III SA/Gd 125/25

III SA/Gd 125/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2025 r., nr SKO Gd/5672/24 w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do rozpatrzenia sprawy postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W skierowanym do Wójta Gminy Kosakowo piśmie z dnia 1 lipca 2024 r. A. J. (zwany dalej także "skarżącym") przedstawił spostrzeżenia odnośnie braku dotrzymania obietnic wyborczych w zakresie praw osób niepełnosprawnych.
Wójt Gminy Kosakowo nie udzielił A. J. odpowiedzi na ww. pismo i uznając, że sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej organ nie założył akt sprawy.
Pismem z dnia 12 listopada 2024 r., zatytułowanym: "skarga i wniosek", A. J. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku ze skargą na Wójta Gminy Kosakowo wskazując na brak reakcji na jego pismo z dnia 1 lipca 2024 r., brak odpowiedzi i bezczynność w kwestiach w nim poruszonych, wnosząc o wydanie postanowienia przeciw Wójtowi Gminy Kosakowo orzekającego przewlekłość i bezczynność w postępowaniu.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025 r. (nr SKO Gd/5672/24) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku - działając na podstawie art. 37 § 1 i art. 37 § 5-6 w zw. z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 - zwanej w skrócie: "k.p.a."), w wyniku rozpoznania ponaglenia A. J. - odmówiło wyznaczenia Gminie Kosakowo terminu do rozpatrzenia sprawy z powodu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W uzasadnieniu wydanego postanowienia Kolegium wskazało, że zatytułowane: "skarga i wniosek" pismo A. J. z dnia 12 listopada 2024 r. stanowi w istocie ponaglenie.
Następnie organ wyjaśnił, że w skierowanym do Wójta Gminy Kosakowo piśmie z dnia 1 lipca 2024 r. A. J. przedstawił szereg żądań, wniosków, postulatów i sugestii, które według niego powinny być zrealizowane przez Wójta Gminy Kosakowo po przeprowadzonych wyborach. Zdaniem Kolegium, wniosek ten nie stanowi sprawy administracyjnej, wymagającej rozstrzygnięcia w formie decyzji, przez co nie może być rozpatrywany w postępowaniu administracyjnym (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Tym samym organ nie był zobowiązany, czy też upoważniony do wszczęcia takiego postępowania. Co najwyżej Wójt Gminy Kosakowo mógł dokonać wyjaśnienia (bez wszczynania postępowania administracyjnego i bez zakładania akt sprawy). W tej zaś sytuacji wniosek - ponaglenie wnioskodawcy nie może być uznane jako stwierdzenie bezczynności czy przewlekłości postępowania Wójta Gminy Kosakowo, skoro nie było i nie mogło być prowadzone postępowanie administracyjne według przepisów k.p.a.
Na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie wskazując, że na postanowienie wniesione w trybie ponaglenia (art. 37 § 1 w zw. z art. 37 § 5-6 k.p.a.) nie przysługuje zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz spełnienie jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności bada, czy dotyczy ona przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, przy czym sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje zaś art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
- Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Poczynione wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario należy wnioskować, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądów administracyjnych, zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargi złożone w takim przedmiocie podlegają odrzuceniu.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że A. J. wniósł skargę na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., w którym organ rozpatrujący ponaglenie (w niniejszej sprawie Kolegium) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Należy zauważyć, że środek prawny uregulowany w art. 37 k.p.a. jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu administracji publicznej lub przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania. Skuteczne wniesienie ponaglenia wszczyna incydentalne postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, które kończy wydanie postanowienia i stanowi postępowanie incydentalne, odrębne od postępowania właściwego. Wniesienie ponaglenia jest również niezbędną do wyczerpania przesłanką złożenia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu sprawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy jednak podkreślić, że rozpoznanie ponaglenia jest sprawą odrębną od właściwego postępowania, choć niewątpliwie z nią powiązaną.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wydawanego przez organ, do którego wniesiono ponaglenie. Skoro zaś prawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia, czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, że nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. a contrario). Skarga ta jest przy tym niedopuszczalna zarówno na postanowienie kończące postępowanie z przyczyn procesowych, jak również merytorycznie rozpatrujące ponaglenie. Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 k.p.a. nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Z uwagi na to, że postanowienie wydane w sprawie wniesionego ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, skargę na to postanowienie należy uznać za niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 26/21).
Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne, jak i wskazane regulacje normatywne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.