III SA/GD 1/05

III SA/Gd 1/05 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Gruszecki
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Sygn. powiązane
I GSK 1580/06 - Wyrok NSA z 2007-05-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska ( spr. ) Sędziowie : sędzia WSA Alina Dominiak sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Protokolant: Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 4 listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Gd 1/05
U z a s a d n i e n i e
Na podstawie zgłoszeń celnych objęto procedurą dopuszczenia do obrotu produkty farmaceutyczne sprowadzone przez firmę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie "A" Sp. z o.o.) Do wszystkich zgłoszeń celnych załączono faktury zakupu, które stanowiły podstawę do określenia wartości celnej towaru.
Po przeprowadzeniu kontroli ujawniono, że strona dokonywała zakupu leków od austriackiej firmy "B", z którą współpracowała na podstawie umów dystrybucyjnych, określających warunki współpracy w zakresie promocji oraz sprzedaży wyrobów farmaceutycznych. Kontrahent zagraniczny mógł udzielić stronie dodatku motywacyjnego a kwota takiego dodatku była naliczana proporcjonalnie do rzeczywistych wyników sprzedaży rynkowej towarów w Polsce.
Z informacji zawartych w załączniku 1 do Umów dystrybucyjnych wynika, iż dodatek motywacyjny został ustalony na następujące leki: [...]
Kwoty ogólne dodatków motywacyjnych zostały określone na notach kredytowych z podaną na nich informacją jakich okresów dotyczą.
Noty kredytowe nie były uwzględniane przez strony przy określaniu wartości celnej towarów będących przedmiotem kontroli, pomniejszały jedynie zobowiązania finansowe strony wobec eksportera za zakupiony towar. Noty kredytowe nie odnoszą się wprost do konkretnych faktur handlowych za importowane leki.
Strona wyjaśniła, że przyporządkowanie not motywacyjnych uzyskanych od kontrahenta zagranicznego do faktur importowych i do zgłoszeń celnych w procedurze dopuszczenia do obrotu jest niemożliwe.
Przypisanie przez organ dodatków motywacyjnych do zgłoszeń celnych nastąpiło w drodze podziału kwot z nich wynikających, proporcjonalnie do wartości leków, za które przysługiwały, do zgłoszeń celnych z okresu czasu, za jaki dany dodatek motywacyjny został przyznany.
Po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie prawidłowości zgłoszeń celnych Naczelnik Urzędu Celnego [...] wydał decyzje, uznając zgłoszenia celne za nieprawidłowe w części dotyczącej pól 22, 42, 46, 47.
Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że wartość celna sprowadzonych leków uległa zawyżeniu w związku z otrzymaniem przez stronę noty motywacyjnej, kwoty przyznanej stronie za sprzedaż leków.Przy ustalaniu wartości celnej, Naczelnik Urzędu Celnego [...] wziął pod uwagę stosunek procentowy kwoty przyznanej stronie w ramach noty motywacyjnej do wartości leków, za które przysługiwał stronie dodatek motywacyjny, z uwzględnieniem wszystkich zgłoszeń celnych złożonych przez stronę w rozpatrywanym kwartale.
Po rozpoznaniu odwołań Dyrektor Izby Celnej [...] utrzymał zaskarżone decyzje w mocy, wskazując w uzasadnieniu, że w załączonych do zgłoszeń celnych dokumentach Deklaracji Wartości Celnej strona zawarła informację, że importer nie podpisał kontraktu dotyczącego importu przedmiotowego towaru, a transakcja zakupu jest efektem uzgodnień podjętych w drodze rozmów telefonicznych z eksporterem.
Ujawniono, że w chwili dopuszczenia do obrotu towarów objętych zgłoszeniem celnym współpraca strony z eksporterem – Spółką "B", przebiegała zgodnie z ustaleniami Umowy dystrybucyjnej.
Realizując postanowienia tej umowy kontrahent zagraniczny udzielił stronie dodatku motywacyjnego na kwotę [...] USD, mając na uwadze dane dotyczące rzeczywistej sprzedaży rynkowej.
Kwota wynikająca z udzielonego stronie dodatku motywacyjnego została uwzględniona przy rozliczeniu płatności za faktury importowe o wskazanych numerach, powodując całkowitą kompensatę należności za te faktury.
Mając na uwadze przepis art. 226 § 1 Kodeksu celnego, organ celny jest zobowiązany do obliczenia z chwilą uzyskania niezbędnych danych i zarejestrowania każdej kwoty wynikającej z długu celnego.
Nie można się zgodzić z twierdzeniem strony, że dodatek motywacyjny był przyznawany stronie z odrębnego od zakupu towarów tytułu prawnego.
Dodatek motywacyjny był czynnikiem kształtującym wartość transakcyjną towaru. Nie ma znaczenia, że przekazanie dodatku motywacyjnego uwarunkowano w Umowie dystrybucyjnej osiągnięciem przez Spółkę określonego poziomu sprzedaży na polskim rynku. Przyjęta przez strony metoda ustalania wysokości dodatku motywacyjnego była technicznym sposobem wymiaru określonej kwoty, który pozostawał w związku z realizowanym przez stronę importem ustalonych leków.
Zgłaszający jest zobowiązany zawiadomić organ celny o wszystkich zmianach, które nastąpiły po przyjęciu zgłoszenia celnego i które podważają prawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu celnym, w tym także o zmianie wartości transakcyjnej towaru.
Nie uzasadnia niezłożenia przez stronę wniosku o korektę wartości celnej fakt, że nie potrafiła ona precyzyjnie ustalić wpływu otrzymanej w ramach dodatku motywacyjnego kwoty na wartość celną leków objętych określonymi zgłoszeniami celnymi. W takiej bowiem sytuacji strona winna była zwrócić się do organu celnego, aby ten, na podstawie obowiązujących przepisów, dokonał odpowiedniego przyporządkowania otrzymanej przez stronę kwoty do odpowiednich zgłoszeń celnych.
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej [...] zaskarżona decyzja nie narusza przepisów art. 122, 187 § 1 oraz 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Słuszne jest twierdzenie strony, że w pouczeniu błędnie wskazano jako jedną z podstaw prawnych odwołania przepis art. 11c ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia i nie wpłynęło na naruszenie prawa strony do złożenia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 23 § 1, art. 23 § 9, art. 30 § 1 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, oraz art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123,
art. 180, art. 187, art. 191, art. 233 § 1 pkt 2 lit.a Ordynacji podatkowej, z uwagi na ich brak zastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie, wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z powodu ich niezgodności z prawem, oraz o zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż zgodnie z umową dystrybucyjną kontrahent zagraniczny może udzielić Spółce dodatku motywacyjnego, a kwota takiego dodatku zostanie naliczona i wyrażona jako wartość w procentach i zależy od wyników sprzedaży rynkowej.
O przyznaniu dodatku decyduje sprzedający, zatem Spółka nie wie, w jakiej wysokości i czy w ogóle dodatek będzie jej udzielony. Dodatek motywacyjny nie był związany z wartością celną importowanych towarów, a odnosił się do sprzedaży realizowanej przez Spółkę na rynku polskim. W związku z otrzymaniem noty kredytowej nie zmniejszało się zobowiązanie Spółki z tytułu zakupu leków, gdyż nota ta wystawiana była z tytułu realizacji postanowień umowy dotyczących poziomu sprzedaży towarów.
Brak możliwości określenia kwot wynikających z konkretnych faktur zakupu do kwot wskazanych w notach kredytowych, gdyż dodatek motywacyjny nie był związany z wartością celną importowanych towarów, lecz odnosił się do łącznej wartości sprzedaży na rynku polskim wszystkich produktów objętych umową. W wyniku potrącenia wzajemnych zobowiązań powstałych na podstawie odrębnych tytułów prawnych doszło jedynie do ich wygaśnięcia bez zmiany ich wielkości nominalnej.
Powołując się na pismo Ministerstwa Finansów z dnia 31 stycznia 2003 r. skarżąca podkreśla, iż rabaty i upusty na towary sprowadzone z zagranicy, udzielone po upływie pewnego czasu od importu nie czynią zgłoszenia celnego nieprawidłowym.
Naruszony został przepis art. 23 § 9 Kodeksu celnego, albowiem jego stosowanie jest niedopuszczalne w stanie faktycznym kształtowanym umową spółki z kontrahentem zagranicznym, w której nie ma zapisu zobowiązującego do zakupu pod warunkiem zobowiązania się drugiej strony do udzielenia dodatku motywacyjnego odnoszącego się do wyniku sprzedaży tych towarów na rynku polskim (po dokonaniu odprawy celnej). W dniu odprawy celnej nie było żadnych podstaw do przyjęcia, że cena uwidoczniona w fakturze załączonej do zgłoszenia celnego nie odpowiada wartości transakcyjnej importowanego towaru, co uzasadnia zarzut naruszenia art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Powołując wyrok w sprawie SA/P 2351/95 strona wywiodła, że brak było podstaw do korekty pierwotnie zadeklarowanej wartości celnej. W katalogu art. 30 § 1 Kodeksu celnego nie wymieniono dodatku motywacyjnego jako czynnika kształtującego wartość celną towaru.
Strona w uzasadnieniu wskazała, że naruszone zostały przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym twierdzenie, że uchybienie mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
W szczególności wywiedziono brak staranności i dowolność ustaleń faktycznych, pominięcie pkt 4.4 umowy, który stanowił prawną podstawę powstania stosunku zobowiązaniowego z tytułu dodatku motywacyjnego. Błędne jest stanowisko organu II instancji, który uchylając zaskarżone decyzje w części dotyczącej podstawy prawnej stwierdził, że uchybienie nie miało wpływu na rozstrzygnięcie i prawo strony do złożenia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 134 § 1 w/w aktu normatywnego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu administracji celnej, utrzymującego w mocy decyzję o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Sąd w składzie orzekającym zwraca uwagę, iż kwestia interpretacyjna, czy wartością celną towaru jest jego wartość transakcyjna, czyli cena faktycznie zapłacona lub należna, jeżeli nawet została ustalona lub zapłacona po przyjęciu zgłoszenia celnego w czasie, kiedy towar znajdował się na polskim obszarze celnym była przedmiotem rozstrzygnięcia w wielu wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2003 r., sygn. V SA 3098/02; 25 maja 2004 r., sygn. GSK 53/04, z dnia 13 lipca 2004 r., sygn. GSK 302/04 oraz z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. GSK 310/04).
Kodeks celny potwierdza zaś, że ustawodawca przyjął jako wiążącą taką wartość celną, która jest ceną rzeczywistą, czyli obliczoną w sposób ostateczny, obejmującą przy tym faktyczne płatności jakich nabywca – importer dokonał lub ma dokonać na rzecz eksportera sprzedawcy lub na jego korzyść.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przychyla się do powyższego poglądu.
W przedmiotowej sprawie istotne jest wskazanie, że przyznanie przywilejów finansowych, jak i sposób ustalenia ich wysokości zostały ściśle powiązane z transakcjami sprzedaży leków. Wbrew stanowisku skarżącego w rozpatrywanej sprawie dodatek motywacyjny można przyporządkować konkretnym zgłoszeniom celnym, co w konsekwencji odnosi się bezpośrednio do ceny transakcyjnej towaru.
Nie można umownie przewidzianego świadczenia na rzecz strony skarżącej oderwać od ceny towaru i przyjąć, że nie jest on elementem kształtującym tę cenę, na tej podstawie, że udzielono go dopiero po wprowadzeniu towaru importowanego na polski obszar celny.
Zdaniem Sądu, również podkreślany przez skarżącego cel przyznawania dodatku motywacyjnego nie eliminuje jego wpływu na cenę towaru. Ustalany na podstawie pkt 4.4 umowy dystrybucyjnej, dodatek stanowiący odpowiedni procent od wartości danych rzeczywistych sprzedanych w danym kwartale leków, którego rozmiar uzależniony był od wielkości tej sprzedaży nie jest "oderwany" od zakupu leków od eksportera a tym samym ma wpływ na wartość (cenę) transakcyjną towaru.
W myśl powszechnej w obrocie gospodarczo-handlowym zasady wolności kontraktowej, wyrażonej w prawie polskim w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, określić więc również sposób i czas ustalenia ceny sprzedaży. Mogą tę cenę określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia (art. 536 § 1 Kodeksu cywilnego).
Sąd w składzie orzekającym nie podziela zarzutów co do tego, że dodatek motywacyjny od wartości sprzedaży, udzielony po dostarczeniu towaru nabywcy i po dopuszczeniu tego towaru na polski obszar celny nie ma związku z jego ceną i przez to nie może być brany pod uwagę przy ustalaniu wartości transakcyjnej i wartości celnej towaru.
Umowa dystrybucyjna jest w istocie umową dotyczącą określenia ceny sprzedaży leków, jako że dodatek motywacyjny odnosząc się do wartości sprzedanych leków ma bezpośredni wpływ na cenę ich zakupu. Jego wysokość procentowa została w kontrakcie z góry ustalona i choć ustalenie to dotyczyło wielkości sprzedaży krajowej to wskazać należy, że sprzedaż krajowa w tej umowie odgrywa jedynie rolę przesłanki warunkującej realizację uprawnienia do dodatku motywacyjnego i podstawy rozliczeń za dostarczone leki, uwzględniających wartość faktycznie przyznanego dodatku w danym okresie rozliczeniowym. Uznanie dodatku motywacyjnego jako elementu mającego wpływ na cenę transakcyjną farmaceutyków wymienionych w zał. I umowy dystrybucyjnej prowadziło do odliczenia go w wysokości określonej w umowie od ceny leku określonej w zgłoszeniu celnym. Przy czym fakt, że dokonał tego organ celny wynikał ze stanowiska skarżącego, który wyjaśnił, iż nie jest możliwe przyporządkowanie dodatku motywacyjnego uzyskanego od kontrahenta zagranicznego do faktur importowych i do poszczególnych zgłoszeń celnych. Twierdzenia skarżącego, iż kwota dodatku nie była uzależniona od wartości dokonanej sprzedaży danego produktu nie ma istotnego znaczenia, gdyż wielkość dodatku jaką w swoich wyliczeniach uwzględniały organy wynikała z not kredytowych wystawionych przez eksportera.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż skarżący nie kwestionuje de facto wyliczeń należności celnych ustalonych przez organ w oparciu o podaną przez niego zasadę, gdyż nie wskazuje na czym konkretnie polegać miałby błąd a jedynie konsekwentnie podnosi, iż w świetle umowy dystrybucyjnej udzielony dodatek motywacyjny pozbawiony jest cenotwórczego charakteru albowiem wynika z innego stosunku zobowiązaniowego. Zdaniem Sądu od podmiotu gospodarczego zajmującego znaczące miejsce na rynku handlu farmaceutykami, posiadającego profesjonalną obsługę prawną można oczekiwać wskazania konkretnych zarzutów dotyczących podnoszonych nieprawidłowości w wyliczeniach dokonanych przez organy celne przy uwzględnieniu ich stanowiska, że dodatek miał wpływ na cenę. Bardzo ogólnikowe powołanie się na błędy w tym zakresie uniemożliwiając dokonanie kontroli musi skutkować uznaniem, iż jest to niczym niepoparta polemika z prawidłowymi ustaleniami organu.
Z wcześniejszych rozważań jednoznacznie wynika, iż Sąd nie podziela poglądu, że źródłem powstania dodatku motywacyjnego jest odrębny od umowy zakupu leków od kontrahenta zagranicznego stosunek zobowiązaniowy, którego skutkiem jest brak zależności między udzielonym dodatkiem a ceną należną sprzedającemu za import farmaceutyków objętych umową. Wystawianie not kredytowych na podstawie których przyznawano dodatek motywacyjny było jedynie zabiegiem technicznym. Natomiast fakt kompensacji należności dodatkowo wskazuje, iż były to wzajemne rozliczenia z jednego stosunku zobowiązaniowego jakim była sprzedaż leków importowanych. Argument odnoszący się do momentu powstania prawa do dodatku, a także wynikająca z umowy fakultatywność jego przyznania nie ma istotnego znaczenia. Podkreślono już, że strony w zasadzie swobodnie ustalają warunki sprzedaży, w tym swoje zobowiązania dotyczące ceny. Cena jest co prawda elementem istotnym (essentialia negoti) umowy sprzedaży, co jednak nie oznacza, że musi być ostatecznie ustalona w chwili zawarcia umowy i że nie może być przez strony później skonkretyzowana lub zmieniona. Jeżeli zatem po zawarciu umowy sprzedaży, sprzedający udzielił kupującemu świadczenia dotyczącego bezpośrednio zakupionego towaru i powodującego obniżenie jego pierwotnie ustalonej ceny, to nie ma podstaw do przyjęcia, że to świadczenie nie jest elementem ceny, gdyż nie pozostaje w ścisłym związku czasowym z zawarciem umowy sprzedaży, a jego celem było motywowanie sprzedawcy na rynku krajowym. Jak wcześniej wskazano nie eliminuje to jego wpływu na cenę importowanych wyrobów. W ocenie Sądu zależność ta nie budzi wątpliwości a proponowaną przez skarżącego wykładnię postanowień umowy uznać należy za nietrafną na gruncie prowadzonego postępowania bowiem stanowi ona polemikę ze zgodnym z obowiązującym prawem stanowiskiem organów celnych w przedmiocie określenia wartości transakcyjnej sprowadzanych leków.
Nadto wskazać należy, że przepis art. 64 § 2 Kodeksu celnego stanowi, że do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany; uzupełnieniem przedmiotowej normy były postanowienia § 205 i n. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz.U. Nr 104,
poz. 1193 ze zm.), gdzie określono dokumenty, jakie należy dołączyć do zgłoszenia celnego (dokumentu SAD). W przepisie § 209 tego rozporządzenia również przykładowo określono elementy treści, jakie powinna zawierać faktura lub inny dokument służący ustaleniu wartości celnej towaru. Stosownie do okoliczności każdego indywidualnego przypadku zgłaszający powinien był więc przedstawić i ujawnić wszystkie dokumenty i informacje odnoszące się do importowanego towaru, niezbędne do przeprowadzenia procedury celnej, w tym do prawidłowego ustalenia jego wartości celnej.
W tym więc przypadku skarżąca była zobowiązana zarówno do ujawnienia umowy dystrybucyjnej, jak i do uwzględnienia wszystkich przewidzianych tą umową świadczeń przy ustalaniu wartości celnej towaru. A skoro wartość tego świadczenia była znana po jego udzieleniu nie było przeszkód, aby skarżący dokonał stosownej korekty. Podkreślić należy, że dodatek motywacyjny w terminie i na zasadach określonych umową, przyznawany był przez cały okres obowiązywania umowy – co na rozprawie potwierdził pełnomocnik skarżącego.
Zupełnie nieprzekonujące jest stwierdzenie skarżącego, zwłaszcza w świetle prowadzonych przez niego wywodów prawnych, że nie miał możliwości prawidłowego wskazania wartości celnej i w każdym wypadku byłby narażony na zarzut zaniżenia tej wartości. Pismo z dnia 31 stycznia 2003 r. Ministerstwa Finansów – Departamentu Podatków Pośrednich, na które powołuje się skarżący, dotyczy innej sytuacji, a mianowicie gdy rabaty i upusty nie były przewidziane już w umowie określającej warunki sprzedaży.
Wbrew stanowisku strony skarżącej związek przepisów art. 23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego nie uzasadnia uznania, iż w treści art. 85 § 1 Kodeksu celnego należy widzieć unormowanie dopełniające definicję wartości celnej, określoną w art. 23 § 1. Zasady ustalania wartości celnej towarów zostały uregulowane w dziale III Kodeksu celnego, w tym głównie w art. 23. Natomiast przepis art. 85 § 1 Kodeksu celnego odnosi się do kwestii wymagalności należności celnych.
Trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę, że przepisy art. 23 § 1 i § 9 Kodeksu celnego odnoszą wartość celną towaru do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Ustawodawca kładzie więc nacisk na cenę rzeczywistą, całkowitą i ostateczną, obejmującą wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane w zamian za towar.
Pogląd skarżącej pozostaje w sprzeczności z przepisami Kodeksu celnego ustanawiającymi mechanizm korygowania ex post, w ramach przyjętego zgłoszenia celnego, wartości celnej podanej w zgłoszeniu celnym do wartości celnej mierzonej faktyczną, całkowitą ceną zapłaconą lub należną za towar.
Mechanizm ten jest bowiem niezbędny w sytuacji, gdy po dniu przyjęcia zgłoszenia celnego wartość celna z tego dnia okazała się być inna od wartości transakcyjnej, to znaczy faktycznej ceny towaru. Organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego i jeżeli z tej kontroli wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane (art. 83 § 1-3 Kodeksu celnego).
W rezultacie, na podstawie art. 64 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego wydaje z urzędu lub na wniosek strony decyzję, w której m.in. uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części zmienia elementy zawarte w tym zgłoszeniu (w tym wartość celną towarów).
Wykładnia art. 23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego, według której przepisy te dopuszczają możliwość uwzględniania przy ustalaniu wartości celnej towaru według jego wartości transakcyjnej okoliczności mających wpływ na faktyczną cenę towaru, zaistniałych po przyjęciu zgłoszenia celnego znajduje potwierdzenie w Wyjaśnieniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. zawartych w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. – Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej (Dz.U. Nr 80, poz. 908).
W szczególności z opinii nr 5.2 i 5.3 wynika, że rabat powinien być uwzględniony przy ustalaniu wartości transakcyjnej towarów według ceny faktycznie zapłaconej lub należnej również wtedy, gdy w momencie ustalania wartości transakcyjnej istnieje jedynie możliwość uzyskania rabatu, lecz rabat nie został jeszcze faktycznie zrealizowany. Również w opinii 15.1 dopuszcza się uwzględnienie w wartości transakcyjnej towaru ustalanej według ceny faktycznie zapłaconej lub należnej rabatu przyznanego z uwzględnieniem wcześniejszej transakcji, jeżeli tylko rabat stanowi element ceny towaru zgłaszanego obecnie do odprawy. W świetle tej opinii rabat tzw. postimportowy, przyznany wstecz i nie brany pod uwagę przy ustalaniu wartości transakcyjnej, to tylko rabat przyznawany wstecz z tytułu zakupu towarów poprzednio importowanych, a nie rabat dotyczący ceny towarów. Odnosząc powyższe stanowisko do omawianej sprawy stwierdzić należy, że organy uwzględniły i właściwie zinterpretowały postanowienia zawartej przez strony umowy dystrybucyjnej, w której przewidziany i udzielany kwartalnie dodatek motywacyjny stanowił przywilej finansowy mogący nosić dowolną nazwę, stanowiąc w istocie rabat przyznawany wstecz z tytułu zakupu towarów poprzednio importowanych.
Z uwag wcześniejszych wynika, iż organy nie naruszyły przepisu art. 30 § 1 Kodeksu celnego.
Zdaniem Sądu za chybione uznać należy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.
Reasumując wszystkie powyższe rozważania, uznając skargę za bezzasadną, Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.