III SA/Łd 897/25

III SA/Łd 897/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-02-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 11 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 października 2025 roku znak: 1001-IUOD-3.4812.522.2025.2 M500-2025-0207165 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego M. Ś. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 29 grudnia 2025 roku pod pozycją 4874 oraz w dniu 23 stycznia 2026 roku pod pozycją 328.
Uzasadnienie
M. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 17 października 2025 r. odmawiającą uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą.
23 grudnia 2025 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł. Wpłata została zaksięgowana 29 grudnia 2025 r. pod pozycją 4874.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 listopada 2025 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."), do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) – na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Ponadto poinformowano skarżącego, że nadesłana do organu drogą elektroniczną skarga nie została podpisana podpisem elektronicznym. Podpis elektroniczny złożony został jedynie pod pismem przewodnim, zaś samo opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem załącznika do tego dokumentu.
Wezwanie to doręczono skarżącemu 29 listopada 2025 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący 4 grudnia 2025 r. wniósł pismo, do którego załączył dokument elektroniczny oznaczony jako "Skarga WSA w Łodzi.pdf" oraz osobny dokument elektroniczny oznaczony jako "Podpis od skargi.xml". Podpisem elektronicznym opatrzone zostało jednak jedynie pismo przewodnie z 4 grudnia 2025 r. zatytułowane "PISMO W SPRAWIE SĄDOWEJ Usunięcie braków formalnych skargi – III SA/Łd 897/25" oraz dokument elektroniczny oznaczony jako "Podpis od skargi.xml", zaś załącznik oznaczony jako "Skarga WSA w Łodzi.pdf" nie został podpisany.
Z uwagi na to, że osobny dokument elektroniczny oznaczony jako "Podpis od skargi.xml" nie pozwalał na dokonanie przez sąd weryfikacji umieszonego pod skargą podpisu, w wykonaniu zarządzenia z 14 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi wniesionej w formie elektronicznej, stanowiącego załącznik do pisma z 7 listopada 2025 r. zatytułowanego "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – sprawa M500-2025-0207165", a oznaczonego jako "Skarga WSA w Łodzi.pdf" – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący został także pouczony, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.) oraz że zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
Wezwanie to doręczono skarżącemu 15 stycznia 2026 r.
23 stycznia 2026 r. skarżący uiścił na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi oraz złożył pismo zatytułowane "UZUPEŁNIENIE INFORMACJI Usunięcie braków formalnych – III SA/Łd 897/25", w którym poinformował, że wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł został uiszczony. Wpłata została zaksięgowana 23 stycznia 2026 r. pod pozycją 328.
Skarżący nie usunął jednak braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem, dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną. Bada także, czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne i czy została uiszczona należna opłata.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 1 pkt 4, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej), należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP w formie załącznika do pisma z 7 listopada 2025 r. Załącznik stanowiący skargę nie został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Wobec tego zarządzeniem z 26 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) – na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W odpowiedzi na wezwanie skarżący, za pośrednictwem platformy ePUAP, złożył pismo z 4 grudnia 2025 r., zatytułowane "PISMO W SPRAWIE SĄDOWEJ Usunięcie braków formalnych skargi – III SA/Łd 897/25", które opatrzone zostało podpisem elektronicznym. Do pisma tego skarżący załączył niepodpisany dokument elektroniczny oznaczony jako "Skarga WSA w Łodzi.pdf" oraz opatrzony podpisem elektronicznym, osobny dokument elektroniczny oznaczony jako "Podpis od skargi.xml", który to dokument nie pozwalał jednak na dokonanie przez sąd weryfikacji podpisu.
Wobec tego zarządzeniem z 14 stycznia 2026 r. skarżący ponownie wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi wniesionej w formie elektronicznej, stanowiącego załącznik do pisma z 7 listopada 2025 r. zatytułowanego "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – sprawa M500-2025-0207165", a oznaczonego jako "Skarga WSA w Łodzi.pdf" – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący został także pouczony, że w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.) oraz że zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
Wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi doręczono skarżącemu 15 stycznia 2026 r. (w czwartek).
Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął zatem 22 stycznia 2026 r. (w czwartek). W powyższym terminie skarżący nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. Nie został zatem usunięty, pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie brak formalny skargi.
Okoliczność ta, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł o odrzuceniu skargi (punkt 1 postanowienia).
Z uwagi na to, że skarga została odrzucona, zachodzi określona w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
23 stycznia 2026 r. skarżący uiścił na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, która została zaksięgowana 23 stycznia 2026 r. pod pozycją 328. Wskazać należy, że skarżący już uprzednio, tj. 23 grudnia 2025 r., uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, która zaksięgowana została 29 grudnia 2025 r. pod pozycją 4874.
Stosownie do treści art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej.
W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 listopada 2025 r., stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535), wpis od skargi określono na kwotę 100 zł.
Tymczasem skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego od skargi łącznie kwotę 200 zł (kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowana 29 grudnia 2025 r. pod pozycją 4874 oraz kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowana 23 stycznia 2026 r. pod pozycją 328).
Wobec tego kwota 100 zł zaksięgowana 23 stycznia 2026 r. pod pozycją 328 stanowi nadpłatę. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do zwrotu z urzędu kwoty 100 zł na rzecz skarżącego.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 225 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).
ds