III SA/Łd 658/13

III SA/Łd 658/13 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2013-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
art. 46a ust. 1-4, art. 72 ust. 1, art. 80 ust. 1a
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
par. 25a ust. 1-2, par. 25b
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2013 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Dowódcy [...] w T. z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku motywacyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] chor. S. D. wystąpił do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w T. z wnioskiem o przyznanie dodatku motywacyjnego z tytułu posiadania mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej. Jako podstawę prawną zgłoszonego żądania wnioskodawca wskazał art. 80 ust. 1a ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 25a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Do wniosku załączył kopię opinii służbowej za okres od 15 grudnia 2008r. do dnia 24 lutego 2011, wyciąg z rozkazu dziennego Dowódcy [...] z [...] w sprawie nadania mistrzowskiej klasy instruktora spadochronowego oraz kopię rozkazu Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] w sprawie potwierdzenia, nadania, obniżenia i pozbawienia klasy kwalifikacyjnej instruktorów spadochronowych.
Decyzją z dnia [...], nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...] na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 3, § 22 ust. 1 pkt 1 lit. d i pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych odmówił przyznania chor. S. D. pełniącemu zawodową służbę wojskową w Jednostce Wojskowej Nr [...] dodatku motywacyjnego za mistrzowską klasę kwalifikacyjną.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że chor. S. D. zajmuje stanowisko służbowe - starszy instruktor w zespole zabezpieczenia spadochronowo - desantowego. Żołnierz posiadał nadaną przed dniem 1 stycznia 2010r., na podstawie oraz zgodnie z "Instrukcją klasyfikowania instruktorów spadochronowych: (sygn. Szt. Gen. 1580/2006), klasę mistrzowską instruktora spadochronowego. Dodatek motywacyjny, o którego przyznanie wnioskuje strona przyznawany jest na podstawie art. 80 ust. 1a w związku z art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych. Wymienione przepisy prawa określają tryb i sposób nadawania, potwierdzania i podwyższania klas kwalifikacyjnych, których to zasad nadania klasy kwalifikacyjnej, a w konsekwencji prawa do dodatku motywacyjnego na podstawie art. 46a i art. 80 ust. 1a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych chor. S. D. nie spełnił, powołując się na odrębne przepisy dotyczące klas instruktorów spadochronowych.
Od powyższej decyzji chor. S. D. złożył odwołanie, w którym podniósł, że od dnia 31 sierpnia 2012r. zajmuje stanowisko starszego instruktora w zespole zabezpieczenia spadochronowo - desantowego 7 Batalionu Kawalerii Powietrznej o specjalności wojskowej. Rozkazem z dnia [...], nr [...] Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w sprawie potwierdzenia, nadania, obniżania i pozbawiania klas kwalifikacyjnych instruktorów spadochronowych potwierdził posiadanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej instruktora spadochronowego. Powyższy rozkaz został wydany po sesji egzaminacyjnej przeprowadzonej w dniach 11-15 października 2010r. w oparciu o Instrukcję Klasyfikowania Instruktorów Spadochronowych (Szt. Gen. 1580/2005). W ocenie strony wskazana Instrukcja nie jest niezgodna z art. 46a ustawy o służbie żołnierzy zawodowych oraz z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych z dnia 1 czerwca 2010r. Odwołując się do treści § 25a pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. strona podkreśliła, że spełnił wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie wnioskowanego dodatku. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w T. z dnia [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 80 ust. 1a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych prawo do dodatku motywacyjnego przysługuje podoficerowi, który uzyskał ocenę bardzo dobrą z opinii służbowej oraz posiada odpowiednią klasę kwalifikacyjną, o której mowa w art. 46a ustawy. W niniejszej sprawie bezsporne jest, w ocenie organu, że chor. S. D. spełnił pierwszy z wymienionych warunków, kwestią sporną pozostaje natomiast fakt, czy posiada klasę kwalifikacyjną, o której mowa w art. 46a ustawy. Przepis art. 46a ustawy ustanawia instytucję klas kwalifikacyjnych oraz upoważnia Ministra Obrony Narodowej do ustanowienia w drodze rozporządzenia trybu nadawania klas kwalifikacyjnych. W oparciu o powyższe upoważnienie wydane zostało rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych (Dz. U. 2010, nr 110, poz. 732). Z art. 80 ust. 1a, który odsyła do art. 46a ustawy, wynika jednoznacznie, że przesłanką przyznania dodatku jest posiadanie przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej nadanej na podstawie rozporządzenia z dnia 1 czerwca 2010 r. Tymczasem z akt personalnych oraz z innych zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika jednoznacznie, że jak słusznie stwierdził organ pierwszej instancji strona nie posiada wskazanej klasy kwalifikacyjnej. Organ podkreślił, że bez znaczenia z punktu widzenia prowadzonego postępowania jest fakt, że chor. S. D. posiada uprawnienie nadane w oparciu o akt wewnętrznie obowiązujący, tj. Instrukcję Klasyfikowania Instruktorów Spadochronowych (Szt. Gen. 1580/2005), które to uprawnienie również nosi nazwę "klasa kwalifikacyjna". Powyższa "klasa kwalifikacyjna", o której mowa w Instrukcji jest uprawnieniem znanym wyłącznie wewnętrznie obowiązującym przepisom resortowym i pozostaje bez związku z rozporządzeniem z dnia 1 czerwca 2010 r. oraz z ustawą pragmatyczną. W ocenie organu nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w odwołaniu argument, iż Instrukcja nie jest sprzeczna z ustawą, ani z rozporządzeniem. Istotnie nie ma sprzeczności pomiędzy tymi aktami, co jednak zdaniem organu nie zmienia faktu, że ustanawiają one dwie odrębne instytucje, pomiędzy którymi zachodzi jedynie zbieżność nazewnictwa. Okoliczności powyższe dodatkowo potwierdza treść art. 46a ustawy, który stanowi, że klasy kwalifikacyjne mogą być nadawane jedynie podoficerom i szeregowym, zaś przedmiotowa Instrukcja stanowiła w pkt 4 o ich nadawaniu "żołnierzom zawodowym", co oznacza iż mogły być nadawane także żołnierzom korpusu oficerów.
Ponadto organ wskazał, że Instrukcja Klasyfikowania Instruktorów Spadochronowych obowiązywała w okresie, gdy ustawa pragmatyczna w ogóle nie przewidywała instytucji klas kwalifikacyjnych. Na gruncie ustawy pragmatycznej klasy te zostały wprowadzone dopiero ustawą z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2009, nr 79, poz. 669), która to nowelizacja upoważniła Ministra Obrony Narodowej do wydania w tym zakresie rozporządzenia. Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że w okresie obowiązywania rozporządzenia chor. S. D. otrzymał klasę mistrzowską (nadaną rozkazem z dnia 25 listopada 2010 roku). Natomiast niższe klasy uzyskał w okresie przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia (np. klasę pierwszą otrzymał na podstawie rozkazu [...] Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...]). Tymczasem, zgodnie z § 8 rozporządzenia, wyższa klasa kwalifikacyjna nie może być uzyskana z pominięciem klasy bezpośrednio niższej. Okoliczność ta, w ocenie organu, przesądza w sposób nie budzący wątpliwości, że mistrzowska klasa kwalifikacyjna nadana rozkazem nr [...] z dnia [...] Szefa Sztabu Generalnego WP nie jest klasą kwalifikacyjną, o jakiej mowa w art. 46a ustawy. Dla uzyskania mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej (w rozumieniu ustawy i rozporządzenia) konieczne jest uzyskanie klas trzeciej, drugiej i pierwszej, w okresie po dacie wejścia w życie rozporządzenia, tj. po dniu 8 lipca 2010 r. Bez wpływu na stan prawny sprawy pozostaje okoliczność, że pkt 4 Instrukcji wprowadzał identyczną gradację klas kwalifikacyjnych, jak art. 46a ust. 2 ustawy pragmatycznej. Jak wskazano powyżej, są to odmienne instytucje, pomiędzy którymi zachodzi jedynie zbieżność nazewnictwa.
O prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji przesądza także
fakt, że wymieniona Instrukcja w ogóle nie znajduje zastosowania przy nadawaniu klas kwalifikacyjnych (w rozumieniu ustawy i rozporządzenia). Przewidzianą w rozporządzeniu procedurę nadawania klas kwalifikacyjnych uszczegóławia odrębny akt prawa resortowego, tj. rozkaz nr 731/Szkol./P7 Szefa Sztabu Generalnego z dnia 2 września 2010r. w sprawie wdrożenia w Siłach Zbrojnych RP systemu nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych. Przedmiotowy rozkaz w pkt 3 ppkt 2 nakazał opracowanie Kryteriów uzyskiwania klas kwalifikacyjnych specjalistów wojskowych dla podoficerów i szeregowych zawodowych. Powyższe Kryteria dla potrzeb jednostek wojskowych wchodzących w skład wojsk lądowych, opracowane
zostały przez Pion Szkolenia Dowództwa Wojsk Lądowych. Określają one w sposób precyzyjny procedurę uzyskiwania klas kwalifikacyjnych.
W konkluzji organ podkreślił, że wszystkie wymienione akty prawa resortowego zostały wprowadzone już po wydaniu Instrukcji, na którą powołuje się skarżący. Niezależnie jednak od wprowadzenia wyżej wymienionych aktów prawa resortowego, na mocy rozkazu Szefa Sztabu Generalnego nr 377/Szkol./P7 z dnia 9 maja 2011 r. utraciła moc Instrukcja, o której mowa w odwołaniu i została ona z dniem 1 sierpnia 2010 r. zastąpiona aktem o tej samej nazwie (sygn. szkol. 846/2011). Należy zatem wskazać, że w zbliżonym okresie czasu wprowadzono akty prawa resortowego precyzujące tryb nadawania żołnierzom klas kwalifikacyjnych, o jakich mowa w ustawie i rozporządzeniu, zaś niezależnie od tego zmieniono Instrukcję przewidującą tryb nadawania "klas kwalifikacyjnych" w rozumieniu tylko i wyłącznie wewnętrznych regulacji szkolenia spadochronowo - desantowego. Okoliczność ta, w ocenie organu, w sposób ostateczny przesądza, iż "klasy kwalifikacyjne", o których mowa w Instrukcji są instytucją zupełnie odmienną od klas kwalifikacyjnych ustanowionych przez ustawę.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podnosząc zarzut naruszenia:
- art. 46a ustawy o służbie żołnierzy zawodowych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010r.;
- art. 80 ust. 1a ustawy oraz § 25a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie dodatku motywacyjnego lub uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu skargi, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania, skarżący podkreślił, że w jego ocenie nie istnieją żadne różnice pomiędzy posiadaną przez niego klasą kwalifikacyjną instruktora spadochronowego, a klasą, o której mowa w art. 46a ustawy i w rozporządzeniu MON z dnia 1 czerwca 2010r. Wskazał, iż spełnił wszystkie wymogi warunkujące przyznanie dodatku motywacyjnego, zarówno te określone w art. 80 ust. 1a ustawy i § 25a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r., jak i obowiązującym rozporządzeniu z dnia 1 czerwca 2010r., tym bardziej, że nowoobowiązujące przepisy nie uchylają klas kwalifikacyjnych nadanych przed wprowadzeniem wskazanych powyżej aktów prawnych.
W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z [...] o odmowie przyznania S. D. dodatku motywacyjnego za mistrzowską klasę kwalifikacyjną.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do różnej oceny posiadanej przez skarżącego mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej. W ocenie skarżącego posiadana przez niego mistrzowska klasa instruktora spadochronowego uprawnia do ubiegania się o przyznanie dodatku motywacyjnego. Natomiast w ocenie organu żołnierz nie posiada odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a ustawy o żołnierzach zawodowych.
Rozstrzygając powyższy spór w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 593 ze zm.), uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Od dnia 1 stycznia 2010 r. ustawodawca ustanowił dodatek motywacyjny (w art. 80 ust. 1a ww. ustawy), który przyznaje się żołnierzom zawodowym pełniącym służbę w korpusach podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych - za uzyskanie w opinii służbowej oceny bardzo dobrej oraz posiadanie odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a. Przesłanki nabycia prawa do dodatku motywacyjnego ustawodawca określił zatem wprost w przepisie art. 80 ust. 1a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Art. 80 ust. 1a dodany został przez art. 1 pkt 43 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. zmieniającej ustawę o służbie żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2009 nr 79, poz. 669) z dniem 1 stycznia 2010 r., zaś art. 46a dodany został przez art. 1 pkt 23 tej ustawy. Podkreślić zatem należy, że dodatek motywacyjny do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych został wprowadzony z dniem 1 stycznia 2010 roku, podobnie jak regulacja art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w zakresie klas kwalifikacyjnych, do której się on odwołuje.
W myśl art. 46a ust. 1 ww. ustawy, żołnierzom zawodowym korpusów podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych mogą być nadawane klasy kwalifikacyjne odpowiadające poziomowi ich wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego, zgodnie z zajmowanymi stanowiskami służbowymi, z zastrzeżeniem ust. 3. Ustalono cztery rodzaje klas kwalifikacyjnych: trzecią, drugą, pierwszą i mistrzowską (art. 46a ust. 2). Według ust. 3 tego artykułu klasę kwalifikacyjną nadaje się po zdaniu egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną przez uprawniony organ.
Zauważyć też należy, że art. 80 ust. 1a ustawy pragmatycznej wyraźnie odsyła do całego przepisu art. 46a, a zatem ustalenie normy prawnej regulującej prawo do dodatku motywacyjnego musi być dokonane z uwzględnieniem treści unormowań zawartych we wszystkich jednostkach redakcyjnych art. 46a. Oznacza to, że z woli ustawodawcy uzyskanie klasy kwalifikacyjnej (jej nadanie przez organ) jest procesem rozciągniętym w czasie i wymaga co najmniej zdania egzaminu, przy czym ustawodawca, wprowadzając obowiązek zdania egzaminu, unormował tę kwestię w odrębnej jednostce redakcyjnej przepisu art. 46a, wskazując wprost na jej wyjątkowy charakter (z zastrzeżeniem). Jednocześnie z powyższą regulacją korespondują przepisy wykonawcze, wydane także w oparciu o przepis art. 46a ust. 4 ustawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2013 r., I OSK 3021/12 (orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na mocy upoważnienia ustawowego zawartego art. 46a ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Minister Obrony Narodowej wydał w dniu 1 czerwca 2010 r. rozporządzenie w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych, obowiązujące od dnia 8 lipca 2010 r.
Zgodnie z § 5 ust. 1 powyższego rozporządzenia: nadanie, podwyższenie lub potwierdzenie klasy kwalifikacyjnej żołnierzowi zawodowemu uzależnione jest od spełnienia przez niego łącznie następujących warunków:
1) nabycia wiedzy i umiejętności praktycznych w specjalności właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego;
2) potwierdzenia w czasie egzaminu kwalifikacyjnego wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych przewidzianych w szczegółowych kryteriach uzyskiwania klas kwalifikacyjnych specjalistów wojskowych;
3) zajmowania etatowego stanowiska służbowego w specjalności wojskowej, w której żołnierz zawodowy ubiega się o określoną klasę kwalifikacyjną przez okres umożliwiający uzyskanie odpowiedniego poziomu wiedzy i umiejętności praktycznych:
a) dla klasy trzeciej - co najmniej dwóch i pół roku od daty objęcia stanowiska służbowego,
b) dla klasy drugiej - co najmniej trzech lat od daty uzyskania trzeciej klasy kwalifikacyjnej,
c) dla klasy pierwszej - co najmniej trzech lat od daty uzyskania drugiej klasy kwalifikacyjnej,
d) dla klasy mistrzowskiej - co najmniej dwóch lat od daty uzyskania pierwszej klasy kwalifikacyjnej.
Nadanie, potwierdzenie i podwyższenie klasy kwalifikacyjnej żołnierzowi zawodowemu następuje z dniem zdania egzaminu rozkazem organu, który powołał komisje egzaminacyjną (§ 6 i § 7 rozporządzenia).
Podkreślić także należy, że dopiero rozporządzeniem z dnia 15 grudnia 2010 roku (Dz.U. nr 245, poz. 1639) Minister Obrony Narodowej zmienił rozporządzenie z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, między innymi poprzez dodanie nowego rozdziału 4a dotyczącego dodatku motywacyjnego (§ 25a i 25b). Rozporządzenie nowelizujące weszło w życie z dniem 8 stycznia 2011 r., ze wsteczną mocą obowiązującą od 1 stycznia 2010 r.
Zgodnie z przepisem § 25a ust. 1 znowelizowanego rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy, żołnierz zawodowy pełniący służbę w korpusie podoficerów zawodowych lub szeregowych zawodowych, który uzyskał w opinii służbowej ocenę bardzo dobrą oraz posiada odpowiednią dla zajmowanego stanowiska służbowego klasę kwalifikacyjną, otrzymuje miesięczny dodatek motywacyjny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej wskazanych w pkt 1-4.
Stosownie do treści § 25a ust. 2 przedmiotowy dodatek przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który:
1) uzyskał ocenę bardzo dobrą w ostatniej opinii służbowej, o której mowa w art. 26 ust. 1 lub ust. 3 pkt 2 ustawy;
2) posiada nadaną po dniu 1 stycznia 2010 r. klasę kwalifikacyjną uzyskaną zgodnie z zajmowanym stanowiskiem służbowym.
W § 25b rozporządzenia uregulowano przesłanki wstrzymania oraz obniżenia dodatku motywacyjnego.
W niniejszej sprawie chorąży S. D. zajmuje stanowisko starszego instruktora w zespole zabezpieczenia spadochronowo - desantowego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w ostatniej opinii służbowej, sporządzonej w dniu 24 lutego 2011 r., uzyskał ocenę ogólną bardzo dobrą. Z akt sprawy wynika również, że rozkazem z dnia [...] nr [...] w sprawie potwierdzenia oraz podwyższania klas kwalifikacyjnych przez instruktorów spadochronowych Szef Sztabu Generalnego WP nadał S. D. pierwszą klasę instruktora spadochronowego. Powyższy rozkaz został wydany na podstawie § 4 pkt 2 i 3, § 10 ust. 1 i § 26 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klas kwalifikacyjnych przez żołnierzy czynnej służby wojskowej (Dz.U. nr 148, poz. 1555) oraz na podstawie pkt 17 i 36 "Instrukcji klasyfikowania instruktorów spadochronowych" (sygn. Szt. Gen. 1580/2006). Natomiast rozkazem z dnia [...] nr [...] Szef Sztabu Generalnego WP nadał chorążemu S. D. klasę mistrzowską instruktora spadochronowego. Ten rozkaz został wydany na podstawie § 7 ust. 3 regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej, stanowiącego załącznik do zarządzenia z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie regulaminu organizacyjnego MON (Dz.Urz. nr 21, poz. 270 ze zm.) oraz pkt 17, 18 i 51 "Instrukcji klasyfikowania instruktorów spadochronowych" (Szt. Gen. 1580/2006), a także na podstawie protokołu z sesji egzaminacyjnej dla instruktorów spadochronowych ubiegających się o nadanie/potwierdzenie klasy kwalifikacyjnej z dnia 15 października 2010 r.
Z powyższego wynika, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji skarżący posiadał mistrzowską klasę instruktora spadochronowego nadaną na podstawie aktów wewnętrznych, a nie na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. Nie budzi zaś wątpliwości, jak zasadnie podnoszą organy orzekające w sprawie, że kryteria uzyskiwania klas kwalifikacyjnych instruktora spadochronowego określone w "Instrukcji klasyfikowania instruktorów spadochronowych" w sposób zasadniczy różnią się od kryteriów określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych, obowiązującego od dnia 8 lipca 2010 r., oraz od "Kryteriów uzyskiwania klas kwalifikacyjnych specjalistów wojskowych dla podoficerów i szeregowych zawodowych dla specjalności wojskowych w korpusie osobowym wojsk lądowych", opracowanych przez Pion Szkolenia Dowództwa Wojsk Lądowych na podstawie ww. rozporządzenia z dnia 1 czerwca 2010 r. oraz na podstawie rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP nr 731/Szkol./P7 w sprawie wdrażania w Siłach Zbrojnych RP sytemu nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klas kwalifikacyjnych przez podoficerów i szeregowych zawodowych.
I tak w "Instrukcji klasyfikowania instruktorów spadochronowych", Szt. Gen. 1580/2005, wprowadzonej do użytku z dniem 15 września 2005 r. rozkazem nr 608/Szkol./P3 Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia 21 lipca 2005 r., w pkt 15 ppkt 3 postanowiono, że uzyskanie wyższej klasy kwalifikacyjnej instruktora spadochronowego uzależnia się od spełnienia następujących wymagań: na klasę mistrzowską – pełnienie obowiązków instruktora spadochronowego nie mniej niż dwa lata od uzyskania pierwszej klasy kwalifikacyjnej oraz wykonywanie łącznie co najmniej 500 skoków ze spadochronem. Szczegółowe wymagania określone zostały w załączniku numer 1. W załączniku tym zostały określone następujące kryteria dla klasy mistrzowskiej: wykonanie co najmniej 500 skoków z spadochronem w tym: 1) 300 skoków z opóźnionym otwarciem spadochronu powyżej 15 s; 2) 18 skoków z pełnym oporządzeniem; 3) 12 skoków w nocy; 4) 5 skoków do wody.
Natomiast zgodnie z "Kryteriami uzyskiwania klas kwalifikacyjnych specjalistów wojskowych dla podoficerów i szeregowych zawodowych", wprowadzonego do użytku z dniem 1 sierpnia 2011 r. rozkazem nr 377/Szkol./P7 Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia 9 maja 2011 r. (rozkazem tym "Instrukcja klasyfikowania instruktorów spadochronowych", sygn. Szt. Gen. 1580/2005 utraciła moc i została zastąpiona aktem o tej samej nazwie ) - zakres wiedzy teoretycznej dla mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej i umiejętności praktycznych obejmuje: taktykę (zasady prowadzenia działań taktycznych przez pododdziały wojsk aeromoblinych, zasady zabezpieczenia bojowego i logistycznego w działaniach taktycznych, zasady rozmieszczenia i maskowania pododdziałów, zasady organizacji tymczasowego posterunku kontrolnego, zasady organizacji i wystawienia kordonu zewnętrznego do przeszukania, podstawowy model instruowania oraz praktyczne wykonanie norm nr 2, 3 z Taktyki, praktyczne występowanie w roli instruktora, praktyczne prowadzenie instruktażu do zajęć), rozpoznanie i armie obce (struktura organizacyjna i rodzaje uzbrojenia armii państw sąsiednich, rodzaje działań pododdziałów armii państw sąsiednich, rodzaje oraz sposoby prowadzenia rozpoznania, zasady organizacji zasadzki oraz praktyczne wykonanie norm nr 3, 7 z RiAO), obrona przed bronią masowego rażenia (zasady działania w sytuacji użycia BMR i skażeń, zasady użytkowania indywidualnego dawkomierza itd. oraz praktyczne wykonanie norm nr 4 z OPBMR), łączność (przepisy korespondencji radowej, ogólna charakterystyka i przeznaczenie oraz ogólna budowa poszczególnych środków łączności, zasady eksploatacji sprzętu łączności i informatyki oraz praktyczne wykonanie norm nr 4 z Łączności).
Powyższe prowadzi do wniosku, że procedura nadawania klas kwalifikacyjnych w rozumieniu rozporządzenia jest inną procedurą od przewidzianej w "Instrukcji..." Szt. Gen 1580/2005 z 2005 r.. Żołnierz zawodowy ubiegający się o nadanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. oraz "Kryteriów uzyskiwania klas kwalifikacyjnych..." musi spełnić inne warunki niż żołnierz ubiegający się o nadanie klasy kwalifikacyjnej na podstawie "Instrukcji .." Wynika to jednoznacznie z treści § 5 ust. 1 powyższego rozporządzenia oraz ze szczegółowych "Kryteriów uzyskiwania klas kwalifikacyjnych...". Klasy nadanej na podstawie "Instrukcji..." nie można zatem utożsamiać z klasą kwalifikacyjną uzyskaną na podstawie art. 46a ustawy o służbie żołnierzy zawodowych.
Skoro skarżący posiada mistrzowską klasę instruktora spadochronowego nadaną na podstawie "Instrukcji..." i nie posiada klasy kwalifikacyjnej nadanej na podstawie art. 46a ustawy, rozporządzenia MON z dnia 1 czerwca 2010 r. oraz opracowanego "Kryterium uzyskiwania klas kwalifikacyjnych...", to posiadanie ww. klasy nie uprawnia go do ubiegania się o przyznanie dodatku motywacyjnego.
Podkreślić przy tym należy, że nawet, jeżeli w ocenie skarżącego posiada ww. wiedzę i umiejętności wynikające z "Kryteriów...", to na tej podstawie nie można uznać, że spełnia warunki powołanego rozporządzenia z dnia 1 czerwca 2010 r., gdyż nie były one objęte egzaminem z dnia 15 października 2010 r., w wyniku którego skarżący uzyskał klasę mistrzowską instruktora spadochronowego. Ustawodawca nie przewidział w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw, że klasa kwalifikacyjna nadana żołnierzom na podstawie szkolenia i egzaminów przeprowadzonych na podstawie "Instrukcji ..." oraz na podstawie rozporządzenia MON z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez żołnierzy czynnej służby wojskowej – odpowiada klasie kwalifikacyjnej nadanej na podstawie art. 46a ustawy o służbie żołnierzy zawodowych oraz na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r.
Wobec powyższego, brak jest podstaw do uznania, że skarżący spełnia oba warunki do przyznania dodatku motywacyjnego, o których mowa w art. 80 ust. 1a ustawy o służbie żołnierzy zawodowych.
Ponadto zwrócić należy uwagę na sam cel, którym kierował się ustawodawca wprowadzając do pragmatyki służbowej nowy składnik uposażenia w postaci dodatku motywacyjnego. Dodatek ten, zgodnie z jego nazwą, powinien mieć rzeczywiście charakter motywacyjny. Powinien być zatem wykorzystywany jako instrument bodźcowego oddziaływania w kierunku wzorowego wykonywania przez żołnierzy obowiązków służbowych i ma być dla żołnierza zawodowego swoistą nagrodą za dobrze pełnioną służbę. Dlatego też ustawodawca jako jedną z przesłanek do przyznania omawianego świadczenia wymienił uzyskanie przez żołnierza oceny bardzo dobrej w opinii służbowej. Ponadto powyższy dodatek ma zachęcać żołnierzy do podnoszenia swoich kwalifikacji poprzez poszerzanie swojej wiedzy i nabywanie nowych umiejętności. Przyjęcie innej wykładni przepisu art. 80 ust. 1a ustawy niż wykładnia celowościowa i systemowa doprowadziłaby do sytuacji, w której dodatek motywacyjny nie spełniałby celu, dla którego został wprowadzony. Żołnierz zawodowy musi uzyskać odpowiedni poziom wiedzy i umiejętności praktycznych, co doprowadzi do uzyskania odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej w rozumieniu art. 80 ust. 1a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Za powyższym rozumieniem ww. przepisów przemawia także treść uzasadnienia projektu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw, na mocy której wprowadzono klasy kwalifikacyjne oraz dodatek motywacyjny dla żołnierzy korpusu podoficerów i szeregowych zawodowych. W uwagach do pkt XX i XXX uzasadnienia podano, że przepisy ustawy sprzed zmiany nie normowały kwestii związanych z podnoszeniem przez żołnierzy obu korpusów poziomu ich wyszkolenia i wiedzy specjalistycznej na zajmowanym stanowisku służbowym. Dodatek motywacyjny miał połączyć w sobie możliwość bodźcowego oddziaływania na żołnierzy zawodowych w kierunku co najmniej dobrego wykonywania obowiązków służbowych oraz podnoszenia posiadanych przez żołnierzy zawodowych kwalifikacji - co spowoduje otrzymywanie wyższych uposażeń, bez konieczności zmiany stanowiska służbowego (tzw. awans poziomy). A zatem dodatek motywacyjny z samego założenia miał wpływać na podnoszenie przez żołnierzy poziomu ich wyszkolenia i wiedzy specjalistycznej na zajmowanym stanowisku służbowym.
Reasumując wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że w dacie orzekania przez organy spełniona była tylko jedna przesłanka określona w art. 80 ust. 1a ustawy, a mianowicie bardzo dobrej oceny służbowej skarżącego. Organy dokonały prawidłowej wykładni wskazanych przepisów prawa materialnego poprzez uznanie, że skarżący posiada mistrzowską klasę instruktora spadochronowego uzyskaną w trybie innym niż określony w art. 46a ustawy. Nie została więc spełniona przesłanka posiadania odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a. A zatem nie zostały spełnione warunki do przyznania skarżącemu dodatku motywacyjnego.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.
b.a.