III SA/Łd 833/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2022-02-03
NSAubezpieczenia społeczneŚredniawsa
przywrócenie terminudoręczenieKodeks postępowania administracyjnegoNFZświadczenia opieki zdrowotnejkoszty leczeniaadres zamieszkaniadoręczenie zastępczeCOVID-19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na postanowienie Prezesa NFZ odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu z powodu nieskutecznego doręczenia decyzji.

Skarżąca A.D. wniosła skargę na postanowienie Prezesa NFZ odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżąca twierdziła, że nie otrzymała korespondencji z powodu błędnego adresu. Sąd uznał jednak, że organ prawidłowo doręczył decyzję na adres wskazany przez skarżącą w poprzednich dokumentach i systemach, a także że upomnienie zostało odebrane przez domownika. Sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, co jest warunkiem przywrócenia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę A.D. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżąca argumentowała, że nie odebrała korespondencji, w tym decyzji, ponieważ była ona kierowana na nieprawidłowy adres. Sąd analizując materiał dowodowy, w tym dane z Centralnego Wykazu Ubezpieczonych, wcześniejsze oświadczenia skarżącej oraz potwierdzenia odbioru korespondencji, uznał, że organ administracji prawidłowo doręczył pisma na adres ul. A. 17 w Łodzi, który był wskazany przez skarżącą jako adres zamieszkania. Sąd podkreślił, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż jej centrum życiowe znajdowało się pod innym adresem (ul. B. 8/10 m. 17), a załączone dowody opłat za media nie były wystarczające do potwierdzenia zamieszkiwania pod tym drugim adresem. Ponadto, sąd stwierdził, że doręczenie zastępcze decyzji w trybie art. 44 k.p.a. zostało dokonane prawidłowo, co potwierdzają adnotacje poczty. W konsekwencji, sąd uznał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co jest warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli adres wskazany w systemie CWU był wcześniej przez stronę podawany jako adres zamieszkania lub był używany do korespondencji, a strona nie uprawdopodobniła przeniesienia centrum życiowego pod inny adres.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ prawidłowo doręczył decyzję na adres ul. A. 17 w Łodzi, ponieważ był on wskazany przez skarżącą w poprzednich dokumentach i systemach, a skarżąca nie wykazała, że jej centrum życiowe przeniosło się pod inny adres. Dowody opłat za media nie były wystarczające do potwierdzenia zamieszkiwania pod nowym adresem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 58 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Określa warunki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, w tym wymóg braku winy strony i złożenia wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia.

Pomocnicze

k.p.a. art. 44

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Reguluje zasady doręczenia zastępczego pisma, gdy adresat nie odbierze go w placówce pocztowej po awizowaniu.

k.p.a. art. 42 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Określa, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu, rozumianym jako miejsce faktycznego pobytu z zamiarem dłuższego pobytu.

ustawa COVID-19 art. 15 zzzzzn2 § ust. 3

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Wprowadza 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu w okresie stanu epidemii COVID-19.

p.u.s.a. art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy uwzględnienia skargi.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi.

p.p.s.a. art. 119 § pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umożliwia rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ prawidłowo doręczył korespondencję na adres wskazany przez skarżącą. Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Doręczenie zastępcze było skuteczne zgodnie z art. 44 k.p.a.

Odrzucone argumenty

Błędne przyjęcie, że decyzja została doręczona prawidłowo, mimo że nie została doręczona w miejscu faktycznego zamieszkiwania. Błędne uznanie przesłanek do zastępczego doręczenia pisma. Brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Brak właściwego ustalenia stanu faktycznego i niewłaściwe zebranie materiału dowodowego. Wadliwe obliczenie terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Godne uwagi sformułowania

kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość jego przywrócenia. Przez pojęcie mieszkania należy rozumieć rzeczywiste, faktyczne mieszkanie adresata, to jest każde miejsce, w którym adresat przebywa z zamiarem dłuższego, a nie krótkotrwałego pobytu, umożliwiającego doręczenie mu pisma. Sąd podziela konstatację organu administracji zawartą w odpowiedzi na skargę, iż wysokość opłat za prąd wskazuje, że opłacane są rachunki za prąd "pustego" mieszkania, a nie mieszkania, w którym funkcjonuje 1 osoba.

Skład orzekający

Ewa Alberciak

przewodniczący

Krzysztof Szczygielski

sprawozdawca

Paweł Dańczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu administracyjnym, w szczególności doręczenia zastępczego i kryteriów przywrócenia terminu, a także znaczenia adresu zamieszkania w kontekście doręczeń."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z adresem zamieszkania i doręczeniami, a także okresu pandemii COVID-19, co może ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę przepisów o doręczeniach i przywracaniu terminów, ale może być mniej zrozumiała dla szerszej publiczności.

Czy adres z systemu NFZ zawsze jest tym właściwym? Sąd rozstrzyga o skutkach doręczenia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Łd 833/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-02-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /przewodniczący/
Krzysztof Szczygielski /sprawozdawca/
Paweł Dańczak
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II GSK 1148/22 - Wyrok NSA z 2025-12-11
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 119 pkt 3, art. 134, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 42 § 1, art. 44, art. 58 § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1842
art. 15 zzzzzn2 ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
Sentencja
Dnia 3 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Asesor WSA Paweł Dańczak, , po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 i § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej: k.p.a., i art. 16 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) oraz na podstawie art. 50 ust. 18 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398 ze zm.), dalej: ustawa o świadczeniach, i art. 40 ust. 1 ustawy z 14 sierpnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu (Dz. U. poz. 1493), w związku z wniesieniem przez A.D. (dalej: wnioskodawczyni) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] wydanej przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] r., w sprawie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych wnioskodawczyni od 30 kwietnia 2015 r. do 5 maja 2015 r. w łącznej wysokości 4160 zł, pomimo braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z [...] r. wydanej przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.
[...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wszczął z urzędu postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji administracyjnej w sprawie ustalenia obowiązku poniesienia przez wnioskodawczynię kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych od 30 kwietnia 2015 r. do 5 maja 2015 r. na łączną kwotę 4160 zł, pomimo braku prawa do tych świadczeń, o czym poinformował stronę pismem z 12 lutego 2020 r. znak: [...]. Powyższa korespondencja kierowana na adres: ul. A. 17, [...] Ł. nie została odebrana przez wnioskodawczynię w terminie, pomimo jej dwukrotnego awizowania. Zawiadomienie to zostało zwrócone do nadawcy z adnotacją "zwrot do nadawcy nie podjęto w terminie". Zawiadomienie zostało wysłane na adres wskazany w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych (dalej: CWU) zarówno jako adres zamieszkania, jak i adres zameldowania wnioskodawczyni. Zawarte w aktach sprawy adnotacje Poczty Polskiej jednoznacznie wskazują, że korespondencja również była awizowana dwukrotnie - 14 lutego 2020 r. oraz 24 lutego 2020 r. Zgodnie z art. 44 k.p.a., pismo zostało uznane za skutecznie doręczone po upływie 14 dni od pierwszego awizowania korespondencji, a więc 28 lutego 2020 r. Biorąc pod uwagę powyższe, organ przyjął, że przesyłka została skutecznie doręczona wnioskodawczyni w trybie art. 44 k.p.a.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, decyzją nr [...] z [...] r. ustalił, że wnioskodawczyni jest obowiązana do poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych ww. kwocie.
Decyzja ta została wysłana do wnioskodawczyni listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Przedmiotowa korespondencja kierowana na adres: ul. A. 17, [...] Ł. nie została odebrana przez wnioskodawczynię w terminie, pomimo jej dwukrotnego awizowania. Decyzja ta została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot do nadawcy nie podjęto w terminie". Zawarte w aktach sprawy adnotacje Poczty Polskiej wskazują, że korespondencja również była awizowana dwukrotnie - 27 maja 2020 r. oraz 4 czerwca 2020 r. Zgodnie z art. 44 k.p.a., pismo zostało uznane za skutecznie doręczone po upływie 14 dni od pierwszego awizowania korespondencji, a więc 10 czerwca 2020 r. Biorąc pod uwagę powyższe, organ przyjął, że przesyłka została skutecznie doręczona wnioskodawczyni w trybie art. 44 k.p.a.
Organ odwoławczy podkreślił, iż [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia powyższe zawiadomienie oraz decyzję kierował na jedyny znany organowi adres zamieszkania wnioskodawczyni. Z analizy danych w systemie CWU wynika, iż ostatnim zgłoszonym przez wnioskodawczynię adresem zamieszkania jest adres: ul. A. 17, [...] Ł. (zgłoszenie z tytułu umowy zlecenie od 1 sierpnia 2018 r.), a wskazany przez wnioskodawczynię we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania adres ul. B. 8/10 m. 17, [...] Ł. w powyższym systemie nie widnieje.
Wnioskodawczyni nie wniosła w wyznaczonym terminie odwołania od ww. decyzji dyrektora [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia. Zatem decyzja stała się ostateczna.
7 października 2020 r. wnioskodawczyni złożyła osobiście w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia za pośrednictwem [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. We wniosku wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie odebrała wysyłanej przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ korespondencji, zarówno zawiadomienia o wszczęciu postępowania, jak i decyzji, ponieważ nie zamieszkiwała pod adresem, na który była ona kierowana. Na dowód czego wnioskodawczyni załączyła kopię umowy abonenckiej nr [...] o korzystaniu z usług E. zawartą 5 października 2016 r. Umowa została zawarta przez wnioskodawczynię, a adresem świadczenia usługi jest adres wskazany przez wnioskodawczynię jako adres zamieszkania, tj. ul. B. 8/10 m. 17, [...] Ł. Ponadto, we wniosku wnioskodawczyni wskazała, iż z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania oraz ww. decyzją zapoznała się 30 września 2020 r. Natomiast ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, przekazanej przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, wynika, iż 11 września 2020 r. dorosłemu domownikowi zostało skutecznie doręczone upomnienie nr [...] z 26 sierpnia 2020 r. wzywające do uregulowania należności wynikających z prawomocnej decyzji administracyjnej nr [...] (powyższe upomnienie zostało zaadresowane na ten sam adres, pod który kierowane było zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz powyższa decyzji, tj. ul. A. 17, [...] Ł.).
W odpowiedzi na powyższe, 24 września 2020 r. wnioskodawczyni korespondencją elektroniczną wystąpiła z prośbą o rozłożenie kwoty wskazanej w ww. upomnienie na raty. W korespondencji tej wskazała adres ul. A. 17, [...] Ł.
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uznał, iż dniem, w którym wnioskodawczyni uzyskała informację o wydanej decyzji oraz obowiązku poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej jest 11 września 2020 r.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wnioskodawczyni wystąpiła do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z prośbą o "przywrócenie terminu do nadesłania dokumentów potwierdzających tzw. wsteczne zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych z środków publicznych tj. od 30 kwietnia 2015 r. do 5 maja 2015 r. oraz potwierdzających bycie studentem ww. okresie'". Organ II instancji, odwołując się do orzecznictwa administracyjnego, wyjaśnił, iż przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę lub uczestników postępowania. Instytucji tej nie można stosować do terminów materialnoprawnych, ma bowiem wyłącznie zastosowanie do terminów procesowych, i to terminów dokonania czynności procesowych (np. terminu złożenia odwołania).
Rozpatrując wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia miał na uwadze art. 44 § 1 k.p.a. oraz art. 58 § 1 k.p.a. Organ II instancji zauważył, że art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. określa warunki, których spełnienie jest konieczne do wydania postanowienia przywracającego termin do wniesienia odwołania. Stosownie do powołanego przepisu, organ administracji publicznej obowiązany jest przywrócić termin, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, zainteresowany dopełnił czynności dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym złożenie przez wnioskodawczynię wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania 7 października 2020 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Termin ten upłynął 18 września 2020 r.
Ponadto, z dokumentów załączonych przy ponagleniu (odebrane 11 września 2020 r. upomnienie nr [...] z 26 sierpnia 2020 r. oraz mail wnioskodawczyni z 24 września 2020 r.) wynika, że wnioskodawczyni zamieszkiwała, odbierała korespondencję i wskazywała jako prawidłowy adres: ul. A. 17, [...] Ł. Tym samym nie okazał się prawdziwy zarzut wniosku o nieprawidłowym adresie do korespondencji i nieskutecznym doręczeniu.
Zdaniem organu, z powyższego wynika, że wnioskodawczyni nie dochowała należytej staranności w dbaniu o własne interesy i nie odebrała prawidłowo adresowanej decyzji administracyjnej kierowanej na adres, pod którym w tym czasie odbierała inną korespondencję i wskazywała go jako adres prawidłowy do doręczeń.
Skargę na powyższe postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia złożyła A.D., zaskarżając ją w całości. Decyzji tej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie:
1. art. 10 w zw. art. 42 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) (dalej: k.p.a.) poprzez błędne przyjęcie, iż decyzja oraz wszelkie inne pisma w toku prowadzonego postępowania zostały doręczone w prawidłowy sposób, pomimo iż nie zostały doręczone w miejscu faktycznego zamieszkiwania wnioskodawczyni;
2. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 43 k.p.a. przez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastępczego doręczenia pisma dorosłemu domownikowi;
3. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 44 § 1, 2, 3 i 4 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastępczego doręczenia pism w toczącym się postępowaniu, w tym decyzji, podczas gdy doręczenie faktycznie nie nastąpiło;
4. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak zapewnienia stronie postępowania czynnego udziału w postępowaniu;
5. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak właściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz niewłaściwe (niewyczerpujące) zebranie i błędne rozpatrzenie materiału dowodowego, przez co wydano postanowienie, które narusza słuszny interes obywatela;
6. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:
i. nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa, skutkującego podważeniem zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa;
ii. nienależyte uzasadnienie zaskarżonego postanowienia poprzez zawarcie w zaskarżonym postanowieniu twierdzeń ogólnikowych;
7. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w sposób należyty postępowania wyjaśniającego i dowodowego oraz nierozpatrzenie zebranego materiału dowodowego w sposób wszechstronny oraz brak rozpoznania i przeprowadzenia wniosków dowodowych złożonych przez wnioskodawczynię w postaci zawartej umowy oświadczenie usługi dostępu do internetu, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nieprawidłowej decyzji, a następnie postanowienia w sprawie;
8. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 7 oraz 7a k.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązku organu w zakresie stania na straży praworządności, podejmowania w przypadku zaistnienia takiej potrzeby wszelkich czynności z urzędu, które okażą się niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w przypadku istnienia wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te rozstrzygane są na korzyść strony;
9. art. 58 § 2 k.p.a. poprzez wadliwe obliczenie terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, w tym nieprawidłowe przyjęcie, iż dzień powzięcia informacji o wydaniu przez organ I instancji decyzji bez możliwości zapoznania się z jej treścią albo przedmiotem sprawy, jest dniem ustania przyczyny uchybienia terminu.
W konkluzji, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, a ponadto o przeprowadzenie i dopuszczenie następujących dowodów w sprawie:
a. historia operacji z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank C. od 1 czerwca 2019 r. do 1 sierpnia 2021 r. dotyczących dokonywania opłat czynszu na rzecz wspólnoty mieszkaniowej B. 8/10;
b. historia operacji z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank C. od 1 czerwca 2019 r. do 1 sierpnia 2021 r. dotyczących dokonywania opłat za prąd na rzecz D. S.A.;
c. historia operacji z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank C. od 1 czerwca 2019 r. do 1 sierpnia 2021 r. dotyczących dokonywania opłat za gaz na rzecz D.;
d. korespondencja e-mail z 18 maja 2021 r. w celu oddania głosu nad uchwałą, dotyczącą działalności zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy B. 8/10;
e. korespondencja e-mail z okresu 30 stycznia – 6 lutego 2020 r. z pracownikiem administracji nieruchomości położonej przy ul. B. 8/10 w sprawie ustalenia nowego kodu do drzwi wejściowych dla lokalu nr 17 przy ul. B. 8/10;
f. korespondencja e-mail od kuriera DPD z 12 marca 2020 r. o planowanym doręczeniu zamówionej przesyłki na adres B. 8/10 m 17, [...] Ł.;
g. korespondencja e-mail od kuriera DHL z 10 sierpnia 2020 r. o planowanym doręczeniu zamówionej przesyłki na adres B. 8/10 m 17, [...] Ł.;
h. korespondencja e-mail z 16 stycznia 2020 r. z pracownikiem administracji nieruchomości położonej przy ul. B. 8/10 w sprawie stanu wodomierzy w lokalu nr 17 przy ul. B. 8/10;
i. korespondencja e-mail z 17 marca 2020 r. z pracownikiem administracji nieruchomości położonej przy ul. B. 8/10 w sprawie odwołanego zebrania właścicieli lokali przy ul. B. 8/10;
j. korespondencja e-mail z 2019 r. dotycząca dostaw posiłków i opcją dostawy na adres B. 8/10 m 17, [...] Ł.;
k. potwierdzenia dokonywanych odczytów podzielników ciepła w lokalu w lokalu nr 17 przy ul. B. 8/10 w Ł. w roku 2017, 2018, 2019, 2020
- potwierdzających fakt, iż w okresie postepowania prowadzonego przez organ I instancji - miejscem zamieszkania skarżącej jest adres ul. B. 8/10 m 17, [...] Ł. oraz wadliwego doręczenia korespondencji kierowanej przez organ I instancji, w tym decyzji.
Uzasadniając skargę strona podniosła, że Centralny Wykaz Ubezpieczeń nie jest rejestrem prawnie wyposażonym w domniemanie prawdziwości wpisu lub rękojmię wiary publicznej. Skarżąca mieszka w mieszkaniu należącym do siostry matki, która na stałe przebywa poza granicami Polski. Ze względu na rodzinną uprzejmość i pomoc nie zawarła z właścicielką mieszkania umowy najmu, gdyż nie pobiera ona opłat za umożliwienie skarżącej mieszkania w lokalu nr 17 przy ulicy B. Dlatego nie może przedstawić pisemnej umowy najmu jako dowodu potwierdzającego fakt zamieszkiwania pod ww. adresem. Doręczenie zastępcze z art. 43 k.p.a. dotyczy jedynie nieobecności adresata w mieszkaniu, o którym mowa w art. 42 § 1k.p.a., a pojęcia "mieszkania" nie należy utożsamiać z miejscem zameldowania. Przez pojęcie mieszkania należy rozumieć rzeczywiste, faktyczne mieszkanie adresata, to jest każde miejsce, w którym adresat przebywa z zamiarem dłuższego, a nie krótkotrwałego pobytu, umożliwiającego doręczenie mu pisma. W przedmiotowej sprawie przyczyną uchybienia terminowi był brak doręczenia decyzji, a co za tym idzie możliwość zapoznania się z jej treścią.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W tym zakresie kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy administracji wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga podlega natomiast oddaleniu w przypadku braku uzasadnionych podstaw zaskarżenia (art. 151 p.p.s.a.)
Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej w tak zakreślonej kognicji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi.
W świetle art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Z powyższej regulacji wynika, że przesłanką, która musi obligatoryjnie zaistnieć jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość jego przywrócenia. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, wymaga uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozpoznaniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania, bądź na powstrzymywaniu się oddziałania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).
Skarżąca wskazuje jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] r. brak doręczenia tej decyzji. Podnosi jednocześnie, że mieszka w Ł. przy ulicy B. 8/10 m. 17, zaś decyzja została zaadresowana nieprawidłowo, to jest – Ł., ulica A. 17.
W ocenie sądu zarzut niewłaściwego doręczenia decyzji przez organ administracji jest niezasadny. Na podstawie dokumentacji zgromadzonej w sprawie organ uprawniony był wysłać przedmiotową decyzję na ulicę A. 17, to jest na adres zamieszkania strony. Ten adres został wskazany przez skarżącą w oświadczeniu z dnia 30 kwietnia 2015 r. o przysługującym prawie do świadczenia opieki zdrowotnej. Także został przez nią podany w umowie abonamentowej Nr [...] z dnia 5 października 2016 r., zawartej z firma E. Ponadto upomnienie z dnia 26 maja 2020 r. wysłane na ten adres przez Narodowy Fundusz Zdrowia odebrane zostało przez domownika skarżącej. Także sama skarżąca we wniosku z dnia 24 września 2020 r. o rozłożenie należności na raty podała adres zamieszkania Ł., ul. A. 17.
Wobec powyższego nie zasługują na uwzględnienie wyjaśnienia strony, iż jej adres zamieszkania, to ulica B. 8/10 m. 17.
Strona przyznaje w skardze, że nie zawarła umowy najmu z właścicielką mieszkania – jej krewną przebywającą zagranicą. Załączone do skargi dokumenty dotyczące opłacania rachunków (gaz, prąd, inne rachunki ) nie potwierdzają okoliczności zamieszkiwania strony pod tym adresem. Opłacanie rachunków może jedynie świadczyć o sprawowaniu opieki nad mieszkaniem, podczas nieobecności jego właścicielki.
Sąd podziela konstatację organu administracji zawartą w odpowiedzi na skargę, iż wysokość opłat za prąd wskazuje, że opłacane są rachunki za prąd "pustego" mieszkania, a nie mieszkania, w którym funkcjonuje 1 osoba. Podobnie przedstawia się wysokość rachunków za gaz ( około 13 – 18 złotych), która wskazuje na uiszczanie stałych opłat naliczanych przez dostawcę gazu, także w przypadku gdy mieszkaniec z gazu faktycznie nie korzysta (opłata abonamentowa, opłata dystrybucyjna stała).
Jak wskazuje strona, zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu, to jest w miejscu, w którym adresat przebywa z zamiarem dłuższego pobytu. Tymczasem skarżąca nie uprawdopodobniła, iż swoje centrum życiowe przeniosła z domu przy ulicy A. 17 do mieszkania nr 17 przy ulicy B. 8/10. Centrum to znajdowało się pod adresem, na który organ wysłał decyzję.
W ocenie sądu decyzja z dnia [...] r. zasadnie została uznana przez organ administracji za doręczoną zastępczo w trybie art. 44 k.p.a.
Aby uznać doręczenie zastępcze za prawidłowo dokonane muszą zostać spełnione łącznie dwie przesłanki określone w art. 44 k.p.a., a mianowicie: pismo zostanie złożone na czas wskazany w tym przepisie w placówce pocztowej (w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego), a zawiadomienie o tym fakcie zostanie umieszczone w miejscu, o którym mowa w § 2 powołanego przepisu. Dowodem potwierdzającym, że przesłanki określone w art. 44 k.p.a. zostały spełnione jest zwrotne potwierdzenie odbioru zawierające pełną informację, że adresat został zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i o miejscu oraz terminie z datą i podpisem doręczyciela. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że wszelkie adnotacje poczty na zwróconej przesyłce - zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - mają walor dokumentu urzędowego, korzystającego z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności) (por. wyroki NSA: z 2 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 123/11; z 8 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 11/11; postanowienie NSA z 4 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 419/10).
Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowa decyzję była dwukrotnie awizowana w dniach 27 maja i 4 czerwca 2020 r. Zawiadomienie o sposobie jej odbioru zamieszczono w skrzynce pocztowej adresatki.
W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła, by uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Niezłożenie odwołania w terminie wynikało z braku należytej staranności w dbaniu o własne interesy. W niniejszej sprawie nieodbieraniu przesyłek pocztowych zawierających pisma urzędowe.
Sąd nie podzielił stanowiska organu administracji, iż w rozpoznawanej sprawie obowiązywał 7 dniowy termin na wystąpienie z prośbą o przywróceniu terminu, określony w art. 58 § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 15 zzzzzn2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842) w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Powołany przepis wszedł w życie 16 grudnia 2020 r., lecz obejmuje zdarzenia, które miały miejsce "w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19". Stan epidemii ogłoszono od 20 marca 2020 r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz. U. poz. 491).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
is

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI