III SA/Łd 826/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2022-02-10
NSApodatkoweŚredniawsa
cłoklasyfikacja taryfowanomenklatura scalonatytońprawo celnezwrot należnościpostępowanie administracyjnesądy administracyjneUE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki domagającej się zwrotu cła, uznając brak wystarczających dowodów na błędną klasyfikację celną sprowadzonego tytoniu ekspandowanego.

Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., która utrzymała w mocy odmowę zwrotu cła. Spółka domagała się zwrotu nadpłaconego cła, argumentując, że sprowadzony tytoń ekspandowany powinien być zaklasyfikowany do innego kodu celnego (2403 99 90 00) jako nienadający się do palenia, a nie do kodu zadeklarowanego w zgłoszeniu (2403 19 90 00) jako tytoń do palenia. Sąd uznał, że spółka nie przedstawiła wystarczających dowodów, takich jak wyniki badań laboratoryjnych próbki towaru, na poparcie swojej tezy o błędnej klasyfikacji, co uniemożliwiło weryfikację jej stanowiska.

Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego odmawiającą zwrotu cła w kwocie 40 417 PLN. Spółka domagała się zwrotu cła, twierdząc, że sprowadzony tytoń ekspandowany powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 2403 99 90 00 (inny przetworzony tytoń) jako nienadający się do palenia, a nie do kodu CN 2403 19 90 00 (tytoń do palenia), który zadeklarowała w pierwotnym zgłoszeniu celnym. Spółka powoływała się na dokumenty handlowe, noty wyjaśniające UE oraz decyzje Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) z innych krajów. Organy celne, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uznały jednak, że spółka nie wykazała w sposób wystarczający błędnej klasyfikacji. Kluczowym argumentem sądu było to, że spółka, jako podmiot składający zgłoszenie celne, jest odpowiedzialna za prawidłowość danych. Brak było dowodów w postaci badań laboratoryjnych próbki towaru objętego zgłoszeniem, które jednoznacznie potwierdziłyby jego cechy i właściwości, pozwalające na zmianę klasyfikacji. Sąd podkreślił, że nazwa handlowa towaru („tytoń ekspandowany”) nie przesądza o jego klasyfikacji, a wykorzystanie towaru w procesie produkcyjnym (np. do produkcji krajanki tytoniowej) nie jest decydujące dla ustalenia jego pierwotnej klasyfikacji celnej. Decyzje WIT z innych krajów nie były wiążące dla polskich organów celnych w tej konkretnej sprawie. W konsekwencji, sąd oddalił skargę, uznając brak podstaw do zwrotu cła.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, spółka nie wykazała, że tytoń ekspandowany był nienadający się do palenia i powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 2403 99 90 00. Brak było wystarczających dowodów, takich jak wyniki badań laboratoryjnych próbki towaru, na poparcie tej tezy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ciężar wykazania błędnej klasyfikacji spoczywa na skarżącej spółce. Brak było dowodów (np. badań laboratoryjnych próbki towaru objętego zgłoszeniem celnym) jednoznacznie potwierdzających, że towar nie nadawał się do palenia i powinien być zaklasyfikowany do innego kodu celnego. Nazwa handlowa towaru oraz sposób jego późniejszego wykorzystania w produkcji nie były wystarczające do zmiany klasyfikacji celnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (21)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i 2

UKC art. 5 § pkt 12

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 15 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 116 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 121 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 172

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 191 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 33 § ust. 2 lit. a

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

UKC art. 190

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

RD

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury scalonej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2016/1821 zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87

Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne art. 73 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 08.09.2016 r. w sprawie zgłoszeń celnych § § 5, § 6 i § 7

Ord. pod. art. 233 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord. pod. art. 188

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ord. pod. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Rozporządzenie Komisji Europejskiej nr 3311/86

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2723/90

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczających dowodów (np. badań laboratoryjnych próbki towaru) na poparcie tezy skarżącej spółki o błędnej klasyfikacji celnej sprowadzonego tytoniu ekspandowanego. Podmiot składający zgłoszenie celne jest odpowiedzialny za prawidłowość danych, a ciężar wykazania błędnej klasyfikacji spoczywa na skarżącej. Nazwa handlowa towaru oraz sposób jego późniejszego wykorzystania w produkcji nie są decydujące dla ustalenia jego pierwotnej klasyfikacji celnej. Decyzje Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) wydane dla innych podmiotów lub dotyczące innych towarów nie są wiążące dla polskich organów celnych w danej sprawie.

Odrzucone argumenty

Sprowadzony tytoń ekspandowany powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 2403 99 90 00 jako nienadający się do palenia, a nie do kodu CN 2403 19 90 00 jako tytoń do palenia. Decyzje WIT wydane przez niemiecką administrację celną oraz pisma tej administracji potwierdzają prawidłowość klasyfikacji tytoniu ekspandowanego do kodu CN 2403 99 90 00. Wydruki z systemu SAP dokumentują, że tytoń został zużyty do produkcji krajanki tytoniowej, co świadczy o jego nienadawaniu się do palenia. Organy celne nie uwzględniły wniosku dowodowego o przeprowadzenie badania laboratoryjnego próbki tytoniu identycznego jak ten objęty zgłoszeniem celnym.

Godne uwagi sformułowania

ciężar wykazania, że kod towaru wskazany w zgłoszeniu z 28 grudnia 2017 r. był nieprawidłowy spoczywa na stronie skarżącej. nazwa handlowa towaru użyta w zgłoszeniu celnym (tytoń ekspandowany) nie może przesądzać o zastosowaniu kodu CN 2403999000. Okoliczność w jaki sposób wykorzystano sprowadzony tytoń nie może decydować o zmianie klasyfikacji taryfowej tego towaru w stosunku do kodu CN wskazanego w zgłoszeniu celnym.

Skład orzekający

Janusz Nowacki

przewodniczący

Monika Krzyżaniak

sprawozdawca

Paweł Dańczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności podmiotu za prawidłowość danych w zgłoszeniu celnym, znaczenie dowodów w sprawach klasyfikacji taryfowej, wiążący charakter decyzji WIT."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego produktu (tytoń ekspandowany) i jego klasyfikacji w konkretnym okresie. Wyniki badań laboratoryjnych są kluczowe dla udowodnienia cech towaru.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem celnym i podatkowym ze względu na szczegółową analizę przepisów dotyczących klasyfikacji taryfowej i dowodów w postępowaniu celnym.

Kluczowe dowody w sporach o cło: dlaczego nazwa towaru i jego późniejsze użycie nie wystarczą do zmiany klasyfikacji celnej?

Dane finansowe

WPS: 40 417 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Łd 826/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-02-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak /sprawozdawca/
Paweł Dańczak
Symbol z opisem
6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1017/22 - Wyrok NSA z 2025-06-04
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1382
art. 5 pkt 12, art. 15 ust. 2, art. 116 ust. 1, art. 121 ust. 1 pkta, art. 172
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Asesor WSA Paweł Dańczak Protokolant: st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kwoty cła oddala skargę. [pic]
Uzasadnienie
Decyzją z [...], numer [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2020, poz. 1325 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity w Dz. U. z 2020, poz. 1382 ze zm.), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. nr [...] z [...].
W uzasadnieniu organ wskazał następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:
W dniu 28.12.2017 r. agencja celna B sp. z o.o., działająca z upoważnienia spółki z o.o. A złożyła zgłoszenie celne [...] do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towaru opisanego jako: (ETS 812 CNV) tytoń ekspandowany - 2107,20 kg, o wartości 18.121,92 USD, dla którego zadeklarowała kod 2403 19 90 00 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC) ze stawką celną podstawową 74,90% od wartości celnej towaru. Do zgłoszenia załączyła fakturę nr [...] z 14.12.2017 r.
Pismem z dnia 20.08.2020 r. A sp. z o.o. złożyła wniosek o korektę zgłoszenia celnego [...] i zwrot uiszczonego cła w kwocie 40.417 PLN. Zdaniem Spółki, w polu 33 zgłoszenia (kod towaru) winien być kod 2403 99 90 00 i w polu 47 (obliczenie opłat) zamiast: Typ - Podstawa - opłaty – Stawka-Kwota: A00, 69 326, 74,90%, 51.925, winno być: A00, 69 326, 16,60 %, 11.508
Spółka uzasadniła wniosek treścią obecnie obowiązujących Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej, opublikowanych w Dz. U. UE, serii C, w 2020 (2020/C 211/09), Wiążącą Informacją Taryfową Nr [...] z [...]2020 r. i decyzjami klasyfikacyjnymi z 64 sesji Komitetu HS z września 2019 r.
Decyzją z [...], numer [...], wydaną na podstawie art. 5 pkt 39, art. 22 ust. 1, ust. 3 akapit 1 i ust. 7, art. 48, art. 56 ust. 1, ust. 2 lit. a, c, art. 57, art. 69, art. 116 ust. 1 lit. a, ust. 2, art. 117 ust. 1 lit. a, art. 121 ust. 1 lit. a, art. 173 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z 09.10.2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1 ze zm.) dalej zwanego UKC, art. 92 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28.07.2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U.UE.L.2015.343.1 ze zm.) dalej zwanego RD, art. 12 ust. 3, art. 172 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24.11.2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny(Dz.U.UE.L.2015. 343.558 ze zm.) dalej zwanego RW, art. 1 pkt 3 oraz art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury scalonej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L. 1987.256.1 ze zm.) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2016/1821 z 6 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE L.2016.294.1), art.73 ust. 1 ustawy z 19.03.2004 r. Prawo celne (t. j. Dz.U.2020.1382 ze zm.), § 5, § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 08.09.2016 r. w sprawie zgłoszeń celnych (t. j. Dz.U.2018.2262 ze zm.), Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. odmówił A sp. z o.o. zwrotu kwoty cła w wysokości: 40 417,00 PLN.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że o klasyfikacji taryfowej decyduje stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego a wobec braku towaru, nie jest możliwe jego zbadanie i ustalenie, co było przedmiotem importu.
W odwołaniu Spółka reprezentowana przez doradcę podatkowego zarzuciła naruszenie przepisów, takich jak:
1/ art. 188 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez:
a. niewłaściwą ocenę i w konsekwencji odrzucenie jako dowodu w sprawie decyzji WIT wydanej przez niemiecką administrację celną nr [...] oraz pisma niemieckiej administracji celnej nr [...] z 27.07.2020 r., poprzez brak oceny merytorycznej dowodu na okoliczność praktyki klasyfikacyjnej innych krajów UE w odniesieniu do tytoniu ekspandowanego;
2/ reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej określonych w Części I Przepisy wstępne Sekcji I rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2016/1821 z dnia 6.10.2016 r. zmieniającego załącznik I rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 287 z 31 października 2009 r.) poprzez:
a. nieprawidłowe przyjęcie, że produkt opisany jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej, należy klasyfikować jako "tytoń do palenia";
3/ podpozycji CN 2403 19 90 Taryfy celnej poprzez uznanie za prawidłowe zastosowanie go do produktu opisanego jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej;
4/ podpozycji CN 2403 99 90 Taryfy celnej poprzez niezastosowanie go do produktu opisanego jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej;
5/ art. 57 ust. 1 UKC w związku z nieprawidłowym zastosowaniem kodu Taryfy celnej 2403 19 90, obejmującego "tytoń do palenia" do produktu w postaci tytoniu ekspandowanego, który nie nadawał się do palenia i został całkowicie użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej. Spółka zarzuciła, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. odmówił uwzględnienia wniosku Spółki o zmianę kodu CN i zwrotu cła i odrzucił decyzję [...] oraz pismo niemieckiej administracji celnej, powołując się na treść art. 33 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 roku ustanawiającego unijny kodeks celny (zwanego dalej UKC).
Zdaniem Spółki, przedstawiony został w toku postępowania wystarczający materiał dowodowy na to, że sporny towar został całkowicie zużyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej, następnie do produkcji papierosów, był więc produktem nieprzeznaczonym do palenia. Oznacza to, że tytoń ekspandowany nie może być klasyfikowany do podpozycji, obejmującej "tytoń do palenia". W ocenie Spółki, nie są konieczne badania laboratoryjne próbki towaru, aby stwierdzić, że na podstawie opisu zawartego w zgłoszeniu celnym, rosyjskim SAD wywozowym, fakturze [...] z 14.12.2017 r., dokumentach transportowych, Packing List oraz innych dowodach, że był to tytoń ekspandowany ETS, który nie nadawał się do palenia. W związku z powyższym, Spółka wniosła o:
- uchylenie zaskarżonej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru w postaci w tytoniu ekspandowanego (ETS) przeznaczonego do wykorzystania jako wypełniacz w produkcji krajanki tytoniowej,
- orzeczenie o klasyfikacji do kodu CN 2403 99 90 towaru w postaci w tytoniu ekspandowanego (ETS) przeznaczonego do wykorzystania jako wypełniacz w produkcji krajanki tytoniowej,
- dokonanie zmiany kodu CN w polu 33 oraz stawki celnej w polu 47 zgłoszenia celnego [...] z 28.12.2017 r.,
- zwrot nadpłaconych należności celnych zgodnie z wnioskiem Spółki z 20.08.2020 r. lub alternatywnie
- uchylenie w całości decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w piśmie z 23.06.2021 r. odmówił przeprowadzenia dowodu z badań towaru i nie uwzględnił wniosku o przedłużenie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w pierwszej kolejności powołał treść art. 172 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24.11.2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE serii L 2015.343.558 ze zm.), art. 121 ust. 1 lit. a UKC, art. 116 ust. 1 UKC.
Organ II instancji stwierdził, że ze zgłoszenia celnego nr [...] z 28.12.2017 r. i załączonych do niego: faktury nr [...]z 14.12.2017 r., Packing List z 14.12.2017 r., CMR nr [...], faktury transportowej nr [...] i dokumentu tranzytowego nr [...] wynika, że Spółka zgłosiła towar opisany w pozycji 1 jako: (ETS 812CNV) tytoń ekspandowany - 2107,20 kg i o wartości 18.121,92 USD. Krajem pochodzenia i wysyłki była Rosja. Dla ww. towaru zadeklarowała kod 2403 19 90 00 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC), ze stawką celną podstawową 74,9 % od wartości celnej towaru. Zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji i towar zwolniony do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu.
Do wniosku o zwrot cła Spółka przedstawiła, w oparciu o wydruki z sytemu produkcyjnego SAP, zużycie tytoniu ekspandowanego jako wypełniacza do produkcji krajanki tytoniowej. Odnośnie systemu produkcyjnego SAP wyjaśniła (email z 12.03.2021 r.), że jest to zintegrowany modułowy pakiet oprogramowania stworzony przez SAP, wspierający zarządzanie w przedsiębiorstwach. Umożliwia kompleksową obsługę procesów produkcyjnych i planowanie zapotrzebowania materiałowego. Z wydruku SAP wynika, iż tytoń ekspandowany z przedmiotowego zgłoszenia celnego został przyjęty do systemu produkcyjnego, zgodnie z załączoną, packing listą. Całkowita ilość dostarczonego towaru ID 13031284, batch 12027665, wynosiła 2107,20 kg. Zgodnie z wydrukiem, ETS batch 12027665 został zużyty do wyprodukowania krajanki CFT ID 14022610 batch 12678569 oraz krajanki CFT ID 14022610 batch 12649421. W dalszym procesie produkcyjnym krajanka ID 14022610 batch 12678569 została użyta do wyprodukowania papierosów o ID 14035381, 14035621, 14035492, natomiast krajanka ID 14022610 batch 126494421 została użyta do wyprodukowania papierosów ID 14035381 i 14035492. Proces produkowania tytoniu ekspandowanego ETS, polega na tym, że cięty tytoń jest poddawany działaniu C02, następnie podgrzewany, wystawiany na działanie ciekłego dwutlenku węgła pod ciśnieniem, relaksowany i ponownie podgrzewany, aby finalnie uzyskać produkt, którego objętość zwiększyła się znacząco.
W kwestii próbek towaru objętego zgłoszeniem z 2017 r. Spółka wyjaśniła, że towar został zużyty w procesach produkcyjnych, jednak może przedstawić próbki obecnie dostarczanego od tego samego dostawcy materiału oraz oświadczenie producenta, że materiał dostarczany obecnie jest identyczny pod względem cech fizycznych i chemicznych, co ten sprowadzony w 2017 r.
Ponadto, w piśmie z 4.03.2021 r. Spółka wskazała, że w momencie powstania długu celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji Europejskiej nr 3311/86 i rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2723/90, zgodnie z którymi tytoń ekspandowany, który po umieszczeniu w octanie benzylu pływa na powierzchni w ilości co najmniej 80% wagi, jest klasyfikowany do CN 2403 99 90. Przedstawiony WIT (wystawiony na identyczny towar jak ten, będący, przedmiotem wniosku), został wydany dla firmy wchodzącej w skład korporacji C i obowiązują od 3.08.2020 r., jednak wydający go urząd w Niemczech, oświadczył w piśmie z 27.07.2020 r., że klasyfikacja tytoniu ekspandowanego do kodu CN 2403 99 90 była również poprawna w 2017 r.
Ponadto, Spółka powołała się na Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej do podpozycji 2403 99 90 opublikowane w 2020 r.
Organ wskazał dalej, że z załączonej do akt sprawy decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej (WIT): [...] z [...].2020 r. (jej urzędowego tłumaczenia) wynika, że decyzja dotyczyła, zgodnie z przedłożoną próbką towaru, tytoniu, który został pocięty specjalną metodą na określoną szerokość cięcia, ekspandowany i zwilżony, dla którego określiła kod nomenklatury 2403 99 90. Zgodnie z wynikami badania metodą identyfikacji ekspandowanego tytoniu ciętego (rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3311/86 z 29 października 1986 r.), części tytoniu składają się w 98% z ekspandowanego tytoniu. Zgodnie z taryfą celną tytoń ekspandowany ujęty w podpoz. (CN) 2403 99 90 jako "inny przetworzony tytoń niż w podpoz. (CN) 2403 11 00 do 2403 99 10". Decyzja była wydana dla firmy C GmbH. Z pisma niemieckiej administracji celnej z 27.07.2020 r. (według tłumaczenia Spółki, karta akt - 43), skierowanej do tej firmy wynika, że unieważniła wiążącą informację taryfową Nr [...] z 2.06.2017 r., i wydała nową decyzję WIT z klasyfikacją dla "dry ice expanded tobacco" w podpozycji 2403 99 90. Klasyfikacja ta była poprawna w momencie sporządzania pierwotnej ww. decyzji WIT.
W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., przedmiotem sporu nie jest jednak klasyfikacja taryfowa, lecz ustalenie rodzaju, obiektywnych cech i właściwości towaru zgłoszonego do odprawy celnej na podstawie [...] z 28.12.2017 r. Jak ustalono w sprawie, Spółka zgłosiła towar opisany jako "(ETS 812 CNV) tytoń ekspandowany", dla którego zadeklarowała kod TARIC 2403 19 90 00. Następnie, Spółka wniosła o zmianę klasyfikacji zgłoszonego towaru na kod TARIC 2403 99 90 00. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że stosownie do art. 191 ust. 1 UKC, wyniki weryfikacji zgłoszenia celnego wykorzystuje się do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą towary zostały objęte. Jeżeli zgłoszenie celne nie jest weryfikowane, ust. 1 stosuje się na podstawie danych zawartych w tym zgłoszeniu. Powyższe oznacza, że jako podstawę stosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą objęte są towary, stanowią wyniki dokonanej weryfikacji zgłoszenia. W przypadku przyjęcia zgłoszenia bez weryfikacji, przepisy regulujące procedurę celną stosuje się na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu.
Organ II instancji powołał następnie definicję zgłoszenia celnego zawartego w art. 5 pkt 12 UKC, a także art. 170 UKC, art. 15 ust. 2 UKC, wskazując, że w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgłoszenie celne z 28.12.2017 r. było przyjęte bez weryfikacji i przepisy regulujące dopuszczenie do obrotu importowanego towaru zostały zastosowane na podstawie danych zadeklarowanych przez zgłaszającego. Fakt zastosowania przepisów dotyczących danej procedury na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym, nie stanowi jednak przeszkody dla dokonania zmian w zgłoszeniu celnym, nawet w sytuacji, gdy objęte nim towary zostały zwolnione. Spółka we wniosku o korektę ww. zgłoszenia celnego w zakresie klasyfikacji towaru i o zwrot nadpłaconych należności celnych wielokrotnie podnosiła, że jest to tytoń ekspandowany, który nie nadaje się bezpośrednio do palenia i jako taki nie powinien być zaklasyfikowany jako "tytoń do palenia".
Organ odwoławczy stwierdził, że jednym z miarodajnych dowodów w sprawie na potwierdzenie, że jest to tytoń o cechach i właściwościach tytoniu ekspandowanego, jest wynik badania laboratoryjnego próbki zgłoszonego tytoniu, świadectwo, bądź certyfikat, zawierające wyniki analizy cech fizycznych, chemicznych oraz informacje o metodach badania stosowanych dla ich określenia, w odniesieniu tylko, co trzeba podkreślić, do towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem. Dopiero jeden z takich dowodów, pozwoliłby na jego identyfikację i w jej następstwie na ewentualne zweryfikowanie zadeklarowanego kodu CN. W związku z powyższym, wyklucza się korzystanie z dowodów, odnoszących się do towaru z innych dostaw. Powyższe twierdzenie znajduje uzasadnienie w przepisach UKC, regulujących zagadnienie częściowej rewizji i pobierania próbek towarów, tj. art. 190 UKC, zgodnie z którym, jeżeli rewidowana jest tylko część towarów objętych zgłoszeniem celnym lub pobierane są próbki, uznaje się, że wyniki rewizji częściowej, analizy lub badania próbek mają zastosowanie do całości towarów objętych tym samym zgłoszeniem. Zgłaszający może jednak wystąpić z wnioskiem o dodatkową rewizję lub pobranie próbek, jeżeli uzna, że wyniki częściowej rewizji towarów, analizy lub badania pobranych próbek nie są reprezentatywne dla pozostałej części zgłaszanych towarów. Wniosek zostaje przyjęty, pod - warunkiem że towary nie zostały zwolnione lub jeżeli zostały zwolnione - pod warunkiem że zgłaszający udowodni, że nie zostały one w żaden sposób zmienione.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. zauważył rozbieżność pomiędzy opisem towaru w polu 31 zgłoszenia - tytoń ekspandowany, który z punktu widzenia klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej, uznawany jest jako tytoń nienadający się do palenia i jest przypisany do kodu CN 2403 90 99, a zadeklarowanym przez zgłaszającego kodem CN 2403 19 90, obejmującym pozostały tytoń do palenia, nawet zawierającym namiastki tytoniu w dowolnej proporcji. Jednakże, w aktach sprawy brak jest jednoznacznych dowodów, w tym przede wszystkim wyników analizy lub badania próbki towaru, które byłyby reprezentatywne dla zgłaszanych towarów. Natomiast to, że w dokumentach handlowych i transportowych, towarzyszących temu zgłoszeniu, towar był nazwany tytoniem ekspandowanym, nie jest wystarczającym powodem do zastosowania wnioskowanej przez Spółkę klasyfikacji. Posługiwanie się nazwami handlowymi i opisem w ww. dokumentach, bez identyfikacji i jednoznacznego ustalenia rodzaju towaru, uniemożliwia weryfikację zadeklarowanego kodu. Rodzaj towaru, jego cechy i właściwości, to jedne z kryteriów, według których dokonuje się klasyfikacji taryfowej towaru. Ponadto, organ zauważył, że Spółka, opierając się na swojej wiedzy co do rodzaju towaru i jego właściwości, zadeklarowała kod CN, właściwy dla tytoniu do palenia, podczas gdy, jak twierdzi, tytoń ten nie nadawał się do palenia. Dla ustalenia, jaki towar był faktycznie przedmiotem odprawy celnej, właściwe są wyniki badań metodą identyfikacji ekspandowanego tytoniu, określona w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3311/86 z 29 października 1986 r. w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów objętych podpozycją 24.02 E Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE, serii L 305 z 31.10.1986 r. i rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2723/90 z 24 września 1990 r. zastępującego kody ustanowione na podstawie nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej obowiązujące w dniu 31 grudnia 1987 r. kodami ustanowionymi na podstawie Nomenklatury Scalonej w niektórych rozporządzeniach dotyczących klasyfikacji towarów (Dz. U. UE, serii L 261 z 25.09.1990 r.). Tytoń cięty i napęczniały (nieprzeznaczony do sprzedaży detalicznej), który po umieszczeniu w octanie benzylu pływa na powierzchni w ilości co najmniej 80% wagi (określone za pomocą procedury ustanowionej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia), klasyfikuje się do kodu 2403 99 90.
W związku z powyższym, wobec braku próbki przedmiotowego towaru i możliwości jego identyfikacji w wyżej określony sposób, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. odmówił zwrotu wnioskowanej kwoty cła, ponieważ nie ma podstaw do zmiany przyjętej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej. Ponadto, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, że wniosek Spółki o zwrot cła także z innych powodów, o których mowa w cyt. wyżej art. 116 ust. 1 lit. b, c i d) UKC nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, że są nieuzasadnione, w pełni podzielając argumentację Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł., zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
W kwestii powołanych Wiążących Informacji Taryfowych (decyzji WIT) o numerach [...] z [...] 2020 r. i [...] z 4.08.2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że z formalno-prawnego punktu widzenia, decyzje te nie są w ocenianej sprawie wiążące. Przemawia za tym art. 33 ust. 2 lit a UKC, według którego "decyzja WIT" wiąże w zakresie klasyfikacji taryfowej organy celne w stosunku do posiadacza decyzji jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały zakończone po dniu, w którym decyzja staje się skuteczna. Przytoczone w odwołaniu decyzje WIT, nie zostały wydane dla Spółki z o. o. A i nie wiązały swoimi rozstrzygnięciami zarówno Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł., jak i Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. Niezależnie od powyższego, powoływanie się na praktykę klasyfikacyjną innych krajów UE w odniesieniu do tytoniu ekspandowanego, miałoby jedynie poglądowe w sprawie znaczenie, tylko w sytuacji ustalenia i potwierdzenia tożsamości tych towarów. Pismo niemieckiej administracji celnej z 27.07.2020 r. skierowane jest do C Gmbh i odnosi się do wydanej dla tej spółki decyzji [...] z [...]2020 r., w związku z czym, zbędne są dalsze rozważania na temat merytorycznej oceny i praktyki klasyfikacyjnej tamtejszej administracji.
Odpowiadając na pozostałe zarzuty, w tym naruszenia reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że produkt opisany jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej, należy klasyfikować jako "tytoń do palenia", Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że sam opis towaru jako tytoniu ekspandowanego nie przesądza o jego klasyfikacji do wnioskowanego kodu CN 2403 99 90. Jak już wcześniej podkreślano, jednoznacznym dowodem w sprawie na okoliczność, że jest to tytoń o cechach i właściwościach tytoniu ekspandowanego z kodu CN 2403 99 90, jest wynik badania próbki zgłoszonego tytoniu. Dopiero, w następstwie tych ustaleń faktycznych dokonuje się klasyfikacji taryfowej, o której mowa w art. 57 UKC i według reguł ORINS. Wbrew twierdzeniom Spółki, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. w zaskarżonej decyzji nie stwierdził, że zgłoszenie jest prawidłowe, a jedynie wskazał, że brak możliwości stwierdzenia tożsamości towaru, określenia jego właściwości na podstawie badań, uniemożliwił przeprowadzenie klasyfikacji taryfowej towaru.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca Spółka zaskarżyła powyższą decyzję organu w całości, zarzucając jej naruszenie:
1/ przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a. art. 188 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej - poprzez: o niewłaściwą ocenę i w konsekwencji odrzucenie jako dowodu w sprawie decyzji WIT wydanej przez niemiecką administrację celną nr [...] oraz pisma niemieckiej administracji celnej nr [...] z dnia 27.07.2020 r. - poprzez brak oceny merytorycznej dowodu na okoliczność praktyki klasyfikacyjnej innych krajów UE w odniesieniu do klasyfikacji w Taryfie celnej tytoniu ekspandowanego (ETS) o brak merytorycznego odniesienia się do dowodu w postaci zrzutów z systemu SAP Spółki, w szczególności dotyczącego okoliczności udowodnienia, że tytoń ekspandowany ETS nie nadawał się do palenia.
2/ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności:
a. reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej określonych w Części I Przepisy wstępne Sekcji I Ogólne Reguły lit A. Ogólne reguły interpretacji nomenklatury scalonej rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r.3 - poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że produkt opisany jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej, należy klasyfikować jako "tytoń do palenia";
b. przepisu podpozycji CN 2403 19 90 Taryfy celnej poprzez uznanie za prawidłowe zastosowanie go do produktu opisanego jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej.
c. przepisu podpozycji CN 2403 99 90 Tatyfy celnej poprzez niezastosowanie go do produktu opisanego jako "tytoń ekspandowany ETS", który nie nadawał się do palenia i został użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej.
d. art. 57 ust. 1 UKC w związku z nieprawidłowym zastosowaniem kodu Taryfy celnej 2403 19 90 obejmującego "tytoń do palenia" do produktu w postaci tytoniu ekspandowanego, który nie nadawał się do palenia i został całkowicie użyty jako wypełniacz do krajanki tytoniowej.
Z uwagi na powyższe naruszenia strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak i poprzedzającej zaskarżoną decyzję decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. z dnia [...], nr [...], a także zasądzenie od organu na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 125 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w Ł. z [...] odmawiająca A sp. z o.o. zwrotu cła w wysokości: 40 417 zł.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. 2015.343.558; dalej: UKC), przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L nr 256 z 1987 r. poz. 1) oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2016/1821 z 6 października 2016 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L nr 294 z 2016 r. poz. 1).
Zgodnie z treścią art. 5 pkt 12 UKC, zgłoszenie celne jest to czynność przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie.
W myśl art. 15 ust. 2 UKC, osoba składająca zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową lub wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu, powiadomienie o powrotnym wywozie, wniosek o udzielenie pozwolenia lub o wydanie innego typu decyzji jest odpowiedzialna za:
a) prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu, deklaracji, powiadomieniu lub wniosku;
b) autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentu załączanego do zgłoszenia, deklaracji, powiadomienia lub wniosku;
c) wypełnianie - w stosownych przypadkach - wszystkich zobowiązań związanych z objęciem towarów daną procedurą celną lub z prowadzeniem dozwolonych operacji.
Stosownie do art. 116 ust. 1 UKC, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszej sekcji kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych podlegają zwrotowi lub umorzeniu z następujących powodów:
a) zawyżenie kwot należności celnych przywozowych lub wywozowych;
b) towary wadliwe lub niezgodne z warunkami umowy;
c) błąd właściwych organów;
d) zasada słuszności.
W myśl art. 121 ust. 1 pkt a) UKC, wniosek o zwrot lub umorzenie zgodnie z art. 116 składa się organom celnym w następujących terminach:
a) w przypadku zawyżenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, błędu właściwych organów lub zastosowania zasady słuszności - w terminie trzech lat od dnia powiadomienia o długu celnym;
Zgodnie z treścią art. 172 UKC, wnioski o zwrot lub umorzenie składa osoba, która zapłaciła lub jest zobowiązana do zapłacenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, lub jakakolwiek osoba, która przejęła jej prawa i obowiązki.
Stosownie do treści Wspólnej Taryfy Celnej, pozycja 2403 obejmuje: Pozostały przetworzony tytoń i przetworzone namiastki tytoniu: tytoń "homogenizowany" lub "odtworzony"; ekstrakty i esencje z tytoniu:
Wymieniona pozycja obejmuje następujące podpozycje:
- Tytoń do palenia, nawet zawierający namiastki tytoniu w dowolnej proporcji:
24031100 -- Tytoń do fajek wodnych wymieniony w uwadze 1 do podpozycji do niniejszego działu
240319 -- Pozostały:
24031910 --- W bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 500g
24031990 --- Pozostały
- Pozostały:
24039100 – Tytoń "homogenizowany" lub "odtworzony"
240399 – Pozostały:
24039910 --- Tytoń do żucia i tabaka
24039990 --- Pozostały.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 28 grudnia 2017 r. strona skarżąca złożyła zgłoszenie celne do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towaru opisanego jako tytoń ekspandowany. Spółka zadeklarowała kod CN 2403199000 ze stawką celną 74,90% i uiściła cło w wysokości 51 925 zł. Natomiast w dniu 20 sierpnia 2020 r. złożyła wniosek o korektę ww. zgłoszenia celnego i zwrot uiszczonego cła w wysokości 40 417 zł gdyż zgłoszony towar winien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 2403999000 ze stawką celną 16,68% i cło winno wynieść 11 508 zł. Przedmiotem żądania spółki jest różnica pomiędzy kwotą uiszczonego cła (51 925 zł) a prawidłową, jej zdaniem, wysokością cła (11 508 zł).
W ocenie sądu organy celne trafnie odmówiły spółce zwrotu cła. Należy zaznaczyć, że zgłoszenie celne z dnia 28 grudnia 2017 r. zostało przyjęte bez weryfikacji i rewizji celnej. Organ celny przyjął to zgłoszenie na podstawie danych w nim zadeklarowanych a więc uznał, że importowanym towarem był tytoń nienadający się do palenia objęty kodem CN 2403199000 tak jak wskazano to w zgłoszeniu. Podkreślić należy, że podmiot dokonujący zgłoszenia celnego jest odpowiedzialny za prawidłowość i kompletność danych zawartych w zgłoszeniu, co wynika z treści art. 15 ust. 2 UKC. Spółka A jest zatem odpowiedzialna za prawidłowość zgłoszenia z dnia 28 grudnia 2017 r. co nie wykluczało możliwości dokonania zmian w tym zgłoszeniu w przyszłości. Dla dokonania takiej zmiany w sposób określony przez stronę skarżącą konieczne jest jednak wykazanie, że towarem importowanym był tytoń ekspandowany (czyli nienadający się do palenia), a nie tytoń przeznaczony do palenia. Jak słusznie podniesiono to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykazanie, że zgłoszenie celne dotyczyło tytoniu ekspandowanego winno nastąpić poprzez przedstawienie wyniku badania laboratoryjnego importowanego tytoniu bądź poprzez przedstawienie certyfikatu lub świadectwa zawierających wyniki analizy cech fizyko-chemicznych tytoniu objętego zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. Strona skarżąca żadnych takich dokumentów nie przedstawiła. Nie wykazała zatem, że importowany tytoń nie był tytoniem objętym kodem CN 2403199000 lecz tytoniem nienadającym się do palenia.
Podkreślić należy, że strona skarżąca wiedziała dobrze, jaki towar zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu 28 grudnia 2017 r. Znała rodzaj tego towaru oraz jego cechy i właściwości. Opierając się na posiadanej wiedzy zadeklarowała w zgłoszeniu celnym kod CN 2403199000 czyli zadeklarowała że, jest to tytoń nadający się do palenia. W chwili obecnej nie jest możliwe zweryfikowanie prawidłowości kodu CN wskazanego w zgłoszeniu, gdyż nie została pobrana próbka towaru objętego tym zgłoszeniem. Nie można zatem zidentyfikować tego towaru czyli ustalić jakie posiadał on cechy i właściwości. W sytuacji gdy nie została pobrana próbka towaru to nie można poddać jej badaniu laboratoryjnemu celem ustalenia czy tytoń nadawał się czy też nie nadawał się do palenia.
O tym, że zgłoszony tytoń nie był tytoniem nadającym się do palenia, nie może świadczyć użycie w zgłoszeniu z 28 grudnia 2017 r. określenia "ekspandowany". Nazwa handlowa towaru użyta w zgłoszeniu celnym (tytoń ekspandowany) nie może przesądzać o zastosowaniu kodu CN 2403999000. O zmianie kodu CN zadeklarowanego w zgłoszeniu decyduje rodzaj towaru, jego cechy i właściwości a tego nie można obecnie zweryfikować wobec tego, że nie została pobrana próbka towaru. Ciężar wykazania, że kod towaru wskazany w zgłoszeniu z 28 grudnia 2017 r. był nieprawidłowy spoczywa na stronie skarżącej. Spółka tego natomiast nie wykazała, bo nie przedstawiła wyników badań laboratoryjnych próbki towaru.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że o nieprawidłowym kodzie w zgłoszeniu celnym z 28 grudnia 2017 r. świadczy treść WIT z [...] 2020 r. niemieckiej administracji celnej oraz treść pisma niemieckiej administracji celnej z 27 lipca 2020 r.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 pkt a) UKC, decyzja WIT wiąże jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej organy celne w stosunku do posiadacza decyzji jedynie w odniesieniu do towarów dla których formalności celne zostały zakończone po dniu, w którym decyzja stała się skuteczna. Decyzja WIT z [...]2020 r. nie została wydana dla spółki A i nie była w niniejszej sprawie wiążąca dla organów celnych. Dodać nadto należy, iż decyzja WIT dotyczyła tytoniu ekspandowanego zaś w niniejszej sprawie nie zostało ustalone czy taki tytoń był objęty zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. Jeżeli chodzi o pismo niemieckiej administracji celnej z 27 lipca 2020 r. to nie ma ono również żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Było ono skierowane do innego podmiotu a mianowicie do C Gmbh i dotyczyło decyzji WIT z 2 czerwca 2017 r. Zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują zatem na uwzględnienie.
Nieuzasadniony jest także zarzut skargi, iż spółka udowodniła, że tytoń objęty zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. nie był przeznaczony do palenia na co wskazują zrzuty ekranu z systemu SAP dotyczące sposobu wykorzystania sprowadzonego tytoniu.
Należy zaznaczyć, że system SAP to zintegrowany modułowy pakiet oprogramowania wskazujący między innymi sposób wykorzystania sprowadzonego tytoniu. Załączone przez spółkę wydruki z systemu SAP wskazują jedynie, że tytoń objęty zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. został zużyty do wyprodukowania krajanki tytoniowej, a krajankę zużyto do produkcji papierosów. W ocenie Sądu załączone wydruki z systemu SAP nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Okoliczność w jaki sposób wykorzystano sprowadzony tytoń nie może decydować o zmianie klasyfikacji taryfowej tego towaru w stosunku do kodu CN wskazanego w zgłoszeniu celnym z 28 grudnia 2017 r. To, że spółka wykorzystała ten tytoń do produkcji krajanki nie może oznaczać, że tytoń ten nie nadawał się do palenia. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach o zmianie klasyfikacji taryfowej tytoniu mogłyby świadczyć wyniki badania laboratoryjnego pobranej próbki sprowadzonego tytoniu ale takich próbek nie pobrano i nie zostały ustalone cechy oraz właściwości tego tytoniu. Zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne.
Nieuzasadniony jest ponadto zarzut skargi, że organ I instancji potwierdził w uzasadnieniu swojej decyzji, iż spółka udowodniła, że sprowadzony tytoń nie nadawał się bezpośrednio do palenia. Strona skarżąca powołała się w tej kwestii na fragment uzasadnienia decyzji organu I instancji (str. 6, drugi akapit od dołu). Analiza treści tego sformułowania nie wskazuje, że zdaniem organu spółka udowodniła, iż importowany tytoń nie nadawał się do palenia. Organ I instancji w tym sformułowaniu opisał jedynie stanowisko spółki przedstawione w wyjaśnieniach z 4 marca 2021 r. i nie było to stanowisko organu. Wbrew zarzutowi skargi, w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wielokrotnie podkreślano, że brak jest podstaw do zmiany klasyfikacji taryfowej towaru bo nie pobrano próbek tytoniu i nie można określić jego cech i właściwości. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zatem zasadny.
Bezpodstawny jest również zarzut skargi, iż organy celne nie uwzględniły wniosku spółki o przeprowadzenie dowodu w postaci badania laboratoryjnego próbki tytoniu takiego samego jaki był objęty zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. na okoliczność ustalenia, że sprowadzony tytoń winien być zaklasyfikowany do kodu CN 2403999000 a nie do kodu 2403199900. Organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do tego zarzutu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę. Sąd w obecnym składzie podzielił argumentację organu w tym zakresie. Dodać jednie należy, iż nie można dokonywać klasyfikacji taryfowej towaru w oparciu o wyniki analizy próbki towaru pobranej z innej dostawy. Niedopuszczalna jest zatem ocena prawidłowości klasyfikacji taryfowej produktu na podstawie wyników badań innego towaru niż objęty zgłoszeniem celnym. Pogląd taki wyraził WSA w Łodzi w wyroku z 18 lipca 2021 r. w spr. III SA/Łd 354/12. Nie jest więc dopuszczalna ocena prawidłowości klasyfikacji tytoniu objętego zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. na podstawie wyniku badania próbki tytoniu pobranej z innej dostawy i przedstawionej do analizy w 2021 r. Organy celne słusznie zatem odmówiły uwzględnienia wniosku dowodowego spółki.
Nieuzasadniony jest także zarzut skargi naruszenia reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej przez nieprawidłowe przyjęcie, że tytoń objęty zgłoszeniem celnym z dnia 28 grudnia 2017 r. został uznany za tytoń do palenia podczas gdy nie nadawał się on do bezpośredniego palenia.
Wbrew temu zarzutowi organy celne nie naruszyły wymienionych reguł ORINS. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach użycie w zgłoszeniu sformułowania "tytoń ekspandowany" nie przesądza o jego klasyfikacji do kodu CN 24039990. Nazwa handlowa towaru nie może bowiem decydować o zatasowaniu wymienionego kodu. Zweryfikowanie kodu CN wskazanego w zgłoszeniu z 28 grudnia 2017 r. mogłoby nastąpić jedynie w oparciu o wyniki badań próbki tytoniu pobranego z tej dostawy ale takiej próbki nie pobrano o czym była mowa we wcześniejszych rozważaniach. Jeżeli chodzi o noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, na które powołuje się strona skarżąca, to nie mają one istotnego znaczenia w niniejszej sprawie. Z not tych wynika, że podpozycja 24039990 obejmuje tytoń ekspandowany, który nie nadaje się do palenia i jest używany jako wypełniacz przy produkcji krojonego tytoniu wykorzystywanego w papierosach. W niniejszej sprawie istotne znacznie ma to, że nie pobrano próbki tytoniu objętego zgłoszeniem z 28 grudnia 2017 r., a więc nie można stwierdzić czy sprowadzony tytoń nie nadawał się do palenia. W związku z tym, treść not wyjaśniających nie wnosi nic istotnego do sprawy.
Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Strona skarżąca nie wykazała, ze tytoń objęty zgłoszeniem celnym z 28 grudnia 2017 r. był tytoniem nienadającym się do palenia i winien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 2403999000. Organy celne słusznie odmówiły spółce zwrotu cła. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę spółki A.
k.ż.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI