnych właściwości czy funkcjonalności tych towarów pozostawała okolicznością indyferentną dla ich klasyfikacji taryfowej.
Sąd za niezasadny uznał także sformułowany przez skarżącą zarzut naruszenia pozostałych wskazywanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, które to uchybienie miało polegać na niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności nieuwzględnieniu wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez spółkę.
Akta sprawy wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej zapewniono czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, jest wyczerpująca i przekonująca. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie i na tej podstawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towaru, nie uchybiając przy tym zasadom przeprowadzonego postępowania.
Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy prowadziły postępowanie z naruszaniem zasady praworządności (art. 120 o.p.) czy zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 o.p.). Nałożony na organy podatkowe obowiązek działania w granicach prawa nie oznacza, że są one obowiązane interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I FSK 178/15). W przedmiotowej sprawie okoliczność, że z materiału dowodowego organ wyprowadził wnioski odnośnie do klasyfikacji importowanego towaru odmienne od oczekiwań skarżącej wynika z uwzględnienia treści przepisów obowiązujących w zakresie takiej klasyfikacji. Zarzuty naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. są zatem niezasadne.
W świetle obowiązujących zasad klasyfikacji organ wyprowadził też z zebranego materiału dowodowego właściwe wnioski co do klasyfikacji przedmiotowego towaru, nie naruszając powołanych w skardze przepisów prawa materialnego.
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. ), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.