III SA/Łd 961/04

III SA/Łd 961/04 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak
Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Łuczyńska
Teresa Rutkowska
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 31 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi W.G. przeciwko Wójtowi Gminy P. w przedmiocie zatrudnienia Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. przyznać radcy prawnemu S.K. prowadzącemu A Kancelarię Radcy Prawnego S.K. w Ł. przy Al. A 15 A lok. 3.6 kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu S.K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Uzasadnienie
W dniu 18 lutego 2003r. w [...] ukazało się ogłoszenie z którego wynikało, iż Wójt Gminy P. zatrudni dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. W ogłoszeniu podano warunki jakie ma spełniać kandydat na dyrektora, określono warunki jakie powinny spełniać oferty oraz ustalono, iż oferty winny zostać złożone do dnia 28 lutego 2003r.
W.G. złożył swoją ofertę w wymaganym terminie i miała z nim zostać przeprowadzona rozmowa kwalifikacyjna.
W dniu 18 marca 2003r. Zastępca Wójta Gminy P. poinformował W.G., iż został już zatrudniony dyrektor Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. i nie jest nim W.G.
Pismem z dnia 24 marca 2003r. W.G. zwrócił się do Rady Gminy P. o unieważnienie zatrudnienia dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. oraz dokonanie naboru uzupełniającego z udziałem kandydatów, którzy zostali pominięci w rozmowach kwalifikacyjnych.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2003r. Przewodniczący Rady Gminy P. poinformował W.G., iż zgodnie z treścią art.30 ust.2 pkt.5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.) do zadań wójta należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych a taką jednostką jest Zakład Gospodarki Komunalnej w P. Wybór pracownika na stanowisko dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. jest suwerenną decyzją pracodawcy i nie ma charakteru administracyjnego od której przysługiwałoby odwołanie.
Pismem z dnia 29 kwietnia 2003r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Gminy P. W.G. wnosił o ponowne rozpatrzenie jego prośby. W piśmie podniesiono, iż kandydaci na stanowisko dyrektora winni mieć stworzone równe szanse, a takie możliwości nie zostały stworzone.
Pismem z dnia 9 czerwca 2003r. Przewodniczący Rady Gminy P. poinformował W.G., iż nie ma wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. Wójt dokonał wyboru najwłaściwszego kandydata na to stanowisko i jego postępowanie było prawidłowe. Nie ma powodu aby podważać jego decyzję.
W dniu 4 lipca 2003r. W.G. wniósł pozew przeciwko Wójtowi Gminy P. do Sądu Rejonowego dla Ł.Ś. w Ł. XI Wydział Pracy. W pozwie żądał on unieważnienia decyzji Wójta Gminy P. o powołaniu dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. oraz przeprowadzenie ponownego naboru z zapewnieniem równych warunków dla wszystkich kandydatów. W uzasadnieniu pozwu W.G. podniósł, iż złożył on swoją ofertę zatrudnienia na stanowisko dyrektora w wymaganym terminie i miano z nim przeprowadzić rozmowę kwalifikacyjną lecz jej nie przeprowadzono. W dniu 18 marca 2003r. został natomiast poinformowany, iż na stanowisko dyrektora została już zatrudniona inna osoba.
W odpowiedzi na pozew Wójt Gminy P. wnosił o oddalenie powództwa podnosząc, iż zgodnie z treścią art.30 ust.2 pkt.5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.) do zadań wójta należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych a taką jednostką jest Zakład Gospodarki Komunalnej w P. Organami nadzoru gminy jest Prezes Rady Ministrów oraz wojewoda. Sprawa powołania dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. nie podlega kognicji sądu pracy.
Postanowieniem z dnia [...] w sprawie [...] Sąd Rejonowy dla Ł.Ś. w Ł. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. IV Wydział Pracy.
Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy P. z dniem 1 stycznia 2004r. zatrudnił Z.W. na stanowisko dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. na czas nie określony.
Postanowieniem z dnia [...] w sprawie [...] Sąd Rejonowy w Z. przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi jako organowi właściwemu do jej rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wnosił o jej oddalenie podnosząc, iż zgodnie z treścią art.30 ust.2 pkt.5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm.) do zadań wójta należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych a taką jednostką jest Zakład Gospodarki Komunalnej w P. Poszukiwanie kandydatów na stanowisko dyrektora tej jednostki nie było postępowaniem konkursowym. Było to zwykłe postępowanie rekrutacyjne. Nie ma żadnych przepisów regulujących procedurę zatrudniania kierowników gminnych zakładów budżetowych ani określających wymóg przeprowadzenia konkursu. Wójt zaprosił do składania ofert zatrudnienia, zapoznał się z wszystkimi ofertami oraz spotkał się z niektórymi kandydatami. Następnie wybrał jednego z kandydatów. Decyzja o wyborze jest suwerenną decyzją pracodawcy i nie ma podstaw prawnych do wysuwania przez pominiętych kandydatów roszczeń o zatrudnienie czy też unieważnienie postępowania. Sprawa zatrudnienia dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. nie podlega kognicji ani sądu administracyjnego ani sądu pracy.
Na rozprawie w dniu 18 maja 2006r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż popiera żądanie zawarte w pozwie z dnia 4 lipca 2003r. oraz wnosi o stwierdzenie, że zarządzenie Wójta Gminy P. z dnia [...] wydane zostało z naruszeniem prawa. Oświadczył, iż żądanie zawarte w pozwie oraz żądanie stwierdzenia, że zarządzenie z dnia [...] wydano z naruszeniem prawa traktuje jako jedną sprawę, w której pierwszym wydanym aktem administracyjnym jest zarządzenie z dnia [...].
Wójt Gminy P. wnosił o odrzucenie skargi na zarządzeniem z dnia [...] gdyż wniesiono je bez wezwania organu administracji do usunięcia naruszenia prawa zaś w pozostałej części wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga W.G. nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącego złożonego na rozprawie w dniu 18 maja 2006r. poparł on żądanie zawarte w pozwie z dnia 4 lipca 2003r. oraz wnosił o stwierdzenie, że zarządzenie Wójta Gminy P. z dnia [...] wydane zostało z naruszeniem prawa. Oświadczył nadto, iż oba żądania traktuje jako jedną sprawę. Zaznaczyć należy, iż w pozwie z dnia 4 lipca 2003r. W.G. wnosił o unieważnienie decyzji Wójta o powołaniu dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. w marcu 2003r. i przeprowadzenie ponownego naboru na to stanowisko. Zarządzenie z dnia [...] dotyczy natomiast zatrudnienia Z.W. na stanosko dyrektora od dnia 1 stycznia 2004r. na czas nie określony. W marcu 2003r. Z.W. został bowiem zatrudniony na czas określony do dnia 31 grudnia 2003r. Żądanie stwierdzenia, że zarządzenie z dnia [...] zostało wydane z naruszeniem prawa zostało po raz pierwszy zgłoszone na rozprawie w dniu 18 maja 2006r. Stanowisko skarżącego można zatem określić jako składające się z dwóch żądań a mianowicie: żądania unieważnienia zatrudnienia H.W. w marcu 2003r. na czas określony oraz żądanie unieważnienia zatrudnienia H.W. od dnia 1 stycznia 2004r. na czas nie określony.
Zgodnie z treścią art.30 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz. 1591 z późn. zm.) do zadań wójta należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.
W myśl art.2 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych(Dz.U. nr 21 poz.124 z późn. zm.) pracownicy samorządowi są zatrudniani:
1.) na podstawie wyboru:
a.) w urzędzie marszałkowskim: marszałek województwa, wiceprzewodniczący zarządu oraz pozostali członkowie zarządu województwa – jeżeli statut województwa tak stanowi
b.) w starostwie powiatowym: starosta, wicestarosta oraz pozostali członkowie zarządu powiatu – jeżeli statut powiatu tak stanowi z tym, że z członkami zarządu powiatu wybranymi spoza składu rady powiatu zawsze nawiązuje się stosunek pracy
c.) w urzędzie gminy: wójt, burmistrz, prezydent miasta, ich zastępcy, pozostali członkowie zarządu gminy – jeżeli statut gminy tak stanowi
d.) w związkach jednostek samorządu terytorialnego: przewodniczący zarządu związku i pozostali członkowie zarządu – jeżeli statut związku tak stanowi
2.) na podstawie mianowania: pracownicy zatrudniani na stanowiskach pracy określonych w statucie gminy lub związku międzygminnego
3.) na podstawie powołania: sekretarz gminy, sekretarz powiatu, skarbnik gminy(główny księgowy budżetu), skarbnik powiatu(główny księgowy powiatu), skarbnik województwa(główny księgowy budżetu województwa)
4.) na podstawie umowy o pracę: pozostali pracownicy samorządowi.
Zgodnie z treścią § 66 i § 68 ust.1 Statutu Gminy P. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] nr [...] poz. [...] z późn. zm.) wójt wykonuje uchwały rady i zadania określone przepisami prawa oraz podejmuje rozstrzygnięcia w formie zarządzeń.
W myśl zaś pkt.10 załącznika nr 3 do Statutu Gminy P. Zakład Gospodarki Komunalnej w P. jest jednostką organizacyjną Gminy P.
Z wymienionych przepisów wynika, iż dyrektor Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. jest pracownikiem samorządowym zatrudnianym na podstawie umowy o pracę. Zakład ten jest jednocześnie jednostką organizacyjną Gminy P. działającą w formie zakładu budżetowego zaś do zadań wójta należy zatrudnianie dyrektora tego zakładu.. Obowiązujące przepisy nie regulują procedury zatrudniania dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. W szczególności brak jest przepisów nakazujących przeprowadzenie konkursu na to stanowisko. W związku z czym zatrudnienie na tym stanowisku winno nastąpić według ogólnych zasad obowiązujących przy zawarciu umowy o pracę pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. Umowa o pracę jest natomiast czynnością prawną w której obie strony wyrażą zgodny zamiar nawiązania stosunku pracy na wcześniej uzgodnionych warunkach.
Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż Wójt Gminy P. w dniu 18 lutego 2003r. opublikował w [...] ogłoszenie o poszukiwaniu kandydatów na stanowisku dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. W ogłoszeniu określono warunki jakie winni spełniać kandydaci, ustalono co powinna zawierać oferta oraz wskazano termin do którego winny być składane oferty. Ogłoszenie to stanowiło zatem zaproszenie do składania ofert. Wskutek tego ogłoszenia złożono szereg ofert zaś Wójt Gminy P., po zapoznaniu się z wszystkimi ofertami, wybrał jednego z kandydatów i zawarł z nim umowę o pracę. Zatrudnienie dyrektora Z.G.K. w P. nastąpiło więc wskutek przeprowadzenia normalnego postępowania rekrutacyjnego. Wójt miał prawo dokonać wyboru jednego z kandydatów, który, w jego ocenie, dawał najlepsze gwarancje prawidłowego wykonywania obowiązków na stanowisku dyrektora. Oferenci, którzy zostali pominięci przy tym wyborze nie mają prawa do żądania ponownego przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego. Obowiązujące przepisy prawne nie przewidują bowiem, aby pominiętym oferentom przysługiwało roszczenie o zatrudnienie bądź o unieważnienie przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego. Żądania takie mogłyby mieć znaczenie gdyby istniał obowiązek przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora ale sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Nie ma bowiem przepisów prawnych, które nakazywałyby przeprowadzenie konkursu na stanowisko dyrkletora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P.
Właściwość sądów administracyjnych została określona w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. nr 153 poz.1270). Zgodnie z treścią art.3 § 1 wymienionej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.3 § 2 cytowanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
4. inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4
Zgodnie z treścią art.3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sądy administracyjne są właściwe jedynie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w punktach 1-8 artykułu 3 § 2 oraz w artykule 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Jeżeli chodzi o pierwszą część żądania skarżącego a mianowicie o unieważnienie zatrudnienia Z.W. na czas określony w marcu 2003r. to sprawa dokonania wyboru przez Wójta Gminy P. osoby do zawarcia umowy o pracę na stanowisku dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. nie jest żadną ze spraw wymienionych w art.3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W sprawie dokonania takiego wyboru organ gminy nie podejmuje decyzji administracyjnej w rozumieniu art.104 kpa. Obowiązujące przepisy, a w szczególności ustawa z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym oraz ustawa z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych, nie przewidują bowiem, iż sprawa wyboru osoby, z którą ma być zawarta umowa o pracę na stanowisku dyrektora zakładu gospodarki komunalnej, winna być załatwiona w formie decyzji. Sprawa zawarcia umowy o pracę na tym stanowisku jest sprawą z zakresu prawa pracy. Wskazuje na to treść przepisu art.31 ust.1 i 2 ustawy z dnia 22 marca 1990r. zgodnie z którym w kwestiach nie uregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu pracy zaś spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy. Skoro zatem sprawa wyłonienia kandydatów do zawarcia z nim umowy o pracę na stanowisku dyrektora zakładu gospodarki komunalnej jest sprawą z zakresu prawa pracy, dla których to spraw właściwy jest sąd powszechny to nie jest to sprawa, która winna być załatwiona decyzją administracyjną.
Sprawa wyboru kandydata do zawarcia z nim umowy o pracę na stanowisku dyrektora zakładu gospodarki komunalnej nie jest także aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art.3 § 2 pkt.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W drodze takiego wyboru nie przyznaje się, nie stwierdza się ani nie uznaje uprawnienia wynikającego z przepisu prawa dla osób, których oferty zatrudnienia zostały pominięte. Z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. i ustawy z 22 marca 1990r. nie wynika bowiem uprawnienie osoby, która złożyła ofertę zatrudnienia na stanowisku dyrektora zakładu gospodarki komunalnej, do żądania zawarcia z nią umowy o pracę na tym stanowisku bądź do żądania unieważnienia przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego.
Odnośnie drugiej części żądania skarżącego a mianowicie uznania za niezgodne z prawem zarządzenia Wójta Gminy P. z dnia [...] to sprawa ta również nie jest żadną ze spraw wymienionych w art.3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W zarządzeniu tym Wójt postanowił zatrudnić Z.W. na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2004r. na stanowisku dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. Zarządzenie to nie jest żadnym z aktów lub czynności wymienionych w punktach 1-8 artykułu 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W szczególności nie jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej , o której mowa w art.3 § 2 pkt.4 wymienionej ustawy. Zarządzenie z dnia [...] nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa dla osób, które wcześniej złożyły ofertę pracy lecz nie zostały zatrudnione na stanowisku dyrektora. Z obowiązujących przepisów nie wynika uprawnienie osoby, która wcześniej złożyła ofertę pracy do żądania wydania zarządzenia o zatrudnieniu jej na stanowisku dyrektora Z.G.K. w P.
Reasumując sąd uznał, iż skarga W.G. nie dotyczy aktu lub czynności wymienionych w art.3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił skargę.
Sąd w obecnym składzie uznał, iż sąd pracy błędnie przyjął, że sprawa W.G. należy do właściwości sądu administracyjnego. Postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] nie zawiera uzasadnienia. Nie wiadomo zatem jakie były motywy takiego rozstrzygnięcia. Można jedynie przypuszczać, iż stanowisko sądu pracy wynikało z faktu, iż W.G. żądał unieważnienia decyzji Wójta Gminy P. o zatrudnieniu konkretnej osoby na stanowisku dyrektora Z.G.K. w P.. Skoro skarżący żądał unieważnienia decyzji to, w ocenie sądu pracy, właściwym jest tutaj sąd administracyjny. Stanowisko takie jest błędne. Wójt Gminy P. nie wydaje bowiem decyzji, w rozumieniu art.104 kpa, o zatrudnieniu konkretnej osoby na stanowisku dyrektora zakładu gospodarki komunalnej. Obowiązujące przepisy nie przewidują aby w takiej sytuacji winna zostać wydana decyzja administracyjna. Wójt, dokonując wyboru osoby, z którą ma zostać nawiązany stosunek pracy, podejmuje rzeczywiście decyzję lecz określenie "decyzja" należy tutaj rozumieć w potocznym znaczeniu tego słowa. Chodzi tu zatem o decyzję jako formę rozstrzygnięcia sprawy wyboru osoby na stanowisko dyrektora lecz nie jest to decyzja administracyjna o której mowa w art.104 kpa. Sąd pracy błędnie przyjął, iż skoro skarżący żądał unieważnienia decyzji wójta o zatrudnieniu konkretnej osoby na stanowisku dyrektora to właściwym do rozstrzygnięcia sprawy jest sąd administracyjny.
Sąd uznał, iż odrzuceniu skargi nie stoi na przeszkodzie treść przepisu art.58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., zgodnie z którym sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt.1 jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Wymieniony przepis jak również przepis art.1991 kodeksu postępowania cywilnego oraz art.66 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego nasuwają szereg zastrzeżeń i wątpliwości szeroko omówionych w piśmiennictwie(A.Zieliński – Prawo do sądu a struktura sądownictwa – Państwo i Prawo nr 4 z 2003r. str.20 i następne; W.Sanetra – Spór o spory kompetencyjne – Przegląd Sądowy nr 9 z 2003r. str.3 i następne; Z.Kmieciak – Spór o właściwość a prawo jednostki do sądu – Glosa nr 9 z 2003r. str.4 i następne; M.Romanowska – Realizacja prawa do sądu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Jednostka w demokratycznym państwie prawa, Bielsko-Biała 2003r. str.543-547). W doktrynie wskazuje się na wadliwość brzmienia tych przepisów oraz na zagrożenia jakie mogą powstać w razie powstania sporów kompetencyjnych pomiędzy sądami powszechnymi, sądami administracyjnymi i organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie nie ma potrzeby omawiania wszystkich problemów występujących w tym zakresie. Zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma natomiast kwestia czy sąd administracyjny może odrzucić skargę z powodu braku swojej właściwości w sytuacji gdy sąd powszechny stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi administracyjnemu uznając, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej. Możliwe jest tutaj przyjęcie jednego z dwóch rozwiązań.
Pierwsze rozwiązanie to takie, iż sąd administracyjny jest zawsze związany orzeczeniem sądu powszechnego. W razie przekazania mu sprawy przez sąd powszechny, sąd administracyjny byłby wówczas zmuszony do rozpoznania tej sprawy. Przyjęcie takiego rozwiązania mogłoby naruszyć właściwość sądu administracyjnego. Może się bowiem zdarzyć, iż sąd powszechny błędnie uzna, iż sprawa jest sprawą z zakresu administracji publicznej i przekaże ją sądowi administracyjnemu mimo, że sprawa taka faktycznie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskutek tego sąd administracyjny zmuszony byłby rozpoznać sprawę nie należącą do jego właściwości. Skutkowałoby to tym, iż zachodziłaby nieważność takiego postępowania z przyczyny, o której mowa w art.183 § 2 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. bądź też powstałaby konieczność wszczęcia procedury określonej w art.172 wymienionej ustawy.
Drugie rozwiązanie to takie, iż sąd administracyjny nie mógłby odrzucić skargi w sprawie przekazanej mu przez sąd powszechny tylko wówczas gdy skarga dotyczy takich działań lub bezczynności administracji, o których mowa w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. a równocześnie nie dotyczy spraw, o których mowa w art.5 tej ustawy. Pogląd taki wyraziła Marta Romanowska w Komentarzu – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia (Wydawnictwo Lexis-Nexis 2005r. str.288) oraz w podręczniku Postępowanie sądowo-administracyjne pod redakcją Tadeusza Wosia (Wydawnictwo Lexis-Nexis 2004r. str.139). Przyjęcie takiego poglądu oznaczałoby, iż sąd administracyjny mógłby odrzucić skargę w sprawie przekazanej mu przez sąd powszechny gdyby okazało się, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W sytuacji zatem gdyby przekazana sprawa nie byłaby żadną ze spraw wymienionych w art.3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. dopuszczalne byłoby odrzucenie skargi.
Sąd w obecnym składzie podzielił drugi z wymienionych poglądów. Należy zaznaczyć, iż w polskim systemie prawa obowiązuje zasada domniemania kompetencji sądów powszechnych. Stanowi o tym przepis art.177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z którym sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sadów. Z wymienionych przepisów wynika, iż o ile sprawa nie jest zastrzeżona do właściwości innych sądów niż sądy powszechne to właściwym sądem do rozpoznania tej sprawy jest sąd powszechny.
W rozpoznawanej sprawie sąd powszechny, na podstawie art.464 § 1 kpc przekazał sprawę W.G. sądowi administracyjnemu uznając, że ten sąd jest właściwy do jej rozpoznania. Faktycznie sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego gdyż nie dotyczy ona aktu lub czynności wymienionych w art.3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Skoro sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego to treść przepisu art.58 § 4 tej ustawy nie stanowi przeszkody do odrzucenia skargi W.G.
Na podstawie art.250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w związku z § 14 ust.2 pkt.1c i § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. nr 163 poz.1349 z późn. zm.) sąd przyznał radcy prawnemu S.K. kwotę 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na kwotę tę złożyło się: 240 zł – wynagrodzenie radcy prawnego oraz 52,80 zł – podatek od towarów i usług.