III SA/Gd 1066/21

III SA/Gd 1066/21 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2022-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Janina Guść /sprawozdawca/
Jolanta Sudoł /przewodniczący/
Paweł Mierzejewski
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1496/22 - Wyrok NSA z 2025-04-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść (spr.),, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Maja Pietrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2022 sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 30 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru i długu celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
W okresie styczeń - maj 2018 r. "A" Spółka z o.o. z siedziba we [...] działając jako przedstawiciel bezpośredni B. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą B. W. [...], zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej towary zakupione w Chińskiej Republice Ludowej na podstawie ośmiu faktur o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Następnie, w Oddziale Celnym "..." w [...] złożono zgłoszenia celne uzupełniające, które zostały zarejestrowane pod numerami: [...] z 2 lutego 2018 r., [...] z 13 lutego 2018 r., [...] z 13 lutego 2018 r., [...] z 9 marca 2018 r., [...] z 19 marca 2018 r., [...] z 30 marca 2018 r., [...] z 9 kwietnia 2018 r. i [...] z 24 maja 2018 r. Dla towarów opisanych w polu 31 ww. dokumentu SAD jako płyty szalunkowe drewniane do podtrzymywania stropów zadeklarowano kod TARIC 4418 40 00 00 (pole 33) ze stawką celną erga omnes w wysokości 0%.
Funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] w okresie maj - październik 2019 r. przeprowadzili kontrolę prawidłowości obrotu towarowego z zagranicą, w szczególności w zakresie klasyfikacji taryfowej, za okres od 1 stycznia 2016 r. do 30 kwietnia 2018 r. W jej toku stwierdzono m.in. nieprawidłową klasyfikację taryfową towaru objętego ww. zgłoszeniem uzupełniającym. Towar ten bowiem prawidłowo powinien być klasyfikowany do kodu TARIC 4412 99 40 90. Przebieg kontroli i dokonane ustalenia zawarto w protokole kontroli nr [...] z dnia 18 października 2019 r.
Pismem z dnia 21 listopada 2019 r. strona wniosła zastrzeżenia odnośnie protokołu kontroli.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] podtrzymał w całości wyrażone w kwestii ustaleń stanowisko.
Protokół kontroli został przekazany zgodnie z właściwością miejscową Naczelnikowi [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], który pismem z dnia 21 grudnia 2020 r. powiadomił stronę o podjęciu działań zmierzających do wydania decyzji w rozumieniu art. 29 unijnego kodeksu celnego w przedmiocie określenia
na nowo klasyfikacji taryfowej zakwestionowanych wyrobów, a w konsekwencji długu celnego wraz z odsetkami.
W piśmie z dnia 27 stycznia 2021 r. B. W. przedstawił swoje stanowisko w sprawie.
Decyzją z dnia 10 lutego 2021 r. (nr) Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] orzekł o klasyfikacji taryfowej towarów ujętych w zgłoszeniach celnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], do kodu TARIC 4412 99 40 90, określił stawkę celną erga omnes (A00) w wysokości 10% oraz orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (A00) w łącznej wysokości 188.642 zł.
W wyniku rozpoznania odwołania reprezentowanego przez pełnomocnika B. W., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wydał w dniu 30 września 2021 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz po przytoczeniu treści mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa krajowego i wspólnotowego, organ odwoławczy wskazał, że istota sporu
w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia w oparciu o obowiązujące przepisy, czy importowane przez stronę towary należy przypisać do kodu TARIC 4418 40 00 00, do którego zostały zaklasyfikowane w zgłoszeniu celnym, czy też winny one być klasyfikowane do kodu TARIC 4412 99 40 90, zgodnie z zaskarżoną decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...].
Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy wyjaśnił, że pozycja 4418 Taryfy Celnej, do której strona zaklasyfikowała sporne towary obejmuje: Wyroby stolarskie
i ciesielskie budowlane, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami.
Zgodnie z treścią Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do pozycji 4418: Określenie "wyroby stolarskie" dotyczy zwłaszcza budowlanego wyposażenia wewnętrznego (takiego jak drzwi, okna, okiennice, schody, framugi drzwi lub okien), natomiast określenie "wyroby ciesielskie" odnosi się do wyrobów drewnianych (takich jak belki, krokwie i zastrzały dachowe), używanych jako elementy konstrukcyjne lub w rusztowaniach, podporach łukowych,
itd. i obejmuje zmontowane szalunki do prac betoniarskich. Jednakże płyty sklejki,
nawet jeśli obrobiono powierzchniowo do szalunku do betonu, pozostają klasyfikowane do pozycji 4412.
Organ wskazał, że pozycja 4418 obejmuje wyroby określonego rodzaju, jak i przeznaczenia. Na tle brzmienia Taryfy celnej nie budzi też wątpliwości, że szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich objęte są podpozycją 4418 40 (kod TARIC 4418 40 00 00). Zgodnie z wyżej przywołanymi notami wyjaśniającymi do pozycji 4418 chodzi tu o zmontowane szalunki do prac betoniarskich. Natomiast płyty sklejki, nawet jeśli obrobiono powierzchniowo do szalunku do betonu, pozostają klasyfikowane do pozycji 4412.
Tak więc w sytuacji gdy przedmiotem importu byłyby jedynie płyty ze sklejki do szalunków a nie zmontowane szalunki to podlegają one klasyfikacji do pozycji 4412.
Organ podkreślił, że przedmiotem importu były towary opisywane jako płyty szalunkowe, a nie zmontowane (kompletne) szalunki do robót betoniarskich.
Jak wynika z opinii sporządzonej przez doktora hab. inż. P. K., płyty drewnopochodne są stosowane w różnych typach szalunków. Do tego celu dedykowane są przede wszystkim różne sklejki o cechach i wymaganiach technicznych ściśle określonych w normach dotyczących wymiarów, jakości sklejenia, dopuszczalnej emisji formaldehydu i gęstości, a przy zastosowaniach konstrukcyjnych również parametrów wytrzymałościowych. Według tych norm, płyt stanowiących przedmiot niniejszego postępowania nie można uznać za sklejkę. Sporna płyta szalunkowa nie ma określonych właściwości wymaganych przez normy dotyczące płyt drewnopochodnych
i sklejek. Ponadto jej powierzchnia pokryta jest filmem z tworzywa sztucznego,
co w sposób zasadniczy zmienia jej charakter. Z powyższych względów zakres zastosowania płyty szalunkowej jest znacząco ograniczony do wybranych typów szalowania. Analizowana płyta szalunkowa, ze względu na brak certyfikatów
i stosownych badań nie nadaje się do innego użytku, w tym do zastosowania konstrukcyjnego. W podsumowaniu opinii wskazano, że oceniana płyta ma znacząco zawężony zakres zastosowania. tj. ograniczony do wybranej grupy szalunków.
W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że towar stanowiący przedmiot postępowania nie wypełnia opisu artykułu objętego podpozycją 4418 40, która wyraźnie wymienia szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich, a nie płyty
do szalunków, jak również nie stanowi wyrobu w rodzaju opisanym w wyżej przytoczonych Notach wyjaśniających do poz. 4418, tj. nie jest ani wyrobem stolarskim, ani ciesielskim. Ponadto z uwagi na swoje właściwości tj. budowę i użyte materiały importowane płyty nie posiadają właściwości określonych stosownymi normami dla płyt drewnopochodnych i sklejek. Organ dodał, że wbrew stanowisku prezentowanemu
w odwołaniu, importowane płyty nie nadają się również do zastosowań konstrukcyjnych, co potwierdza przedłożona opinia.
Powołując się na treść Noty wyjaśniającej do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do pozycji 4412, organ odwoławczy wskazał następnie, że pozycja 4412 obejmuje poza sklejką i płytami fornirowanymi szeroką gamę drewna warstwowego, do którego należy zaliczyć płyty w rodzaju importowanych przez stronę. Wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu okoliczność, iż importowane towary są pokryte czarnym filmem nadającym powierzchni gładkość nie stoi na przeszkodzie do zaliczenia towaru do grupy drewna warstwowego i jego klasyfikacji
do pozycji 4412. Organ w tym zakresie zauważył, że zgodnie z regułą 2 b) ORINS: Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się
do tego materiału lub substancji, bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub
w połączeniu tego materiału lub substancji z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o towarach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do towarów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji.
Przywołana reguła pozwala na przypisanie do danej pozycji towarów, które zostały całkowicie lub częściowo wykonane z danego materiału lub substancji.
Nie powoduje to jednak "poszerzenia" zakresu pozycji w sposób dowolny. Może mieć ona zastosowanie jedynie w takich sytuacjach, gdy dodatek innego materiału,
czy substancji nie odbiera towarowi charakteru towaru z rodzaju wymienionych w danej pozycji. Nie ulega wątpliwości, iż pokrycie importowanych płyt warstwą substancji
z tworzywa sztucznego nie odbiera charakteru tym towarom a w omawianej sytuacji wręcz wskazuje na zakres ich stosowania tj. jedynie do określonych rodzajów szalunków. Wynika to nie tylko z warstwy zewnętrznej ale również z budowy płyty
i użytych materiałów.
Organ odwoławczy podkreślił, że nie jest kwestionowane przeznaczenie importowanych towarów i możliwości ich wykorzystania do szalunków. Jednakże
dla dokonania prawidłowego przypisania towarów do kodu CN zasadnicze znaczenie ma stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia a więc jego rodzaj, jakość, forma (postać), ilość oraz inne właściwości np. budowa, rodzaj materiału, skład, odróżniające
go od innych towarów. Natomiast klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie
z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Nie ma wątpliwości, że przedmiotem importu nie były szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich w rozumieniu Taryfy celnej, a tylko taki wyrób objęty jest podpozycją 4418 40.
Zdaniem organu odwoławczego, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] słusznie zauważył, że same płyty nie są wystarczające do wykonania kompletnego szalunku. Importowane płyty ze względu na swoją budowę i użyte materiały nie nadają się do zastosowań konstrukcyjnych. Zakres ich wykorzystania jest znacząco ograniczony do wybranych typów szalowania.
Organ odwoławczy podkreślił, że nawet gdyby przyjąć, iż przedmiotem zgłoszenia były płyty spełniające wymogi dla szalunków do robót konstrukcyjnych
(do tego celu, zgodnie z opinią doktora hab. inż. P. K. dedykowane
są przede wszystkim różne sklejki), to z uwagi na stan towaru w chwili zgłoszenia
też nie mogłyby zostać przypisane do ww. podpozycji. Zgodnie bowiem z przywołanymi Notami wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do pozycji 4418 płyty sklejki, nawet obrobione powierzchniowo do szalunku
do betonu, pozostają klasyfikowane do pozycji 4412.
Mając więc na uwadze cechy importowanego towaru, ale i uwzględniając brzmienie poszczególnych podpozycji Taryfy celnej wraz z uwagami i notami wyjaśniającymi do nich, organ odwoławczy podzielił stanowisko dotyczące taryfikacji spornych towarów, zgodnie z którym importowane towary w postaci płyt warstwowych, w których rdzeń stanowi sklejany, pochodzący z recyklingu odpad z drewna topoli należy klasyfikować do pozycji 4412 Sklejka, płyty fornirowane i podobne drewno warstwowe, kod TARIC 4412 99 40 90.
Organ odwoławczy nie podzielił z kolei stanowiska organu I instancji,
że klasyfikacji taryfowej spornych towarów dokonano (poza regułami 1 i 6) poprzez zastosowanie reguły 3 b) ORINS, wskazując, że nie miało to wpływu na wynik sprawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika B. W. wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. postanowień reguł 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (część pierwsza Przepisy Wstępne Sekcja I Ogólne Reguły A) stanowiących załącznik numer I do Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, normy wynikającej z treści kodu CN 4412 99 40 oraz komentarzy do pozycji 4412 (Noty wyjaśniającej do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej) - poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, jakoby towary ujęte w zgłoszeniu celnym o numerze [...], tj. płyty szalunkowe konstrukcyjne drewnopochodne z rdzeniem recyklingowym nie mogły być zaklasyfikowane do kodu CN 4418 40 00, w związku z czym należy je zakwalifikować do kodu kod CN 4412 99 40, podczas gdy, z uwagi na: mieszany charakter towarów, brak możliwości uznania towarów za sklejkę, ich cechy konstrukcyjne oraz jakość materiału, z którego towary są wykonane, uniemożliwia użycie towarów do jakiegokolwiek innego celu niż do szalunków konstrukcji betonowych, pokrycie towarów od zewnątrz ciemną substancją zapobiegającą przywieraniu betonu - towary powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 4418 40 00 00;
2. postanowień reguł 1, 2b oraz 3a Ogólnych Reguł Interpretacji, normy wynikającej z treści kodu CN 4418 40 00 oraz Not wyjaśniających do pozycji 4418 - poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, iż reguły 2b oraz 3a Ogólnych Reguł Interpretacji nie mają zastosowania w niniejszej sprawie co, skutkowało uznaniem, że towary należy zaklasyfikować do kodu CN 4412 99 40, podczas gdy pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar sposób bardziej ogólny, co skutkuje koniecznością uznania, iż przedmiotowe płyty szalunkowe powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 4418 40 00 00;
3. naruszenie postanowień 3b Ogólnych Reguł Interpretacji - poprzez jej bezzasadne zastosowanie w sytuacji, w której postanowienia reguł 1, 2b oraz 3a Ogólnych Reguł Interpretacji są wystarczającą podstawą do dokonania prawidłowej klasyfikacji celnej Towarów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu była prawidłowa klasyfikacja taryfowa przedmiotowego towaru, nazwanego w kontrolowanych zgłoszeniach celnych płytami szalunkowymi drewnianymi do podtrzymywania stropów i zaklasyfikowanego przez skarżącego do kodu 4418 40 00 00, a przez organy – do kodu Taric 4412 99 40 90.
Przepis art. 172 ust. 2 UKC stanowi, że data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych. Oznacza to, że data zgłoszenia celnego rozstrzyga, jakie przypisy należy stosować przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.
W niniejszej sprawie zgłoszenia celne uzupełniające przyjęto w okresie od lutego do kwietnia 2018 r. W tej sytuacji przy klasyfikacji przedmiotowych towarów zastosowanie miało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 2017.282), zwane dalej "rozporządzeniem wykonawczym",
które obowiązywało w czasie dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego.
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), zawartych w części pierwszej, sekcji pierwszej załącznika I do rozporządzenia wykonawczego, przy klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie
z następującymi regułami: 2. a) Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada
on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym
lub rozmontowanym; b) Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale
lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3. 3.
Jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka
są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać
w następujący sposób: a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów
w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać
za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru; b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter,
o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania; c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie. 4. Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie
z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone. 5. Oprócz powyższych postanowień,
w odniesieniu do niżej wymienionych wyrobów należy stosować następujące reguły:
a) futerały do aparatów fotograficznych, instrumentów muzycznych, broni, przyborów kreślarskich, naszyjników oraz podobne opakowania, specjalnie dostosowane
do przechowywania wyrobów lub ich kompletów, nadające się do długotrwałego użytkowania i występujące z wyrobami, do których są przeznaczone, należy klasyfikować razem z wyrobami, gdy są one normalnie z nimi sprzedawane. Reguły tej jednak nie stosuje się do opakowań, które całemu wyrobowi nadają zasadniczy charakter; b) z zastrzeżeniem postanowień zawartych w regule 5 a), opakowania
i pojemniki opakowaniowe, jeżeli są zazwyczaj stosowane do tego rodzaju towarów, należy klasyfikować razem z tymi towarami. Postanowienie to nie ma jednak zastosowania, jeżeli opakowania nadają się w sposób oczywisty do ponownego użytku. 6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Jak wskazano, skarżący zaklasyfikował przedmiotowy towar do kodu Taric 4418 40 00 00, zaś organy do 4412 99 40 90.
Kody CN 4418 40 00 oraz 4412 99 40 90 znajdują się w Sekcji IX, Dziale
44 Drewno i artykuły z drewna, węgiel drzewny.
Zgodnie z uwagą 2 do Działu 44, w dziale tym wyrażenie "drewno utwardzone" oznacza drewno, które zostało poddane obróbce chemicznej lub fizycznej (będącej,
w przypadku łączonych razem warstw, obróbką przekraczającą tę wymaganą,
aby zapewnić dobre związanie), w wyniku której drewno uzyskało zwiększoną gęstość lub twardość, łącznie ze zwiększoną wytrzymałością mechaniczną lub odpornością
na działanie czynników chemicznych lub elektrycznych. Uwaga 3 wskazuje, że pozycje od 4414 do 4421 dotyczą artykułów o odpowiednich opisach z płyt wiórowych lub podobnych, płyt pilśniowych, drewna warstwowego lub drewna utwardzonego, a także podobnych artykułów z drewna.
Pozycja 4412 99 40 (przyjęta przez organy) opisana jest w załączniku
do rozporządzenia wykonawczego jako:
Sklejka, płyty fornirowane i podobne drewno warstwowe,
- Pozostałe,
- - Pozostałe,
- - - Co najmniej z jedną zewnętrzną warstwą drewna drzew innych niż iglaste,
- - - - - Z brzozy, buka, dębu, grabu, jesionu, kasztana, kasztanowca, klonu, lipy, olszy, orzecha, orzesznika, platana, robinii, topoli, tulipanowca, wiązu lub wiśni, czereśni.
Z kolei przyjęta przez skarżącego pozycja 4418 40 00 opisana jest następująco:
Wyroby stolarskie i ciesielskie budowlane, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami,
- Szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organy ustaliły, że towar objęty przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi to płyty warstwowe, w których rdzeń stanowi sklejany, pochodzący z recyklingu odpad z drewna topoli, stosowane jako płyty szalunkowe w pracach budowlanych. Skarżący przedłożył organom celnym opinię sporządzoną przez dr hab. inż. P. K., w której wskazano, że płyta szalunkowa ma budowę warstwową, z jej obu stron znajdują się okładziny sklejone
z trzech warstw łuszczki topolowej, o prostopadłym układzie warstw. Każda z okładzin ma grubość ok. 4 mm i od zewnątrz pokryta jest ciemną substancją, zapobiegającą przywieraniu betonu. Środek płyty ma grubość ok. 13 mm i jest zbudowany
ze sklejonych pasów 9-warstwowej płyty z topolowego materiału recyklingowego. Sklejone pasy mają różną szerokość, często nie obejmują całej szerokości płyty
i klejone są także krótszymi bokami na długość. Drewno ze sklejanych pasów ma ślady zużycia - pęknięcia, zgnioty, ubytki, obecne są resztki zanieczyszczeń mineralnych
w postaci betonu, ślady po metalowych łącznikach lub ich fragmenty, co wskazuje
ze środek płyty wytworzony jest z materiału pozyskanego z recyklingu.
Z literalnego brzmienia pozycji 4418 wynika, że płyt szalunkowych nie można utożsamiać z drewnianymi płytami komórkowymi (które mają charakterystyczną strukturę "plastra miodu") i – w sposób oczywisty - z połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami. Nie są to też wyroby stolarskie, bowiem – jak wynika z Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów
- pojęcie "wyroby stolarskie" użyte w pozycji 4418 dotyczy zwłaszcza budowlanego wyposażenia wewnętrznego, którymi przedmiotowe płyty nie są. Z kolei pojęcie "wyroby ciesielskie" dotyczy wyrobów drewnianych, używanych jako elementy konstrukcyjne lub w rusztowaniach i obejmuje zmontowane szalunki do prac betoniarskich. Jednakże płyty sklejki, nawet jeśli obrobiono powierzchniowo do szalunku do betonu, pozostają klasyfikowane do pozycji 4412.
Choć Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, są one powszechnie stosowane, bowiem pomagają w dokonaniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów, a dany towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej pozycji.
Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4418 wskazują, że do pozycji tej klasyfikuje się wyroby drewniane, również intarsje i mozaiki z drewna, używane w konstrukcjach budowlanych wszelkiego rodzaju, w postaci złożonej lub rozpoznawalnej jako niezłożone części (np. przygotowane do zmontowania za pomocą wpustów, czopów, jaskółczych ogonów lub innych podobnych złączy), nawet z metalowym wyposażeniem, takim jak zawiasy, zamki itd.
Przedmiotowy towar nie posiada żadnych cech, z których wynikałoby, że jest
on rozpoznawalną częścią konstrukcji budowlanej, bowiem nie jest on przygotowany
do zmontowania w sposób określony powyżej.
Zgodnie natomiast z brzmieniem Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do kodu CN 4418 40 00, do której przedmiotowy towar zaklasyfikował skarżący - czyli do szalunków do konstrukcyjnych robót betoniarskich - szalunki objęte tą podpozycją
są zestawami stosowanymi do wszystkich budowlanych prac betoniarskich
(np. do fundamentów, ścian, podłóg, filarów, podpór, odcinków tuneli, itp.).
Szalunki zazwyczaj wykonywane są z drewna żywicznego (desek, belek, itp.).
Jednakże płyty ze sklejki stosowane jako szalunki (w celu uzyskania gładkich powierzchni ) są wyłączone z tej podpozycji, nawet jeżeli stosuje się je do pokrycia jednej lub dwóch powierzchni a ich wykorzystanie jako szalunku do betonu jest oczywiste (pozycja 4412).
Podpozycja 4418 40 wyraźnie wskazuje na "szalunki" do konstrukcyjnych robót betoniarskich. Słowo "szalunki" jednoznacznie wskazuje na gotowy wyrób, nie zaś jedynie jego części. Zasadność tego stwierdzenia potwierdza treść przywołanych
Not wyjaśniających, z których wynika, że do wskazanej pozycji można klasyfikować jedynie szalunki, które są zestawami stosowanymi do wszystkich budowlanych prac betoniarskich, i to zestawami zmontowanymi.
Przedmiotowy towar natomiast, jak bezspornie wynika z jego opisu dokonanego w zgłoszeniach celnych oraz z dołączonych do nich dokumentów sprowadzany był
w postaci pojedynczych płyt, nie zaś w postaci "szalunków", czyli zmontowanych, kompletnych zestawów, mających zastosowanie do konstrukcyjnych robót betoniarskich.
Wobec tego nie można kwalifikować przedmiotowych towarów także jako wyrobów ciesielskich, bowiem nie są one zmontowanymi szalunkami.
Przedmiotowy towar sklejką nie jest, jednak zauważyć należy, że płyty sklejki, nawet jeśli obrobione powierzchniowo do szalunku do betonu - są klasyfikowane
do pozycji 4412.
Z Not wyjaśniających wyraźnie wynika, że płyty takie jak importowany towar, nawet obrobione powierzchniowo do szalunku do betonu - w niniejszym przypadku pokryte substancją zapobiegającą przywieraniu betonu - nie mogą być klasyfikowane do kodu 4418.
Podkreślić należy, że organ odwoławczy konsekwentnie stał na stanowisku,
że sporne płyty sklejką nie są oraz że nie nadają się też do zastosowań konstrukcyjnych. Jak wskazał organ, wniosek ten wysnuć można z opinii przedłożonej przez skarżącego. Z opinii tej wynika, że płyty drewnopochodne są stosowane
w różnych typach szalunków, a do tego celu dedykowane są przede wszystkim różne sklejki o cechach i wymaganiach technicznych ściśle określonych w normach dotyczących wymiarów, jakości sklejenia, dopuszczalnej emisji formaldehydu i gęstości, a przy zastosowaniach konstrukcyjnych także parametrów wytrzymałościowych.
Organ prawidłowo na tej podstawie uznał, że przedmiotowy towar nie ma właściwości wymaganych przez normy dotyczące płyt drewnopochodnych i sklejek. Przedmiotowy towar, niemający certyfikatów i stosownych badań, stosowany może być wobec tego jedynie do wybranych typów szalowania, a jego zastosowanie konstrukcyjne jest wykluczone.
Wynika z powyższego, że płyty objęte omawianymi zgłoszeniami celnymi nie
są ani "szalunkami" w rozumieniu pozycji 4418 40 00, ani też nie mogą być używane
do "konstrukcyjnych robót betoniarskich", o jakich mowa w tej pozycji.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym zaoferowany przez skarżącego, jak też dokonał właściwej analizy przepisów prawa, dochodząc do prawidłowego wniosku, że klasyfikacja przedmiotowego towaru do kodu 4418 40 00 00 nie jest możliwa.
Przechodząc do dalszej części rozważań zauważyć trzeba, że treść uwagi 3 do działu 44 Taryfy celnej oraz uwagi ogólne do działu 44 zawarte w Notach wyjaśniających do działu 44 wyraźnie rozróżnia wyroby objęte pozycjami od 4414
do 4421, które dotyczą artykułów, tj. wymienionych w Taryfie celnej określonych wyrobów (z płyt wiórowych lub podobnych, płyt pilśniowych, drewna warstwowego lub drewna utwardzonego a także podobnych artykułów z drewna) oraz - objęte pozycjami od 4410 do 4413 – płyty (wiórowe i podobne, pilśniowe), drewno warstwowe i drewno utwardzone.
Organy obu instancji, odmawiając zaklasyfikowania importowanego towaru
do pozycji 4418 uznały, że prawidłową pozycją w omawianym przypadku jest pozycja 4412.
Zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji 4412 obejmuje ona:
1. Sklejkę składającą się z trzech lub więcej arkuszy drewna sklejonych
i sprasowanych jeden na drugim i głównie tak złożonych, że włókna jednej warstwy są ułożone pod kątem w stosunku do włókien warstwy poprzedniej; daje to płytom większą wytrzymałość i przez kompensację kurczenia zmniejsza jej odkształcenia. Każdy arkusz składowy nazywany jest "warstwą" i sklejka zwykle składa się z nieparzystej liczby warstw, przy czym środkowa nazywana jest "rdzeniem".
2. Płyty fornirowane, które są płytami z cienkiego forniru z drewna przymocowanego do podłoża, zazwyczaj z drewna gorszej jakości,
przez sklejenie pod naciskiem. Drewniany fornir przymocowany do podłoża innego niż drewno (np. do płyt z tworzyw sztucznych) również jest klasyfikowany
do tej pozycji, pod warunkiem że to fornir nadaje całości zasadniczy charakter.
3. Podobne drewno warstwowe. Grupę tę można podzielić na dwie kategorie:
- Płyty stolarskie, płyty warstwowe i płyty podłogowe, których rdzeń jest gruby i złożony z bloków, listew lub desek, z drewna sklejonego razem i pokryty zewnętrznymi warstwami. Płyty tego rodzaju są bardzo sztywne, mocne
i mogą być używane bez obramowania lub podkładu.
- Płyty, w których drewniany rdzeń został zastąpiony innymi materiałami, takimi jak warstwa lub warstwy płyty wiórowej, płyty pilśniowej, z drewna sklejonego odpadów drewna, azbestu lub korka.
Jak już wskazano, organy wykazały, że przedmiotowy towar nie jest sklejką.
Nie można go zaliczyć także do płyt fornirowanych. Z treści przywołanych
Not wyjaśniających wywieść należy wniosek, że "podobne drewno warstwowe"
odnosi się do wielu rodzajów tego typu towarów.
Z przywołanej treści Not wyjaśniających w zestawieniu z opisem przedmiotowych płyt warstwowych wynika, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanego przez stronę towaru. Z not tych bowiem należy wywieść wniosek,
że jako podobne drewno warstwowe należy klasyfikować m.in. płyty, w których drewniany rdzeń został zastąpiony innymi materiałami, takimi jak warstwa lub warstwy
z drewna sklejonego odpadów drewna, a zgodnie z opisem przedstawionym przez stronę rdzeń płyty, o grubości ok. 13 mm, zbudowany jest ze sklejonych pasów płyt warstwowych, o różnej szerokości, ze śladami zużycia, pochodzących z recyklingu.
Stan klasyfikowanego towaru odpowiada zatem przywołanemu fragmentowi
Not wyjaśniających do ww. pozycji. Jednocześnie z Not wyjaśniających do pozycji 4412 wynika, że powleczenie płyty różnymi materiałami lub substancjami jest dozwolone
i nie wyklucza klasyfikacji do tej pozycji. Wykluczeniem z tej pozycji byłby dopiero fakt posiadania złączy, które świadczyłby o tym, że stanowi ona element całości konstrukcji, tych zaś przedmiotowa płyta nie posiadała.
Zauważyć w tym miejscu należy, że skarżący w skardze podkreśla,
że bezzasadne jest klasyfikowanie przez organy przedmiotowych towarów do pozycji 4412 "właściwej dla sklejki". Ani organy nie klasyfikowały towaru jako sklejki, ani też pozycja 4412 nie obejmuje jedynie sklejki.
W ocenie Sądu, dokonana przez organy klasyfikacja przedmiotowych płyt warstwowych znajdowała oparcie w regułach 1. i 6. ORINS oraz w brzmieniu pozycji 4412 Taryfy celnej oraz podpozycji 4412 99 40 WTC, obejmującej m.in. pozostałe drewno warstwowe z co najmniej z jedną zewnętrzną warstwą drewna drzew innych niż iglaste, na przykład z topoli. Klasyfikacja zgodna jest też z treścią Not wyjaśniających do pozycji 4412, pierwszy akapit (3) i pozycji 4418.
W tej sytuacji Sąd, mając na uwadze cechy importowanego towaru, brzmienie poszczególnych podpozycji Taryfy celnej wraz z uwagami i notami wyjaśniającymi uznał za zgodnie z prawem stanowisko organów obu instancji, że importowane towary
w postaci płyt warstwowych, w których rdzeń stanowi sklejany, pochodzący z recyklingu odpad z drewna topoli, należy klasyfikować do pozycji 4412 Sklejka, płyty fornirowane
i podobne drewno warstwowe, kod TARIC 4412 99 40 90.
Wskazać ponadto należy, że wyrokiem (nieprawomocnym) z dnia 2 czerwca 2021 r. (sygn. akt V SA/Wa 1497/20, publ. CBOSA) Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie oddalił skargę na decyzję w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej, dotyczącej płyty o budowie warstwowej, przeznaczonej do szalunków konstrukcji betonowych, z rdzeniem z odpadów recyklingowych. W sprawie wnioskowano również o klasyfikację towaru do kodu CN 4418 40 00, a organy dokonały klasyfikacji do kodu 4412 99 40.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie naruszył reguł ORINS oraz Not wyjaśniających do obu przedmiotowych podpozycji,
o czym mowa była powyżej. Skoro klasyfikacji towaru dokonano m.in. na podstawie reguły 1. ORINS i klasyfikacja ta jest zgodna z prawem, organ nie miał żadnych podstaw do sięgania do pozostałych reguł.
Odnosząc się do zarzutu wadliwego niezastosowania reguł 2b) i 3a) stwierdzić należy, że regułę 2b) stosuje się do mieszanin i połączeń materiałów lub substancji oraz towarów składających się z dwóch lub więcej materiałów lub substancji. Przedmiotowe płyty warstwowe nie spełniają tych przesłanek. Z ich opisu wynika, że nie stanowią one mieszaniny towarów, nie są też towarami składającymi się z dwóch materiałów, ponieważ głównym materiałem jest drewno wielowarstwowe. Drugim materiałem
nie może być uznana substancja powlekająca płytę (ciemna substancja zapobiegająca przywieraniu betonu), bowiem stanowi ona wyłącznie dalszą obróbkę materiału wyjściowego (drewna wielowarstwowego) i nie wpływa w zasadniczy sposób na istotę działania tego towaru (ułatwia jedynie zdjęcie szalunku). Podkreślić też należy,
że wskazaną regułę stosuje się tylko wtedy, gdy nie jest to sprzeczne z treścią pozycji lub uwag odnoszących się do sekcji lub działów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zastosowania nie miała również reguła 3., ponieważ może być ona użyta dopiero wtedy, gdy po zastosowaniu reguły 2b) lub z innego powodu, towary
na pierwszy rzut oka są klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji, ale też stosuje się ją tylko wtedy, gdy nie jest to sprzeczne z brzmieniem pozycji lub uwag do sekcji lub działów. W niniejszej sprawie natomiast Noty wyjaśniające do HS, o czym była mowa, wskazały klasyfikację przedmiotowych płyt wielowarstwowych.
Z oczywistych względów na uwzględnienie nie zasługiwał ponadto zarzut naruszenia postanowień 3b Ogólnych Reguł Interpretacji poprzez jej bezzasadne zastosowanie. Analiza decyzji organu odwoławczego wskazuje bowiem, że wbrew treści stawianego zarzutu, organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w [...] w tej mierze wskazując jednak, że zastosowanie tej reguły nie miało wpływu na wynik sprawy.
W ocenie Sądu, zarzuty skargi są więc niezasadne. Organ odwoławczy
nie naruszył przepisów rozporządzenia wykonawczego, wskazanych przez skarżącego reguł ORINS oraz Not wyjaśniających i nie stosował ich także w sposób wybiórczy.
Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ani też innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik.
W tej sytuacji, nie znajdując podstaw do wyeliminowania zaskarżonych decyzji
z obrotu prawnego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.