III SA/Łd 670/23

III SA/Łd 670/23 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Joanna Wyporska-Frankiewicz
Monika Krzyżaniak /przewodniczący sprawozdawca/
Paweł Dańczak
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 1 , art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 28 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak, , Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Protokolant Starszy sekretarz sądowy, Renata Tomaszewska-Małolepsza, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2024 roku sprawy ze skargi K. B. na pismo Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 23 maja 2023 r. nr IGK.7142.183.2023 w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawarcie umowy najmu na lokal socjalny postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. G. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Uzasadnienie
K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Zastępcy Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 23 maja 2023 r., odnoszące się do podniesionych przez nią zarzutów w sprawie ubiegania się o najem socjalny lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta Piotrkowa Trybunalskiego, zawartych w prośbie o interwencję skierowanej do Ministerstwa Sprawiedliwości (pismo skarżącej z 6 lutego 2023 r.).
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:
W dniu 29 sierpnia 2019 r. K. B. złożyła wniosek o zawarcie umowy najmu na lokal mieszkalny z zasobu miasta, do którego załączyła umowę najmu lokalu w Piotrkowie Trybunalskim. Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu 6 września 2019 r. pozytywnie zaopiniowała przedmiotowy wniosek z uwagi na spełnienie przesłanek zawartych w obowiązującej wówczas uchwale Nr XXXIX/494/17 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 31 maja 2017 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. W konsekwencji skarżąca została umieszczona na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu na lokal mieszkalny w roku 2020 na pozycji 78. Lista obowiązywała od 01.01.2020 r. do 31.01.2020 r.
W roku 2020 skarżąca zobowiązana była do złożenia wniosku do weryfikacji, co uczyniła 28 lipca 2020 r. W związku ze spełnianiem przesłanek zawartych w obowiązującej wówczas uchwale Nr XXIII/336/20 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 24 czerwca 2020 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym kryterium dochodowego, po przeprowadzonej weryfikacji Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu 18 września 2020 r. pozytywnie zaopiniowała wniosek, a skarżąca ponownie została umieszczona najpierw w na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu na lokal mieszkalny w 2021 r. na pozycji 55.
W 2021 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek do weryfikacji w dniu 24 sierpnia 2021 r. W oparciu o przepisy uchwały Nr XXIII/336/20 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 24 czerwca 2020 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, Komisja Mieszkaniowa negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej z uwagi na brak spełnienia kryterium dochodowego. W wyniku rozpoznania odwołania Komisja Polityki Gospodarczej i Spraw Mieszkaniowych Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego na posiedzeniu 21 grudnia 2021 r. pozytywnie zaopiniowała wniosek, jednak ze względu na niskie dochody rodziny skarżącej i złożone oświadczenie o otrzymanym wypowiedzeniu umowy najmu dotychczas zajmowanego lokalu, Komisja Rady Miasta uznała za zasadne umieszczenie wnioskodawczyni na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na rok 2022. Na podstawie decyzji tej Komisji skarżąca umieszczona została na prawomocnej liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na 2022 rok, na poz. 86.
W dniu 28 lipca 2022 r. skarżąca złożyła dokumenty do corocznej weryfikacji wniosku. Z uwagi na to, iż wniosek był niekompletny i wymagał od skarżącej uzupełnienia tj. potwierdzenia, że zamieszkuje na terenie Piotrkowa Trybunalskiego poprzez udostępnienie kserokopii umowy najmu, wypowiedzenia umowy najmu lub oświadczenia właściciela potwierdzającego ten fakt, skarżąca została poinformowana o konieczności złożenia uzupełnienia pismem z 17 sierpnia 2022 r., czego jednak nie uczyniła. Wniosek w wersji złożonej przez wnioskodawczynię w dniu 28 lipca 2022 r. został przedłożony do zaopiniowania Komisji Mieszkaniowej, która na posiedzeniu w dniu 23 września 2022 r. zaopiniowała go negatywnie z uwagi na nieuzupełnienie dokumentów żądanych przez gminę.
Skarżąca wniosła zastrzeżenia do negatywnej decyzji Komisji Mieszkaniowej, dołączając oświadczenie właściciela mieszkania, w którym zamieszkiwała z rodziną, że nie ma podpisanej umowy najmu. W celu weryfikacji przedstawionych informacji Referat Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Piotrkowa Tryb. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o przedstawienie informacji w zakresie pobieranych świadczeń przez skarżącą, w tym dodatku mieszkaniowego. Z pisma z MOPR wynikało, że skarżąca korzysta z dodatku mieszkaniowego na podstawie posiadanej umowy najmu lokalu zawartej na okres 1 roku tj. od 05.03.2022 r. do 05.03.2023 r. Po analizie całości sprawy skarżącej, Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu 16.12.2022 r. uznała, że brak jest podstaw do umieszczenia jej na liście uprawnionych do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na rok 2023.
Pismo organu z 23 grudnia 2022 r. dotyczące braku podstaw prawnych do umieszczenia skarżącej na liście uprawnionych do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu w związku z niespełnieniem przesłanek art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 poz. 725) oraz §3 i §5 uchwały Nr XLIII/536/21 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 29 września 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, doręczono K. B. 29 grudnia 2022 r.
W dniu 6 lutego 2023 r. skarżąca zwróciła się do Ministerstwa Sprawiedliwości z prośbą o pomoc/interwencję w przydziale lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Przedmiotowe pismo zostało przekazane przez Ministerstwo Sprawiedliwości do rozpatrzenia według właściwości Prezydentowi Miasta Piotrkowa Trybunalskiego w dniu 8 maja 2023 r.
W piśmie informacyjnym z 23 maja 2023 r. Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego szczegółowo opisał przebieg postępowania odnoszącego się do wniosków skarżącej składanych przez nią od roku 2019 o zawarcie umowy najmu na lokal z mieszkaniowego zasobu miasta i wyjaśnił, że nie dopatrzył się uchybień pracowników organu przy weryfikacji tych wniosków.
W dniu 10 sierpnia 2023 r. skarżąca wniosła skargę, którą skierowała do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim I Wydziału Cywilnego. W skardze wyjaśniła, że od kilku lat stara się o mieszkanie. Wskazała, że ma czworo dzieci i jest w kolejnej ciąży. Podała, że nie ma gdzie mieszkać, a od kilku lat wynajmuje różne mieszkania. W opinii skarżącej jest ona umieszczana na liście przydziału mieszkań, a następnie bezpodstawnie wykreślana.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim I Wydziału Cywilnego z 28 sierpnia 2023 r. przekazano skargę K. B. do rozpatrzenia według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi z dnia 6 września 2023 r., skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi.
W piśmie z 13 września 2023 r. K. B. wyjaśniła, iż jej skarga dotyczy pisma z dnia 23 maja 2023 r.
W odpowiedzi na skargę z dnia 13 października 2023 r. Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania. W ocenie organu, każdy wniosek składany przez skarżącą był szczegółowo analizowany w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Do wnioskodawcy na każdym etapie procedury wysyłana była pisemna informacja o sposobie rozpatrzenia sprawy. Zdaniem organu, zaskarżone pismo z 23 maja 2023 r. nie jest dotknięte istotnym naruszeniem prawa.
Postanowieniem z 8 listopada 2023 r. sygn. III SPP/Łd 129/23 starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów i ustanowienia adwokata.
W piśmie z 22 stycznia 2024 r. pełnomocnik skarżącej z urzędu poparł wniesioną skargę i wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 23 maja 2023 r. nr IGK.7142.183.2023 stwierdzającej brak uchybień w rozpatrywaniu wniosków kierowanych przez K. B. do organu oraz skierowanie jej do ponownego rozpoznania. Zarzucił organowi naruszenie art. 7 art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez odstąpienie od podjęcia kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, odstąpienie od zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całości materiału dowodowego w sprawie, niedostateczne wyjaśnienie okoliczności podanych przez skarżącą, świadczących o nieprawidłowym działaniu pracowników organu, którzy rozpatrując wnioski skarżącej o przyznanie jej odpowiednio lokalu socjalnego czy komunalnego nie pomagali znaleźć faktycznego rozwiązania w sytuacji w jakiej się znalazła. Pełnomocnik podniósł, że nikt również nie zwrócił uwagi na okoliczność, że umowy najmu, które były zawierane przez skarżącą były zawierane na czas określony, co dawało możliwość rozwiązania jej trudnej sytuacji. Wskazał, że w aktach na karcie 6 znajduje się wypowiedzenie umowy najmu, co oznacza, że od początku września 2023 r. skarżąca nie ma żadnego tytułu prawnego do lokalu, lecz jej wniosek nadal nie został pozytywnie rozpoznany.
W piśmie procesowym z 27 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o usprawiedliwienie nieobecności na rozprawie w dniu 28 marca 2024 r.
Na rozprawie w dniu 28 marca 2024 r. pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko o oddalenie skargi oraz cofnął wniosek o zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1–9 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Według zaś art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Na podstawie natomiast art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi oznacza, że z powodu przeszkód formalnoprawnych nie może dojść do merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu, czynności tudzież bezczynności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo informacyjne Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 23 maja 2023 r. szczegółowo opisujące przebieg postępowania odnoszącego się do wniosków skarżącej składanych przez nią od roku 2019 o zawarcie umowy najmu na lokal z mieszkaniowego zasobu miasta i wyjaśniające, że organ nie dopatrzył się uchybień pracowników przy weryfikacji tych wniosków. Skarżąca w piśmie z 13 września 2023 r. sprecyzowała, iż jej skarga dotyczy pisma z dnia 23 maja 2023 r. Ponadto, ustanowiony z urzędu pełnomocnik w piśmie z 22 stycznia 2024 r. poparł wniesioną skargę i wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 23 maja 2023 r. nr IGK.7142.183.2023. Sąd zatem nie miał wątpliwości, że przedmiotem skargi jest pismo z 23 maja 2023 r. Wobec tak zakreślonego przedmiotu zaskarżenia sąd uznał, że wskazane pismo nie stanowi ani decyzji ani postanowienia, nie jest też aktem prawa miejscowego, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej.
W celu wyjaśnienia przyjętego przez sąd poglądu konieczne jest odniesienie do regulacji ustawowych dotyczących zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy, które zostały unormowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 172 ze zm.). Stosownie do treści art. 4 ww. ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1). Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach (ust. 2). Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy, gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy, upoważnił radę gminy do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasad i kryteriów wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel.
W niniejszej sprawie aktem określającym zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy jest uchwała XLIII/536/21 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 29 września 2021 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy (Dz. Urzęd. Woj. Łódz. z 2021 r. poz. 4756 ze zm.), której to przepisy stanowiły podstawę rozpoznania wniosków skarżącej. Regulacje przytoczonej powyżej uchwały wskazują, że pozytywna wstępna weryfikacja wniosku stanowi podstawę wyłącznie do uwzględnienia wniosku w toku postępowania mającego na celu opracowanie ostatecznych list mieszkaniowych i nie stanowi to jeszcze podstawy do zawarcia umowy najmu lokalu. Dopiero w następnym etapie organ zatwierdza ostatecznie listę osób zakwalifikowanych do przydziału lokalu. Powyższe stanowisko koresponduje z uchwałą NSA z 21 lipca 2008 r. sygn. I OPS 4/08 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdzono, że tylko zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu (ewentualnie skreślenie z listy) jest aktem należącym do kategorii aktów z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i jedynie ta materia podlega ocenie legalności poddanej kognicji sądów administracyjnych. Pozostałe kwestie należą do właściwości sądów powszechnych. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w postanowieniu NSA z 20 maja 2015 r. sygn. I OSK 1279/15 (publ. jak wyżej).
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że zaskarżone pismo Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z 23 maja 2023 r. stanowiło odpowiedź na pismo skarżącej z 6 lutego 2023 r. (przekazane przez Ministerstwo Sprawiedliwości) w sprawie ubiegania się o najem socjalny lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Nie obejmowało zatem zakwalifikowania (bądź odmowy zakwalifikowania skarżącej) do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Zatem mając na względzie treść zaskarżonego pisma, przyjąć należy, że pismo to było jedynie pismem informującym skarżącą o przebiegu postępowania w sprawie złożonych wniosków o najem lokalu oraz stwierdzającym, że w sprawie nie wykryto nieprawidłowości przy procedowaniu składanych przez stronę wniosków. Powyższe nie jest jednak równoznaczne z wydaniem rozstrzygnięcia, czy też aktu w indywidualnej sprawie, co również potwierdza treść pouczenia co do możliwości złożenia ponownego wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego w przypadku zmiany sytuacji bytowej i mieszkaniowej.
W sprawie istotne jest to, że zaskarżone pismo z 23 maja 2023 r. nie mieści się w katalogu wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. decyzji, postanowień, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przede wszystkim nie stanowi ono aktu organu gminy, a ponadto nie obejmuje odmowy zakwalifikowania skarżącej na listę osób do zawarcia umowy najmu. Co do zasady kontrolą sądu objęte może być tylko kończące (ostateczne) rozstrzygnięcia, nie zaś poszczególne elementy procedury wpisujące się w pewien ciąg zdarzeń. W konsekwencji stwierdzić należy, że zakwestionowane przez skarżącą pismo z 23 maja 2023 r. nie ma charakteru czynności samodzielnej i odrębnej, rozstrzygającej co do istoty sprawy, a tym samym pozostaje poza właściwością sądu administracyjnego. Pismo to jest jedynie stanowiskiem organu informującym o stanie faktycznym i prawnym sprawy i nie może być uznane za akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Samo udzielenie wyjaśnień i zajęcie stanowiska w kwestii przydziału lokalu nie stanowi rozstrzygnięcia administracyjnoprawnego w indywidualnej sprawie (por. wyrok WSA w Krakowie z 12 lutego 2016 r., sygn. III SA/Kr 1200/15 oraz postanowienie WSA w Białymstoku z 24 maja 2016 r., sygn. II SAB/Bk 17/16, publ. jak wyżej).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego.
O wysokości wynagrodzenia przyznanego ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2023 r. poz. 2631 ze zm.). Jednak z uwagi na wyroki Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygn. akt SK 66/19, SK 78/21, SK 53/22, SK 85/22 oraz SK 83/19 i orzeczoną nimi niekonstytucyjność stawek opłat określonych w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 2437 ze zm.) oraz wskazywaną przez Trybunał konieczność zasądzania na rzecz pełnomocników z urzędu opłat nie niższych niż przewidziane w rozporządzeniach regulujących stawki dla adwokatów i radców prawnych z wyboru, a więc przy uwzględnieniu rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz w sprawie opłat za czynności radców prawnych, sąd, mając na względzie dyspozycję art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, postanowił przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie obejmujące opłatę w wysokości określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w kwocie 480 zł. Minister Sprawiedliwości nie dostosował bowiem dotychczas rozporządzeń o wynagrodzeniach pełnomocników z urzędu do wyroków Trybunału Konstytucyjnego
e.o.