III SA/Łd 923/19

III SA/Łd 923/19 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2020-01-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 538/20 - Wyrok NSA z 2023-07-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 27 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 roku sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia wniosku na wydobywanie węgla brunatnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącego S. S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
III SA/Łd 923/19
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 , art. 97 §1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096) – dalej: k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...], nr [...] o zawieszeniu postępowania zażaleniowego, wszczętego zażaleniem S. S. wniesionego na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] wydane w przedmiocie uzgodnienia wniosku A S.A. wraz z projektem koncesji Ministra Środowiska na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z.", położonego mi.in. w obrębie miasta i gminy Z.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz Miasta Z. po rozpatrzeniu wniosku A S.A. dokonał, na podstawie art. 106 § 1 k.p.a. w zw. z art. 23 ust. 2 a pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2126) – dalej: p.g.g., uzgodnienia wraz z projektem koncesji Ministra Środowiska na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z.", położonego mi.in. w obrębie miasta i gminy Z. Obwieszczenie o wydanym postanowieni u zostało zamieszczone na profilu społecznościowym Burmistrza Miasta Z Facebook.
Kwestionując prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia S S. (jeden z właścicieli działek położnych bezpośrednio w granicach projektowanego obszaru górniczego) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie:
- art. 23 ust. 2a w zw. z art. 7 ust. 2 p.g.g.w związku ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Z zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Z z dnia [...], nr [...] poprzez pominięcie wskazanego w niej kryterium uzgodnienia, jakim jest nienaruszanie przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku nienaruszanie sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz wydanie postanowienie pomimo naruszenia przez wnioskowaną koncesję sposobu wykorzystania nieruchomości ustalonego w obowiązującym studium z 2001 r.;
- art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i § 4, art. 107 § 3 k.p.a poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej , niewłaściwe zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz pominięcie w uzasadnieniu prawnym i faktycznym kluczowej okoliczności jaką jest zestawienie działalności przewidywanej we wniosku koncesyjnym z obowiązującym Studium z 2001 r.;
- art. 41 ust. 3 p.g.g. poprzez niezamieszczenie informacji o wydaniu postanowienia w drodze obwieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie organu.
Uzasadniając strona skarżąca podkreśliła, iż nieprawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2018 r., II SA/Łd 704/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej Miasta i Gminy Z z dnia [...], nr [...] podjętej w przedmiocie przyjęcia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Z, które przewidywało budowę kopalni odkrywkowej na złożu węgla brunatnego "Z". W związku z powyższym, stosownie do treści art. 152 § 1 p.p.s.a. powołana powyżej uchwała, która bezspornie nie jest aktem prawa miejscowego, nie wywołuje skutków prawnych do czasu uprawomocnienia się w/w wyroku. Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest przyjęcie, że na terenie Miasta i Gminy Z obowiązuje Studium z 2001 r., które nie przewiduje budowy kopalni odkrywkowej węgla brunatnego, a na terenach planowanej działalności wydobywczej znajdują się tereny przeznaczone do zalesienia, produkcji rolnej oraz tereny chronione. Tym samym wniosek A S.A. winien zostać rozpatrzony odmownie.
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p. zawiesiło postępowanie zażaleniowe. Wskazując na zasadność wydanego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, iż fakt stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nieważności uchwały z dnia [...] podjętej w przedmiocie przyjęcia Studium z 2017 r. nie oznacza automatycznie, iż koniecznym jest, na etapie dokonywania uzgodnienia koncesji, uwzględnienie postanowień Studium z 2001 r. Podkreślić bowiem należy, iż przewidziana w art. 152 §1 p.p.s.a ochrona ma charakter tymczasowy, na czas pomiędzy datą wydania orzeczenia uwzgledniającego skargę, a datą jego uprawomocnienia się. Na gruncie niniejszej sprawy, od powołanego wyżej wyroku z 22 listopada 2018 r. Rada Miejska w Z. wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana. Powyższe w ocenie Kolegium pozwala uznać, iż w sprawie wystąpiło tzw. zagadnienie wstępne , obligujące organ odwoławczy do zawieszenia postępowania zażaleniowego na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a.
Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy S. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzucił naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 152 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że stwierdzenie nieważności uchwały przyjmującej Studium z 2017 r. nie pociąga konieczności automatycznego zastosowania zapisów Studium z 2001 r. , a nadto art. 6 w zw. z art. 97 §1 pkt 4 w zw. z art. 123 §1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności oraz błędne uznanie, że w sprawie występuje tzw. zagadnienie wstępne.
Z uwagi na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] i orzeczenie, co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie postanowienia z [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza Miasta Z. z jednoczesnym zobowiązaniem organu do zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o uzgodnienie koncesji na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z.".
Zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] Uzasadniając Kolegium wskazało, iż wbrew stanowisku strony skarżącej w sprawie wystąpiła przesłanka tzw. zagadnienia wstępnego obligującego organ do zawieszenia postępowania zażaleniowego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Poza sporem pozostaje bowiem, że byt prawny przyjętego Studium z 2017 r. , ze względu na przyjęte w nim kierunki zagospodarowania miasta i gminy Z. stanowi dla sprawy niewątpliwie istotną przesłankę i jest przedmiotem odrębnego, zawisłego przed Naczelnym Sądem administracyjnym postępowania. Powyższe oznacza, iż pomiędzy wynikiem rozpatrzenia zażalenia strony wniesionego na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] a wynikiem rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez ten organ od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2018 r. istnieje zależność, uzasadniającą zawieszenie zainicjowanego przez stronę postępowania zażaleniowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi S. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika ponowił zarzuty naruszenia art. 152 § 1 p.p.s.a., art. 7, art. 77 § 1 , art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez pominięcie okoliczności, iż stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z 22 listopada 2018 r., nieważności uchwały Rady Miejskiej w Z. uchwały przyjmującej Studium z 2017 r. oznacza, iż uchwała ta nie wywołuje skutków prawnych, a co za tym idzie na terenie miasta i gminy Z. obowiązują zapisy Studium z 2001 r. oraz poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w sprawie wystąpiło tzw. zagadnienie wstępne skutkujące koniecznością zawieszenia postępowania zażaleniowego, w sytuacji, gdy kolegium było zobowiązane do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia i uchylenia postanowienia z dnia [...] Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, poprzedzającego je postanowienia wydanego w I instancji oraz o zasadzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Obecny na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 r. pełnomocnik uczestnika postępowania – A S.A. złożył do akt sprawy pismo procesowe z dnia 13 stycznia 2020 r., wraz z jego odpisami dla pozostałych stron postępowania, w którym wnosiło o oddalenie skargi. Uzasadniając zajęte stanowisko wskazał na charakter i wykonalność postanowienia o uzgodnienie udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin, jak również zakwestionował zasadność zarzutów skargi, co do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 152 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przy czym, co wymaga podkreślenia, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Niniejszą skargą jak już wcześniej wskazano S. S. zakwestionował zasadność wydanego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. postanowienia z dnia [...] o zawieszeniu postępowania zażaleniowego, zainicjowanego zażaleniem skarżącego wniesionego na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] wydane w przedmiocie uzgodnienia wniosku A S.A. wraz z projektem koncesji Ministra Środowiska na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z.", położonego mi.in. w obrębie miasta i gminy Z..
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Powyżej powołany przepis reguluje jedną z obligatoryjnych przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na wystąpienie tak zwanego zagadnienia wstępnego (kwestii prejudycjalnej), czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które ujawniło się w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu administracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (por. H.Knysiak-Saudyka (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, WKP 2019). Przy czym zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., wyrażać się musi w istnieniu takiego związku przyczynowego, który bezwzględnie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej uprzednim rozstrzygnięciem przez inny organ lub sąd istotnej dla sprawy okoliczności prawnej, stanowiącej przesłankę wydania decyzji. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym w ogóle na wydanie decyzji. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery istotne elementy: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; 3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Tylko łączne wystąpienie wspomnianych powyżej czterech przesłanek powoduje, że możliwe jest zawieszenie postępowania administracyjnego na tej podstawie, a ocenę w tym zakresie organ podejmuje po przeprowadzeniu stosownego postępowania. Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi zatem ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a o istnieniu takiej zależności, która musi mieć charakter bezpośredni, przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Zależność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy administracyjnej nie może być utożsamiana z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Z istnieniem kwestii prejudycjalnej mamy do czynienia wówczas, gdy brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. (por. wyrok NSA z 8 października 2019 r., II GSK 2509/17; wyrok WSA w Krakowie z 29 sierpnia 2019 r., II SA/Kr 790/19; wyroki WSA w Gliwicach z dnia 20 września 2019 r., II SA/Gl 332/19 oraz z dnia 30 października 2019 r., II SA/Gl 960/19; www.cbois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie z ustalonego w sprawie, w sposób prawidłowy stanu faktycznego wynika, że obwieszczeniem z dnia 26 kwietnia 2019 r. Minister Środowiska zawiadomił o wszczęciu, na wniosek A S.A., postępowania w sprawie udzielenia koncesji na wydobycie węgla brunatnego ze złoża "Z" położnego na terenie gminy miejskiej i wiejskiej Z, gminy B., pow. S., gminy O., pow. W. oraz gminy L., pow. W., woj. Ł.. Jednocześnie zawiadomiło przekazaniu projektu do uzgodnienia do właściwych organów stosownie do wymogu art. 23 ust. 1 pkt 3 , ust. 2a pkt 1 p.g.g. w zw. z art. 106 k.p.a. Dalej jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta Z. uzgodnił pozytywnie wniosek A S.A. wraz z projektem koncesji , w sprawie udzielenia koncesji na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z". Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie S. S. wniósł zażalenie, w którym podniósł, iż w dacie wydania powyższego postępowania, nie obowiązywała uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] nr [...] zatwierdzająca Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Z. (dalej: Studium z 2017 r.), które przewidywało między innymi budowę kopalni odkrywkowej na złożu węgla brunatnego "Z.", z uwagi na stwierdzenie jej nieważności przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 22 listopada 2018 r., II SA/Łd 704/18. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym w ocenie skarżącego uzgodnienie wniosku A S.A. winno zostać przeprowadzone w oparciu o zapisy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Z zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] nr [...] – dalej: Studium z 2001 r, które na terenach objętych planowaną działalnością wydobywczą, nie przewiduje budowy kopalni odkrywkowej. Z uwagi na powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowiło o zawieszeniu postępowania zażaleniowego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, to jest do prawomocnego zakończenia zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skargi kasacyjnej od powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 listopada 2018 r.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę przedstawione powyżej ustalenia faktyczne nie uzasadniały zawieszenia postępowania zażaleniowego, gdyż wbrew twierdzeniu organu w sprawie nie zaistniała określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanka konieczności uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego.
W sprawie bezspornym pozostaje, iż uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], nr [...] podjętej w przedmiocie przyjęcia Studium z 2017 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który uwzględniając skargę za zasadną wyrokiem z dnia 22 listopada 2018 r., II SA/Łd 704/18 stwierdził nieważność w/w uchwały. Powołane orzeczenie jest nieprawomocne, gdyż Rada Miejska skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sądowi z urzędu wiadomo, iż skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II OSK 820/19 i na dzień 27 stycznia 2020 r., w sprawie nie został jeszcze wyznaczony termin rozprawy. Powyższe oznacza, iż wyżej wymieniona uchwała zatwierdzająca Studium z 2017 r., które nie stanowi przepisów prawa miejskiego, co wprost wynika z treści art. 9 ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1945), stosownie do treści art. 152 § 1 p.p.s.a nie wywołuje skutkow prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku. W związku z tym, jak słusznie wskazuje strona skarżąca zarówno obecnie, jak i w dacie wydawania kwestionowanych przez nią postanowień: Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] i z dnia [...] obowiązującym aktem odnoszącym się do uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Z. pozostaje poprzednio obowiązujące, zatwierdzone uchwałą Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] nr [...] Studium z 2001 r. Co więcej, zgodnie z przepisem przejściowym - art. 87 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazane wyżej Studium z 2001 r., jako uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowuje moc.
Tym samym w ocenie Sadu brak jest podstaw do twierdzenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., co do konieczności zawieszenia postępowania zażaleniowego, zainicjowanego zażaleniem S. S. wniesionym na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] o uzgodnieniu wniosku A S.A. wraz z projektem koncesji, w sprawie udzielenia koncesji na wydobywanie węgla brunatnego ze złoża "Z", do czasu prawomocnego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 listopada 2018 r., II SA/Łd 704/18 stwierdzającego nieważność uchwały zatwierdzającej Studium z 2017 r. W obrocie prawnym pozostaje bowiem dokument – Studium z 2001 r. – pozwalający na merytoryczne rozpatrzenie zasadności zażalenia S. S. dnia 23 maja 2019 r. W sprawie nie występuje zatem przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Z uwagi na powyższe Sąd za zasadne uznał zarzuty skargi, co do naruszenia wskazanych w niej przepisów art. 97 §1 pkt 4, ar.t 7, art. 77 § 1 k.p.a.
Odnosząc się natomiast do złożonego na rozprawie pisma procesowego pełnomocnika uczestnika postępowania - A S.A. z dnia 13 stycznia 2020 r. Są stwierdza, iż pozostaje ona bez wpływu na wynik niniejszego orzeczenia. W ocenie Sądu zawarta w piśmie argumentacja, co do istoty sporu, to jest co do zasadności zawieszenia postępowania zażaleniowego na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. ogranicza się jedynie do przedstawienia ustawowych przesłanek wydania rozstrzygnięcia w oparciu o w/w przepis oraz przypuszczeniach, co do ewentualnych skutków wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W pozostałej części pismo w obszernym zakresie odnosi się do charakteru postanowienia o uzgodnieniu koncesji, o którym mowa w art. 23 ust. 2a pkt 1 p.g.g. oraz stanowiska doktryny, co charakteru studium zagospodarowania przestrzennego, jako aktu wpływającego na politykę przestrzenną gminy oraz skutkująca możliwością ograniczenia konstytucyjnie chronionego prawa własności.
Rozpatrując sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze będzie obowiązane do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej w treści niniejszego uzasadnienia, w szczególności odniesie się do kwestii obowiązywania Studium z 2001 r. i wpływu tego dokumentu na możliwość rozpatrzenia zażalenia skarżącego wniesionego na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...]
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 p.p.s.a.
a.l.