III SA/Łd 833/23

III SA/Łd 833/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-04-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2492
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 134, art. 145, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 56, art. 57, art. 58, art. 67, art. 77, art. 85, art. 172
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U.UE.L 1987 nr 256 poz 1 art. 1, art. 2, art. 3, art. 9, art. 12
Rozporządzenie Rady  (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
Dz.U. 2019 poz 1252
art. 82
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia t.j.
Dz.U. 2020 poz 1382
art. 73
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.
Sentencja
Dnia 3 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sekretarz sądowy Marta Duda, Protokolant, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2024 roku sprawy ze skargi "G" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 października 2023 r. nr 1001-IOC.4303.4.2023.8.EA w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego i określenia różnicy między prawidłową a wykazaną kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 26 października 2023 r. nr 1001-IOC.4303.4.2023.8.EA Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi po rozpoznaniu odwołania Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 13 lipca 2023 r. nr 368000-COC-2[1].4303.18.2023.AG w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego i określenia różnicy pomiędzy prawidłową a wykazaną kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w K. działająca przez przedstawiciela bezpośredniego Bx. Agencja Celna B.S., 26 października 2020 r. złożyła zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu towarów opisanych jako pomidory suszone: połówki 4480 kg (448 kartonów), paski 13440 (1344 kartony), kostka 1920 kg (192 kartony) – produkty przeznaczone do dalszego, dla których zadeklarowała kod 0712 90 30 00 Wspólnej Taryfy Celnej (zwanym dalej kodem TARIC), ze stawką celną 0% od wartości celnej towaru.
Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie przeprowadził kontrolę celno-skarbową w ww. Spółce w zakresie obrotu towarowego z krajami trzecimi i deklarowanej klasyfikacji taryfowej towarów wprowadzonych na obszar celny Unii Europejskiej w okresie od 1 maja 2020 r. do 31 marca 2022 r. Ustalenia z przeprowadzonej kontroli zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] z dnia 24 listopada 2022 r.
Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi, po otrzymaniu dokumentacji z Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowy w Krakowie, pismem z 19 kwietnia 2023 r. powiadomił Spółkę, że powziął informację o możliwości wystąpienia błędnej klasyfikacji taryfowej i wyznaczył 30-dniowy termin dla przedstawienia stanowiska w sprawie.
Decyzją z 13 lipca 2023 r. organ I instancji określił niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości 34896,00 zł z tytułu importu towarów na podstawie zgłoszenia celnego MRN 20PL361010I0693410 z 36 października 2020 r. w związku z zaklasyfikowaniem towarów do kodu TARIC 2002 10 90 00 V999, ze stawką celną 14,4 % od wartości celnej towarów oraz określił różnicę między prawidłową kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towarów, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 1745,00 zł.
W odwołaniu spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie. Zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej z załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej przez ich łączne zastosowanie przy wyznaczaniu kodu CN, podczas gdy w analizowanej sprawie wyznaczenie właściwego kodu było możliwe na podstawie reguły 1, bez konieczności odwoływania się do reguły 6;
- uwag do działu 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej przez nieuzasadnione przyjęcie, że użycie soli w procesie suszenia wyklucza klasyfikację do tej pozycji i stanowi dalsze przetworzenie, podczas gdy w uwagach jest mowa ogólnie o procesie suszenia, w tym odwodnieniu, bez dodatkowych ograniczeń;
- art. 33 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny przez przyjęcie, że decyzja WIT nr DEBTI46624/20-1 wydana dla podobnych produktów i dla innego podmiotu może stanowić podstawę orzeczenia wydanego w tej sprawie, podczas gdy decyzja WIT wywołuje skutki wyłącznie wobec jej posiadacza i dla wskazanych w decyzji produktów i nie może być wykorzystywana wobec innych podmiotów;
2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
- art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary nadają się do bezpośredniego spożycia, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z opinii sporządzonej przez Katedrę Technologii Owoców, Warzyw i Grzybów Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r., jednoznacznie wynika, że importowane pomidory muszą zostać poddane przetworzeniu zanim będzie możliwe ich spożycie;
- art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary są poddawane dalszemu przetwarzaniu zanim zostaną zaimportowane, podczas gdy pomidory do tego czasu poddawane są tylko procesowi suszenia;
- art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowany towar został poddany obróbce cieplnej i sterylizacji zanim trafił do importera, podczas gdy pomidory sterylizowane są dopiero w ramach procesów przetwarzania wdrażanych przez Spółkę we własnym zakładzie produkcyjnym;
- art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że wydanie przez organ sanitarny świadectwa, że kontrolowany towar spełnia wymagania zdrowotne i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że towar nadaje się do bezpośredniego spożycia i w związku z tym importowane pomidory nie wymagają przetworzenia przed wprowadzeniem do obrotu.
Spółka podała, że przedmiotem importu były pomidory, które przed przywozem zostały poddane wyłącznie procesom mającym na celu usunięcie z nich naturalnej zawartości wody. Jednorazowy natrysk solą ma na celu regulację wody i jest zintegrowany z poddaniem produktów działaniu słońca i powietrza. Dodanie soli ma na celu przyspieszenie usuwania wody (odwodnienie). Dodała również, że działała w zaufaniu do posiadanego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z 13 października 2014 r., które potwierdza zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do kodu 0712 90 30 00.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że stan faktyczny został ustalony w oparciu o następujący materiał dowodowy obejmujący:
1. Zgłoszenie celne [...] z dnia 26 października 2020 r., na podstawie którego Spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu (4000) towar opisany jako pomidory suszone: połówki 4480 kg, paski 13440 kg, kostka 1920 kg – produkty przeznaczone do dalszego przetworzenia, dla którego zadeklarowała kod 0712 90 30 00 Wspólnej Taryfy Celnej (dalej WTC), ze stawką celną 0% od wartości celnej towarów.
2. Fakturę nr EI [...] z 20 października 2020 r. na kwotę 51.980,80 EUR wraz ze specyfikacją.
3. Formularz/Form – Specyfikacja towaru nr F-3.6-4 z 2 grudnia 2017 r., w którym wskazano m.in. parametry organoleptyczne wymienionych w formularzu partii towarów.
4. Protokół kontroli celno-skarbowej nr [...] z 24 listopada 2022 r. W wyniku przeprowadzonej w Ax. Sp. z o. o. kontroli celno-skarbowej w zakresie dokumentacji handlowej, księgowej i celnej z tytułu dokonywanego obrotu z krajami trzecimi za okres od 1 maja 2020 r. do 31 marca 2022 r. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie ustalił, że przedmiotem importu były jadalne suszone połówki, paski, kostka pomidora zakonserwowane solą, w których zawartość soli stanowiła od 6% (+/-2) do 16 % masy w zależności od poszczególnych dostaw, a zaimportowane produkty, nadające się do bezpośredniego spożycia winny być zaklasyfikowane do pozycji HS 2002 obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym" oraz do kodu TARIC 2002 10 90 00, tj. w grupie towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach". Treść not do pozycji HS 2002 stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale 7.
Spółka pismem z 8 grudnia 2022 r. zakwestionowała ustalenia zawarte w ww. protokole i wniosła zastrzeżenia, zarzucając, że przywiezione pomidory zostały poddane jedynie procesowi suszenia - nie zostały poddane sterylizacji i w postaci zaimportowanej nie nadają się do bezpośredniego spożycia, a więc winny zostać zaklasyfikowane do pozycji 0712, ewentualnie 0711. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie wyjaśnił pismem z 20 grudnia 2022 r., że kontrolujący kwestionując zadeklarowaną klasyfikację towarową importowanych towarów oparli się na analizie zgromadzonego w toku kontroli materiału dowodowego, w tym m.in. na szczegółowych wyjaśnieniach złożonych przez kontrolowanego.
5. Pisma Spółki z 26 października 2022 r. i 22 lipca 2023 r., w których przedstawiła opisy procesów technologicznych importowanych towarów otrzymane od producentów, z podziałem na poszczególne rodzaje suszonych pomidorów, wyjaśniając, że importuje m.in. pomidory suszone o zawartości soli na poziomie 8-16 % i wilgotności 18-24% przeznaczone do przetwórstwa, które nie nadają się do bezpośredniego spożycia. Kontrolowane towary zostały prawidłowo zadeklarowane w zgłoszeniu celnym do kodu CN 0712 90 30 00, gdyż poddane zostały jedynie procesowi suszenia (usunięcia naturalnej zawartości wody, tzw. odwodnienia) i w postaci zaimportowanej nie nadają się do bezpośredniego spożycia.
6. Świadectwo wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, nr 629/2020 z 26 października 2020 r., zgodnie z którym środek spożywczy Pomidory Suszone (nazwa) spełnia wymagania zdrowotne i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi.
7. Opinię Wydziału Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r. nt. "Ocena przydatności solonych, suszonych pomidorów jako środków spożywczych do bezpośredniego spożycia", przygotowana na zlecenie Ax. Sp. z o.o., zgodnie z którą poddane oględzinom, ocenie sensorycznej oraz analizie laboratoryjnej produkty z pomidorów miały cechy typowych półproduktów utrwalonych za pomocą odwadniania chlorkiem sodu i suszenia słoneczno-powietrznego; aby były zdatne do spożycia, muszą być poddane dalszej obróbce eliminującej nadmierną zawartość soli oraz utrwaleniu przez pasteryzację lub sterylizację w celu zniszczenia form wegetatywnych bakterii, pleśni i ich przetrwalników.
Organ wskazał, że w zgłoszeniu celnym spółka zadeklarowała kod CN 0712 90 30 00 WTC, znajdujący się w dziale 7 (Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne). Zgodnie z uwagą 2 do działu 7 - w pozycjach od 0709 do 0712 wyraz "warzywa" obejmuje grzyby jadalne, trufle, oliwki, kapary, dynie, bakłażany, oberżyny, kukurydzę cukrową (Zea mays var. saccharata), owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, koper włoski, pietruszkę zwyczajną, trybulkę, estragon, rzeżuchę i słodki majeranek (Majorana hortensis lub Origanum majorana).
Według uwagi 3 do działu 7, pozycja 0712 obejmuje wszystkie suszone warzywa wymienione w pozycjach od 0701 do 0711 oprócz:
(a) suszonych warzyw strączkowych, łuskanych (pozycja 0713);
(b) kukurydzy cukrowej w postaciach wymienionych w pozycjach od 1102 do 1104;
(c) mąki, mączki, proszku, płatków i granulek, z ziemniaków (pozycja 1105);
(d) mąki, mączki i proszku, z suszonych warzyw strączkowych, objętych pozycją 0713 (pozycja 1106).
Organ wyjaśnił, że zgodnie z Uwagami ogólnymi do HS niniejszy dział obejmuje warzywa włącznie z produktami wymienionymi w uwadze 2. do działu, świeże, schłodzone, zamrożone (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zakonserwowane tymczasowo lub suszone (także odwodnione, odparowane lub liofilizowane). Niektóre z tych produktów po ususzeniu i sproszkowaniu są czasem używane jako substancje aromatyzujące, ale mimo to są klasyfikowane w pozycji 0712.
Warzywa objęte niniejszym działem mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie, chyba że z kontekstu wynika inaczej.
Organ zauważył, że warzywa klasyfikowane są do niniejszego działu, nawet jeśli zostaną umieszczone w hermetycznych opakowaniach (np. mączka cebulowa w konserwach). Jednak w większości przypadków produkty umieszczone w takich pojemnikach zostały przygotowane lub zakonserwowane w inny sposób niż przewidziano to w pozycji niniejszego działu i dlatego też są wyłączone (dział 20).
Pozycja 0712 - zgodnie z notami wyjaśniającymi do HS - obejmuje warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone. Niniejsza pozycja obejmuje warzywa objęte pozycjami od 0701 do 0711, suszone (także odwodnione, odparowane lub mrożono-suszone), tzn. o usuniętej różnymi metodami naturalnej zawartości wody. Do podstawowych rodzajów warzyw przerobionych w taki sposób należą ziemniaki, cebula, grzyby, uszaki (Auricularia spp.), trzęsaki (Tremella spp.), trufle, marchew, kapusta oraz szpinak. Są one zazwyczaj przygotowane w postaci pasków lub plastrów jednej odmiany lub jako mieszanki (julienne).
Pozycja ta obejmuje również warzywa suszone, łamane lub sproszkowane, takie jak szparagi, kalafior, pietruszka, trybula, cebula, czosnek, seler, generalnie używane jako substancje aromatyzujące lub do przygotowywania zup.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził, że towar w postaci pomidorów, pokrojonych na połówki, paski i kostki o zawartości chlorków sodu (NaCl) 8-16[% mas.] i zawartości wody 22 +/-2 [% mas.] nie mieści się w zakresie pozycji 0712, obejmującej warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone.
Organ wskazał, że Dział 20 WTC obejmuje przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin, w tym pozycja 2002 obejmuje pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym.
2002 10 - Pomidory, całe lub w kawałkach; 2002 10 10 00 - - Bez skórek; 2002 10 90 00 - - Pozostałe
Zgodnie z uwagami do pozycji 2002, niniejsza pozycja obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale 7. Pomidory klasyfikowane są do niniejszej pozycji bez względu na rodzaj opakowania, w którym się znajdują. Niniejsza pozycja obejmuje również homogenizowane przetworzone lub zakonserwowane pomidory (np. przecier pomidorowy, pasta pomidorowa lub koncentrat) i sok pomidorowy, w którym zawartość suchej masy wynosi 7 % lub więcej. Jednakże niniejsza pozycja nie obejmuje ketchupu pomidorowego i innych sosów pomidorowych (pozycja 2103) zupy pomidorowej oraz preparatów do niej (pozycja 2104).
Ponadto organ przytoczył treść rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. (Dz. Urz. Seria L nr 423/3 z 15.12.2020 r.) dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podniósł, że zaimportowane towary odpowiadają opisowi z rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r., co potwierdza, że należy zaklasyfikować je do kodu CN 2002 10 90. Organ wyjaśnił, że powołane rozporządzenie Komisji (UE) zostało wydane po dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, którego dotyczy decyzja. Rozporządzenie nie działa wstecz, stąd nie jest stosowane wprost i nie stanowi podstawy prawnej niniejszej decyzji. Wyjaśnia ono jednak, jak sporny towar klasyfikować. Wskazuje, że dodatek soli traktowany jest jako kolejny proces, który wykracza poza dział 7.
W związku z powyższym, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS stwierdził, że pomidory w postaci połówek, o zawartości chlorków sodu (NaCl) 8-16 [% mas.] i zawartości wody 22 +/-2% winny być zaklasyfikowane do kodu CN 2002 10 90 00, ze stawką celną 14,4 % od wartości celnej towaru, obejmującego:
- pomidory całe lub w kawałkach
-- pozostałe.
Według art. 70 ust. 1 UKC, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie artykułów 71 i 72. W myśl art. 71 ust. 1 lit. e UKC, w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem artykułu 70, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywożonych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem przywożonych towarów.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych dla towarów zgłoszonych w MRN 20PL361010I0693410 z 26 października 2020 r. w wysokości 34896,00 PLN, która stanowi różnicę pomiędzy kwotą cła prawnie należną z tytułu importu towaru, (tj. zadeklarowana w zgłoszeniu wartość celna w wysokości 242330 PLN x 14,4%), a kwotą cła zadeklarowanego w wysokości 0,00 PLN.
Na podstawę opodatkowania towaru składa się suma: wartości celnej w kwocie 242330,00 PLN (wynikająca ze zgłoszenia celnego), cła w kwocie 34896,00 PLN (określonego niniejszą decyzją) oraz kosztów transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (wynikających ze zgłoszenia) w kwocie 10184,30 PLN. Stosując stawkę podatku 5% w stosunku do obliczonej powyżej podstawy opodatkowania w kwocie 287410,30 PLN - prawidłowa wysokość kwoty podatku od towarów i usług należna z tytułu importu ww. towarów wynosi 14371,00 PLN. Tym samym różnica między kwotą podatku w prawidłowej wysokości (14371 PLN ), a kwotą podatku już wykazaną (12626 PLN) z tytułu importu towarów na podstawie ww. zgłoszenia wynosi 1745,00 PLN.
W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej akta sprawy wskazują, że zebrany materiał dowodowy jest kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Spółka miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, decyzja jest prawidłowa, a argumentacja przedstawiona w jej uzasadnieniu w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, przekonująca i właściwa. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ uznał, że zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że przedmiotem importu były pochodzące z Turcji suszone połówki, paski i kostka pomidora zakonserwowane solą, w których zawartość soli stanowi od 8 do 16% masy i które zawierają 22 (+/-2%) wody. Zatem obiektywne cechy i właściwości przedmiotowych towarów pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji 0712, ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Natomiast solenie pomidorów wyklucza zastosowanie pozycji 0712, solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7, uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli, co wynika jednoznacznie z treści rozporządzenia wykonawczego Komisji(UE) 2020/2028. Parametry fizykochemiczne towaru, w tym poziom wilgoci (22%), zawartość soli (8-16%) potwierdzają, że należy je klasyfikować do pozycji 2002, która obejmuje pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. Zgodnie z opisem produkcji przedstawionym przez Spółkę świeże pomidory są krojone, solone, a następnie wystawiane na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Opis ten jest zgodny z opisem towarów w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2028 i nie pozostawia żadnych wątpliwości.
Organ wykluczył też sugerowaną przez Spółkę pozycję 0711, ponieważ obejmuje ona warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w tym stanie nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Towary objęte tą pozycją poddane zostają wyłącznie tymczasowej konserwacji na okres transportu lub magazynowania, wskutek której są niezdatne do bezpośredniego spożycia. Jak wskazują Noty wyjaśniające do pozycji 0711 WTC pozycja ta dotyczy generalnie warzyw pakowanych w beczki lub beczułki i wykorzystywanych głównie do celów przemysłowych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, natomiast zgodnie ze świadectwem Inspektora Sanitarnego przywiezione produkty spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi.
Co do argumentu, że przywiezione pomidory nie nadają się do bezpośredniego spożycia z uwagi na dużą zawartość soli i w związku z tym nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2002, organ wyjaśnił, że w deklarowanym przez Spółkę dziale 7 WTC nie ma mowy o użyciu soli, zgodnie z treścią WTC, uwag i not wyjaśniających do tego działu i co zostało jednoznacznie potwierdzone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji. Natomiast z treści świadectwa sanitarnego nr 629/2020 z 26 października 2020 r. wydanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łodzi wynika, że sporne produkty spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Czynność wprowadzenia do obrotu na gruncie unijnego kodeksu celnego w odniesieniu do towarów importowanych dokonuje się z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego w tej procedurze, czyli w procedurze dopuszczenia do obrotu. W kontekście przepisów regulujących procedurę celną w odniesieniu do objętych nią środków spożywczych podlegających granicznej kontroli sanitarnej, wymóg jadalności, w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2023/915 z 25 kwietnia 2023 r. (Dz. U. L 119 str. 103), powinien zostać spełniony w dacie wprowadzenia do obrotu, czyli czynności objętych tą procedurą. Towarzyszący wprowadzeniu do obrotu w niniejszej sprawie certyfikat (urzędowy) wydany przez uprawnione do tego służby stanowi świadectwo tego co zostało w nim zapisane i które powinno być załączone do przesyłek trafiających do UE.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej przez łączne zastosowanie reguły 1 i 6 ORINS, podczas gdy zdaniem Spółki można było poprzestać na odwołaniu się tylko do reguły 1, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że w niniejszej sprawie klasyfikacja taryfowa spornego towaru wynika bezpośrednio z Reguły 1 i 6 ORINS, co wykazano w uzasadnieniu decyzji. Przed wydaniem decyzji, wzięto pod uwagę istniejące w sprawie dowody, w tym: fakturę importową, zgłoszenie celne, specyfikację towaru, protokół kontroli oraz wyjaśnienia i dokumenty przedstawione przez spółkę.
Organ wyjaśnił, że Wiążąca Informacja Taryfowa WIT DEBTI46624/20-1 z 26/08/2021 powołana została przez Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi wyłącznie na poparcie prezentowanego stanowiska. Pomimo, że dotyczy ona innego podmiotu, to jej przedmiotem jest towar niemal identyczny jak w niniejszej sprawie, tzn. pomidory suszone, które ze względu na jedyny dodatek soli nie mogą być klasyfikowane do działu 7 WTC i to bez względu na ilość soli w produkcie. Decyzja ta oczywiście nie ma charakteru wiążącego w niniejszej sprawie, może mieć jedynie znaczenia pomocnicze w klasyfikacji taryfowej towaru będącego przedmiotem sporu. W decyzji tej przyjęto prawidłowy kod TARIC 2002 10 90 00, a klasyfikacja taryfowa jest zbieżna z klasyfikacją jaką przyjął Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi. Organ zauważył, że w celu zapewnienia jednolitości stosowanych przepisów celnych importer ma prawną możliwość wystąpienia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej, która wiązałaby organy celne w stosunku do posiadacza decyzji i posiadacza decyzji, w stosunku do organów celnych (art. 33 UKC).
Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p. Organy działały na podstawie obowiązujących przepisów prawa, zapewniając Spółce czynny udział w każdym stadium postępowania, zgromadziły obszerny materiał dowodowy, a następnie dokonały wszechstronnej jego oceny, w sposób obiektywny, logiczny i przy wykorzystaniu posiadanej wiedzy. Przedłożony dowód w postaci opinii sporządzonej przez Wydział Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r., nie jest opinią biegłego, lecz jedynie dokumentem prywatnym, złożonym w celu poparcia stanowiska Spółki. W postępowaniu dotyczącym klasyfikacji taryfowej towaru to organ celno-skarbowy posiada kompetencje do taryfikowania importowanych towarów i żadna opinia - także biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej - nie może przesądzać tej kwestii (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 870/11). Oczywiście mogą zachodzić przypadki potrzeby zasięgnięcia opinii biegłego, w szczególnie skomplikowanych sytuacjach faktycznych, jednak okoliczności niniejszej sprawy do takich nie należą.
Organ zaznaczył, że powołane w odwołaniu rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Łodzi nr 360000-IPCR-6410-2/14/KT z 13 października 2014 r. nie jest wiążące w przedmiotowej sprawie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że decyzja jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, stanowiącym przejaw woli administracyjnych organów, wydanym na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (uchw. SN z 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88, Legalis). Odwoływanie się do stanu faktycznego i prawnego ustalonego w 2014 roku, nie jest w niniejszej sprawie uzasadnione. Z uwagi na powyższe rozumienie decyzji, nie jest również zasadne powoływanie się na prowadzone przez Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi postępowania nr 368000-COC-2[1].4303.20,22,23.2023.AG, w konsekwencji zakończonego informacją bez wydania decyzji, pomimo że dotyczą zgłoszeń celnych kontrolowanych w ramach tej samej kontroli prowadzonej przez Urząd Celno-Skarbowy w Krakowie.
Ponadto organ podniósł, że spółka jest niekonsekwentna w klasyfikowaniu importowanego towaru, ponieważ sama zgłasza produkty o takich samych lub podobnych parametrach raz klasyfikując je do działu 7 (0711), innym razem, w przypadku obowiązującego kontyngentu wskazuje dział 20 (2002). Przykładem takiej sytuacji jest decyzja z 31 maja 2023 r. nr 368000-COC-2[1].4303.16.2023.AG, którą Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi zmienił dane w zgłoszeniu celnym [...] z 29 grudnia 2022 r. w ten sposób, że dla towaru w postaci suszonych pomidorów zamiast zadeklarowanego w zgłoszeniu kodu CN 0712 90 30 00, wskazał jako prawidłowy kod CN 2002 10 90 00, uwzględniając w tym przedmiocie wniosek Spółki.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a. reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej z załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej poprzez ich łączne zastosowanie przy wyznaczaniu kodu CN, podczas gdy w analizowanej sprawie wyznaczenie właściwego kodu było możliwe na podstawie reguły 1, bez konieczności odwoływania się do reguły 6;
b. uwag do działu 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że użycie soli w procesie suszenia wyklucza klasyfikację do tej pozycji i stanowi dalsze przetworzenie, podczas gdy w uwagach jest mowa ogólnie o procesie suszenia, w tym odwodnieniu, bez dodatkowych ograniczeń;
c. uwag do działu 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że otrzymanie przez dany produkt świadectwa sanitarnego o możliwości jego przeznaczenia do spożycia przez ludzi wyklucza jego klasyfikację do pozycji 0711;
d. art. 1 i 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej poprzez rzeczywiste zastosowanie tego aktu prawnego do oceny zgłoszenia celnego z dnia 10 listopada 2020 r., podczas gdy w okresie tym rozporządzenie to jeszcze nie zostało nawet opublikowane, na co organ w uzasadnieniu decyzji sam zwrócił uwagę, a mimo to wielokrotnie powołał się na treść tego aktu prawnego w swoich rozważaniach i na jego podstawie poczynił ustalenia;
e. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 121 § 1 o.p. przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów celno-podatkowych, z pominięciem zasady równego traktowania interesów podatnika oraz Skarbu Państwa i stronniczą ocenę argumentacji oraz dowodów przedstawionych przez organ I instancji;
2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
a. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary nadają się do bezpośredniego spożycia, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z opinii sporządzonej przez Katedrę Technologii Owoców, Warzyw i Grzybów Uniwersytetu Rolniczego w K. z dnia 30 listopada 2022 r., jednoznacznie wynika, że importowane pomidory muszą zostać poddane przetworzeniu zanim będzie możliwe ich spożycie;
b. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary są w poddawane dalszemu przetwarzaniu zanim zostaną zaimportowane, podczas gdy pomidory do tego czasu poddawane są tylko procesowi suszenia;
c. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że wydanie przez organ sanitarny świadectwa, że kontrolowany towar spełnia wymagania zdrowotne i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że towar nadaje się do bezpośredniego spożycia w importowanej formie i w związku z tym przywożone pomidory nie wymagają przetworzenia przed wprowadzeniem do obrotu.
Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie.
Strona wyjaśniła, że za stosowaniem w przypadku kontrolowanych pomidorów pozycji 0712 przemawia przede wszystkim moment, w którym dochodzi do użycia soli. Jednorazowy natrysk solanką odbywa się bowiem w ramach technologii regulacji aktywności wody i jest zintegrowany z poddaniem pomidorów działaniu słońca i powietrza. Dodanie soli przewidziane jest jedynie w celu przyspieszenia usuwania naturalnej zawartości wody, tj. odwodnienia. Natrysk solą jest tu więc wyłącznie elementem pierwotnego procesu suszenia przy wykorzystaniu metody odwodnienia osmotycznego. Tym bardziej funkcją solenia nie jest w tym przypadku przyprawienie pomidorów i stworzenie różnych kategorii ich jakości, gdyż w dalszym procesie przetwarzania Spółka musi z powodu zastosowania solanki podczas procesu suszenia pomidory poddać płukaniu celem znacznego zmniejszenia ilości soli do wartości akceptowanych przez ludzki organizm.
Zdaniem Spółki klasyfikacja kontrolowanych towarów jest możliwa z zastosowaniem reguły 1 ORINS, bez konieczności odwoływania się do kolejnych reguł. Zgodnie bowiem z uwagami do pozycji 0712 procesami przetwarzania dopuszczalnymi przez dział 7 są: suszenie, w tym odwodnienie, odparowanie i liofilizacja. Oznacza to, że wykorzystana metoda odwodnienia (w tym osmotycznego) przy suszeniu warzyw stanowi wyłącznie jeden z elementów tego procesu i nie może świadczyć o jego dalszym przetworzeniu, tym samym wyłączając jego klasyfikację do działu 20, co wprost wynika z uwagi 1a do tego działu. Dopiero więc poddanie pomidorów dalszemu przetwarzaniu (płukaniu, odsalaniu, przyprawianiu, cięciu, pakowaniu, pasteryzacji), a więc po zakończeniu procesu suszenia (niezależnie od wykorzystanej do tego celu metody), pozwala rozważać klasyfikację tak uzyskanego produktu do działu 20.
Produkty importowane przez spółkę stanowią pomidory suszone, tj. o istotnie obniżonej naturalnej zawartości wody, w wyniku odwodnienia osmotycznego oraz suszenia. Skoro pomidory importowane przez spółkę nie były po wysuszeniu poddawane procesom przetwarzania, co jednoznacznie wynika z opinii profesorów Uniwersytetu Rolniczego w K.: dr hab. inż. [...] i dr hab. inż. [...], to błędna jest ich klasyfikacja do pozycji 2002 10 90. Dział 20 nie obejmuje bowiem warzyw przetworzonych lub zakonserwowanych sposobami wymieniony w dziale 7,8 i 11.
Zdaniem strony obecność soli w produkcie w jakimkolwiek stopniu nie może jeszcze sama w sobie przesądzać o spełnianiu kryteriów umożliwiających klasyfikację produktu pod pozycję z działu 20. Wręcz przeciwnie, o możliwości zaklasyfikowania danego produktu do działu 20 powinna w pierwszej kolejności decydować okoliczność, czy dany towar jest gotowy do spożycia, bez konieczności jego dalszego przetwarzania. Trafność tego stanowiska potwierdza już sam tytuł Sekcji IV Nomenklatury Scalonej, w którym mowa o gotowych artykułach spożywczych. Możliwość klasyfikowania towarów zarówno zdatnych do bezpośredniego spożycia, jak i wymagających dalszego przetworzeniu dopuszczalna jest natomiast do kodów określonych w dziale 7.
Spółka zwróciła uwagę, że kontrolowane zgłoszenie celne zostało dokonane przez Spółkę w okresie, kiedy to w ogóle nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. Dodatkowo, Spółka działała też cały czas w uzasadnionym zaufaniu do prawomocnego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 13 października 2014 r. (znak: 360000-IPCR-6410-2/14/KT), w którym zostało potwierdzone rozumowanie Ax. sp. z o.o. co do poprawności stosowanej przez nich klasyfikacji taryfowej do pozycji 0712 90 30 00 w odniesieniu to suszonych pomidorów w paskach i połówkach o tożsamych parametrach i sprowadzanych od tych samych producentów. W orzeczeniu zauważono, że kod 2002 nie może być brany pod uwagę, ponieważ towar został przetworzony i zakonserwowany sposobami wymienionymi w dziale 7, a pomidory w takiej formie nie nadają się do bezpośredniego spożycia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Do pisma procesowego z dnia 22 marca 2024 r. pełnomocnik spółki załączył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 13 października 2014 r. na potwierdzenie, że zastosowany przez spółkę kod CN dla tych samych towarów był prawidłowy. Pełnomocnik wskazał też, że w trzech innych sprawach, w ramach tej samej kontroli, przychylono się do prezentowanego przez stronę skarżącą stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 października 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 13 lipca 2023 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego i określenia różnicy pomiędzy prawidłową a wykazaną kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu, który obligowałby do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Istota sporu w sprawie dotyczy klasyfikacji do kodu CN towaru pochodzącego z Turcji, objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia 26 października 2020 r., tj. zgłoszenia pomidorów suszonych (poz. 31 zgłoszoenia): połówek 4480 kg, pasków 13440 kg, kostki 1920 kg – produktów przeznaczonych do dalszej obróbki. Zadeklarowana przez spółkę wartość towaru to 51980,80 EUR (poz. 22 zgłoszenia), a wskazany w polu 33 kod TARIC to 0712 90 30 00 z preferencyjną stawką celną 0%.
W zgłoszeniu celnym spółka zadeklarowała kod CN 0712 90 30 00 WTC, znajdujący się w dziale 7 (Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne). W ocenie skarżącej sporny towar winien być zatem klasyfikowany do pozycji 0712 Taryfy celnej (kod CN 0712 90 30 00), natomiast orzekające w sprawie organy celne uznały, że prawidłową pozycją dla tego towaru jest pozycja 2002 (kod CN 2002 10 90). Zdaniem organów, obiektywne cechy i właściwości przedmiotowych towarów pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji 0712, ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie pomidorów wyklucza zastosowanie pozycji 0712, solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7, uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS, stwierdził, że pomidory w postaci połówek, o zawartości chlorków sodu (NaCl) 8-16 [% mas.] i zawartości wody 22 +/-2% winny być zaklasyfikowane do kodu CN 2002 10 90 00, ze stawką celną 14,4 % od wartości celnej towaru, obejmującego: - pomidory całe lub w kawałkach - - pozostałe.
Powyższa klasyfikacja opisanego towaru ma istotne znaczenie, bowiem zależy od niej zastosowanie odpowiedniej stawki celnej i co się z tym wiąże, kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Przechodząc do oceny prawidłowości dokonanej przez organy klasyfikacji taryfowej przedmiotowych towarów przypomnienia wymaga, z uwagi na zarzuty skargi, że podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny kodeks celny (Dz.U. UE L.2013.269.1) - dalej u.k.c. oraz rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L. 1987.256.1 - w wersji obowiązującej na dzień zgłoszenia celnego – wersja od 3 października 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.).
Zgodnie z art. 56 ust. 1 u.k.c., podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, natomiast inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Stosownie do art. 56 ust. 2 lit. a) u.k.c., Wspólna Taryfa Celna obejmuje Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 u.k.c "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania środków pozataryfowych polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej lub innej nomenklaturze ustanowionej przepisami unijnymi, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej, lub która dodaje do niej dalsze podpodziały, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (ust. 2). Podpozycja lub dalszy podpodział, określone zgodnie z przepisami ust. 1 i 2, wykorzystywane są do celów stosowania środków związanych z tą podpozycją (ust. 3). Komisja może przyjąć środki w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów zgodnie z ust. 1 i 2 (ust. 4).
Zgodnie z art. 58 ust. 1 u.k.c. Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych środki dotyczące jednolitego zarządzania kontyngentami taryfowymi i plafonami taryfowymi, o których mowa w art. 56 ust. 4, oraz środki dotyczące zarządzania nadzorem nad dopuszczaniem do obrotu lub wywozem towarów, o których mowa w art. 56 ust. 5. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4. Komisja przyjmuje środki, o których mowa w art. 57 ust. 4, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4 (ust. 2).
Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87, Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN", która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. W myśl ust. 2 Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I. We wspomnianym załączniku ustanowiono stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej i w razie konieczności dodatkowe jednostki statystyczne, a także inne niezbędne informacje. Załącznik zawiera umowne stawki celne. Jednakże w każdym przypadku, gdy stawki autonomiczne są niższe od stawek umownych albo w przypadku gdy stawki umowne nie mają zastosowania, we wspomnianym Załączniku podano również stawki autonomiczne(art. 1 ust. 3).
Stosownie do treści art. 2 ww. rozporządzenia Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich, zwaną dalej "Taric", która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane "podpozycjami Taric", potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych Taric lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.
W myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Podpozycje Taric są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów Taric. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00" (ust. 2). W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody Taric w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry (ust. 3).
Komisja na podstawie art. 12 ww. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1, jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia następnego.
Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji CN w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczonymi w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami - od 2 do 6.
Zgodnie z regułą 6 - klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem TSUE, w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów.
Wskazania wymaga, że Wspólna Taryfa Celna (WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
W celu zapewnienia właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 wydawane są Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej UE. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS), jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. Noty wyjaśniające nie są co prawda źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej, są zatem ważnym środkiem służącym ujednoliceniu podejścia do ustalenia przeznaczenia towaru i wyjaśnieniu zakresu poszczególnych pozycji CN. Na ich znaczenie dla wykładni WTC i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości, wskazując, że pomimo, iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (por. wyrok TS z 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe, Opublikowano: ZOTSiS 2006/4/I-3657).
Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 76 z dnia 4 marca 2015 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Z przedmowy do wymienionego wyżej aktu prawnego również wynika, że mimo iż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi.
Przechodząc do dalszej części rozważań, mając na uwadze, że spór dotyczy klasyfikacji towaru - objętego zgłoszeniem celnym z dnia 26 października 2020 r. - do działu 7 lub do działu 20 załącznika nr I do rozporządzenia, wskazać należy, że dział 7 zatytułowany jest "Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne. W uwadze 2 wskazano, że w pozycjach od 0709 do 0712 wyraz "warzywa" obejmuje grzyby jadalne, trufle, oliwki, kapary, dynie, bakłażany, oberżyny, kukurydzę cukrową (Zea mays var. saccharata), owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, koper włoski, pietruszkę zwyczajną, trybulkę, estragon, rzeżuchę i słodki majeranek (Majorana hortensis lub Origanum majorana). Natomiast w uwadze 3 do tego działu wyjaśniono, że pozycja 0712 obejmuje wszystkie suszone warzywa wymienione w pozycjach od 0701 do 0711 oprócz: a) suszonych warzyw strączkowych, łuskanych (pozycja 0713); b) kukurydzy cukrowej w postaciach wymienionych w pozycjach od 1102 do 1104; c) mąki, mączki, proszku, płatków i granulek, z ziemniaków (pozycja 1105); d) mąki, mączki i proszku, z suszonych warzyw strączkowych, objętych pozycją 0713 (pozycja 1106).
Dział 7 obejmuje warzywa świeże, schłodzone, zamrożone (niepoddane obróbce cieplnej lub ugotowane na parze lub w wodzie), zakonserwowane tymczasowo lub suszone. Warzywa objęte niniejszym działem mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie, chyba że z kontekstu wynika inaczej.
Pozycja 0712 wskazywana przez stronę skarżącą obejmuje "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone" (kod CN 0712 90 30 - pomidory suszone połówki, przeznaczone do dalszego przetwarzania).
Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że proponowana przez skarżącą pozycja 0712 obejmuje zatem warzywa poddane procesowi suszenia, lecz dalej nieprzetworzone.
W świetle zapisów Taryfy celnej stan przetworzenia pomidorów ma istotne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej towarów. Zdaniem Sądu, rację ma organ, że solenie warzyw nie jest przewidziane dla działu 7. Jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym w Dziale 7 dla kodu 0712 jest suszenie.
Podkreślić należy, iż przepisy nie precyzują technologii procesu suszenia, jedynie wyznaczają granicę, iż ususzenie jest jedynym zastosowanym sposobem przetworzenia.
Z formularzy specyfikacji towaru dla poszczególnych wynika, że przedmiotem importu przez skarżącą spółkę są suszone pomidory z solą, III gatunek (połówki 10 kg luz). Parametry organoleptyczne: smak: typowy, bez obcych posmaków; zapach: typowy, bez obcych zapachów; kolor: typowy, czerwony, jednorodny; tekstura: typowa dla produktu. Parametry fizykochemiczne: wilgotność: 22±2%, sól: 8-16%, pH: 3,5-5,0, pirosiarczanyn sodu: <10 ppm. Parametry mikrobiologiczne: Ogólna liczba drobnoustrojów: <106 cfu/g, Coliform – nieobecne, E.coli: nieobecne, liczba drożdży: <105 cfu/g, liczba pleśni: <104 cfu/g, salmonella: nieobecne/ 25g/, produkt wolny od metali ciężkich, produkt wolny od pestycydów.
Fakt, że zgłoszone przez stronę skarżącą pomidory suszone przeznaczone do dalszego przetworzenia zostały zakonserwowane solą, czyli przetworzone, skutkuje wyłączeniem importowanego towaru z pozycji 0712 Taryfy celnej. W ocenie Sądu podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do Działu 7 Taryfy celnej - kodu 0712 - jest to, by towar ten stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod 0712 90 30 nie odnosi się zatem do suszonych pomidorów, które zostały przetworzone i nadają się do bezpośredniego spożycia. Zgodnie bowiem ze świadectwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 26 października 2020 r., nr 629/2020, pomidory suszone objęte wnioskiem nr 628/2020 z dnia 26 października 2020 r. spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Powyższe świadectwo wydane zostało na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1252 ze zm.). Stosownie do treści art. 82 ust. 1 ustawy w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydaje świadectwo stwierdzające spełnianie przez towary objęte graniczną kontrolą sanitarną wymagań zdrowotnych. W przypadku stwierdzenia, że towary objęte graniczną kontrolą sanitarną nie spełniają obowiązujących wymagań zdrowotnych, organ, o którym mowa w ust. 1, podejmuje działania określone w art. 18-21 rozporządzenia nr 882/2004 (ust. 2). Organy celne obejmują towary objęte graniczną kontrolą sanitarną procedurą celną, zgodnie z warunkami określonymi w świadectwie stwierdzającym spełnienie przez te towary wymagań zdrowotnych albo zgodnie z działaniami, o których mowa w ust. 2 (ust. 3).
Powyższe świadectwo jest więc dokumentem urzędowym i stwierdza spełnienie przez opisane towary wymagań zdrowotnych. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego.
W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że organy celne prawidłowo zaklasyfikowały przedmiotowy towar do pozycji 2002. Dział 20 obejmuje przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych roślin. W pozycji 2002 klasyfikowane są "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym". Zgodnie z Notami "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, nawet obrane, zakonserwowane za pomocą sterylizacji, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane za pomocą octu lub kwasu octowego (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w Dziale 7.
Należy również zauważyć, że na fakturze nr [...] z dnia 20 października 2020 r. załączonej do zgłoszenia celnego wskazano: połówki suszonych pomidorów, paski suszonych pomidorów oraz suszone pomidory w kostkach. Natomiast spółka w zgłoszeniu celnym wskazała, że "- produkty do dalszego przetwarzania".
Przechodząc do oceny zasadności zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że nie zasługują one na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1382) postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, dalej jako o.p.
W postępowaniu zebrano dowody wskazujące, że przedmiotowe towary winny być zataryfikowane w sposób przyjęty w decyzjach organów obu instancji. Organ odwoławczy, przy ustalaniu rodzaju sprowadzonego towaru, oparł się zasadnie na treści dokumentów wymienionych na str. 4 uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
W wyniku przeprowadzonej w Ax. Sp. z o. o. kontroli celno-skarbowej w zakresie dokumentacji handlowej, księgowej i celnej z tytułu dokonywanego obrotu z krajami trzecimi za okres od 1 maja 2020 r. do 31 marca 2022 r. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie ustalił, że przedmiotem importu były jadalne suszone połówki, paski, kostka pomidora zakonserwowane solą, a zaimportowane produkty, nadające się do bezpośredniego spożycia winny być zaklasyfikowane do pozycji CN 2002 obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym" oraz do kodu TARIC 2002 10 90 00, tj. w grupie towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach". Treść not do pozycji CN 2002 stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale 7.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi poddał ocenie również treść pisma spółki z 26 października 2022 r. i z 22 maja 2023 r., w których przedstawiła opisy procesów technologicznych importowanych towarów otrzymane od producentów, z podziałem na poszczególne rodzaje suszonych pomidorów, wyjaśniając, że importuje m.in. pomidory suszone o zawartości soli na poziomie 8-16 % i wilgotności 18-24% przeznaczone do przetwórstwa, które nie nadają się do bezpośredniego spożycia.
Organ II instancji oparł się także na świadectwie wydanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, nr 629/2020 z 26 października 2020 r. oraz poddał ocenie opinię Wydziału Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r. nt. "Ocena przydatności solonych, suszonych pomidorów jako środków spożywczych do bezpośredniego spożycia", przygotowana na zlecenie Ax. Sp. z o.o., zgodnie z którą poddane oględzinom, ocenie sensorycznej oraz analizie laboratoryjnej produkty z pomidorów miały cechy typowych półproduktów utrwalonych za pomocą odwadniania chlorkiem sodu i suszenia słoneczno-powietrznego; aby były zdatne do spożycia, muszą być poddane dalszej obróbce eliminującej nadmierną zawartość soli oraz utrwaleniu przez pasteryzację lub sterylizację w celu zniszczenia form wegetatywnych bakterii, pleśni i ich przetrwalników. Wskazać zatem należy, że nie są prawdziwe twierdzenia zawarte skardze, że do przedstawianych przez skarżącą spółkę materiałów organ celny nie odniósł się. Stanowisko organu zostało bowiem wyraźnie i jednoznacznie wyartykułowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, i co ważne, zawiera szczegółową analizę przedłożonych przez skarżącą spółkę dokumentów oraz ich znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.
W zaskarżonej decyzji organ celno-skarbowy przytoczył okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał na podstawie całokształtu obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w toku kontroli oraz postępowania oceny, czy okoliczności, które miały wpływ na ustalenie prawidłowej wartości celnej importowanych towarów zostały udowodnione, zaś ocena ta nie nosiła cech dowolności. Wnioski wyprowadzone z tak dokonanej oceny uznać należy za uzasadnione, spójne i przekonywujące. W niniejszej sprawie nie przekroczono zasady swobodnej oceny dowodów, a ocena materiału dowodowego dokonana została zgodnie z normami prawa procesowego, zachowaniem reguł tej oceny oraz wymogami doświadczenia i logiki.
W tej sytuacji w przedmiotowej sprawie nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej, tj. zasady swobodnej oceny dowodów przez organ celny, zgodnie z którą organ ustala stan faktyczny według własnego przekonania, z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia.
W ocenie Sądu podstawą do właściwej klasyfikacji towaru jest jego cecha, właściwość, rodzaj, co organy należycie wykazały dokonując w sposób prawidłowy przedmiotowej taryfikacji towaru. Zatem organy prawidłowo przyporządkowały importowane towary do właściwej pozycji kodu TARIC. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyczerpująco wyjaśnił przesłanki, jakimi kierował się dokonując klasyfikacji taryfowej spornego towaru.
W niniejszej sprawie zgłoszenie towarów do procedury dopuszczenia do obrotu z deklarowanym kodem CN było działaniem nieprawidłowym. Spółka importuje różne towary (suszone pomidory w różnej postaci) z Chin i Turcji. To, że organy celne różnie klasyfikowały podobne towary sprowadzone przez stronę skarżącą nie jest i nie może być przedmiotem oceny w tym postępowaniu, które dotyczy konkretnego zgłoszenia celnego i ustalonego w postępowaniu stanu faktycznego. Dodać należy, że pomimo rozbieżności w klasyfikacji spornych towarów strona skarżąca nie wystąpiła o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT), która wydawana jest wyłącznie na wniosek strony składany na piśmie i adresowany do właściwego organu celnego.
Spółka jest podmiotem gospodarczym od wielu lat wyspecjalizowanym w handlu tego rodzaju towarem, a prowadząc działalność winna uwzględniać, jako element ryzyka gospodarczego, możliwość zmiany przepisów prawa lub stanowiska organów celnych co do klasyfikacji towaru.
Stosownie do art. 85 ust. 1 u.k.c., kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego. Zgodnie z art. 77 ust. 2 u.k.c. dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Przepis art. 172 ust. 2 u.k.c. stanowi, że data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych.
Podkreślając, że zgłoszenie celne ma ze swej istoty charakter deklaracji zawierającej oświadczenie wiedzy odnośnie do zgłaszanego towaru, jego wartości i pochodzenia, z czym z kolei wiąże się uprawnienie organów celnych do ewentualnego zweryfikowania (również następczego) tego zgłoszenia w celu ustalenia prawidłowości zawartych w nim danych, w kontekście zastrzeżenia zawartego w art. 67 u.k.c.
Sąd nie podziela zarzutów skargi o naruszeniu przez organy prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na błędnym określeniu klasyfikacji taryfowej, bowiem ustalony opis towaru, właściwości fizyczne nie pozwalał na ich zaklasyfikowanie w sposób dokonany przez stronę skarżącą, lecz na klasyfikację w sposób dokonany przez organy celne.
Dokonanie ustalenia przez organy celne, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to skarżąca, skutkowało zasadnie określeniem niezaksięgowanej kwoty długu celnego według stawki celnej 14,4% oraz podatku od towarów i usług według stawki 5%. Określenie tych należności nastąpiło w sposób prawidłowy.
Za niezasadne uznać należy również stanowisko strony skarżącej odnośnie uwzględniania przez organy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U.UE.L. z 2020 r. Nr 423, poz. 3), które weszło w życie 4 stycznia 2021 r. W rozpatrywanej sprawie nie doszło bowiem do zmiany stanu prawnego, który jak wynika z treści przywołanej już regulacji unijnej, ostatecznie ukształtowany został datą przyjęcia zgłoszenia celnego oraz rejestracji objętych nim towarów. Organ tylko odwołał się do treści ww. rozporządzenia na potwierdzenie swojego stanowiska co do klasyfikacji spornego towaru do kodu CN 2002 10 90.
Ponadto powyższe rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080, w preambule wskazuje, że Komisja Europejska uznała, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, że konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. (2) Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. (3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. (4) Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące. (5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego.
Zgodnie z art. 1 tego rozporządzenia towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli, tj. do kodu 2002 10 90.
W załączniku do rozporządzenia w trzech kolumnach zawarto opis towaru, kod CN oraz uzasadnienie. Zgodnie z powyższymi danymi solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia, o zawartości soli od 10,65 % do 17,35 % masy są klasyfikowane do kodu CN 2002 10 90. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Z opisu towarów w przedmiotowym rozporządzeniu wynika, że proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. W uzasadnieniu ww. rozporządzenia wskazano, że klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 2002, 2002 10 oraz 2002 10 90. Pozycja 0711 obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Ponieważ przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyklucza się klasyfikację do pozycji 0711. Pozycja 0712 obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji 0712. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2002 10 90 jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym.
Zdaniem Sądu, rację ma organ, że zaimportowany towar odpowiada opisowi towaru z powyższego rozporządzenia, ale rozporządzenie to nie stanowiło podstawy do wydania zaskarżonych decyzji. Niewątpliwie jednak rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080 ujednolica klasyfikację opisanego w nim towaru i mogło stanowić wskazówkę dla organu co do klasyfikacji towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym z dnia 10 listopada 2020 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę
d.cz.