III SA/Łd 820/12

III SA/Łd 820/12 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2013-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /sprawozdawca/
Krzysztof Szczygielski /przewodniczący/
Teresa Rutkowska
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
par. 47 ust. 1, par. 70 ust. 1, ust2. , par. 71 , par. 63
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
art. 23
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 31 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów i budynków zmiany w postaci korekty udziałów i zmiany powierzchni lokali 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi P. B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu sądowym i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi P. B. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]. nr [...] Prezydent Miasta Ł., na podstawie art. 104 kpa, art.22 ust.3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.) i § 47 ust.3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 sierpnia 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38 poz.454) odmówił wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów zmiany w postaci korekty udziałów i zmiany powierzchni lokali położonych przy A. 43 (działka ewidencyjna nr [...] w obrębie ewidencyjnym P-9).
W uzasadnieniu podniesiono, iż w dniu 19 lipca 2011r. J. K. poinformował Wydział Geodezji, Katastru i Inwentaryzacji Urzędu Miasta Ł. o zmianie powierzchni lokali i udziałów w powierzchni całkowitej budynku przy A. 43 powołując się na przeprowadzoną w maju 2004r. inwentaryzację architektoniczno-budowlaną na zlecenie Gminy Ł. W piśmie przedstawił zestawienie powierzchni użytkowej lokali i ich udziałów do gruntu. Pismem z dnia 8 września 2011r. Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. poinformował J. K., że zapisy w operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie powierzchni lokali wyodrębnionych przy A. 43 i związanych z nimi udziałami są zgodne z zapisami w księgach wieczystych prowadzonych dla tych lokali oraz zwrócił się o dostarczenie aktu notarialnego uwzględniającego wymienioną inwentaryzację w celu wprowadzenia zmian. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2012r. J. K. ponownie poinformował o dokonanej inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej zaś pismem z dnia 3 stycznia 2012r. wystąpił m.in. o przekazanie informacji co do dokonania ustalenia możliwości zmiany danych dotyczących nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości wspólnej celem wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji stwierdził, iż zapisy w operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie powierzchni wyodrębnionych lokali przy A. 43 i związanych z nimi udziałów są zgodne z zapisami w księgach wieczystych prowadzonych dla tych lokali. W celu dokonania zmian w operacie odnośnie zmiany udziałów i powierzchni lokali należy dostarczyć akt notarialny korygujący te dane a taki akt nie został dostarczony.
Od wymienionej decyzji odwołanie złożył J. K. podnosząc, iż Prezydent Ł. kwestionuje fakt przeprowadzenia w maju 2004r. inwentaryzacji architektoniczno – budowlanej mimo, że wyniki tej inwentaryzacji Gmina Ł. stosuje w umowach z najemcami lokali oraz wykorzystuje w postępowaniach przy sprzedaży lokali mieszkalnych. [...] Ośrodek Geodezji od lat dysponuje nieaktualnymi danymi dotyczącymi nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości wspólnej dotyczącej działki nr [...]. Nie skorygował stanu posiadania jej użytkowników wieczystych przez co brak podstawy do ustalania prawidłowej wysokości podatków od nieruchomości. Wobec powyższego w związku z arogancką postawą właścicieli lokali mieszkalnych nr 3,8,9 i 11 Prezydent Ł. od lat zaniża ich zobowiązania podatkowe. Odwołujący poinformował także o istnieniu uchwały nr 36/11 z dnia 2 czerwca 2011r. wspólnoty mieszkaniowej przewidującej zmianę wysokości udziałów właścicieli w związku z wyrażeniem zgody na wyodrębnienie i sprzedaż 2 lokali oraz zaakceptowanie inwentaryzacji architektoniczno – budowlanej z maja 2004r. a w szczególności powierzchni poszczególnych lokali. Zarząd wspólnoty dotychczas nie skorygował notarialnie danych z ekspertyzy o czym zostały powiadomione odpowiednie władze. W rozliczeniach kosztów we wspólnocie w odniesieniu do właściciela lokalu nr 2 nie zastosowano wskaźnika udziału w części wspólnej w wysokości 5,2% wpisanego do księgi wieczystej zawyżając jego należności wobec wspólnoty.
Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa w związku z art.7b ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnienie podniesiono, iż do zadań starosty należy utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności a jego aktualizacji dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych.
W myśl § 71 rozporządzenia z 29 marca 2001r. dane ewidencyjne dotyczące budynków, wymienione w § 63 ust. 1 pkt 12 i 13, oraz dane ewidencyjne, dotyczące lokali, wymienione w § 70 ust. 1, o ile nie są zawarte w dokumentach, o których mowa w art. 23 ustawy, ujawnia się w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi.
Zgodnie z treścią § 70 ust.1 wymienionego rozporządzenia danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu są:
1) numer lokalu, stanowiący część składową identyfikatora lokalu,
2) numer ewidencyjny budynku, w którym znajduje się lokal,
3) oznaczenie funkcji użytkowej lokalu,
4) liczba izb wchodzących w skład lokalu oraz liczba i rodzaj pomieszczeń przynależnych do lokalu,
5) wyrażone w m2 pole powierzchni użytkowej lokalu oraz pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu.
W myśl § 70 ust.2 wymienionego rozporządzenia danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, oprócz danych wymienionych w ust. 1, są:
1) oznaczenie księgi wieczystej,
2) oznaczenie dokumentów określających inne niż własność prawa do lokalu,
3) numer ewidencyjny jednostki rejestrowej lokali, do której przyporządkowany został lokal,
4) wartość lokalu i data ustalenia tej wartości.
Zgodnie zaś z treścią art.23 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.
Organ odwoławczy uznał, iż w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do lokali wykazuje się pole powierzchni użytkowej danego lokalu wyrażone w m2 natomiast nie wykazuje się udziału w nieruchomości. Dane dotyczące lokali można ujawnić na podstawie dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się uprawnieniami budowlanymi tylko pod warunkiem braku takich danych w dokumentach, o których mowa w art.23 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Dane dotyczące lokali położonych przy A. 43 ujawnione w ewidencji zgodne są z zapisami w księgach wieczystych prowadzonych dla tych lokali co oznacza, że wynikają one z dokumentów, o których mowa w art.23 wymienionej ustawy. W związku z czym podstawą zmiany tych danych w ewidencji mogą być tylko dokumenty określone w tym przepisie tzn. odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych i to sporządzone już po wprowadzeniu istniejących danych. Takie dokumenty nie zostały przedstawione przez odwołującego. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Na wymienioną decyzję J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentacje podniesioną w odwołaniu. Organy administracji kwestionują fakt przeprowadzenia inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej mimo, że jej wyniki stosuje się w umowach z najemcami lokali i przy sprzedaży lokali. Dane w ewidencji gruntów i budynków są nieaktualne a mimo to organy jej nie zmieniają. Zaskarżona decyzja, w ocenie skarżącego, jest krzywdząca. W konkluzji skarżący wniósł o jej uchylenie.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013r. pełnomocnik skarżącego zmodyfikował skargę i podniósł, że kwestionuje jedynie odmowę zmiany w ewidencji gruntów i budynków powierzchni lokali a nie kwestionuje odmowy zmiany wielkości udziałów gdyż udziałów nie wykazuje się w ewidencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga J. K. nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 270 z 2012r./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy
2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach
3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Postawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne/Dz.U. nr 1240 z 2005r. poz.2027 z późn. zm./ oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków/Dz.U. nr 38 poz.454/.
Zgodnie z treścia § 44 pkt.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków należy między innymi utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi,
W myśl § 47 ust.1 wymienionego rozporządzenia aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych.
Zgodnie z treścią § 70 ust.1 wymienionego rozporządzenia danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu są:
1) numer lokalu, stanowiący część składową identyfikatora lokalu,
2) numer ewidencyjny budynku, w którym znajduje się lokal,
3) oznaczenie funkcji użytkowej lokalu,
4) liczba izb wchodzących w skład lokalu oraz liczba i rodzaj pomieszczeń przynależnych do lokalu,
5) wyrażone w m2 pole powierzchni użytkowej lokalu oraz pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu.
W myśl § 70 ust.2 wymienionego rozporządzenia danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, oprócz danych wymienionych w ust. 1, są:
1) oznaczenie księgi wieczystej,
2) oznaczenie dokumentów określających inne niż własność prawa do lokalu,
3) numer ewidencyjny jednostki rejestrowej lokali, do której przyporządkowany został lokal,
4) wartość lokalu i data ustalenia tej wartości.
Zgodnie z treścią § 71 rozporządzenia z 29 marca 2001r. dane ewidencyjne dotyczące budynków, wymienione w § 63 ust. 1 pkt 12 i 13, oraz dane ewidencyjne, dotyczące lokali, wymienione w § 70 ust. 1, o ile nie są zawarte w dokumentach, o których mowa w art. 23 ustawy, ujawnia się w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi.
W myśl art.23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.
Z wymienionych przepisów wynika. Iż w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do lokali wykazuje się pole powierzchni użytkowej danego lokalu wyrażone w m2. Nie wykazuje się natomiast udziałów w nieruchomości wspólnej. Z żadnego przepisu ustawy z 17 maja 1989r. bądź rozporządzenia z 29 marca 2001r. nie wynika, iż ewidencja winna zawierać także wielkość udziałów współwłaścicieli nieruchomości. Skoro nie ma takiego wymogu to organy administracji trafnie odmówiły dokonania zmiany zapisów w ewidencji odnośnie wielkości udziałów współwłaścicieli nieruchomości przy A. 43. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013r. zmodyfikował zresztą skargę w tym zakresie wycofując zarzut dotyczący odmowy zmiany zapisów w ewidencji w zakresie wielkości udziałów.
W ewidencji gruntów i budynków ujawniane są natomiast informacje dotyczące wielkości powierzchni użytkowej lokalu. Analiza przepisu § 71 rozporządzenia z 29 marca 2001r. i art.23 ustawy z 17 maja 1989r. wskazuje, że dane ewidencyjne lokali są ujawniane w ewidencji na podstawie dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi ale tylko wówczas gdy nie są one zawarte w dokumentach, o których mowa w art.23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne tzn. w odpisach prawomocnych decyzji, orzeczeń bądź w odpisach aktów notarialnych. Brak danych w dokumentach wymienionych w art.23 ustawy jest zatem niezbędnym warunkiem ujawnienia w ewidencji informacji w oparciu o dokumentację opracowaną przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi.
Należy zaznaczyć, iż od wielkości powierzchni lokalu ustalana jest wielkość udziałów w nieruchomości wspólnej zaś w oparciu o te udziały obliczane są podatki od nieruchomości. Oznacza to, iż od wielkości powierzchni lokalu uzależniona jest wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.
Z zebranego materiału dowodowego wynika, że dane dotyczące lokali położonych przy A. 43, w tym wielkość ich powierzchni użytkowej, ujawnione w ewidencji gruntów, są zgodne z zapisami w księgach wieczystych dla tych lokali. Jest to okoliczność niesporna. W przypadku lokalu skarżącego to wielkość powierzchni lokalu jest zgodna z zapisem w księdze wieczystej nr [...] zaś wpisu dokonano w oparciu o akt notarialny umowy sprzedaży lokalu i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste z 30 stycznia 2006r. (w aktach administracyjnych). W przypadku pozostałych lokali zapisy w ewidencji gruntów są zgodne z zapisami w księgach wieczystych tych lokali. Podstawą wpisu do księgi wieczystej są natomiast akty notarialne, decyzje administracyjne czy orzeczenia sądowe. Zaznaczyć tylko należy, iż umowa ustanowienia odrębnej własności lokali powinna być dokonana w formie aktu notarialnego zaś do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej (art.7 ust.2 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali – Dz.U. nr 80 z 2000r. poz.903 z późn. zm.).
W sytuacji zatem gdy ujawnione w ewidencji dane dotyczące powierzchni lokali przy A. 43 są zgodne z zapisami w księgach wieczystych tych lokali, dokonanymi w oparciu o akty notarialne, to podstawą zmiany tych danych mogą być jedynie dokumenty wymienione w art.23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne sporządzone już po wprowadzeniu aktualnie istniejących danych. Skarżący takich dokumentów nie przedstawił mimo, że był wzywany do dostarczenia aktu notarialnego uwzględniającego inwentaryzację architektoniczno-budowlaną z maja 2004r. J. K. nie przedłożył nawet tej inwentaryzacji. Skoro zatem skarżący nie złożył dokumentów wymienionych w art.23 ustawy z 17 maja 1989r. z których wynikałyby inne powierzchnie lokali niż ujawnione w ewidencji gruntów i budynków to organy administracji słusznie odmówiły uwzględnienia wniosku J. K..
Odnośnie zarzutu skargi, iż zarząd wspólnoty mieszkaniowej nie skorygował notarialnie danych dotyczących lokali w oparciu o wyniki inwentaryzacji i obecnie uchyla się od tego, to kwestia ta pozostaje poza zakresem rozważań Sądu. Wbrew zarzutowi skarżącego organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest również zobowiązany do żądania od zarządu wspólnoty sporządzenia aktu notarialnego, z którego wynikałaby inne powierzchnie lokali niż te jakie są ujawnione w ewidencji.
Także kwestia nieprawidłowości stosowanych przez zarząd wspólnoty przy rozliczaniu się ze skarżącym pozostaje poza zakresem rozważań Sądu w niniejszej sprawie.
Reasumując Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. J. K. nie przedstawił dokumentów wymienionych w art. 23 Prawa geodezyjnego kartograficznego zawierających odmienne dane dotyczące powierzchni lokali przy A. 43 od tych jakie są ujawnione w ewidencji. Organy administracji trafnie zatem odmówiły zmiany danych w ewidencji. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę J. K..
Na podstawie art.250 p.p.s.a. w związku z § 6 pkt.5 i § 18 ust.1 pkt.1a.) i pkt.2b.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163 poz.1348 z późn. zm.) Sąd przyznał adwokatowi P. B. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
e.o.