III SA/Łd 79/26

III SA/Łd 79/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 57 § 1, art. 46, art. 12b § 1, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 26 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 grudnia 2025 roku znak: 1001-IUOD-2.4811.8854.2025.2 M500-2026-0309666 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego A.B. kwotę 100,- (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 16 lutego 2026 roku pod pozycją 644. d.j.
Uzasadnienie
A.B. wniósł za pośrednictwem kanału komunikacji elektronicznej "e-Urząd Skarbowy" skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi
z 29 grudnia 2025 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu
od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 lutego 2026 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r.,
poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.") – na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ePUAP: /wsalodz/SkrytkaESP.
Ponadto poinformowano skarżącego, że pisma w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do sądu administracyjnego wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (ePUAP), nie jest natomiast to dopuszczalne w inny sposób.
Skarżący został także pouczony, że w przypadku gdy pismo strony
jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny. Pismo oraz załączniki wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinny zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego
lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z pouczeniem (k. 39-40 akt sprawy) do nadesłania skargi w formie dokumentu elektronicznego podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, skierowana na adres wskazany w skardze, została doręczona skarżącemu 13 lutego 2026 r.
13 lutego 2026 r. skarżący złożył pismo ogólne w formie dokumentu elektronicznego zatytułowane "Skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (ePUAP)", do którego załączył osobny dokument elektroniczny stanowiący skargę, oznaczony jako "Skarga.docx". Podpisem elektronicznym opatrzone zostało jedynie pismo ogólne, zaś skarga stanowiąca załącznik do tego pisma, oznaczony jako "Skarga.docx", nie została podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem, dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną. Bada także, czy została
ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne i czy została uiszczona należna opłata.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 1 pkt 4, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę
albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził,
że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a
i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej), należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym nie skutkuje zatem podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. podpisaniem pisma przewodniego wraz z załącznikami.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu
dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący wniósł skargę za pośrednictwem kanału komunikacji elektronicznej "e-Urząd Skarbowy". Skarga ta nie zawierała podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego, o którym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a.
Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 lutego 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.)
– na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Łodzi, ePUAP: /wsalodz/SkrytkaESP, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący został pouczony o konieczności prawidłowego podpisania skargi w formie dokumentu elektronicznego oraz o konsekwencjach nieuzupełnienia tego braku.
Wezwanie zawierało także pouczenie o warunkach wnoszenia pism
oraz doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
w tym o tym, że pismo i załączniki wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinny zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego
lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) (k. 40 akt sprawy).
Wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi
wraz z pouczeniem doręczono skarżącemu 13 lutego 2026 r. (w piątek).
Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął zatem 20 lutego 2026 r. (w piątek).
W odpowiedzi na wezwanie skarżący, za pośrednictwem platformy ePUAP, złożył pismo ogólne z 13 lutego 2026 r., zatytułowane "Skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (ePUAP)", które opatrzone zostało podpisem elektronicznym. Do pisma tego skarżący załączył niepodpisany dokument elektroniczny stanowiący skargę.
Wobec tego uznać należy, że w powyższym terminie skarżący nie nadesłał podpisanej skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. Nie został zatem usunięty, pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie brak formalny skargi.
Okoliczność ta, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. zobowiązuje
sąd do odrzucenia skargi.
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł o odrzuceniu skargi (punkt 1 postanowienia).
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z uwagi na to, że skarga została odrzucona, zachodzi określona
w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego
od skargi.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi sąd orzekł zatem w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).
d.j.