III SA/Łd 837/24

III SA/Łd 837/24 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-02-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Paweł Dańczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 29, art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 46 § 2a i 2b, art. 58 § 1 pkt 3, art. 6573, art. 232 § 1 pkt 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 18
art. 117, art. 118
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j.)
Sentencja
Dnia 6 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 września 2024 roku nr BP.501.1019.2024.2367.BD2613292 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w M. kwotę 156 (sto pięćdziesiąt sześć) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 listopada 2024 r., pod poz. 4417.
Uzasadnienie
8 października 2024 r. pełnomocnik Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w M. (dalej: spółka, skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 6 września 2024 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej – K.M.F. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, tj. złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut,...), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), oraz wskazania, kto podpisał skargę w imieniu spółki. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej 22 listopada 2024 r.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi przez uiszczenie 156 zł.
Pismem z 25 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej przesłał pełny odpis KRS spółki. 25 listopada 2024 r. na rachunek bankowy tutejszego sądu wpłynęła kwota 156 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Zarządzeniem z 11 grudnia 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez: a) wykazanie, że K.M.F., wskazany w odpisie pełnym z KRS-u skarżącej jako komandytariusz, może występować w charakterze pełnomocnika skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym; pouczono skarżącą, że w razie braku możliwości wykazania powyższego w wyżej wskazanym terminie, powinna podpisać skargę kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub nadesłać własnoręcznie podpisaną skargę w formie papierowej lub złożyć własnoręcznie podpisaną skargę w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.); b) złożenie dokumentu określającego aktualny sposób reprezentacji skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Wezwanie z 11 grudnia 2024 r. nie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej, pomimo zaadresowania jej na adres podany w skardze, i po dwukrotnym awizowaniu 23 grudnia 2024 r. oraz 31 grudnia 2024 r. zostało zwrócone przez placówkę pocztową 8 stycznia 2025 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wpłynęła do tutejszego sądu żadna korespondencja od skarżącego w przedmiocie wykazania, że K.M.F. może występować w charakterze pełnomocnika skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 117 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: "k.s.h.") spółkę komandytową reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki. Zgodnie zaś z art. 118 § 1 k.s.h. komandytariusz może reprezentować spółkę jedynie jako pełnomocnik.
Z informacji przedstawionej przez pełnomocnika skarżącej, odpowiadającej odpisowi pełnemu z KRS spółki, wynika, że każdy komplementariusz reprezentuje spółkę samodzielnie (Dział 2 Rubryka 1.2.), a K.M.F. jest komandytariuszem spółki (Dział 1 Rubryka 7 K.M.F.).
Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż K.M.F. jako komandytariusz spółki nie był uprawniony do reprezentacji skarżącej, gdyż nie był jej komplementariuszem, a do tego nie załączył do akt sprawy sądowej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. W związku z tym zarządzeniem z 11 grudnia 2024 r. skarżąca została ponownie wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że K.M.F. może występować w charakterze pełnomocnika skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz złożenie dokumentu określającego aktualny sposób reprezentacji skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie z 18 grudnia 2024 r. nie zostało odebrane przez skarżącą, mimo skierowania go na adres podany w skardze. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu 23 grudnia 2024 r. oraz 31 grudnia 2024 r. została zwrócona przez placówkę pocztową 8 stycznia 2025 r.
Przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi, została doręczona skarżącej w trybie doręczenia zastępczego, które uregulowane jest w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma, stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Taki sposób doręczenia nie uniemożliwia obalenia domniemania doręczenia pisma stronie (por. postanowienie NSA z 18 lipca 2017 r., II OZ 734/17).
Skutek doręczenia nastąpił w tej sprawie 7 stycznia 2025 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał więc 14 stycznia 2025 r. Skarżąca w terminie dla niej przewidzianym nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, tj. nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wobec powyższego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wpis sądowy od skargi został zwrócony w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
d.cz.